Nooit grappig

Seksisme is nooit grappig. Seksisme is nooit oké. Vervang een opmerking over vrouwen met dezelfde opmerking over “valse nichten”, “dramaqueer”, “negers” of “rechtse ballen” en vraag jezelf dan af hoe dát dan voelt.

Seksisme sociaal acceptabel? Ik vind van niet.

Soms denk ik weleens dat het “foute” van seksisme een groter taboe is dan ieder andere vorm van discriminatie. Misschien heb ik het mis – ik ben immers een vrouw dus seksisme raakt mij persoonlijk als een klap in mijn gezicht en waarschijnlijk komt die klap bij mij harder aan dan een racismegrap, ik ben immers wit – maar soms heb ik ook echt het idee dat seksisme veel “algemeen geaccepteerder” is dan iedere andere vorm van discriminatie. Wellicht hebben wij, vrouwen, inmiddels een grotere kans op een baan dan mensen van allochtone afkomst en daarmee is de maatschappelijke impact van rassendiscriminatie groter. Wellicht hebben mensen met een niet-heteroseksuele afkomst meer last van fysieke agressie en ik weet bijna wel zeker dat zij in sommige landen zelfs hun leven niet zeker zijn (maar vrouwen ook niet…) en deze misstanden wil ik zeker niet bagatelliseren. Het is ook geen wedstrijdje, het is allemaal niet oké.

Seksisme in de rijke witte bubbel.

Toch valt me in gesprekken binnen mijn “rijke witte bubbel” op dat het aantal “valse nicht grappen” nihil is terwijl ik bijna dagelijks geconfronteerd word met genderstereotypering. Voorbeelden daarvan noemde ik al in dit blogartikel: vrouwen zijn hormonaal, discussiëren niet maar “hakketakken”, hebben lange tenen, ze hebben het achter de ellebogen of gedragen zich als een schooljuf wanneer ze leiding nemen.

Als je lacht zegt dat niets over je gevoel voor humor maar alles over de kwaliteit van de grap.

Blijkbaar vinden mensen het oké om seksistische opmerkingen te maken onder het mom van een grap, of gevolgd door “Nee hoor, geintje!” – opmerking of – op sociale media – een emoticon. Daarmee creëren de grappenmakers voor zichzelf een argument om jóu degene te laten zijn die zich niet aan de ongeschreven sociale regels houdt: als je niet lacht om hun grapje dan heb je geen humor. Dat is een handig foefje, maar feit is dat seksisme net zoals andere vormen van discriminatie niet oké is en dat ik volkomen in mijn recht sta om mensen daarop aan te spreken.

Al die zogenaamd onschuldige grapjes en opmerkingen voelen als een gestage stroom van druppels water die op precies hetzelfde plekje terecht komen. Eén zo’n druppel valt niet op maar uiteindelijk gaat het irriteren, pijn doen. Veel pijn.

Ik denk ook dat het stereotyperen van vrouwen veel mensen niet eens opvalt, dat ze er geen kwaad in zien. Maar daar ben ik het hartgrondig mee oneens. Het is schadelijk. Grappen over hormonale vrouwen en domme blondjes dragen bij aan onbewuste stereotypering van alle vrouwen en die stereotypering maakt dat wij gewoonweg minder serieus worden genomen. Als gesprekspartner, als professional, als mens. Daar is voldoende wetenschappelijk bewijs voor.

De “enablers” kijken weg en zeggen niets.

Persoonlijk vind ik dat ook mensen die reageren op een seksistische grap door weg te kijken of mee te lachen bij zichzelf te raden zouden mogen gaan. In studies over pestgedrag worden zij ook wel de “enablers” genoemd en dat is ook wat ze doen: ze maken descriminatie mogelijk. Daarom heb ik onlangs besloten om mensen daarop aan te spreken. Ik doe dat nu via deze blogartikelen want helaas voel ook ik de sociale druk om mee te lachen en vind ik het nog steeds eng om mensen direct te confronteren met hun schadelijke gedrag.

“De extremistische feminist zonder humor”

Wat ik bereik met deze blogartikelen en ook in gesprekken waarin ik signaleer dat er sprake is van seksisme, is dat men mij gaat zien als een “extremistische feminist zonder humor” die “belerende opmerkingen” maakt. Dit gedrag zouden gedragswetenschappers (en ik ben er toevallig eentje…) kunnen duiden als projectie. Onbehagen bij jezelf – bijvoorbeeld omdat je gewoon fout bezig bent – schrijf je dan toe aan degene die jou een spiegel voorhoudt. Zo kun je eigenschappen of emoties bij jezelf ontkennen, verbergen of verdringen. Dat is een prima afweerreactie, maar het heeft niets met die spiegel te maken. En het heeft ook niet met belerendheid te maken wanneer mensen je laten weten dat je ze kwetst.

Ik hoop dat alle vrouwen èn mannen die maar als een boer met kiespijn meelachen om “domme blondjes grappen” dit ook ooit gaan beseffen. Er is niets mis met onze humor als we níet meelachen en we zijn geen extremistische feminist – voor zover daar überhaupt iets mis mee is – als wij er iets van zeggen, ook al doet men ons dat geloven. Wees geen enabler. Wees geen pleaser. Vertel wat je vindt.

Dus hier is ‘ie dan, die spiegel. Durf jíj daarin te kijken en met jezelf in gesprek te gaan over of die grapjes wel echt grappig zijn, voor iederéén? En blijf jij maar gewoon meelachen en wegkijken? Waarom?

@manwhohasitall

11 gedachten over “Nooit grappig

  1. Pff ik als blanke hetero man (ik ben niet wit) vind dit een lastig onderwerp. Het lijkt wel eens of ik per definitie fout ben.
    Aan de ene kant ben ik het met je eens dat er best veel discriminatie is, zowel “verborgen” als minder verborgen. En niet alleen op sekse (dat is het Nederlandse woord voor gender), maar ook op kleur, ras, opleiding, geloof en ga zo maar door. Alleen wijst de vinger al wel heel snel naar “de witte man” als de wortel van alle kwaad, terwijl iedere groep zich in mijn ogen in meer of mindere mate zich schuldig hieraan maakt.
    Je struikelt over de ladiesruns en -nights waar het verboden is voor mannen, maar als er in Ede/Barneveld een voetbalkijkavond voor alleen mannen wordt georganiseerd haalt dat de krant en is de ophef alom.
    Het zou zo mooi zijn als we in Nederland harder zouden optreden tegen discriminatie, maar tegelijkertijd ook weer wat meer een olifantenhuid zouden kweken.

    Like

    • Hoi financieel vrijer. Ik ga mijn blogs nog eens nalezen en checken op enige vingerwijzing naar witte mannen. Ik zeg ergens dat mannen èn vrouwen wegkijken en lachen om domme blondjes grappen, volgens mij? En ik heb ook ergens iets verteld over een onderzoek waarin óók vrouwen een carrierevrouw minder sympathiek vinden.

      Gendertypering is deels onbewust. Mijn doel is om mensen even laten nadenken. Mènsen, ook vrouwen.
      In een onderzoek dat ik gisteren aanhaalde vonden zowel mannen als vrouwen een carrierevrouw minder sympathiek dan een carrierreman. Ook vrouwen doen dus aan gendertypering.

      Of is er sprake van projectie, dat jij mijn blogs ziet als een vingerwijzing naar jou? 😉

      Like

  2. Goed dat je dit schrijft. Ik heb het gevoel dat heel veel mensen (ook vrouwen!) het gezeur vinden, maar als je er oog en oor voor hebt, is er nog zoveel seksisme en stereotypering. In de taal, in de media, in het dagelijks leven en helaas zelfs in de politiek. Feminisme is nog steeds nodig.

    Liked by 1 persoon

    • Als je er oog en oor voor hebt dan is het heel deprimerend. En natuurlijk kom je gesprekken terecht waarin mensen blijven zeggen dat jijhet verkeerd opvat en dat zij het zo niet bedoeld hebben. Heel vermoeiend allemaal, maar toch blijft het nodig om het bespreekbaar te maken en er mensen op te wijzen.

      Like

  3. Dankjewel. Je laatste blogs hebben mij aan het denken gezet. Volgens mij heb ik nog wel het eea te verbeteren, ondanks dat ik mijzelf als een feminist beschouw. Blijf vooral doorgaan met je blog!

    Liked by 1 persoon

  4. Pingback: Struikelen

Wat vind jij daarvan?

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s