Ja leuk. Een kerstdiner. Heel leuk. Echt.

Dat bedenken ze dan, dat dat leuk is, zo’n kerstdiner op school. Een aangezien de kleuters op vrijdag niet naar school gaan moet dat soort dingen altijd op donderdag. Op vrijdag vóór kerst nemen de juffen sowieso een middagje vrij dus dan kan het niet, zo’n kerstdiner. Maar dat ze vrij nemen dat is begrijpelijk, toch? Juffen hebben het immers zwaar en zo, toch?

Dus moet het op donderdag. Zo’n dag dat alle ouders werken, ook de moeders (en vaders) die aan parttime decadentie doen. De BSO is immers altijd vol en gezellig op donderdag. En al die werkende moeders en vaders (vast ook wel een vader… toch..?!) moeten dan dus toch maar vrij nemen op zo’n donderdagmiddag om dat diner voor te bereiden. Want het is wél de bedoeling dat er eten op tafel komt. En dat moet er feestelijk uitzien.

En de kinderen ook en als jouw dochter dan de enige is die gewoon in haar spijkerbroek aan tafel zit dan is er een teer zieltje gekwetst dus hijs je haar in die jurk en doe je een spreekwoordelijk strik in het haar. Er zijn zelfs jongetjes die in pak komen en meisjes met aan panty aan en makeup op maar daar doen wij niet aan mee. Maar wel dus die jurk en een legging en feestelijk haar. Dus die kinderen moeten eerder van de BSO naar huis getransporteerd worden om getransformeerd te worden in de betere versie van zichzelf. Op het moment van de dag dat we normaal onze kinderen ophalen van die opvang moeten we ons nu op school melden: feestelijke kinderen, feestelijke ouders en feestelijk voedsel voor het diner. Plus nog extra hapjes want als de kinderen hun viering hebben worden de ouders geacht het samen gezellig te hebben. In de gang, want de speelzaal is opgeofferd voor de extra kleuterklas. Ach, niks mis met zo’n gang. We vinden wel een plekje, toch? En het is in ieder geval extra knus, zo lekker dicht bij mekaar. Er breekt vast geen brand uit met die drukte en overal kaarsjes, toch?

En als je dan om 8 uur ’s avonds thuis komt van het kerstdiner dan zegt ’t kind dat het honger heeft. Want de klas mocht zelf kiezen wat voor gerechtjes er gemaakt zouden worden en op beschuit met muisjes en een smoothie kun je geen nacht slapen. Ik was overigens ingedeeld op “fruittraktaties” dus effe met een staafmixer te keer gaan in twee liter yoghurt met wat bananen en diepvriesfruit was er niet bij, zo makkelijk kwam ik er niet vanaf. Mijn dochter en de juf hebben alle vertrouwen in mij en mijn creativiteit. Moet ik maar niet zo betrokken doen de hele tijd. Zonne had nog wel wat ideetjes: minikerstboompjes met twaalf ingrediënten en tien minuten knutselen per traktatie. Maal 30 traktaties want er zijn twee juffen en drie stagiairs en of ik wel rekening wil houden met wat voedselallergieën en voorkeuren van deze en gene.

Dat is dus geen uurtje vrij maar een hele middag. Als Zonne het voor het zeggen had, dan. Gelukkig is dat niet zo, in ons huishouden.

En niet alleen ’t kind heeft honger na het kerstdiner, ikzelf ook. Want ook een half bekertje glühwein en wat zoutjes kun je geen volwaardige avondmaaltijd noemen. De hapjes waren namelijk onbereikbaar in de afgelopen jaren. Het was toch wel wat druk in de gang, immers, dus bleef je maar staan in dat éne hoekje waar alleen van die knabbels waren. Met die vervelende vader die altijd weer grappig bedoelde opmerkingen maakt over of je het allemaal wel redt, zo zonder man. Hahaha. Haha. Hahaha.

Dus trek je om kwart over acht ’s avonds de diepvries open en nadat je dat twee jaar gedaan heb denk je er misschien wel aan om tijdens dat derde jaar iets voorbereid te hebben dat na drie minuten opwarmen eetbaar is. Want dat je hele gezin slap van de honger thuis kwam van het kerstdiner dat had na dat eerste jaar nog toeval kunnen zijn, toch? Pas na het tweede jaar ontdek je dat die lege maag na afloop er blijkbaar bij hoort.

En als die veel te late snel opgewarmde maaltijd dan is opgegeten door een knikkebollend en kribbig kind, dan is daar een uur of anderhalf te laat het bedmoment. De kans is groot dat het al tegen negenen loopt eerdat je kunt beginnen met werk inhalen. Werk dat je uit handen hebt laten vallen omdat je nu eenmaal een betrokken moeder moet wil zijn die kersttraktaties van niet twaalf maar twéé ingrediënten, iets te snel want te laat begonnen in elkaar flanst. Maar dat werk moet wel af want volgende week is de school dicht en heb jij dus óók vakantie en op de vrijdagmiddag hebben de juffen ook al vrij genomen, heel begrijpelijk allemaal, ze werken al zo hard. Dus werk je als moeder nog maar wat uurtjes door op die avond, de avond van het kerstdiner. Want een middagje vrij van de juffen en een kerstdiner vinden de meeste opdrachtgevers niet voldoende reden om die deadlines op te schuiven.

Ik breng morgen die meloenen die ik al gekocht had wel mee naar school. Wie weet is er nog wel een perfecte moeder die daar in een handomdraai creatieve kerstbomen van kan maken. Dit jaar ben ik namelijk niet die perfecte moeder. Dit jaar ben ik vrij, liet ik vanavond aan de juf weten. Zonne en ik eten donderdag gewoon thuis. Stamppot of zo. En we gaan op tijd naar bed. Allebei.

13 gedachten over “Ja leuk. Een kerstdiner. Heel leuk. Echt.

  1. ik had dit jaar mijn eerste, en ik dacht er ook zo over! Plus nog wat gehumbug over voedselverspilling enzo. Maar toen het eenmaal zover was, vond ik het eigenlijk best leuk! Scheelt wellicht dat het op mijn vrije woensdag was, dat ik in charge was van stokbrood en kruidenboter, en mijn dochter de volgende ochtend een half ontbijt wilde, want ze zat nog vol van het kerstdiner… Het kan verkeren 🙂
    Hoop dat je stampot gesmaakt heeft. En fijne feestdagen!

    Liked by 1 persoon

  2. Grappig! En best herkenbaar.

    Bij ons is de kerstviering + voorafgaan diner (voor de kids) wel verplicht. Ik doe al een paar jaar ‘snackgroenten’ voor mijn kinderen. Niet eens in vormpjes gesneden…gewoon in een bakje. Ja saai!
    Maar gezonde afwisseling, en de rest bakt toch pannenkoeken en andere meuk. Bovendien heb ik er in de laatste week voor kerstvakantie geen tijd/puf voor. Nu ivm verhuizing zeker niet.

    Liked by 1 persoon

  3. Rampzalig, dergelijke ‘kerstdiners’. Gelukkig werkte ik op donderdag van 13.00 tot 21.00 uur en mijn man vond het niet erg om met kerstmandje mandarijnen of gekochte dennenboomkoekjes naar school te gaan. In die tijd vonden de meeste mensen het al bijzonder dat hij kwam 😱😱

    Like

    1. Haha ja dat krijg je als snel!
      Hier komen de vaders wel naar de borrel. Maar het aantal vaders dat iets culinairs voorbereidt voor die avond is op één hand te tellen.

      Daar kiezen wij vrouwen zelf voor, zeggen mansplainende mannen dan. 😉

      Like

  4. Onze school heeft vandaag, op woensdag, kerstdiner. Dat maakt het wel makkelijker voor alle parttime werkende ouders die op woensdag(middag) vrij hebben. Dochter verheugt zich er enorm op, dus een jaartje overslaan is geen optie. Toen ik nog fulltime werkte maakte ik het me makkelijk door dan wat te drinken mee te geven, of alle servetten etc. Je hoeft natuurlijk geen ingewikkelde fruit- of groentespiesjes te maken ;). Of ik liet de oppas wat met de kinderen maken (tegen de tijd dat ze oud genoeg waren om zelf daadwerkelijk mee te helpen). Heb er nooit zo’n stress van en voor de ouders is er straks glühweinborrel op het schoolplein, is ook wel weer leuk, spreek ik die ook eens.
    Ik heb meer moeite met de paasdozen (met ontbijtje erin) die de kinderen voor Pasen moeten maken….

    Anne J.

    Like

  5. Oooo wat een hel! Ik heb ook echt enorm moeten lachen. Groot gelijk dat jullie overslaan.

    Ik snap ook echt de grap niet van dat kerstdiner op school. Vroeger konden we toch ook prima zonder? Kregen we een wafel met (heel veel) poedersuiker terwijl er wat theelichtjes in zelfgemaakte houdertjes op tafel stonden. Niks mis mee.

    Like

    1. En een mandarijn met een rood strikje er om…… maar da’s heeeeel lang geleden. Oh ja en een boekje: Voetstapjes in de sneeuw….. tearjerker…. van WG van der Hulst.

      Like

    2. Tja het wordt nogal opgeklopt. Nu ben ik wel iemand die daar niet persé gevoelig voor is. Ik hoef de wedstrijd voor de mooiste traktatie niet te winnen. En ik vind het ook geen probleem om gewoon verstek te laten gaan. Ik had gisteren laten weten aan een vriendin die ook een kind in Zonnes klas heeft, dat ik ons afgemeld had. Die was heel jaloers dat ik dat durfde… 😉

      Like

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s