De financiële opvoeding van een achtjarige

Ze is allang geen kleuter meer. Ze is acht jaar oud en de tweede helft van haar basisschoolperiode is in september gestart. Ze kent alle tafels tot en met die van twaalf van voor naar achter en terug, stiekem doet ze mee met de breuksommen van groep zes en haar oudere neven hebben haar onlangs worteltrekken en machtsverheffen geleerd. Ze weet zelfs al wat priemgetallen zijn en kent het Griekse alfabet uit haar hoofd.

Tijd om weer eens na te denken over de financiële opvoeding…

In de afgelopen jaren heb ik hier een aantal keren iets over geschreven. De laatste keer was in juni vorig jaar, maar ook in 2018 schreef ik er al een keertje over.

De keuzes die ik hierin maak veranderen best snel en dat heeft lang niet altijd te maken met voortschrijdend inzicht. ’t Kind groeit ook gewoon en dat gaat bij kinderen altijd drie keer zo snel dan dat je vantevoren had bedacht. Dan is het ook een kwestie van bijstellen naar leeftijd.

Van een euro per dag op vakantie, via een potjessysteem….

De financiële opvoeding startte heel simpel, op vakantie, waar de toen vierjarige Zonne een “verbrasbudget” kreeg van een euro per dag: genoeg voor een ijsje en wanneer ze de éne dag een klein ijsje kocht, kon ze de volgende dag een duurder ijsje betalen. Ik vond dat wel genoeg oefening in “Delayed Gratification“.

Experiment in het kader van delayed gratification

Een jaar geleden stapte ik – na wat vage ideeën rondom een wekelijks bedrag van tien cent maal haar leeftijd – in overleg met de inmiddels zevenjarige Zonne over op een potjes-systeem: een potje om te verbrassen, een potje om te sparen en een potje om weg te geven. Ze ontving wekelijks vijftig cent voor ieder potje, de hoogte van dit bedrag hing vanzelfsprekend vast aan de afspraken die we maakten over wat ze al dan niet zelf zou betalen.

Waarom het systeem van de drie potjes niet meer werkt.

Tegenwoordig zijn er steeds meer plekken waar je niet langer meer kunt aankomen met een portemonnee met muntgeld. Ook bleek het budget voor cadeautjes voor jarige vrienden en vriendinnen niet helemaal toereikend te zijn. De afspraak was namelijk dat ik het vaste bedrag van vijf euro zou betalen en Zonne alles daarboven, maar met gemiddeld één of twee kinderfeestjes per maand was haar potje hiervoor eigenlijk altijd leeg.

Tijd voor een bankrekening met een echte bankpas en ik gebruikte de gelegenheid maar meteen om nieuwe afspraken te maken over de kinderfinanciën.

Een bankrekening voor grote kinderen en een verdubbeling van het zakgeld.

Die bankrekening was zó geopend, ik koos voor één van de twee banken die het wel aardig doet op dit lijstje (waarin gendergelijkheid het enige thema is waar geen van de banken voldoende aandacht aan schenkt en ja dat vind ik heel erg…).

Zonne leverde de inhoud van haar spaarvarken bij mij in en ik storte die 40 euro op haar bankrekening. Dat is best een leuk startbedrag om op je jeugdrekening te hebben wanneer je acht jaar oud bent, vind ik. De bestemming is ook al bedacht: ze wil een dagje naar een pretpark.

Bij dit bedrag stort ik nu wekelijks drie euro automatisch, het zakgeld is dus verdubbeld van €1,50 naar €3. Daar staat wel wat tegenover: als ze bijvoorbeeld tijdens een klimwedstrijd een cupcake van drie euro wil bestellen terwijl ik gewoon een broodtrommel bij me heb met daarin voldoende brood en daarnáást ook nog de nodige eierkoeken en fruit, dan betaalt zei die veel te dure cupcake maar lekker zelf. Ik hoop dat ik haar door deze afspraken iets kan laten ervaren van de zogenaamde Latte Factor*.

Ook hebben we andere afspraken gemaakt over cadeautjes voor vriendjes: deze betalen we voortaan fifty-fifty.

Een lesje over compounding interest?

Sommige mensen zijn al erg snel met beleggingsrekeningen openen op naam van hun kinderen. Ik vind het daarvoor nog echt te vroeg, ik beleg voor de toekomst van ons beide en dat is goed genoeg. Zonne gaat weliswaar naar de kangoeroeklas voor extra uitdaging en ze begrijpt soms meer dan me lief is, maar het blijft óók gewoon een meisje van acht jaar. Er zijn grenzen aan haar bevattingsvermogen en daarom vermoei ik haar nog maar niet met verhalen over gespreid beleggen en compounding interest.

Liefst had ik haar wel al iets willen leren over rendement uit spaargeld, maar tegenwoordig doen banken niet meer aan rente…. Ik beraad me dus nog even over of ik zelf rente ga uitkeren over het totaalbedrag van haar bankrekening.

Iemand nog ideeën hierover?

* Het fenomeen (voor het eerst beschreven door David Bach) dat de keuze om veel kleine en vaak onbewuste gewoonte-uitgaven zoals een dagelijkse koffie op het station niet meer te doen, veel verschil kunnen maken in de opbouw van vermogen op lange termijn.
Zo bespaar je met het niet vijf dagen per week kopen van een tussenmaat “Latte” bij Starbucks, €828 per jaar (uitgaande van 5 vakantieweken per jaar). Als je dat bedrag jaarlijks investeert in aandelen met 6% rendement, heb je na tien jaar bijna €11.000 euro in aandelen. En dan tel ik de incidentele Triple Chocolate Cookies niet eens mee….

19 gedachten over “De financiële opvoeding van een achtjarige

  1. Komt vast wel goed met de financiële opvoeding van Zonne! Wij hebben onze dochters op ongeveer dezelfde manier ‘geldwijs’ gemaakt. De jongste is geweldig goed in het omgaan met zowel veel als met weinig geld. De oudste vooral met veel geld maar heeft meestal weinig…….

    Liked by 1 persoon

    1. Gewoon geen beeldschermen geven… 🙂

      Wat vind je er lastig aan?

      Ik moet er overigens wel aan gaan geloven binnenkort. Volgens jaar of zo. Je kunt het niet voor altijd bij ze weghouden immers.

      Like

      1. Ik probeer het te beperken maar helemaal niet vind ik lastig. Vooral op momenten dat ik iets moet doen. Ze kan zich alleen goed vermaken maar niet heel lang. Het is dus vaak uit gemak. Nu ik het zo schrijf, denk ik toch dat ik wat creatiever moet zijn 🙈

        Liked by 1 persoon

      2. De belangrijkste tip is, denk ik, dat ze gewoon niet aan schermpjes denken als een oplossing voor verveling. Dat geldt ook voor snoep, bedacht ik me. Als Zonne zin in iets lekkers heeft dan denkt ze niet meteen aan snoep maar aan een rijstwafel. Ze eet echt weleens snoep, maar het is gewoon niet altijd in huis. En ze heeft echt weleens op een schermpje zitten turen, er is geen stringent verbod. Maar we denken er gewoon niet aan.

        Hm… misschien kan ik er toch wel een blogje over vullen, over dit onderwerp….

        Liked by 1 persoon

  2. Wij hebben met onze logeerkindjes (7 en 9) een huisverhuurproject: we hebben alle vier 50 euro geïnvesteerd in een huis, daar hebben we een kamer voor gekregen en die kamers verhuren we. We hebben een houten huisje met vier kamers en elke keer als ze komen, ligt in elke kamer de huur (het begon in de orde-grootte van 50 cent). Ze mogen dan kiezen wat ze met het geld doen: opmaken, sparen of in het huis steken (dan wordt jouw kamer mooier en krijg je daarom de volgende keer meer huur).
    Ze zien de effecten van hun keuzes (wij investeren steeds alles in het huis als benchmark) en hebben er plezier in. Het huis wordt versierd (als ze de huur in het huis steken) en er wonen playmobilpoppetjes in die van alles meemaken.

    We hebben het idee dat het op een leuke manier werkt: af en toe komen er vragen / gesprekjes over hoe dit werkt en op andere momenten spelen ze er gewoon mee.

    Like

  3. Zoon, 15, was laatst na zijn muziekrepetitie met de groep naareen café gegaan en had daar een tonic besteld. Hij was geschrokken van het bedrag dat hij moest betalen. ,daar kan ik de supermarkteen hele fles van kopen!’ hij had ook bedacht dat zijn zakgeld wel heel snel op is als hij dat elke week doet. 😀 zulke ervaringen zijn heel leerzaam.

    Liked by 1 persoon

  4. Mijn vriend betaalde in de supermarkt altijd contant en het muntgeld van het wisselgeld (niet het briefgeld, gelukkig..) ging altijd naar de dienstdoende lokale zwerver. Hij zag er eerst weinig in maar ik heb hem overgehaald het muntgeld eens een jaartje in een doos te gooien. Het resultaat vond ik zelfs schokkend, in anderhalf jaar ruim 700 euro. Een financiële opvoeding…uhhh openbaring, is ook voor volwassenen zo af en toe nog nuttig!

    Like

  5. Wij hebben het zakgeld onlangs ook fors verhoogd: van 1 naar 5 euro per week. Fors, maar daar staat wel tegenover dat ze voortaan kinderfeestje zelf moeten betalen (tot max 8x pj, daarna passen we bij). Jongste heeft regelmatig feestjes, oudste veel minder, dus die houdt meer over. Ook een lesje (voor beiden). Ook bv een spelletje voor de spelcomputer mogen ze nu zelf voor sparen. Voorheen kochten wij dat dan, want van 1 euro kon je dat echt niet reeel bij elkaar sparen. Ze moeten van ons een kasboekje bijhouden. Werkt tot nu toe prima 🙂

    Like

      1. Idioot veel. Gerust 50 euro. Ik vind het het geld niet waard voor iets (gamen) wat ze sowieso maar heel beperkt mogen. Zelf vinden ze het kennelijk het waard om voor te sparen. Ik laat het ze maar ervaren…..

        Liked by 1 persoon

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s