Uit de comfortzone

Het zijn roerige en surrealistische tijden, tijden waarin we met zijn allen uit onze comfortzone stappen en ons leven anders inrichten. Op last van de regering. Surrealistisch indeed.

Project Bevrijd De Goudvis

Uit je comfortzone getrokken worden is spannend. Het zet je in de overlevingsmode en zorgt er bij sommige mensen voor dat de zolder ineens vol staat met pakken wc-papier. Je kunt ze maar in huis hebben. Dus.

Veel mensen omarmen hun goudvisleven en raken van slag wanneer zij hun vaste rondje niet meer kunnen zwemmen. Ik begrijp dat best…

Maar wanneer wij, mensen, eenmaal door die paniek heen breken geeft het gemis van de comfortzone kansen. Wanneer we niet op onze gewoontes kunnen terugvallen moeten we zelf iets nieuws bedenken. En daarvoor is het soms nodig om aannames los te laten en onze ideeën te herzien.

Zo heeft iedere oorlog veel betekend voor de emancipatie van vrouwen. Uit de comfortzone gingen ze aan het werk. Ze hielden fabrieken en de zorg draaiend. En het mooie was dat ze daarna niet meer (allemaal) terug naar het aanrecht gingen want vrouwen bleken véél slimmer en sterker te zijn dan dat altijd was aangepraat. Hetzelfde gold overigens voor mensen van een andere dan het witte ras.

Dat we thuis gaan werken, het ineens zonder vergaderingen met lange nietterzakedoende discussies en monologen moeten doen, niet meer vinden dat we echt achteraan in de file “moeten” aansluiten, dat geeft héél veel kansen. Mijn ervaring is dat meetings – op – afstand veel efficiënter en inhoudelijker zijn omdat door elkaar praten niet echt een optie is en nonverbale communicatie onder woorden gebracht wordt.
Ook komt men er misschien (hopelijk) achter dat zo ongeveer íedere kantoorbaan thuis uitgevoerd kan worden. Sinds ikzelf thuis werk weet ik al: thuis werken heeft de toekomst. Het kan je helpen om privé en werk op een prettige manier te combineren, bijvoorbeeld door de tweede helft van de middag met je gezin door te brengen en ’s avonds alsnog dat rapport af te maken. Sinds ik dat ontdekte, een paar jaar geleden, besefte ik al dat ik dat nooit meer anders wil.

Het is jammer dat het nog net te koud is om buiten te werken en dat er zo’n 50 meter achter mijn huis een graafmachine bezig is, maar hopelijk kunnen veel andere kantoormensen volgende week ervaren dat je ook buiten kunt werken en hoe fijn dat is.

En ook:

  • Laat de zondagmiddagpappa eens een luier verschonen
  • Ga een hut bouwen in het bos, met of zonder kinderen
  • Wanneer je je toch een beetje schaamt voor je gegraai op het moment dat je even je verstand kwijt was: geeft niks… maak soep voor hardwerkende of niet-gezonde buren en geef ze een rol pleepapier kado
  • Zet vanmiddag je laptop uit, ontdek hoe goed je kind al kan rekenen en ga voorlezen. Dat werk kun je vanavond ook wel doen
  • Laat die schermen uit
  • Probeer eens een nieuw recept uit, tijd zat

Het is – denk ik – best eens goed voor sommige mensen die zichzelf belangrijk vinden, om te beseffen dat hun werk misbaar is en dat de laagbetaalde leraren, zorgpersoneel, vuilnismannen en -vrouwen en mensen die in de supermarkt werken noodzakelijk zijn om het land te laten draaien. Niet de product owners, scrum masters en de bankmanagers….

Het is best eens goed om te beseffen wat belangrijk is het leven, dat wij allemaal kwetsbaar zijn en het is ook goed om te beseffen dat we het samen moeten doen.

Er zijn veel mooie initiatieven. Mijn jongste zus liet weten dat zij gisteren soep heeft gekookt voor alle buren van 80+. Mijn oudste zus werkt in een laboratorium en is met haar team heel hard op zoek naar een vaccin. Zij maakt overuren. Haar buurvrouw brengt haar haar avondmaaltijd en een lunchpakket. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Dit coronavirus is niet leuk. Maar dat het mensen dwingt om buiten de gebaande paden te gaan, te zorgen voor hun buren en hun dagen in te vullen met meer creativiteit dan misschien wel ooit tevoren… ik vind dat een mooie bijvangst.

Ja. Ik zie de kansen. Laten we het samen doen. En blijf gezond!

11 gedachten over “Uit de comfortzone

  1. Wat een heerlijke kijk op de stress van deze dagen. De onrust en het hamsteren. We gaan er iets positiefs van maken. Merk bij mezelf ook dat ik nu ook nadenk hoe mijn moeder de boodschappen in huis moet halen en dat ik stil sta bij iedereen die geen inkomen heeft.

    Geliked door 1 persoon

    1. Het brengt altijd iets.

      Het thuis zijn vind ik niet moeilijk en de onzekerheid over het inkomen gaat nog wel (het bedrijf van de man ligt plat tot minimaal september).

      Ik vind het wel erg spannend hoor… maar goed – met mij half Nederland 😁

      Ondertussen spreek ik iedereen wat vaker (telefonisch), probeer ik een luisterend oor te zijn voor wie dat nodig heeft en maken we het maar gezellig thuis.

      Onze thuiszittende zoon vind het leuk dat nu alle kinderen thuis zitten 😀

      Like

  2. Mooi stuk. Helemaal met je eens. Het zijn rare tijden maar bieden ook kansen. Ik zie het als even op de resetknop drukken. Creatieve oplossingen zoeken voor zowel op het werk als voor thuis. Ik ben benieuwd wat mij dit gaat brengen.
    Gisteren voor het eerst met het hele team thuis gewerkt. Het was even wennen qua vergaderen etc. Maar efficiënter was het zeker.

    Geliked door 1 persoon

  3. Mooi stukje. Maar de plek om te werken blijft mijn kantoor. Thuis is thuis en zonder werk. Mijn baan bij de lokale overheid, part time, maakt het mogelijk om regelmatig overdag bij de nu grotere kinderen te zijn. Ook toen ze klein waren.

    Like

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s