Middenin de nacht

Middenin de nacht word ik wakker. Het hoestje dat mijn meisje al drie weken heeft, heeft sinds gisterochtend ook mij bereikt.

Ik word dus wakker van het hoesten. Het is niet eens zo’n erge hoest. Misschien werd ik wel gewoon een keertje wakker, zoals dat zo nu en dan gebeurt. Maar in deze dagen zijn veel dingen, en al helemaal een hoestje, helemaal niet zo normaal meer.

Even ben ik niet dat stoere wijf dat het hoofd hoog houdt, dat zich niet uit het veld laat slaan. Ik ben even niet die vrouw die doorwerkte tot de weeën zich aandienden en twee weken later weer aan de slag ging en dat geen enkel probleem vond. Ik ben vannacht niet die vrouw die zich de pis niet lauw laat maken, geen paniek kent en elke eventuele crisis in de kiem smoort. Even ben ik niet mijn stabiele en laconieke zelf.

Even heb ik niet het vertrouwen in mijn sterke lijf dat mij op een paar bijna vergeten incidentjes in het verre verleden nog nooit in de steek gelaten heeft. Even kan ik mezelf niet meer wijs maken dat ik deze hoest weliswaar heel serieus neem, maar het voor ons, in ieder geval voor ons tweetjes, ons gelukkige mini-gezinnetje, wel zal overwaaien….

Even ben ik gewoon enorm bang.

Wat nou als ik nu eens wèl heel ziek ga worden?

Wat nou als er koorts komt, de koorts oploopt en ik in ademnood kom?

Wat nou als de dokter zegt dat ik toch echt naar het ziekenhuis moet? En wat als ik daar een hele tijd moet blijven?

Wie zorgt er voor mijn meisje als ik niet meer voor haar kan zorgen?

En hoe lang zou het dan duren dat ik haar, en zij mij niet mag zien? Kan ik, kan zij dat eigenlijk wel aan?

Morgen kan ik weer de hele wereld aan maar nu ben ik bang, zo midden in de nacht.

30 gedachten over “Middenin de nacht

  1. Kippenvel van je stukje en heel herkenbaar. Ik heb wel eens met een honkbalknuppel in mijn zoons slaapkamer gezeten omdat ik dacht dat er een inbreker in huis was (was alleen thuis). Bleek loos alarm maar de paniek…

    Hoop voor je dat het bij een hoestje blijft. Sterkte en veel liefs ❤

    Geliked door 1 persoon

  2. Oh, dit snap ik zo goed. Hier is het eigenlijk niet (meer) te doen omdat we voor 99% zeker weten dat manlief het virus met zich meedraagt en de kans dat wij het, ook al nemen we al 6 dagen de nodige maatregelen (afstand houden, niet knuffelen (zo ongelooflijk moeilijk omdat hij zo verdrietig is), apart slapen) hebben is ook reëel. Dus bij iedere hoest en mijn steeds dichter zitten neus denk ik …
    Niet te doen dit. Ik wil de klok wel twee maanden vooruit kijken.

    Geliked door 1 persoon

  3. De nacht! Gek is dat toch hoe dat werkt….totale stress die met het eerste ochtendlicht wegebt…
    Je hebt vast één en ander al prima geregeld voor ‘als’ en verder wordt je natuurlijk gewoon niet ziek 😉 (

    Geliked door 1 persoon

  4. Begrijpelijk. Ik was laatst met mijn dochter aan het spelen en ik deed net alsof ik sliep. Ze probeerde mij wakker te maken en het speltje duurde haar te lang toen hoorde ik een bange mama wakker worden. Toen kreeg ik een knoop in mijn maag. Er kwamen dachten bij mij stel je voor er gebeurt iets met mij in huis(we wonen met z’n tweeën). Hoe lang duurt het dan voor dat familie door heeft dat er iets aan de hand is. Zo’n kleintje kan nooit zelf hulp gaan halen etc. Nare gedachten ….

    Geliked door 1 persoon

  5. Mooi geschreven! In de nacht lijkt alles ineens zo onoverkomelijk, en wat een zware verantwoording moeten ouders voelen. Ik moet deze dagen ook veel denken aan aanstaande moeders, wat een nare tijd nu voor een aankomende bevalling en kwetsbaar pasgeboren leven.

    Ik wens iedereen met zorg voor kwetsbaren, jong of oud, veel sterkte en overdag als de zon schijnt, veel relativeringsvermogen! Want laten we niet vergeten te genieten van het voorjaar en de zingende vogels.

    Geliked door 1 persoon

  6. Wat ook kan helpen: Maak een concreet plan! Wat als het ergste gebeurt, wie bel je en waar kan Zonne heen dat soort dingen.
    Geeft rust.

    Like

  7. Alles wat je aandacht geeft groeit, en in de nacht is negatieve aandacht vaak meer aanwezig dan in de ochtend waar alles er weer wat zonniger uitziet.
    Je gedachten zijn natuurlijk zo logisch.
    Nog een tip voor de hoest: Brokje kokosolie nemen en dat laten smelten in de mond. Veel hoesten maakt mondholte vaak wat rauw en dat veroorzaakt ook weer hoesten. Beetje smeren helpt dan vaak goed.

    Like

  8. Fijn dat het alleen een hoest is en logisch dat je als je hoest het toch even door je heen gaat. En dan vooral ook om je dochter. Ik heb regelmatig koorts zo ook deze week en toen was ik ook even bang, vooral omdat ik met mijn longfunctie van ca 25% echt geen virus wil hebben, en zeker geen corona. Maar gelukkig bedacht ik ook op tijd dat het wel blaasontsteking zou zijn en niets met corona te maken heeft. ieder heeft zo van die “zwakke/twijfel” momenten op zich opvallend want er is zoveel meer dat je naast corona nog treffen kan. Balanceren tussen besef en gewoon leven is het beste denk ik. Ik wens je korte “zwakke” momenten 🙂

    Geliked door 1 persoon

  9. Oh wat naar! Ik duim erg voor je dat het niks is. Ik las dat er ook een griepgolf is en dat de meerderheid met koorts op dit moment griep heeft. En kinderen hebben meestal geen last van corona (wel van griep).

    Hier vergelijkbare zorgen met mijn gehoest en een kind wat ik nergens anders onder kan brengen (om hoe hij is…).

    Ik pieker over een plan B voor als het toch nodig zou zijn. Voor nu hoop ik het nu niet heb en houden we angstvallig afstand.

    Geliked door 1 persoon

  10. I hear you! Ook ik heb de afgelopen weken angstige momenten gekend. Waarin ik de zenuwen kreeg van de gedachte:”Wat nou als het zich verder ontwikkelt?”

    Ik zit vandaag op dag 18. Ik heb alle symptomen in golfbewegingen voorbij zien komen; bronchitis, vaatdoekje, hoofdpijn, oorpijn, keelpijn, koorts, pijn in spieren. Dan was ik weer een paar dagen ziek. En dan weer een paar dagen redelijk in orde. Pas begin deze week werd ik ook verkouden. Ik ruik en proef helemaal niets meer. Dat heb ik nog nooit gehad. Al met al valt het met de ernst van de symptomen wel mee. Maar jongens….wat houdt het lang aan!

    Ik voel me vandaag een stuk beter dan gister. Zal mijn herstel zich dan eindelijk in hebben gezet? Fingers crossed!

    Geliked door 1 persoon

    1. Het zou gek zijn als we niet allemaal zo nu en dan een angstig moment hebben, in deze surrealistische tijden. Ik hoop voor jou op een snel herstel en voor ons dat het bij deze hoest blijft (en dat de hoest niet te lang blijft!).

      Like

    1. Deze ochtend, na vannacht, zie ik dat het weer gewoon een hoest is. En verder (vooralsnog) niks. Dus wij gaan er weer een leuke dag van maken! Wel zonder sociale contacten, dàt wel! Gelukkig hebben we nog drie rollen wc-papier en kunnen we altijd wel weer bestellen als de rollen eerder op zijn dan dat de hoest voorbij is…. 😉

      Geliked door 1 persoon

  11. Ik snap je! Heb een kind alleen grootgebracht. Vader niet in beeld. En hij is ook enig kind. Hij is nu 19 dus de zorgen zijn anders maar ik moet er niet aan denken dat ik ernstig ziek wordt in deze tijd. xx

    Geliked door 1 persoon

    1. Dan kun je inderdaad vast nog wel herinneren hoe de verantwoordelijkheid over een jong kind op je kan wegen en hoe er soms momenten zijn dat je beseft dat je gezin een wiebelend kaartenhuis is!

      Like

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s