Thuiswerk en thuisonderwijs… het is nog éven zoeken…..

U mag best weten dat ik even niet zo blij was, de afgelopen week. Thuisonderwijs en ook 24/7 een kind om me heen vind ik geen enkel bezwaar, integendeel, Zonne is nog steeds goed gezelschap. Het beste gezelschap dat ik me wensen kan zelfs. De weekenden verlopen dan ook heerlijk: we maken puzzels, we doen spelletjes en we hangen lekker in de tuin.

Ook als ik besluit een halve dag “vrij” te nemen en me te richten op het thuisonderwijs gaat het prima: rekensommen bedenken, kookles, stofzuigles, kruiswoordraadsels, een verhaal schrijven. Allemaal heel gezellig en leerzaam bovendien. Inmiddels kan ze zelfstandig de was doen en koffie zetten, ik maak daar dankbaar gebruik van. Het volgende leerdoel is wat mij betreft een ontbijt op bed.

Maar die schooltaken combineren met mijn eigen werk…. Dat vind ik dus echt lastig. Eigenlijk komt het erop neer dat mijn werkdagen onvergelijkbaar zijn met hoe ze éérst waren en ik ben nog niet echt blij met deze nieuwe versie.

Een achtjarige collega in een videoconference…

Waar ik eerst in alle rust, na een ochtendhondenwandeling waarin ik mijn hoofd leeg maakte, met een vers kopje koffie mijn dag opstartte en er een gewoonte van had gemaakt om met de pittigste taak te starten, beginnen niet alleen Zonnes schooldagen maar óók mijn werkdagen tegenwoordig met een videobel-afspraak met de hele klas. Ik zorg er zorgvuldig voor niet in beeld te komen, maar regelmatig ben ik de helpdesk voor het maken of herstellen van de verbinding en luister ik ongewild mee. De eerste week was dat nog hilarisch en nadat de juf leerde hoe ze zo’n meeting het beste kon structureren werd het informatief. Ik vond het namelijk best eventjes interessant om te te horen welk kind iedere dag opnieuw veel te vertellen heeft, welk kind voor zijn beurt praat en welk kind eigenlijk nooit iets te vertellen heeft.

Maar inmiddels zijn we weer wat weken verder. En van “hilarisch” zakte de videobelafspraak via “informatief” snel af naar “irritant en afleidend”. Ik start mijn werkdagen dus al lang niet meer met de pittigste taak van de dag. Ik kan met 50% concentratie nog best een BTW-aangifte doen, e-mails beantwoorden en wat dingetjes programmeren, maar voor het echte nadenkwerk heb ik toch wel wat méér concentratie en rust nodig….

Sinds vorige week is het nog een beetje erger geworden: er zijn nu méér van die klassemeetings, verdeeld over de ochtenden, in kleinere groepen. Ik vind het een heel goed besluit van superjuf om ook in kleinere groepjes te videobellen, echt, maar het slechte nieuws is dat die afleiding nu veel langer duurt. Zo luisterde ik vorige week ongewild mee met de stagiair die een poging deed om een rekenopdracht met milimeters, centimeters, decimeters en meters uit te leggen. En dat Zonne dan tussendoor tegen mij zegt: “Mama, móet ik hiernaar luisteren, ik weet dit allemaal al láng!” Ik luisterde ook mee met de spreekbeurt van een klasgenoot. Vanmorgen luisterde ik mee met de uitleg van de juf over alle leuke creatieve opdrachten voor de paasweek.

Zo rollen we door tot een uur of tien of elf en in die tijd kan ik eigenlijk alleen maar kleine klusjes doen die er eigenlijk niet toe doen. En dan is er ook nog, geheel trouw aan de schooladviezen, de “fruitpauze” tussendoor. Manmanman, ik heb in de afgelopen weken meer pauzes gehad dan in de drie jaar ervoor…

“… en wat moet ik nu doen…?”

Ondanks dat Zonne een plichtsgetrouw, leergierig en slim meisje is dat nauwelijks uitleg nodig heeft of vastloopt in de opdrachten die ze moet uitvoeren, zijn er stiekem toch wel heel veel momenten dat ze interactie met mij zoekt. Het vaakst hoor ik haar zeggen “Ik ben klaar, wat moet ik nú doen?” en “Ik ben klaar, wat vind je ervan, wil je het lezen?”

“Ik ben aan het werk, stoor mij niet, zoek het zelf uit” werkt niet, leerde ik al na de eerste dag. Ze is pas acht, immers….

En ik stoor háár ook, zo nu en dan. Ook ìk bel zo nu en dan en ook ik zit af en toe in videomeetings en altijd wanneer ik in zo’n overleg ben komt zij een onoverkomelijk probleem tegen dat ik alleen kan oplossen tíjdens die meetings. Van die superbelangrijke problemen als wat er rijmt op “Pasen”, bijvoorbeeld, want ze moeten een paasgedicht…. Of dat ze dorst heeft. Dat ze jeuk heeft op haar rug, echt hele erge jeuk, ze heeft nog nooit zo’n jeuk gehad.

En ja… dan moeten we allebei blij zijn dat er niet nog twee zussen en/of broers rondlopen…

Oh ja, ik moet eigenlijk werken….

Ondertussen probeer ik een deadline te halen. Dat éne rapport moet toch echt af, deze week, en daarnaast moet ik illustraties regelen, wat overlegjes voeren, een werkstudent e-mailen, iets voorbereiden voor volgende week. Het moge echter duidelijk zijn dat er voor mij overdag géén momenten zijn waarop ik een uur achter elkaar lekker door kan werken. Liever nog had ik vier van die ongestoorde uren achter elkaar. Dat zit er dus eventjes niet in.

Vroeger… toen kon dat nog… een maand geleden was het nog maar, maar soms lijken het er wel vijf…

Nou denk ik dat mijn opdrachtgevers best coulant zijn als ik laat weten dat het een weekje later wordt. Maar voor de komende weken heb ik weer àndere taken en deadlines gepland en als deze eerste opdracht uitloopt dan volgen er vanzelf meer. Het nadeel van uitlopende projecten is ook dat ik de eindfactuur dan óók weer een weekje later stuur. Uitgestelde omzet haal je eigenlijk nooit meer in, dus liever begin ik daar niet aan.

En weet je… wat dan dus eigenlijk nog het ergste is… Wanneer ik mijn werkdag niet lekker opstart… dan ga ik lamballen. Er komt niets meer van terecht: ik val in de valkuil die “sociale media” heet, ik verlies me in taken die weliswaar werkgerelateerd zijn maar er eigenlijk niet toe doen of ga “coronanieuwsbingewatchen”. En zo gingen er vorige week maarliefst twéé werkdagen voorbij waarin er ongeveer niets uit mijn handen kwam. En daar kan ik géén thuisonderwijstaak of gek virus de schuld van geven.

We gaan het anders doen…

Op advies van Superjuf nemen Zonne en ik nu ’s morgens vóór die klassevideobelmeeting alle schooltaken puntsgewijs door en bepalen we samen de volgorde. Ook kiest Zonne uit de stapel “extra’s” een paar taken om mee aan de slag te gaan wanneer ze “maar wat moet ik nu doen?” wil vragen.

Om negen uur gaat Zonne naar boven met haar school-laptop voor al haar meetings om pas weer beneden te komen wanneer ze aan haar rekentaken begint. Zo wordt voor haar de “werkplek aan de eettafel” een plek waar niet gekletst maar gewerkt wordt. Bijkomend voordeel is dat ik meer rust voel om met pittige taken op te starten.

En ik moet natuurlijk potjandorie me niet meteen uit het veld laten slaan en het compleet opgeven wanneer een dag niet loopt zoals ik zo graag zou willen!

Dit lijken maar kleine aanpassingen maar toch hebben ze wel wat voeten in aarde. Na een paar pogingen waarin ik hoopte te ontdekken dat Zonne die klassemeeting plus de eerste rekentaken zelfstandig zou kunnen uitvoeren terwijl ik nog even met de hond liep, heb ik geleerd dat dat toch echt nog te veel gevraagd is. De hond moet dus vóór half negen uitgelaten worden en dat is geen kwestie van vijf minuutjes: Pippa wil graag lekker veel kunnen bewegen (en dat vind ikzelf óók fijn). Bijkomend voordeel van een vroegere uitlaatsessie is overigens dat het dan nóg rustiger is in het bos.

Ik sta dus sinds gisteren om kwart over zes op. Met Pippa duik ik om half zeven het bos in, tot een uur of half acht. We hebben dan nog een uurtje voor het ochtendritueel van ontbijt, tanden poetsen enzovoorts. Dat zou ook sneller kunnen maar hee… ik houd gewoon erg van rustige ochtenden zonder haast.
Tot ons beider verdriet betekent deze verandering dat er doordeweeks géén intieme rustige kwaliteittijd-samen-wakkerword-momentjes meer zullen zijn.

Ook de middagen zien er anders uit. Wanneer Zonne klaar is met haar schoolwerk, om een uur of half drie, is zíj degene die de hond uitlaat. Vervolgens hoop ik dat er een vriendinnetje aan het spelen is op het pleintje voor het huis. Dat geeft mij nog wat werktijd. En zo niet, dan niet. Dan heb ik een korte werkdag en is het tijd om samen wat huishoudklusjes te doen en moet ik in de avond aan de slag. Met een koffietje erbij, dat wel, want ik ben toch eigenlijk best wel moe aan het einde van de dag, in deze nieuwe werkelijkheid.

Nou… ik laat u volgende week wel weten of deze aanpassingen voor mij minder werkdruk opleveren. Wordt vervolgd, dus….

26 gedachten over “Thuiswerk en thuisonderwijs… het is nog éven zoeken…..

  1. Ik herken het enorm. Ik moet aan de ene kant ‘bakken en stoepkrijten en kriebelbeestjes zoeken’. Een ander kind elke opdracht controleren en de ander helpen om niet depri te worden omdat ze de klas missen. Ik word kotsmisselijk van die mensen die suggereren dat dit een mooi moment is om je huis op te ruimen, de tuin aan te pakken, een nieuw beroep aan te leren of een taal op te pakken. Verveling? geen moment. Achterstallig onderhoud voor mijn hele huishouden? Ja! Gelukkig lukt de was en de boodschappen wel steeds.
    Wij werken al wel vrij snel met oortjes voor de laptop of tablet. Want elke ‘meet’ meemaken is een overprikkeling voor de zintuigen. Ik vind dat er best streng gedaan wordt met de hoeveelheid werk. Bij ons zijn ze wel van 8.30-12u bezig (half uur pauze tussendoor) en dan van 13 tot 14/14.30 soms. En dan hebben we nog niet eens de extra leuke opdrachten gemaakt. Wel een half uur meet met je klas, wat alleen maar tijd kost en misschien niet eens echt iets oplevert voor de kinderen zelf.

    Ik wens je succes! Het lijkt me niet makkelijk voor een alleenstaande om zo zonder extra hulp dit allemaal te doen.

    Liked by 1 persoon

    1. Ja die mensen die vinden dat het echt een goed moment is om gezellig een moestuin aan te leggen of je zolder te verbouwen, die kan ik ook wel wat aandoen… 😉

      En wat betreft tijden en ook de beperkte meerwaarde van die “meet met je klas”: héél herkenbaar!

      Zonne zei zojuist dat ze stress had, het arme kind….

      Like

  2. Hier een kleuter van 4 en baby van 2,5 maand. Volgende week weer aan de slag (18 uur want ouderschapsverlof en kolfverlof). Betekent dat vriend minder moet gaan werken want ik zou niet weten waar ik die uren vandaan haal. S avonds ben ik nu al gesloopt, heb ook nog een nachtvoeding vaak te geven en kleuter kan heus wel even alleen spelen maar heeft gewoon veel aandacht nodig. Ben wel blij met ons nieuwe bankje bij de voordeur waar we nu heel vaak samen lunchen met elkaar 🙂

    Liked by 1 persoon

    1. Gelukkig zijn jouw kinderen nog niet leerplichtig en blijf je gespaard van het thuisonderwijs… 😉 En gelukkig hoef je maar 18 uur te werken, vanaf volgende week. Maar nog steeds snap ik heel goed dat je daar tegenop ziet! Ik ken verschillende gezinnen waarvan één van beide ouders zorgverlof heeft opgenomen, is dat voor jullie een optie?

      Like

      1. We gaan idd een nieuw rooster maken en kijken wat een goede oplossing is. Ik moet in de komende maanden een nieuwe subsidieaanvraag schrijven voor nieuw onderzoek (iets met afstandsonderwijs ofzo 😉 en moet analyseren en artikelen schrijven. Niet echt werk dat makkelijk opknipt in blokjes van 2 uur ofzo… Maar volledig verlof opnemen staat onderaan lijstje van oplossingen. Al is t wel financieel mogelijk.

        Liked by 1 persoon

  3. oh heel herkenbaar. Ik geniet van de extra tijd met mijn zoon (9) die heel lief aan het werk is maar ook af en toe vragen heeft (meestal op momenten dat dat niet uitkomt). Hij heeft een super-meester maar ook best een druk programma…Mijn man is druk met mantelzorgen (en die zorg kost hem veel energie, logisch) en ik ben echt moe omdat ik vroeg in de ochtend en in de avonden ook nog zit te werken. En dan is hij enig kind, echt respect voor mensen met meer kinderen of die het alleen moeten doen….

    Liked by 1 persoon

  4. Het is inderdaad wel heel veel wat de juf wil en vraagt. Mijn dochter krijgt elke vrijdag een taakbrief voor de volgende week met daarop ook mogelijkheden voor extra werk. Max 2 x per week een klassikale uitleg van de juf van 20 minuten. Als ze vragen hebben kunnen ze 1 op 1 chatten met de juf of met klasgenoten. Het is een slimme meid die ook snel klaar is met haar werk. 3 uurtjes per dag max. Na de lunch moeten zij en haar broer van mij verplicht naar buiten voor beweging. Soms ga ik zelf mee, maar vaak werk ik dan even door. Ondanks dat ze zichzelf goed kunnen redden ben ik in de avond ook wel moe van al het werk, studie en improvisatie om ze achter die schermpjes weg te houden. Mijn voornemen om juist dan nog wat te werken komt er zelden van. Ook omdat het gezin dan juist met elkaar wat gezelligs wil doen. En dan lees je in de media en op blogs allemaal tips hoe je de extra tijd en verveling kunt tegengaan 🙄

    Liked by 1 persoon

  5. Mijn meiden van 11 en 8 hebben 3 weken thuisonderwijs gehad, gewoon op zondag een email van de juf met de taken voor de volgende week. De taken waren verdeeld over hun werkboeken en smartschool, dus de juf kon nog een beetje meekijken.
    De kinderen uit de klas van jongste hebben 3x in 1 week een zoom-meeting gehad, waarvan 1x met de juf, en vonden het toen welletjes. Oudste heeft een whatsapp-groep met haar klas waarmee ze contact houden, zonder juf, en dat gaat heel goed.
    Nu heeft iedereen (Belgie) twee weken paasvakantie, zonder thuisonderwijs, maar man en ik hebben nog wel voltijd werk vanuit huis. Ik ben woensdagmiddag altijd vrij, en heb nu ook de maandag- en vrijdagmiddagen vrij genomen, maar verder werk ik en moeten de meiden zichzelf maar vermaken.
    We hadden een schema dat goed werkte, maar man en kinderen hebben aangekondigd deze 2 weken geen schema meer te willen, waarop ik heb aangekondigd dat manlief dan de zorgen voor de dochters overdag op zich mag nemen 🙂 (toespraak van mij waarin ik hem duidelijk maak dat zo’n schema dochters misschien wel helpt, maar vooral bedoeld is om het leven voor de ouders gemakkelijker te maken…). Ik houd me aan het schema, kondig aan wanneer ik ga eten, en verder kan iedereen de pot op.

    Liked by 1 persoon

      1. De oudste dochter heeft nu zelf bedacht (nav een ideetje dat ik 3 weken geleden opperde) dat we het paasweekend naar Frankrijk gaan. We beginnen zaterdagochtend met het inpakken van een koffer met kleding en het inpakken van een picknick, rijden met de auto een rondje door het dorp en komen dan aan in Auberge [x]. Die is nu allemaal Franse dingen aan het opzoeken, ze is al bij ‘baguette’ en ‘Napoleonsnoepjes’ 🙂
        Ik heb gesuggereerd dat alle kamers een naambordje krijgen, dat er een Frans menu komt en dat we een aantal keren Frans spreken. Het zou moeten kunnen, ze heeft al 4 jaar Franse les achter de rug, en jongste heeft ook al een jaar Frans gehad.

        Liked by 1 persoon

      2. Oh wat een supergaaf idee! Ik wil met pasen de (nieuwe) tent opzetten. Hij is te groot voor de tuin (of de tuin is te klein…) dus ik zet hem in de huiskamer op. En dan samen erin slapen!

        Like

  6. Hier zouden nummer 2 en 3 minimaal twee uur per dag schoolwerk moeten doen. Maar ze zijn altijd eerder klaar. En wat doe je dan na 9.30 de rest van de dag?
    Nu knutselen we maar iedere middag samen en we doen spelletjes. Hier is de peuter van 2,5 de storende factor. Hij wil overal aan mee doen en dat werkt niet.
    Ik vind Zonnes juf heel actief en sociaal, maar het is wel veel. Je zal twee of drie van die juffen hebben…

    Hier delen nummer 2 en 3 en ik een laptop, dus ik ben blij dat ze niet zoveel online hoeven. Hoe doen andere kinderen uit haar klas dat?

    Like

    1. De school van Zonne had al voor ieder kind vanaf groep vijf een laptop op school. Ik heb zef ook “maar” één laptop en die heb ik zelf nodig. Zonne werkt dus op de laptop van school.

      Hoe oud zijn jouw “nummers”? Ik hoor wel van meer kinderen dat die maar een uurtje per dag schoolwerk doen. Dat is toch echt wel een groot verschil, als je die dagelijkse verschillen maal vijf dagen maal zes weken doet….

      Like

      1. Oudste (12, tweede klas gym) heeft hele dag online les en nu gewoon bikkelhard toetsweek.
        Tweede (10, groep 6) doet een uurtje rekenen, taal, spelling
        Derde (6, groep 3) doet een kwartier taal en spelling en een kwartier rekenen.
        Daarnaast moeten ze lezen, maar dat gaat tussen de bedrijven door en als ze zich vervelen. Lezen van een leuk boek, dat weiger ik als schoolwerk te zien. Dat moet gewoon normaal zijn.

        Ik vind het ook suf dat groep 6 geen aardrijkskunde, bio, geschiedenis hoeft. Dus daar bied ik nu maar mijn eigen versie van aan…

        Liked by 1 persoon

      2. Ah okay. Hier dagelijks drie kwartier rekenen (ze is nu bezig met lengtematen en oppervlakte berekenen) en tien minuten tafels oefenen (tafel van 11, 12, 15, 25, die heb ik nooit gehad!). Als ze binnen drie kwartier klaar is met die oppervlakteberekeningen dan mag ze de tijd vol maken met kwadrateren en worteltrekken.
        Ook dagelijks: spelling (half uur).
        En dan een dagboek schrijven, met tekening (duurt ongeveer een half uur). Dagelijks: de “goedemorgen wat gaan we vandaag doen” meetup en drie extra momenten voor instructie of vragen.
        Deze week een paasgedicht van 12 regels, twee verjaardagskaarten schrijven en knutselen voor een jarige juf en klasgenoot, twee opdrachten “wereldoriëntatie” (“toekomstkunde”, gaat over milieuvraagstukken) die ongeveer een half uur duren, twee keer een half uur een creatieve opdracht (deze week: keuze uit origami, timmeropdracht, paasversiering maken en iets met brooddeeg) en ze werkt wekelijks twee keer een half uur aan haar studie over cactussen.

        Lezen doet ze hier inderdaad ook voor haar lol. Eens in de twee à drie weken moeten de kinderen een leesverslag schrijven.

        Dat is best veel dus, vind ik persoonlijk…. Vooral voor een basisschoolkind dat het nog best moeilijk vindt om overzicht te houden.

        Like

  7. Ja wel herkenbaar allemaal. Hier 2 kids van 9 en 10. De oudste met autisme, dus dat vergt wat extra aandacht. De jongste kan in principe meer zelf maar zijn klassewerk is een drama (raar want ze zitten op dezelfde school en in andere klassen draait alles prima, alleen in zijn klas is het echt heel vervelend werken. Niks werkt, de juffen zijn chaotisch en geven tegengestelde instructies etc etc. Ik heb er zowat een dagtaak aan). Dus: man en ik zijn beiden van 6-8 aan het werk. Dan is het nog rustig. Dan uurtje ontbijtritueel etc. Dan werk ik nog van 9-11 en mijn man vanaf 11 u. Dan redden we het net met onze werkuren. ‘Gelukkig’ werk ik sinds een paar jaar minder om thuis te kunnen zijn (bso dat ging niet zo goed bij oudste) maar als ik meer uren zou werken zou ik echt niet weten hoe dat nu zou moeten. Nu gaat het wel. Leuk is anders maar het gaat wel.

    Like

  8. Ik heb hetzelfde probleem, ik studeer normaal de drie ochtenden per week dat ik alleen thuis ben. Dat kan nu niet, er zit een 9-7-5-3jarig clubje aan mijn tafel en een 40jarige aan mijn bureau. ‘S avonds inhalen lukt echt niet, ik ben tenslotte al de hele dag juf geweest. Of eigenlijk it’er, brandweer, uitvinder, politie, kunstenaar, blauwhelm. Iets daartussen. En dus is om 19 uur mijn lampje wel wat gedimd…
    Tot nu toe heb ik het vooral maar gelaten, maar de achterstanden lopen nu wel op bij mijn eigen (dure!) studie. Geen idee wat ik ermee moet… Heb al geprobeerd om met de kinderen mee naar bed te gaan en dan om 3 uur eruit en mijn ‘frisse studie ochtenduren’ pakken voordat de schoolbel gaat, maar het blijkt dat die frisse uren zich niet zomaar naar donkere uren laten verplaatsen. Hoop nu maar dat ze snel weer naar school mogen 😕

    Liked by 1 persoon

  9. Misschien een vreemd idee, voor mij zou dat thuisonderwijs helemaal niet hoeven. Drie maanden achterstand op de lesstof is niet zo ernstig als dat voor elke leerling geldt. Deze crisis maakt vooral duidelijk dat het leven verre van controleerbaar is. En dat alle ‘belangrijke dingen’ opeens minder belangrijk zijn. Voor kinderen een kans om andere dingen te leren in echte vrije tijd, zonder verplichte vakantiereisjes, Efteling uitstapjes en andere door ouders verzonnen bezigheden. Een beetje verveel tijd, waarin bij kinderen waarschijnlijk een nieuw soort creativiteit ontstaat. En zo worden deze maanden waardevolle maanden met belangrijke lessen voor het verdere leven. En over tien jaar weet niemand meer van gemiste reken en taallessen.
    Een oud(e) onderwijzeres.

    Liked by 1 persoon

    1. Ik ben het helemaal met je eens. Maar de superjuf niet. En ze blijven natuurlijk leerplichtig….
      Zeker in dit individuele geval zou drie maanden geen les geen enkel probleem zijn, aangezien Zonne sowieso “voor loopt” en steeds extra opdrachten krijgt. Zo is ze inmiddels aanbeland bij de tafels van 12, 15 en 25 terwijl de rest van de klas de tafels van 6 en 7 oefent.

      Overigens vind ik het ook wel weer fijn dat ze gewoon moet rekenen, lezen en schrijven. Anders zou ik al helemáál niet aan mijn eigen werk toekomen.

      Like

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s