Wat mijn inkomsten zijn

Foto door Pixabay op Pexels.com

Dit is het tweede blogartikel van een serie van drie.

Eerst schreef ik een artikeltje over wat mijn maandelijkse uitgaven zijn.

In dit blog geef ik een inkijk in mijn inkomsten.

En vervolgens schrijf ik over mijn vermogen.

Om maar met de deur in huis te vallen: mijn bedrijfsresultaat in de periode 2015 – 2019 was gemiddeld €52.500 bruto. Ik werkte hiervoor ca 32 uur in 2015 tot ca 20 uur in 2019. En ieder jaar werk ik minder en stijgt mijn inkomen terwijl ik minder geld uitgeef.

Voor de aangifte inkomstenbelasting zijn er dan allerlei aftrekposten (zelfstandigenaftrek, winstvrijstelling, hypotheekrenteaftrek) en daarnaast mag ik een deel van mijn winst fiscaal vriendelijk opzij zetten (jaar- en reserveringsruimte, fiscale oudedagsreserve). Mocht u daar meer over willen weten dan verwijs ik u met liefde naar een accountant want ik ben geen fiscalist.
Ik betaalde jaarlijks 6.000 tot 7.000 euro aan inkomstenbelasting plus premie zorgverzekeringen en hield dus netto een inkomen van ongeveer 45.000 – 46.000 euro over. Dat inkomen maak ik niet “op”; een deel daarvan zet ik dus zakelijk fiscaalvriendelijk opzij. En ik investeer in financiële onafhankelijkheid.

Anderhalf keer modaal voor een parttimer

Ik vind 45.000 euro netto per jaar erg veel geld, vooral wanneer je bedenkt dat ik hiervoor gemiddeld maar zo’n 25 uur per week gewerkt heb. Dat is echt pure luxe. Sowieso zijn mijn “secundaire arbeidsvoorwaarden” behoorlijk ideaal, qua flexibele uren en keuze van pauzemomenten en 100% zeggenschap over smaakjes thee bijvoorbeeld. Ook heb ik best veel vakantiedagen, hoewel ik eigenlijk niet zo goed weet hoeveel precies (tijdens die vakantiedagen moet ik dan wel weer af en toe mail checken en soms een dagje werken).

Ik zou ervoor kunnen kiezen om meer te werken en ook om wat “gewiekster” om te gaan met kansen zo een hoger inkomen te genereren, maar voor mij is later allang begonnen. Het is goed zo. Ik heb ook helemaal geen zin om gebakken lucht te verkopen bijvoorbeeld, ook niet wanneer afnemers dat helemaal niet door zouden hebben.
Wij kunnen meer dan prima rondkomen en daarnaast houd ik voldoende geld over voor extra aflossingen van de hypotheek en voor beleggingen, waardoor het ernaar uitziet dat ik binnen 10-12 jaar niet meer zou hoeven werken voor het geld. Met dank aan het vasthouden van een voor mijn inkomsten relatief sobere leefstijl: gewoon een rijtjeshuis, boodschappen op de fiets, niet standaard iedere week uit eten, een klein rood tweedehands autootje, géén dure vliegvakanties en niet ieder jaar een volledig nieuwe garderobe. Dan kun je behoorlijk wat geld opzij zetten en het bedrag dat ik investeer in mijn financiële onafhankelijkheid is met de jaren alleen maar groter geworden omdat mijn uitgaven steeds lager zijn.

Een “vast” salaris per maand voor een ZZP’er

Sinds een jaar geleden keer ik mezelf aan het einde van de maand een semi-vast salaris uit, net zoals mensen die in loondienst zijn dat krijgen. Ik deed zelfs aan een extra uitkering in mei of juni, vergelijkbaar met vakantiegeld. Met vakantiegeld erbij was dat salaris vorig jaar gemiddeld €3.400 euro per maand. In december besloot ik mezelf per 1 januari een “salarisverhoging” te geven, maar toen het coronavirus toesloeg in maart, zette ik dat weer terug. Sinds maart ontvang ik (netto) €3.200 van mezelf. Van 3.200 euro per maand kunnen wij prima leven en lan ik daarnaast nog sparen, kijk hier maar naar mijn uitgaven in de eerste vier maanden van dit jaar.

Als je maar lang genoeg blijft investeren in jezelf…

Dat mooie inkomen dat ik nu heb komt natuurlijk niet helemaal uit de lucht vallen. Na 17 jaar als zelfstandige heb ik inmiddels een mooi klantportfolio opgebouwd en daarnaast heb ik me als expert flink ontwikkeld, waardoor organisatie graag gebruik maken van mijn diensten. Mijn betrokkenheid, aandacht, kennis en de ervaring die ik in de afgelopen 20 jaar heb opgedaan betaalt zich (letterlijk) uit. Zonder valse bescheidenheid vind ik dat ik nog steeds een hele schappelijke prijs vraag voor mijn diensten en dat mijn prijskwaliteitverhouding erg gunstig is voor mijn opdrachtgevers.

Die werkweek van 20-30 uur, is ook jarenlang anders geweest. Toen ik in 2003 voor mezelf begon werkte ik zeker 50 uur per week en naarmate ik meer personeel in dienst nam, namen die uren alleen maar toe, met periodes van meer dan 70 uur per week (ja dit overdrijf ik niet) en behoorlijk veel stress. In de eerste twee jaar dat ik als zelfstandige werkte keerde ik mezelf per maand €1.200 euro uit, meer was er ook gewoon echt niet. Overigens woonde ik toen nog in een “pauperflatje”, vierde ik mijn vakanties op gratis bivakveldjes met alleen een kraan en had ik een auto van 18 jaar oud. Later werd dat beter: ik heb wel een neus voor kansen en draaide miljoenenomzetten, maar het gebeurde óók vaak genoeg dat mijn werknemers maandenlang een hoger inkomen hadden uit mijn bedrijf dan ikzelf. Ondanks dat ik officieel een DGA-salaris verdiende toen ik nog werkte in een BV, is er privé op financieel gebied pas lucht gekomen sinds ik weer ZZP’er werd. Dat is zo’n zes jaar geleden.

De tering naar de nering zetten

Die relatief oude auto en basic vakanties voelden nooit als “afzien”. Het was altijd nog beter dan veel andere mensen en in die zin heb ik me altijd bevoorrecht gevoeld en ik heb ook altijd vertrouwen gehad in dat het wel goed kwam. Zorgen maken heeft niet zo veel zin. Ik heb er nooit een gewoonte van gemaakt om mijn levensstijl te vergelijken met die van een ander en me dan zielig te vinden. Ik ben ook nooit in de valkuil getrapt van die fancy dure auto, dure vliegvakanties en een dik huis, óók niet toen ik nog een tweeverdiener was en er financieel meer dan genoeg ruimte was.

Ook wanneer de huidige recessie zich uitstrekt en ik daardoor in de komende twee jaar minder inkomen heb hoef ik me geen zorgen te maken. Bij een inkomensdaling van 30% kunnen wij nog steeds rondkomen, ik kan dan alleen niet zo veel meer sparen als nu. Bovendien heb ik in de afgelopen anderhalf jaar een buffer opgebouwd waarop we het een tijdje uit kunnen zingen. Als het nodig is kan ik aandelen verkopen (hoewel ik dat liever niet doe, die aandelen zijn immers voor later…)

En ik kan altijd nog kamermeisje worden, aan de lopende band gaan staan, in een callcenter gaan werken, de krant rondbrengen of asperges gaan steken. Al die baantjes heb ik al een keertje eerder gehad, ik weet nog wel hoe dat moet.

24 gedachten over “Wat mijn inkomsten zijn

  1. Superinspirerend om dit te lezen, dank je wel voor je openheid. Ik verdien voor een 30 jarige alleenstaande ook zeker niet slecht maar ik merk dat ik te gortig ben met mijn uitgaven. Ik werk ook parttime en vind dat echt een groter genot dan elk jaar een dure vliegvakantie. Merk dat je me inspireert om na te denken over ‘slimmer’ omgaan met geld want wat lijkt het me fantastisch om niet afhankelijk van inkomsten te zijn. Dus nogmaals dank voor je openheid hierover!

    Geliked door 1 persoon

  2. Wat openhartig om over je inkomsten te schrijven. Ik vind je moedig! En slim, je doet het fantastisch als alleenstaande moeder met een eigen onderneming. Je bent heel onafhankelijk en ook nog moeder ook. Hoe ben je ooit begonnen?

    Geliked door 1 persoon

  3. Echt inspirerend om te lezen. Dank! Voel me nu weer supergemotiveerd om ook weer eens goed met de financiën aan de slag te gaan. En inderdaad ook well done; helemaal en alleen zelf geregeld en opgebouwd. Daar mag je jezelf wel een schouderklopje of 100 voor geven 🌻

    Geliked door 1 persoon

  4. Wat fijn om een inkijkje te krijgen in je uitgaven en inkomsten.
    Als lezer vraag je je dat toch stiekem wel eens af 😉
    Het is voor mij verbazingwekkend hoe (relatief) weinig belasting je hoeft te betalen.
    Ik begrijp alleen nu helemaal niet waarom zoveel zelfstandigen na een maand al steun nodig hebben….
    Ik vind dat je het allemaal supergoed voor elkaar hebt en je bent ook echt wel een voorbeeld voor mij daarin.
    Ik zou wel (nog) iets goedkoper willen wonen maar op dit moment zijn de huizenprijzen hier helemaal over de top. Bovendien woont jongste zoon nog thuis omdat er bijna geen betaalbaar huis te vinden is voor hem, hij spaart nu stevig door 😀
    Bedankt voor deze blogpost !

    Geliked door 1 persoon

    1. Ja ik verbaas me ook over die lage belastingen. Maar een groot deel was steeds hypotheekrenteaftrek. Ik betaalde 5,7%. Dat tikt wel aan, dan….

      Bedankt voor je mooie compliment.

      Like

  5. Wij hadden tot voor kort uit onze twee vakantiehuizen een vergelijkbaar netto inkomen als wat jij vermeldde, wel met een gezin van 5. Ik vond dat prima prima om van rond te komen, ook omdat er nog wat extra s binnenkomt zoals kindergeld enz.
    Nu met de crisis liggen de vakantiehuisjes volledig stil en viel het grootste deel van ons inkomen ineens weg! En we hebben natuurlijk nergens recht op van steunmaatregelen. We zijn wel in orde met alle regeltjes, maar door onze eigenwijze aanpak vallen we overal vantussen.
    Gelukkig hadden we een buffer voor de voorbije weken. En we hebben een project op stapel dat binnen een paar weken een extra inkomstenbron gaat worden. Zo proberen we deze periode bij elkaar te husselen.
    Creativiteit helpt. There is always a way.

    Like

  6. Ik vind 3k netto/mnd voor een alleenstaande+kind best veel om te besteden te hebben. Ik deed dat destijds (2010-2015) met 2k (32u) en had nooit het gevoel dat dat sober of minimaal was. Koophuis, vakantie in t buitenland, goede boodschappen.

    Inmiddels werk ik minder uren voor een hoger salaris, dat is fijn. Vooral de gedachte dat ik zelfstandig een huishouden kan voeren indien nodig.

    Like

      1. Ik denk dat ik meer de sobere levensstijl bedoel waar je aan refereert. Met 3k/mnd kan ik me bijna niet voorstellen dat dat nodig is. Zelfs niet als je niet alles opmaakt. Ik hoefde bij 2k al niet sober te leven.
        Het is natuurlijk vooral een mindset om naar te leven, ik heb weliswaar geen schulden en spaar wel, maar ik vind een goed diner ook heel waardevol en een vakantie met comfort. Eigenlijk gewoon dat: ik heb behoefte aan comfort, dat lees ik hier minder vaak terug.

        Like

      2. Met het risico dat ik je nog steeds niet begrijp, toch een reactie.

        Ik vind het fijn om relatief sober te leven zodat ik veel geld over heb om te investeren in financiële onafhankelijkheid. Inkomen en uitgaven staan immers niet per definitie met elkaar in verband.
        Ik houd maandelijks geld over daarmee los ik mijn hypotheekschuld af en bouw ik vermogen op. Zo hoef ik over een jaar of tien – twaalf helemaal niet meer te werken, of alleen nog voor de lol. Die financiële onafhankelijkheid is me veel meer waard dan een diner, maar dat is voor iedereen anders. Ik kan me voorstellen dat jij daar erg aan gehecht bent, ook helemaal prima. Ieder maakt daarin zijn eigen keuzes natuurlijk.

        Ik heb genoeg comfort en zou inderdaad kunnen kiezen voor meer. Dat is inderdaad luxe.

        Like

  7. Bedankt, leuk om te lezen, en goed dat er opdrachten blijven komen (dat kan niet iedereen zeggen op dit moment). Ik vroeg me af waarom de stap van ‘DGA’ naar ‘ZZP’ jou lucht gaf, want ik dacht dat de brutobedragen elkaar niet veel ontlopen, of is het eerste gewoon zwaarder belast (staan daar ook niet iets betere voorwaarden tegenover)?

    Like

    1. Sorry, zou je naam kunnen vervangen door ‘J’ en emailadres weghalen (of anders reactie weghalen)? Per ongeluk verkeerd om ingevuld… Dank!

      Like

  8. Je bent geweldig goed bezig! Doet me erg aan partner en mezelf denken toen wij in 1984 voor onszelf begonnen.
    We plukken nu alweer jaren de vruchten van ons leven als zzp’ers.

    Geliked door 1 persoon

  9. Mooi en inzichtelijk verhaal Mariimma! Waar ik benieuwd naar ben, ben je altijd zo verstandig geweest?

    Zelf ben ik nl. met een gat in mijn hand geboren. Toch regel ik inmiddels de financiën vergelijkbaar met jou. En heb daar plezier en voldoening van. Omdat ik weet hoe ik was:) Bij mij kwam de ommekeer toen ik in twee jaar tijd de erfenis van mijn vader erdoorheen had gejaagd. Een man die altijd superzuinig heeft geleefd. En met superzuinig bedoel ik ook echt superzuinig… Mijn broer heeft van zijn deel een boerderij in Frankrijk gekocht. Om een idee van het bedrag te geven. En toen ging bij mij de knop om. Ik beloofde mijzelf, dit bedrag dubbel en dwars terug te verdienen en ging vol consuminderen. En nu bijna dertig jaar later kan ik zeggen, dat is mij gelukt. En af en toe mag ik van mijzelf los gaan aan het kopen van onnuttige dingen maar waar ik toch heel blij van word. De spulletjes die ook meteen betekenis krijgen. Maar dat doe ik nu in de kringloopwinkel, of op rommelmarkten.

    Is dat volwassen worden? Is het schuldgevoel geweest? Een enkele keer twijfel ik wel eens of ik mijzelf en mijn gezin niet teveel heb ontzegd, om altijd te leven of elk moment de crisis los kon barsten. Anderzijds pluk ik er nu de vruchten van. Een beetje de krekel en de mier verhaal. Alleen ben ik van krekel mier geworden.

    Heel benieuwd hoe dat bij jou is. Je vermogen tot genieten is beslist die van de krekel….

    Hartelijke groet van Jacqueline

    Like

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s