Ze moet het toch ooit leren….

Zoals u weet ben ik geen fan van blogs waarin beschreven wordt dat alles perfect lijkt te gaan. Daarom vertel ik u zo nu en dan een verhaaltje over struikelen. Dit keer struikelde ik in de opvoeding. Ik dacht namelijk dat als ik mijn kind een * goede* financiële opvoeding gaf, ze verantwoord met geld zou omgaan. Maar dat bleek niet het geval te zijn, mijn dochter maakt gewoon haar eigen fouten en foutjes. En ik hoop dat ze daarvan leert.

Het was een dag in de zomervakantie. Zonne was thuis. We zouden samen iets leuks gaan doen die dag en uit een veelheid van ideeën kwam “naar de film” naar voren. Toen kwam er iets met werk tussendoor en werd het wat lastig voor mij om die bioscoop die dag te bezoeken. Van de nood een deugd makend stelde ik voor dat ze met een vriendin zou gaan, helemaal zelfstandig. Dat kan zomaar in OnsDorp want er is een bioscoop.

Het idee werd met enthousiasme ontvangen en na een rondje bellen was er een vriendin beschikbaar. Een vriendin die echter niet zelf beschikte over geld en haar ouders ook niet. “Ik betaal wel voor haar, mama!” stelde Zonne voor en ze werd helemaal enthousiast bij het idee. We overlegden nog wat en er werd besloten dat ze haar bankpas, sinds kort in ons gezamelijke bezit want ze is gewoon pas acht, zou meenemen om de kaartjes van te betalen.

Stiekem maakte ik wat geld over naar haar rekening want gezien haar maandinkomen van 12 euro vond ik het toch wel erg duur voor haar om twee bioscoopkaartje te bekostigen.

Of ze ook wat lekkers mocht kopen? Dat vond ik prima, het was immers háár geld. Maar ik wilde haar wel even de tip geven dat ze dat lekkers beter even in de supermarkt kon kopen dan bij die bioscoop vanwege hoge bioscoopprijzen.

Het plan was gemaakt, trots en ineens zeker tien centimeter zelfvertrouwen langer vertrok ze samen met het vriendinnetje richting het dorpscentrum. Als er nou iets mis zou gaan dan zou ze de mevrouw van de kassa mij laten bellen.

De film zou op een bepaald tijdstip beginnen en tot een kwartier na afloop van dat moment was ik thuis met mijn telefoon aan. Vervolgens genoot ik van een paar uurtjes kindervrijheid tot ik me, ongeveer een half uur nadat de film afgelopen was, me toch begon af te vragen waar de dames bleven. Nu woon ik dicht genoeg bij dat dorpscentrum om eventuele ambulances die met spoed uitrukken te kunnen horen dus grote zorgen maakte ik me niet. Een kind hebben is immers één grote oefening in loslaten, immers. Ik liet het maar even los.

Anderhalf uur later dan verwacht kwamen ze thuis, met stralende ogen. Beide hadden ze een tasje in de hand van de plaatselijke speelgoedwinkel. Ze waren nog even wezen shoppen.

De schade?

  • Schepsnoep uit de snoepwinkel; €2,05
  • Twee kaartjes voor de film; €15,80
  • Een bestelling in de bioscoop; €6,90 (dat bleek eeen “snoeppakket” en twee drankjes te zijn, blijkbaar was het toch te moeilijk om in de bios niets te bestellen)
  • Plastic pongeltjes van de speelgoedwinkel, eerlijk verdeeld tussen de twee meiden; €16,96
  • Nog meer plastic pongeltjes, pintransactie bij de Action, €7,98

In totaal gaf ze dus €49,69 aan pintransacties uit. Daarvan betaalde ik €15 (afgerond het bedrag voor de bioscoop). De daglimiet van de bankrekening is overigens €50 en daarom bleef er ongeveer tien euro achter op de bankrekening. Blijkbaar hadden ze geprobeerd nóg iets te kopen maar dat was vanwege deze daglimiet niet gelukt.

De vriendin ging blij huppelend en met een gevuld tasje met de helft van de plastic pongeltjes naar huis. Tussen Zonne en mij volgde echter nog wel even een gesprek. Achter de laptop, waar we samen keken naar wat het met haar spaargeld gebeurd was en waar we even samen berekenden hoeveel langer het nu nog zou duren tot ze haar spaardoel zou bereiken.

“Had je maar…”

Het meeste leer je van fouten maken, zeggen ze dan. In de week erna, toen we in de Ardennen zaten, had ze dus geen budget meer voor die leuke opblaasdonut die ze wilde voor in het zwembad. Ook iedere dag het ijsje dat zij graag wilde ging ‘em niet meer worden. Uiteindelijk kocht ik na vier “Hadjemaar…-s” een pak ijsjes bij de supermarkt voor in het diepvriesvak van de huurkoelkast en daar mocht ze er iedere dag eentje van pakken. En ook kocht ik een schepnetje voor haar om de visjes te vangen die in het riviertje zwommen. Want dat is dan weer het voordeel van wanneer je acht jaar oud bent: dat je dan een moeder hebt die je weliswaar wel een paar dagen op je blaren laat zitten, maar je vervolgens óók gunt dat je visjes kunt vangen op vakantie.

En ik heb mezelf maar even verteld dat het weliswaar jammer is van het geld – die plastic pongeltjes heeft ze immers sinds dat ze ze kocht niet meer aangeraakt – maar beter nu deze les binnen dit budget, dan dat ze op haar 18e <vul maar in>. Hoewel er natuurlijk geen garantie is dat ze na één zo’n les een financieel verantwoordelijke volwassene wordt. Je hebt als moeder immers niet alles in de hand. De daglimiet bijvoorbeeld. Haar bank heeft dat bepaald op 50 euro per week en je kunt dat niet zelf instellen. Dus de volgende keer heb ik een dilemma: afgepast cash geld meegeven of toch weer die bankpas.

Ik vermoed dat het de bankpas wordt, ze moet het toch leren, immers….

Voordat u het zich afvraagt: ja, 12 euro per maand “zakgeld” voor een achtjarige is best veel. Wij maakten bij de vaststelling van dit bedrag ook afspraken wat ze ervan betaalt. Zo betaalt ze kadootjes voor kinderfeestjes van vriendinnetjes zelf.

36 gedachten over “Ze moet het toch ooit leren….

  1. Ik lees je blog voor ’t eerst, leuk? Ik vraag me alleen zooo erg af wat plongeltjes zijn?? Heb al gegoogled maar niet kunnen vinden.

    Like

  2. Ik ben zo benieuwd hoe dit zal gaan bij mijn eigen dochter!
    Je mag iig trots op haar zijn dat ze zo gul deelt met een vriendin 🙂 en hopelijk voor haar was het een goede les, maar wellicht volgen er nog wat meer…

    Geliked door 1 persoon

  3. Wat mij vooral opviel: dat ze wilde betalen voor vriendinnetje. Erg lief.
    Verder denk ik dat ze zich die middag erg rijk gevoeld heeft en genoot dat ze dingen kon betalen met haar pas. (de les kwam later)

    Geliked door 1 persoon

  4. O herkenbaar. De kids krijgen hier redelijk ruim zakgeld – en moeten daar inderdaad ook het nodige zelf van betalen. Dat is moeilijk voor ons als ouders, want het is loslaten als ze iets willen aanschaffen waarvan wij het nut of de lol niet zien. Er zijn afspraken: je moet minimaal zoveel sparen en minimaal zoveel achter de hand houden. Maar de rest….. de jongste spaart voor een gsm, maar de verleidingen van ditjes en datjes zijn groot. De oudste wil niet zo veel, maar laat zich dan toch verleiden via zijn broertje. Ze zijn nu 9 en 10 (“bijna 10 en 11, mama”), en oudste gaat volgend jaar naar voortgezet onderwijs. Dan zal hij toch een klein beetje wijs moeten zijn. Ik baal trouwens ook dat die daglimiet van de bank op 50 euro staat. Had voor mij wel wat lager gemogen. Wel een goede les voor je dochter, die plastic prulletjes die zo duur en toch niet zo geweldig leken, en tof dat ze wel wil delen! Hier is de voornaamste ‘winst’ tot nu toe dat Donald Duck pockets uit de kringloop net zo leuk en veeeeel goedkoper zijn dan uit de winkel.

    Geliked door 1 persoon

    1. Bij de rabobank kun je het limiet zelf instellen. Bij onze dochter heb ik hem nu ingesteld op maximaal 20 euro per week in de winkel pinnen en maximaal 20 euro per week uit de geldautomaat.

      Like

    2. Ja, hier hebben we laatst ook Suske en Wiskes geshopt, daar heeft ze veel meer plezier van.
      Ze heeft ook zelf bedacht dat ze gelezen exemplaren kan ruilen met klasgenoten voor exemplaren die ze nog niet kent.

      Like

  5. Heb geen idee wat pongeltjes zijn, maar mijn eerste reactie zou zijn; terugbrengen, je ging naar de bioscoop en daar horen pongeltjes niet bij. Maar misschien ben ik daar wat kortzichtig in.
    Heb jij gedacht aan het laten terugbrengen en zo ja: wat is de reden dat je dit niet hebt gedaan?

    Like

      1. O jee, zo is het niet bedoeld hoor. Ik geef ook al aan dat ik misschien wat kortzichtig in mijn gedachten ben en vraag me oprecht af welke gedachte er zit achter het niet terug laten brengen. Om van te leren, zodat ik -mocht ik in dezelfde situatie komen- mogelijk ook voor een andere optie kan kiezen.

        Like

      2. Vind je dan achteraf dat je het fout hebt gedaan door de pongeltjes terug te brengen? Of voelt dit als ok?

        Soms schiet ik meteen in een bepaalde reactie en denk ik achteraf: ach had ik vantevoren maar geweten hoe anderen dit op hebben gepakt. Dat ik meer reacties tot mijn beschikking had gehad.
        Dat ik bijv. In dit geval niet een heel verdrietig meisje had gehad omdat ik de pongeltjes had laten terugbrengen, zodat de lol van de middag er voor haar af was, wat eigenlijk ook heel sneu is.

        Like

      3. Even voor de duidelijkheid, er is géén sprake van dat ik Zonne de door haar gekochte spullen laat terugbrengen omdat ik het er niet mee eens ben. Ook heb ik geen moment overwogen om dat voor haar te doen. Ik zou dat heel ongepast en eerlijk gezegd ook niet zo respectvol kunnen. Ook kinderen verdienen respect.

        Zoals ik in mijn blog volgens mij gewoon vrij duidelijk beschrijf heb ik haar de gekochte spullen gewoon laten houden en is ze er vervolgens – zoals ik met “al” mijn levenservaring voorspelde, zelf achter gekomen dat ze daardoor geen geld meer heeft voor andere dingen én dat spullen die er in de winkel erg aantrekkelijk uit zien,in de praktijk tegenvallen.

        Dat is ook wat ik beschrijf in mijn blog, aan de reacties van anderen was dat duidelijk genoeg overgekomen? Nu hopelijk voor jou ook!

        Like

      4. Dank je wel dat je de tijd neemt voor een reactie.
        Het is/was niet de bedoeling om jou ter verantwoording roepen of iets dergelijks.
        Met alle respect, het was/is mij echt niet goed duidelijk, maar dat ligt bij mij, vandaar mijn oprechte vragen. Sorry, misschien kan ik het niet goed verwoorden, ik zal er over op houden.

        Ik lees je blogs met veel plezier, ze laten mij nadenken en bewust worden, dank daarvoor!

        Geliked door 1 persoon

      5. Gelukkig. Die indruk kreeg ik wel van jouw laatste zin, maar was echt niet de bedoeling!

        Ik worstel nu met jouw opmerking over respectvol met kinderen om gaan, denk dat ik toch tot de autoritaire groep ouders behoor en vraag me af hoe ik die conclusie over mijzelf vind.

        Like

      6. Mijn waarheid is niet DE waarheid, daar ben ik mij bewust van. Ik houd van (zelf)reflectie en bewustzijn en ontwikkel me graag.

        Nu ik dit zo opschrijf weet ik waarom ik jouw blog zo graag lees 🙂

        Geliked door 1 persoon

  6. Ik vind dat je goed bezig bent en dat Zonne boft met haar moeder. Hier ook regels rondom geld etcetera en dat je niets uitgeeft wat je niet hebt. En dat je moet sparen en zo.

    Geliked door 1 persoon

  7. Oh, ik moet er wel om lachen. Dat ze los ging. Heb je de invloed van vriendinnetje helder gekregen ? Dat is ook een wijze les geweest. Denk ik. Eigenlijk verwachte ik iets anders. En ik schrok al 😔 Dacht dat jij of familie haar een mobiele telefoon gegeven had. Dan vind ik dit mee vallen. 😉

    Geliked door 1 persoon

  8. Prima zo, toch. Dochter hier (13) spaart voor een iPhone en komt er nu achter hoeveel ze normaal gesproken verbrast aan make-upjes, douchegelletjes en andere vaagheden. Nu overweegt ze zorgvuldig of ze het écht nodig heeft en geeft nu dus verrassend weinig uit.
    Op je … gaan hoort erbij en dan maar liever op deze leeftijd met kleine bedragen.
    En je hoeft je – lijkt mij – niet te verantwoorden voor het bedrag dat je haar geeft toch? De frequente lezer weet wel dat daar over nagedacht is.

    Geliked door 1 persoon

  9. Heel herkenbaar, alleen dochter was iets ouder. En gelukkig konden wij, nou ja zij, nog wat terug brengen naar de winkel. Dat was ook een goede les. Inmiddels heeft ze een andere taktiek als de pot bijna leeg is, althans als dat deel wat ze nog niet gepland heeft bijna op is: opa en oma aankijken met haar mooie blauwe ogen en die voor haar karretje spannen…., en soms, trappen die er nog in ook.

    Geliked door 1 persoon

  10. Hihi! Zo herkenbaar. Ik denk dat ze allemaal op een dag deze ervaring krijgen.
    Hier gaf puber op zijn eerste werkdag 9 euro uit in de supermarkt, van de nog te ontvangen 13 euro. Na een paar dagen in de hitte voor 3 euro per uur, ontdekte hij dat een dure beker ijs wel twee uur zweten kost.
    Ik laat ze ook liever jong leren binnen een klein budget. Maar soms zou je een hoop willen zeggen…

    Zit het puntje van je tong er nog aan?

    Geliked door 1 persoon

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s