Vriendschappen ten tijde van corona

Ik kwam haar bij toeval tegen, een dikke maand geleden. Bij de zwemplas. Sinds Zonne en ik in OnsDorp wonen en onze kinderen bij elkaar in de klas zitten is er een leuke vriendschap ontstaan tussen ons. Allebei zelfstandige moeders die de opvoeding van hun kinderen alleen doen, dat schept toch een beetje een band. We hadden zo onze verschillen: zij wat frivoler dan ik, vaak verliefd op steeds een ander, regelmatig wisselend van baan, een wild en druk uitgaansleven. Ik meer van het sporten, boswandelingen, kamperen en half geplande avonturen en bijna alle avonden gewoon thuis. Maar de klik die was er toch.

Zorgen voor elkaar

Het werd ook een vriendschap van voor elkaar zorgen: we vingen zo nu en dan elkaars kind op na school. Inclusief logeren, als dat nodig was. Ook konden we even spuien wanneer er een akkefietje was op school. Onze kinderen hebben immers dezelfde juf en dan is het ook fijn om gewoon even advies te vragen van iemand die de klas kent.

Zij haalde brood voor ons toen wij tijdens de “intelligente lockdown” in maart verkouden thuis waren en dus niet naar de winkel konden. Dat was in de tijd dat zij en ik nog zo ongeveer hetzelfde omgingen met de pandemie: adviezen van de regering opvolgend zonder panisch te worden en zonder wc-papier te hamsteren.

Elkaar minder zien: distancing

Sinds het uitbreken van de pandemie zagen we elkaar vanzelfsprekend minder. Soms even via whatsapp, zo nu en dan werd er gebeld. En toen de regels versoepelden kreeg zij eindelijk de uitgestelde operatie door een blessure vanwege een ski-ongeluk en ik ving als vanouds haar kind op.

Het revalideren ging traag. Gelukkig had ze voldoende hulp van haar nieuwe vriendje die tijdelijk bij haar was ingetrokken. Ons contact was vooral via berichtjes en af en toe een telefoontje over en weer.

Vertrouwen in de overheid of is het een complot?

En toen zagen we elkaar weer, bij toeval, bij die zwemplas, een week of zes geleden. Ze vertelde dat ze er wel genoeg van had, van die corona. Ze had mensen nodig om haar heen en bovendien viel het allemaal wel mee met dat virus. Daar ging je echt niet zomaar aan dood en je werd er ook niet zomaar erg ziek van, alleen wanneer je al hardstikke oud en ongezond was. Bovendien zat er iets achter, vertelde ze. Er werd geld verdiend aan deze pandemie en de regeringen van alle landen deden mee. De farma zat erachter en rijke filantropen, ze wilden de macht grijpen.

U begrijpt dat ik al snel afhaakte.

Zij vertelde over de verhalen die ze gelezen had op Facebook en ze keek naar vlogs van Lange Frans en één of andere jonge gast, die waren zo vol liefde en licht, die waren pas echt inspirerend. En zij ging gewoon weer feestjes vieren, mensen bij haar thuis uitnodigen nu ze nog aan het revalideren was en er niet zelf op uit kon. Veel mensen, veel verschillende mensen. Ze was immers een mensenmens. En daar hoorde niet de anderhalve meter afstand bij en knuffelen deed ze ook weer gewoon.

Vervolgens bood ze me een stuk watermeloen aan “… of durf je dat niet van mij aan te nemen…?” Ik werd immers bang gemaakt, volgens haar. En die wetenschappers waren niet te vertrouwen.

Ik – totaal overvallen – vertelde dat ik echt niet doodsbang achter het stuur zit maar wél mijn gordel omdoe als extra veiligheidsmaatregel. Ik sputterde ook nog iets over dat ik ook niet zelf precies weet hoe je een brood bakt of een auto repareert maar er vertrouwen in heb dat de bakker mij gewoon goed brood verkoopt en de automonteur mij niet in een onbetrouwbare auto laat vertrekken. En dat wetenschappers echt niet zomaar dingen roepen.

Het was wel duidelijk dat we het niet eens zouden worden. Uiteindelijk bleven we beleefd maar het werd niet meer gezellig.

En als je het dan niet eens bent met elkaar…?

Later ontving ik nog een bericht van haar nieuwe vriend dat hij naar al zijn contacten stuurde. Iets met een petitie en complotten. Ik heb hem succes gewenst maar verteld dat ‘ie niet bij mij moest wezen…..

Ze zit nog steeds thuis, ze is nog steeds aan het revalideren. Zo nu en dan sturen we een berichtje naar elkaar over wanneer het nu ook alweer gymles is en wat we van de nieuwe meester vinden. Laatst stond haar moeder overwachts aan mijn deur met een klein kadootje: een bedankje voor de opvang van haar zoon tijdens de operatie. De moeder fluisterde me in dat mijn vriendin het best zwaar had omdat ze nog steeds niet mobiel is. En dat ze het wel leuk zou vinden als ik langs zou komen.

Maar ik weet niet of ik dat wel wil, voorlopig….

Foto door cottonbro

12 gedachten over “Vriendschappen ten tijde van corona

  1. Ik vind dit ook een lastig onderwerp. Verschillende mensen in mijn omgeving gaan op verschillende manieren met de regels om. Ik denk het mijne, leef voor mezelf en soms stel ik grenzen, als die van hen de mijne raken….

    Geliked door 1 persoon

  2. Ik hoop dat het de vriendschap niet in de weg blijft zitten. Jullie verschillen wel heel erg van elkaar zoals je schrijft, Soms is dat fijn en verfrissend, maar ook kan het sneller voor irritatie zorgen. Ik begrijp dat je het vervelend vindt wanneer zij jou van haar gelijk wil overtuigen, en als een eerlijke discussie niet mogelijk is omdat zij jou wegzet als een angsthaas en jouw punt niet kan/wil zien of accepteren dan is het misschien niet de vriendin voor jou. . Kan je je voorstellen hoe hele gezinnen door verschillende standpunten over Brexit/Trump/etc… ruzie kregen en elkaar niet meer zien?!

    Geliked door 1 persoon

  3. Lastig dit soort dingen. en niet alleen in een beginnende vriendschap… Volgens mij worstelen veel mensen met verschillen in denkwijzen over de corona / de coronamaatregelen.

    Hier naaste familie die dan wel niet in complotten geloven, maar de maatregelen wel onzin vinden.

    Niet erg, zolang ze niet gaan lopen zeuren bij anderen die wel (zoveel mogelijk) de richtlijnen volgen.

    Geliked door 1 persoon

  4. Ik vind dit soort dingen lastig. Nu heb ik dan ook veel naaste familieleden die in complotten geloven. Tot nu toe is de beste aanpak het er niet over hebben. Ik word idd gezien als bang, goedgelovig en naïef door m’n moeder en zusje. Maar ja, ik ben dan ook wetenschapper….;)

    Geliked door 1 persoon

  5. Gisteren keken Ova en haar vriend een of andere documentaire op netflix over de macht van facebook en complottheorieën et cetera en ik keek af en toe mee. Ik vond het angstaanjagend.
    Waar hebben we de controle verloren? Waar is ons vertrouwen in de overheid gebleven. Waar is ons gezonde verstand gebleven.

    Maar heus: stuur je vriendin maar een keer hiernaartoe: ik zal haar graag even wat feitjes vertellen.

    Tegelijk vind ik het bijzondere aan vriendschap dat je het niet met elkaar eens hoeft te zijn als je dat van elkaar maar respecteert.

    Geliked door 1 persoon

    1. Mijn probleem zit ‘em eigenlijk vooral in de risico inschatting van fysieke nabijheid bij iemand die risico’s bewust lijkt op te zoeken…. Ik ben helemaal niet op het punt dat ik deze vriendin “afschrijf” of haar wil overtuigen van haar ongelijk, integendeel. Wel vond ik het vervelend dat zij míj probeerde te overtuigen en me ook aanpraatte dat ik wel erg bang zou zijn, dat is namelijk niet waar.

      Like

  6. Je snijdt hier een best wel lastig onderwerp aan; ik heb zo het vermoeden dat dit bij veel mensen speelt. Een langdurige vriendschap zou dit moeten kunnen hebben. Je weet dan heel goed waar de (eventueel veranderde) ideeën vandaan komen, waardoor het voor jou makkelijker is dit te aanvaarden als ‘onderdeel-van’ of niet. Maar bij een wat prillere vriendschap lijkt me dat lastiger. Zelf ervaar ik (soms) ook dat aanhangers van diverse complottheorieën heel hardnekkig hún zienswijze blijven doordrukken. Of ineens een fervent aanhanger van een zeer dubieuze club worden. Het verschilt per vriendschap voor mij hoe ik daar mee omga. Wat ik tolereer naar mijzelf toe, en hoe dierbaar de vriendschap is om zo iemand toch vragen te gaan stellen over zijn/haar koerswijziging. Soms blijkt dat je een tijd heel fijn samen met elkaar hebt gewandeld op eenzelfde pad in dit leven, maar dat de wegen op enig moment toch scheiden.

    Geliked door 1 persoon

  7. Voor het Corona verschil van opvatting had je blijkbaar een fijn contact. Is dat weg of alleen even overschaduwd? Ik heb een vriendin met wie ik verschil over allochtonenbeleid. Ik heb het daar met haar niet meer over. En sindsdien gaan we weer leuk met elkaar om. Maar het kan ook zijn dat jouw vriendin op teveel punten is veranderd (misschien door de nieuwe liefde) om nog langer zo close te zijn. Het lijkt mij belangrijk dat ze ook jouw opvatting respecteert en niet de hare opdringt. Dat is toch wel een basisvoorwaarde voor vriendschap.

    Like

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s