Stel jezelf vijf keer de vraag “waarom?”

Hommel in mijn tuin, gisteren…

In het afgelopen coronajaar was ik veel actief op diverse sociale media. Ik mocht dat ook wel van mezelf. Mijn “echte” sociale contacten zijn vanwege die pandemie op een laag pitje gezet en op de momenten dat ik niet werkte, waren er weinig andere activiteiten beschikbaar. Vroeger, in het pre-corona tijdperk, gingen we dan graag naar een museum. Of ik / we gingen sporten. Ik vond het ook leuk om spontaan en onvoorbereid op stap te gaan en dat was nooit echt een probleem; als we honger kregen dan konden we altijd wel “ergens” neerstrijken voor een lekkere lunch en dan meteen ook even gebruik maken van het toilet.

Dat zijn allemaal dingen die nu wat minder vanzelfsprekend zijn.

Sociale media uit verveling en eenzaamheid.

Daarom was ik veel actief op sociale media: omdat ik mijn vriendinnen mis en me regelmatig eenzaam voel en ook omdat ik me verveel en niet altijd creatief genoeg ben om een middag of avond prettig in te vullen. Leuk zo’n bos om de hoek, maar op een gegeven moment ben je wel uitgewandeld…..

Het probleem is echter dat sociale media niet echt een goed alternatief bieden. Het is vluchtig, het gaat voorbij. En bovendien blijven de mensen die je online leert kennen eigenlijk gewoon vreemden. Net zoals jullie, de mensen die dit blog lezen en erop reageren gewoon vreemden zijn. Ook al volg je mijn blog al jaren, toch ken je me niet écht.

Ik was een tijd, ook in het afgelopen half jaar, erg actief in een online chatgroep over FIRE. Maar in die groep ging het steeds minder over inhoud en steeds meer over…. tja… vul dat zelf maar in (men leest mee dus ik ga daar maar niet te veel over zeggen…. ). Ik ben nog steeds lid van die groep maar sinds een paar mensen afhaakten is de sfeer niet meer helemaal de mijne. Wellicht komt dat wel weer, maar voor nu haal ik weinig meerwaarde uit mijn lidmaatschap van deze groep.

Stel vijf keer de vraag “waarom”?

Weet je wat het is met van dat gewoontegedrag zoals “kletsen over niks” of “hoog oplopende discussies” op sociale media? Je moet je zo nu en dan gewoon eens afvragen wat het je werkelijk oplevert, en dan vooral niet tevreden zijn met de eerste twee of drie antwoorden die je geeft op deze vraag. Ergens las ik dat je jezelf gewoon vijf keer de vraag “waarom?” moet stellen om zo steeds dichterbij het antwoord te komen waar het werkelijk om draait.
Mijn eerste antwoorden waren bijvoorbeeld “gelijkgestemden”, “gezelligheid” en “inspiratie”. Maar toen ik, na een kwartier discussiëren of kletsen-over-niks, mezelf vroeg in hoeverre ik het idee had dat het “gezellig” en “inspirerend” was geweest, was het antwoord “nee”. Dus toen stelde ik mezelf opnieuw die vraag: waarom dan wél, met antwoorden in de trant van: “uit gewoonte”, “omdat ik niks wil missen” en “uit verveling”. En op de vraag “Maar wat mis ik dan als ik het níet lees?” en “en als het over een voor mij belangrijk onderwerp gaat en ik vertel gepassioneerd wat het mij doet, wat levert dat dan eigenlijk op?”, toen kreeg ik uiteindelijk antwoorden die samen te vatten zijn met het woordje “niets”.

Niets dus.

Ondanks dat ik erg gepassioneerd ben over politieke onderwerpen, over seksisme en ook over de samenhang tussen mentale en lichamelijke gezondheid, doet het er eigenlijk niet zo heel erg toe dat ik met al die passie die éne carrièreman van 32 een spiegel voorhoud. Hij heeft immers zijn eigen proces. En welke keuzes die jonge moeder maakt in haar leven is ook aan haar. Ik heb haar immers nog nooit gezien en de echte tips die ik voor haar zou hebben, durf ik haar niet eens te geven. En die man die zulke andere politieke denkbeelden heeft dan ik, tja… wat kan ik daarmee? Wat wil ik daar dan mee? Wat leer ik van hem, wat leert hij van mij? Is het nodig dat wij wat van elkaar zouden leren? En als we dat niet doen, waarom zijn we dan wél met elkaar in gesprek?

Uit gewoonte, uit verveling, uit beleefdheid, veel verder kwam ik niet…..

Rondhangen in mijn tuintje.

En weet je…. niet alles in het leven moet nuttig zijn. Zo heb ik gisteren de hele middag in mijn tuin rondgehangen. Ik las een boek, ik tekende wat en ik trok zo nu en dan ergens wat onkruid uit. Het was een heerlijke middag, echt. Niet nuttig, wel fijn. Heerlijk onthaasten, genieten van mijn tuin. Ik zag een koolwitje, een oranjetipje en een akkerhommel. Ik zag dat de spinazie opkomt. Ik besloot dat ik een vijver wilde en ik knipte wat klimop weg.

Dat fijne genietgevoel, dat heb ik nou nooit als ik een uur op sociale media zit te scrollen. Wél zit ik af en toe onbedaarlijk te lachen, eerlijk is eerlijk. Niet alles aan sociale media is nutteloos tijdsverdrijf. Een flinke lachpartij is ook heel wat waard.

Een alternatief voor sociale media maakt het uitloggen een stuk makkelijker

Sinds ik een bulletjournal kocht, een maandje geleden, heb ik een fijn alternatief voor sociale media gevonden. Het prettige van zo’n bulletjournal is namelijk dat je ermee kan doen wat je zelf leuk vind. Het is een hele industrie inclusief gesponsorde influencers die de mooiste (en soms niet zo mooi, kwestie van smaak) pagina’s bij elkaar knutselen en dan integraal op hun youtubekanaal zetten. Maar als je door die industrie heen kijkt en de juiste boeken leest dan kan het bijhouden van een bulletjournal heel inspirerend zijn. De bulletjournal is een middel, het doel bepaal je zelf. Het kan een agenda zijn en het kan een dagboek zijn. Het kan ook een knutseltekenboek zijn en daarbij ben je dan ook weer zelf aan zet om te bepalen hoe hoog je de lat legt. Je kunt verschillende dingen door elkaar doen of na elkaar doen. Het hoeft niet af, het hoeft niet mooi. Maar het mág wel. En door terug te kijken naar wat af en niet af is, wat wel en niet mooi is geworden, léér je ook nog wat over jezelf.

Samen tekenen en kleuren, schrijfopdrachten, jezelf vragen stellen

Ik vind de combi van alles wel geinig. Soms zit ik samen met Zonne, synchroon, met een kopje thee erbij, heerlijk te tekenen en plakken. Zij heeft óók zo’n boekje van me gekregen en ik vind het heel gezellig om daar dan zo samen kletsend een paar uurtjes aan te besteden.

Ergens las ik dat het best cool kan zijn om eens te beschrijven hoe je leven er over 10 jaar uit ziet, gewoon heel concreet, een maandag in april beschrijven. Daar had ik dus nog nooit op die manier over nagedacht en ik vond het een heel leuk gedachtenexperiment. En een beetje doodelen of schrijven in zo’n boekje kan heel relaxed zijn. Sowieso is iets maken, iets creëren, dat is voor mij een mooi alternatief voor de hele avond netflixen of gesprekken tussen anderen lezen op sociale media. Omdat ik niet erg getalenteerd ben wat betreft dat tekenen en het wél gewoon probeer, zo nu en dan, leer ik ook veel over mijn eigen perfectionisme trouwens.

En ik leerde om mezelf vijf keer de vraag “waarom” te stellen. Door die antwoorden op te schrijven, wat langzamer gaat en daardoor meer impect heeft dan wanneer je het tikt of “in je hoofd doet”, denk je nét effe wat dieper na. Getypte zinnetjes kun je bijvoorbeeld weer weghalen. Bij geschreven tekst is dat niet zo en alleen om die reden denk je anders na.
Ik ging in de afgelopen weken ook op ontdekkingstocht over hoe bepaalde doelen je kunnen belemmeren en versterken en dat de formulering van die doelen al heel veel doet. Maar daarover later meer.

Van sociale media word je moe

Wat ik ook leerde: van sociale media en óók van de hele avond onder een dekentje languit op de bank naar netflix staren word je moe. Van een kleurplaat inkleuren, een mandela haken, mooie letters tekenen in een bulletjournal en in de tuin rommelen rust je uit.

Dat wist ik eigenlijk best. Maar ik moest het weer even opnieuw ervaren.

Ik was zoiemand die tegen zichzelf zei dat ik zo hard gewerkt had die dag, dus dat ik het nu “verdiende” om languit op die bank te gaan liggen en lekkere dingetjes te eten.

Maar ik verdien veel méér dan dat!

Overigens horen sociale media bij deze tijd. In feite is bloggen ook een vorm van sociale media. Het is dus niet zo dat ik “nooit meer” iets met sociale media zal doen. Maar niet de hele dag, niet ieder uur. In het weekend is mijn laptop uit en ik heb mijn telefoon niet steeds binnen handbereik. Ik heb gewoon even op de knop “reset” gedrukt, dat is alles. En het resultaat bevalt me erg goed!

8 gedachten over “Stel jezelf vijf keer de vraag “waarom?”

  1. Mooi om te lezen weer. Inspirerend. Herkenbaar. Ik kom ook echt tot rust van een beetje rommelen in mijn tuin. Nooit klaar natuurlijk, maar lekker kijken en genieten. Dat doe ik ook tijdens wandelingetjes met de hond. Hoe prachtig is sommig ‘onkruid’! Die mooie bloemen die de bijen aantrekken, love it.

    Geliked door 1 persoon

  2. Goh, ik vraag me dan af of ik ergens gelukkig van word, en als het antwoord nee is, dan trek ik mijn conclusies. Gaat ook zo met mensen: mensen die té veel energie kosten, of die enkel negatief kunnen zijn…die probeer ik te mijden als de pest 🙂 ik ben er al een tijdje achter dat je je eigen familie kan kiezen. Die evil tante of/en nicht/moeder/broer laat ik links liggen, en ik spreek in de plaats nog een keertje extra af met een goede vriendin voor een picknick in het gras. ik ben té oud geworden om ongelukkig te zijn. Is dat geen mooie one liner? Je mag hem gerust van me pikken 😉

    Geliked door 1 persoon

  3. Waarom vragen zijn een alternatieve “tel-tot–tien”. Niet meteen reageren. Even laten bezinken.
    Naast blogs lezen doe ik niets met social media. En alle interessante mensen waar ik best (meer) contact mee zou willen hebben, wegen voor mij niet op tegen de geestelijke rust van het niet hebben van FB, Twitter en instagram.. Dus sorry aan de leuke mensen die ik nu niet like maar het is voor een goed doel. Zo nu en dan reageer ik wel eens op een blog, zoals nu. Ik lees graag bij je.

    Geliked door 1 persoon

  4. Mooie overpeinzing. Ik ben behoorlijk actief op facebook, insta, LinkedIn en natuurlijk mijn blog. Vooral die eerste drie doe ik ‘zonder alias’ en daarin ben ik bewuster bezig dan op mijn blog (waar ik toch de illusie heb anoniem te zijn). Wat ik ook heel bewust doe is bij mezelf nadenken of een reactie iets toevoegt. Ik ga niet lopen katten op social media, maar wil soms wel laten merken dat ik het ergens niet mee eens ben. Als ambtenaar vind ik trouwens ook dat ik niet zomaar alles kan schrijven.
    En ook nog: social media is vaak verre van sociaal. Ik ben dan toch echt wel van de #doeslief en denk oprecht dat meer mensen dat zouden moeten zijn. Als je niets positiefs bij te dragen hebt en alleen maar schreeuwt om het schreeuwen, reageer dan gewoon niet. Wat uieraard ook weer niet mag zeggen dat je het altijd maar eens met elkaar moet zijn. C’est le ton et cetera.

    Geliked door 1 persoon

  5. Klinkt leuk! Ik vraag mealleen af welke van mijn vriendinnen überhaupt creatief is, haha…. volgens mij geeneen. De meesten ken ik namelijk vanuit de sport of studie/werk. Ik heb ze nog nooit op creatieve bezigheden kunnen “betrappen”… 🤔

    Like

Laat een reactie achter op Nona Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s