De volgende keer toch maar weer een natuurkampeerterrein….

We gingen vier dagen naar de camping: even verandering van omgeving. Rekening houdend met de wensen van Zonne zocht ik een camping met zwembad en iets van entertainment voor de kinderen. Zo zou het voor Zonne wat gemakkelijker zijn om vriendjes te maken, immers.

Op de camping bevonden zich veel stacaravans en ook wat vakantiehuisjes. Veel van die stacaravans waren in eigendom, maar evenveel leken te huur te zijn en er was ook een gedeelte met zo’n 50 kampeerplekken. Daar zouden wij gaan staan.

Nou. Daar gingen we. Drie kwartier met de auto. Pippa ging ook mee.

lees verder

Nog eventjes huisarrest en dan varkansie

Zonne is een weekje op zomerkamp en ik heb – zoals altijd aan het begin van de zomervakantie – huisarrest. Deze week schrijf ik een rapport en werk ik de administratie bij en niet voor de eerste keer bedenk ik me dat ik dat handiger had kunnen timen: juist die éne week in het jaar dat Zonne “onder de pannen is” had ik immers leuke kindloze activiteiten kunnen plannen.

Lees verder

Thuiswerken is de bom.

Normaliter ging ik zo eens per week op pad voor mijn werk. Omdat mijn opdrachtgevers in het hele land zitten was ik dan soms voor één vergadering toch wel bijna de hele dag onderweg.

Sinds 12 maart heb ik voor mijn werk mijn huis eigenlijk niet meer verlaten. Alle meetings gingen via het beeldbellen en eerlijk gezegd was dat voor mij best fijn. Vergeleken met een afspraak in de Randstad hield ik immers een halve dag aan reistijd over. Bovendien zijn veel zakelijke contacten veel ontspannender geworden, geen idee waar dat vandaan komt… misschien wel omdat er ineens kinderen in beeld waren, zo hier en daar? De pakken bleven in de kast hangen en het was volstrekt aanvaardbaar dat sommige deelnemers aan de vergadering het beeld uit liepen terwijl iemand anders aan het woord was. En dat je vervolgens op de achtergrond een koffiezetapparaat hoorde.

Lees verder

Het TikTok dilemma

**

De grote trend op het schoolplein van het moment is TikTok. Als moeder van een achtjarige krijg je daar dus tegen wil en dank mee te maken.

TikTok is één van de meest populaire en veelgebruikte apps in de wereld, vooral omarmd door jongeren en kinderen. Officieel geldt er een minimumleeftijd van 13 jaar maar daar trekt het merendeel van de klasgenootjes van Zonne (en hun ouders…) zich niets van aan. Je kunt gewoon een ander geboortejaar invullen en vervolgens aan de slag.

Kinderen (en volwassenen) kunnen zichzelf met behulp van TikTok filmen terwijl ze playbacken, dansen of zingen. Eén van de meest bekeken TikTokkers is Sarah Cooper, een comedian die Trump playbackt, uit haar filmpjes wordt pas echt duidelijk hoe belachelijk de uitspraken van Trump zijn. Mocht je ze niet kennen en/of eens flink willen lachen, check dan hieronder. Ik vind Sarah echt hilarisch.

Sarah Cooper

Van de zes vriendinnetjes van Zonne zijn er vier actief op TikTok. Het buurmeisje en een meisje dat een groep lager zit hebben geen account, de klassevriendinnetjes wel allemaal. Sommige vriendinnetjes hebben (al) een eigen telefoon of tablet met die app erop, anderen mogen de telefoon van hun ouders daarvoor gebruiken. Even voor de duidelijkheid: dit zijn dus meisjes van acht en negen jaar oud, ze zijn dus vier of vijf jaar jonger dan de aanbevolen minimum leeftijd voor deze app. In de klas van Zonne lijkt TikTok vooral populair te zijn onder meiden, de jongens zijn meer van het gamen. De jongensouders in de klas hebben dus andere uitdagingen in de opvoeding, denk ik. Daar gaat het vooral over game-tijd en het type games dat de kinderen mogen spelen. Vooral het geweld in sommige games lijkt een issue te zijn. 

lees verder

Van nertsenfokkers naar tofu

Toen de nertsenfokkerijen een tijdje geleden weer in het nieuws kwamen vanwege de dier – op – mens coronabesmettingen kwam er bij veel mensen – en ook bij mij – het besef dat het volslagen belachelijk is dat deze bedrijven nog bestaan.

*

In Nederland is in 2013 een verbod op het fokken van nertsen gekomen, maar de fokkers mogen nog tot 2024 doorgaan met hun bedrijven. Er staan twee nertsenfokkers in de lijst met 100 rijkste van Nederland van de Quote 500. Het fokken van nertsen is dus blijkbaar behoorlijk lucratief dus ik vermoed dat er niet veel mensen vrijwillig eerder zullen stoppen.

lees verder

Een periode van actievoeren

Foto door Matheus Viana op Pexels.com

Ik kan me nog goed herinneren hoe vastberaden ik me, toen ik een jaar of 18-20 was, voornam om nóóit van mijn leven mijn “IdeALeN En PriNciPEs Te VerLoOCheNeN”. Ik ergerde me aan al die oudere mensen van dertig plus die gezapig door het leven gingen. Ik moest de afgelopen weken herhaaldelijk terugdenken aan die voornemens van toen. Want ik was nogal activistisch, mijn twintigjarige vroegere versie van mezelf zou trots op me geweest zijn. Het kostte echter ook heel veel energie….

lees verder

Corona: dag 92

Deze week zijn de scholen weer 100% open en dat is toch echt wel dé maatregel die mij persoonlijk het meeste beïnvloedt sinds de scholen alweer 92 dagen geleden sloten.

Ik keek ernaar uit, naar deze week. Ondanks alle flexibiliteit die ik mezelf heb toegestaan en die ik ook gevraagd en gekregen heb van mijn opdrachtgevers, was het voor mij als zelfstandige moeder zonder partner af en toe best pittig om werk en gezin goed te combineren. Ik was er aan toe om op voor mij normale tijden te werken onder normale omstandigheden: thuis, met al dan niet een muziekje aan.

Dat ik toe was aan een “normale werkweek” lag overigens niet aan Zonne, want jeetje wat is dat toch een geweldig kind om het leven mee te delen!

Lees verder

Geen dierenbeschermer meer maar politieagent

Heel voorzichtig vertel ik mijn dochter van acht de kinderversie van wat er in de afgelopen week in de Verenigde Staten aan de hand is. Ik leg haar uit dat racisme iets is dat al heel lang speelt, ook in Nederland en geef haar een paar voorzichtige voorbeelden.

“Mama stop, ik kan het niet meer aanhoren!” roept ze uit, met tranen in haar ogen.

lees verder

De PamPamPambuurman

Kantoortuin in OnsDorp.

Vorig voorjaar, toen ik mijn eerste uurtjes in de tuin doorbracht nadat wij hier in november gingen wonen, hoorde ik voor het eerst mijn hoogbejaarde buurman “pampampammen” in de tuin.

Dat doet de man.

Continu.

Een soort neuriën maar dan harder.

Ik besloot toen meteen dat ik dat schattig vond. Zodra je je eraan gaat ergeren is je tuinplezier een stuk minder namelijk en de buren wonen daarvoor te dichtbij. Dat dat betreft heb ik mijn lesje wel geleerd, in mijn oude huis: de ergernissen over de continu blaffende honden zal ik niet snel vergeten.

lees verder

Coronaweek 9. De eerste week met parttime onderwijs.

Over het combineren van thuiswerk en thuisonderwijs was ik verdeeld enthousiast. In de eerste week, toen nog alles nieuw was, ging ik helemaal los op zelfbedachte lessen zoals “tuinles” en “kookles”. Ik schreef daar hier al over. Maar al snel kwam ik toch wel in de knel. Thuisonderwijs is veel minder leuk wanneer je een deadline hebt en niet aan je werk toekomt. Ik schreef daar hier over: het voelde als hardlopen door drijfzand.

Na vier weken zorgde ik voor een wifiverbinding door ons hele huis en ging Zonne zo nu en dan een uurtje op haar kamer werken. Drie weken later ging ik op kamers in eigen huis en nam ik mijn werkplek op zolder in gebruik met de uitdrukkelijke instructie “alleen bij bloed of botbreuken binnenkomen”. Wanneer ik op zolder aan het werk ben ga ik wel ieder uur even “preventief” kijken hoe het met haar is zodat ze toch even wat interactie heeft.
Om het kort te houden: die zolder was echt een goed idee. Ik overweeg nu de rest van het huis te verhuren (nee grapje). Zonne heeft haar eigen manier gevonden om de “bloed en botten regel” enigszins om te buigen: ze schuift gemiddeld één keer per dagdeel een briefje of een maaksel waar ze echt héél trots op is onder de deur door. Vanzelfsprekend vind ik zo’n briefje dan altijd binnen vijf minuten omdat ik toch toevallig van plan was om thee te zetten in de keuken en kan ik op zo’n moment gepast reageren. Ik vind dat een prima compromis.

lees verder

Wat besparen, beleggen en aflossen mij heeft opgeleverd

Foto Pixabay

Dit is het derde blogartikel van een serie van drie.

Eerst schreef ik een artikeltje over wat mijn maandelijkse uitgaven zijn.

Vervolgens gaf ik een inkijk in mijn inkomsten van de afgelopen jaren.

En dan nu een artikel over mijn vermogen.

Mijn vermogen is verdeeld in vermogen van de BV, bestemd voor mijn oudedag, het vermogen van mijn bedrijf (eenmanszaak) en mijn persoonlijke vermogen. Fiscaal gezien zijn die laatst twee overigens officieel hetzelfde maar ik houd zakelijk en persoonlijk behoorlijk strikt gescheiden.
Bezittingen zoals inboedel of mijn auto tel ik niet mee in het bepalen van mijn vermogen. Natuurlijk heb ik wel wat zaken van waarde in mijn huis, maar als je bij mij inbreekt, dan word je niet rijk. Gemakshalve rond ik de inhoud van mijn huis dus maar even af naar nul…

Nou.. rappapaaa… komt ‘ie…:

Klik hier voor het overzichtje en de rest van dit artikel

Wat mijn inkomsten zijn

Foto door Pixabay op Pexels.com

Dit is het tweede blogartikel van een serie van drie.

Eerst schreef ik een artikeltje over wat mijn maandelijkse uitgaven zijn.

In dit blog geef ik een inkijk in mijn inkomsten.

En vervolgens schrijf ik over mijn vermogen.

Om maar met de deur in huis te vallen: mijn bedrijfsresultaat in de periode 2015 – 2019 was gemiddeld €52.500 bruto. Ik werkte hiervoor ca 32 uur in 2015 tot ca 20 uur in 2019. En ieder jaar werk ik minder en stijgt mijn inkomen terwijl ik minder geld uitgeef.

Voor de aangifte inkomstenbelasting zijn er dan allerlei aftrekposten (zelfstandigenaftrek, winstvrijstelling, hypotheekrenteaftrek) en daarnaast mag ik een deel van mijn winst fiscaal vriendelijk opzij zetten (jaar- en reserveringsruimte, fiscale oudedagsreserve). Mocht u daar meer over willen weten dan verwijs ik u met liefde naar een accountant want ik ben geen fiscalist.
Ik betaalde jaarlijks 6.000 tot 7.000 euro aan inkomstenbelasting plus premie zorgverzekeringen en hield dus netto een inkomen van ongeveer 45.000 – 46.000 euro over. Dat inkomen maak ik niet “op”; een deel daarvan zet ik dus zakelijk fiscaalvriendelijk opzij. En ik investeer in financiële onafhankelijkheid.

leees verder

Uitgaven in de eerste vier maanden van 2020

Deze foto maakte ik een paar jaar geleden tijdens de meivakantie, in Frankrijk. Hopelijk kunnen we er volgend jaar weer naartoe in de meivakantie. De foto heeft niets met het onderwerp van deze blog te maken, maar het is wel leuker om naar te kijken dan naar een foto van munten of zo.

Dit is het eerste blogartikel van een serie van drie.

In dit eerste artikel schrijf ik over wat mijn maandelijkse uitgaven zijn.

Vervolgens geef ik een inkijk in mijn inkomsten van de afgelopen jaren.

Tenslotte schrijf ik over mijn vermogen.

Er is een tijd geweest dat ik maandelijks of zelfs wekelijks blogde over mijn financiën. Ik had dat toen ook echt nog nodig omdat ik in een veranderingsproces zat: van een leven van betaalde factuur naar betaalde factuur (de ondernemersvariant van “van salaris naar salaris”) naar een financieel leven waarin plannen en nadenken centraal staat.

lees meer

Op kamers in eigen huis

Gisteren repareerde ik het lekkende wastafeltje op zolder. Deze was blijkbaar al lek voordat wij er überhaupt gingen wonen maar als je zo’n kraan nooit gebruikt dan merk je dat dus niet. Een ongebruikt wastafeltje is echter een garantie voor een onfrisse p#tlucht en toen ik dacht dat probleem op te lossen door er even wat water doorheen te laten lopen, kwam ik erachter dat dat water er aan de onderkant weer net zo hard uit kwam.

lees verder

Huppelend je huis door.

Een opgeruimde lade.

Toen ik twee jaar geleden mijn huis in de verkoop had, was ik maandenlang bezig met opruimen van troep. Ik reed ontelbare malen naar de milieustraat en naar de kringloop en zag regelmatig door de bomen het bos niet meer.

Kasten en lades doorakkeren.

Dit nooit meer,” bedacht ik toen. En in de afgelopen week werkte ik daaraan, want voordat je het weet slibt je huis weer helemaal vol… Dus ruimde ik de kast onder de trap leeg. Ik vond een vergeten doosje met oud papier en ordende de tassen. Samen gingen we door het speelgoed en Zonne kreeg de opdracht om per kastje of lade twee dingen weg te gooien. De dozen op zolder werden weer even nagelopen: wat zit er in, wat wil ik bewaren en wat kan weg? Het bleek mee te vallen. De kerstspullen mogen blijven. Ook kon de meeste kleding na zorgvuldige inspectie gewoon weer de kast in.

lees meer