Wat mijn inkomsten zijn

Foto door Pixabay op Pexels.com

Dit is het tweede blogartikel van een serie van drie.

Eerst schreef ik een artikeltje over wat mijn maandelijkse uitgaven zijn.

In dit blog geef ik een inkijk in mijn inkomsten.

En vervolgens schrijf ik over mijn vermogen.

Om maar met de deur in huis te vallen: mijn bedrijfsresultaat in de periode 2015 – 2019 was gemiddeld €52.500 bruto. Ik werkte hiervoor ca 32 uur in 2015 tot ca 20 uur in 2019. En ieder jaar werk ik minder en stijgt mijn inkomen terwijl ik minder geld uitgeef.

Voor de aangifte inkomstenbelasting zijn er dan allerlei aftrekposten (zelfstandigenaftrek, winstvrijstelling, hypotheekrenteaftrek) en daarnaast mag ik een deel van mijn winst fiscaal vriendelijk opzij zetten (jaar- en reserveringsruimte, fiscale oudedagsreserve). Mocht u daar meer over willen weten dan verwijs ik u met liefde naar een accountant want ik ben geen fiscalist.
Ik betaalde jaarlijks 6.000 tot 7.000 euro aan inkomstenbelasting plus premie zorgverzekeringen en hield dus netto een inkomen van ongeveer 45.000 – 46.000 euro over. Dat inkomen maak ik niet “op”; een deel daarvan zet ik dus zakelijk fiscaalvriendelijk opzij. En ik investeer in financiële onafhankelijkheid.

leees verder

Financiële plannen wanneer de wereld even stil staat

Voor veel mensen die streven naar financiële onafhankelijkheid is de waarde van de beleggingen de grootste financiële onzekerheid. Voor mij is dat niet het geval. Ik maak me niet zo druk over de waarde van mijn beleggingen, dat wordt pas op zijn vroegst over een jaar of tien relevant. Nee… voor mij zijn de inkomsten de grootste onzekerheid. Ik ben immers zelfstandige. Wanneer we in een recessie belanden en er ook door mijn opdrachtgevers minder geld uit te geven is, ga ik dat zeker merken.

Foto door Pixabay op Pexels.com

Nou zit ik wel in een “veilige” branche; zo’n 80% van mijn werkzaamheden verricht ik in opdracht van lokale en regionale overheden. Bovendien houd ik me bezig met het type werk dat niet zomaar wegbezuinigd wordt. Nu nog niet, in ieder geval. In de afgelopen maand kreeg ik slechts één annulering van een opdracht en toen ik daarover in gesprek ging en een beroep deed op redelijkheid, werd de opdracht alsnog gegeven. Wat wél wat zorgen baart is dat ik in de afgelopen vijf weken geen offertes meer schreef. Maar dat lijkt me in de huidige situatie een luxeprobleem.

lees verder

Wat ik uitgaf in januari

Een hele tijd deelde ik mijn uitgaven maandelijks op mijn blog maar in de loop van de afgelopen jaren werd dat steeds wat minder relevant voor mij. Ik kijk er nog steeds wel naar, hoor. Zo eens in de twee weken werk ik alle mutaties bij en dan kijk ik zo’n beetje of ik nog op koers zit. Ik budgetter niet meer echt, dat is niet meer nodig omdat mijn huidige uitgavepatroon voor mij goed genoeg is, maar wel is het goed om het een beetje in de gaten te blijven houden natuurlijk.

En vandaag dacht ik, ach, doe ‘es gek, waarom zou ik het niet weer eens even delen?

Lees verder

De duurste tijd van het jaar

Vaak wordt gezegd dat december de duurste maand van het jaar is vanwege de feestdagen. Voor mij geldt dat niet. De hoogste kosten heb ik juist in het eerste kwartaal. Januari is voor mij de maand van de hoge rekeningen: zorgverzekering, inkomstenbelasting, bijdrage zorgverzekeringswet en de BTW. Alles bij mekaar lopen die bedragen behoorlijk op.

Blauwe enveloppen, altijd feest……
Doorgaan met het lezen van “De duurste tijd van het jaar”

Een ZZP’er met salaris

Sinds begin vorig jaar ontvang ik salaris, nét zoals mensen die in loondienst zijn. Ik schreef daar hier al weleens over.

De hoogte bepaal ik natuurlijk zelf. Mijn salaris is voldoende om goed van te leven: alle vaste en variabele kosten zijn ermee gedekt. Vervolgens blijft er voldoende geld over om flink te investeren in financiële onafhankelijkheid en te sparen voor vakanties en grote uitgaven, zoals bijvoorbeeld isoleren of een nieuwe badkamer (ooit…).

Doorgaan met het lezen van “Een ZZP’er met salaris”

Een bericht van de chef de cuisine van huize Struikelen

Ik ben niet persé een keukenprinses maar soms heb ik mijn momenten. Soms ook niet. Soms eten we gewoon een soepje uit de diepvries met gebakken broodreepjes – met – knoflook. Als het aan de zevenjarige lag, stond dat overigens dagelijks op het menu. Maar ik houd toch wel van wat afwisseling.

Doorgaan met het lezen van “Een bericht van de chef de cuisine van huize Struikelen”

Vakantiezakgeld

Twee jaar geleden, toen ze vijf was, stelde ik tijdens onze vakantie in Frankrijk dag-zakgeld in voor Zonne. Ze kreeg een euro per dag en het was haar helemaal vrij om te besluiten wat ze met dit geld zou doen.

Meestal kocht ze er een ijsje van. Er waren verschillende ijsjes te koop op de camping, variërend van 60 cent tot twee euro. Het meest begerenswaardig was het zogenaamde “schatkistje”: een blauw plastic bakje in de vorm van een schatkist, met daarin twee smaken ijs en – in het deksel geklemd – een plakplaatje. Om die plaatjes ging het natuurlijk. Zonne is ook dol op verrassingseieren.

Doorgaan met het lezen van “Vakantiezakgeld”

Een stappenplan voor Financiële Onafhankelijkheid: Verf je haren blauw!

shutterstock_433446766

Dit jaar heb ik verstandige financiële doelen gesteld: er wordt niet belegd of afgelost totdat ik een fatsoenlijke inkomstenbuffer opgebouwd heb.

Mijn excuses voor het saaie begin van deze blog, geloof me: het wordt snel beter. Echt. 

Eigenlijk had ik dat al een jaar of 17 geleden moeten doen, in het jaar voordat ik besloot om voor mezelf te beginnen. Maar 17 jaar geleden nam ik in een boze bui om goede redenen ontslag en ging in een tent wonen in de Franse Alpen en later in Trentino, Italië, waar ik voor een appel en een ei klimles gaf in de rotsen en eens in de twee weken mijn kleren met de hand waste in een gletsjersbeekje.

Dat was ook leuk.

Doorgaan met het lezen van “Een stappenplan voor Financiële Onafhankelijkheid: Verf je haren blauw!”

Een experimentje met een vast maandinkomen

empty-change-purse-1240020-1280x960

Als je merkt dat je toegeeft aan leefstijlinflatie: de teugels weer strak

In december had ik bedacht dat ik mezelf voortaan maar weer eens een vast maandinkomen zou gaan uitkeren. Van dat bedrag zou ik alle uitgaven gaan doen en daarnaast zou ik er ook van doelsparen (voor de vakantie en eventualiteiten) en beleggen in privé.

Ik had mezelf er namelijk op betrapt om “extra uitgaven” maar even snel te doen door wat gezellige overhevelingsacties tussen de zakelijke en privé bankrekeningen die ik beheer. Sommige uitgaven waren echt wel nodig, maar deze uitgaven leidden tot meer en meer, totdat ik besefte dat er toch wel sprake was van leefstijlinflatie.

En er zit een bodem in mijn bankrekening(-en).

Leefstijlinflatie is helemaal niet nodig, zeker niet ten tijde van eenmalige uitgaven vanwege een verhuizing. Het was de hoogste tijd voor een mentale “reset”. Een hele goede manier om dat voor elkaar te krijgen is het jezelf moeilijk maken om het verkeerde gedrag zonder erover na te denken, te blijven vertonen. Het was een goed moment om een barriere op te werpen. In dit geval tussen mijzelf en geld dat ik niet wil uitgeven.

Een realistisch vast inkomen per maand “waarvan ik het maar gewoon moet doen” helpt daar natuurlijk bij.

Doorgaan met het lezen van “Een experimentje met een vast maandinkomen”

Een nieuw huis is keiduur, ook als je er al even woont

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

… en dat had ik dus even een beetje onderschat….

Wat ik wél had begroot

Die vloer… die had ik netjes begroot. Met de vloerverwarming erbij. En het inhuren van die verhuisdienst die had ik ook al begroot. Voor deze werkzaamheden heb ik zelfs,  zoals het hoort, meerdere offertes opgevraagd, voors en tegens afgewogen en op basis van argumenten knopen doorgehakt.

Ik had zelfs bedacht dat ik toch wel 2.000 euro nodig zou hebben voor verf en gordijnen en zo… en daarnaast nóg eens 1.000 euro voor de kinderkamer van Zonne, omdat zij van mij niet langer meer in een twaalfdehands meegroeipeuterbed meer hoefde te slapen met een dito-twaalfdehands-teviesomovernatedenken matras erin. Mijn dochter mocht een nieuw matras, een nieuw dekbed en een nieuw kussen. En óók een bureau dat ze nu nog “knutseltafel” noemt met daarbij die leuke tweedehandse bureaustoel die kan draaien.

Doorgaan met het lezen van “Een nieuw huis is keiduur, ook als je er al even woont”

Boodschappenblog

20190126_1320284542153551038854830.jpg

Mijn oma hield van aanbiedingen. Of ze het nou nodig had of niet… als er een oranje sticker op zat dan kocht ze het.

Er is geen twijfel over mogelijk dat ik haar kleinkind ben.

En weet je… die aanbiedingen in de supermarkt… dat is gewoon de zoveelste factor die meetelt in wat ik uiteindelijk in mijn karretje leg. Boodschappen doen is keuzes maken en het valt nog niet mee om mijn innerlijke kind, mijn innerlijke wereldverbeteraar, mijn innerlijke lekkerbek, mijn innerlijke gezondheidsfreak en innerlijke zuinigaard èn mijn gezond verstand tevreden te houden.

Niet te doen, die supermarkt… … .. . …… ..

Doorgaan met het lezen van “Boodschappenblog”

Een kind als verdienmodel

 

piggy-bank-3-1241190-639x547

Tot en met 2017 hield ik niet precies bij mijn dochter me kost. Ik had bijvoorbeeld een kostenpost “kleding” voor ons beide. Maar in 2018 deed ik het anders. Er waren dit jaar twee specifieke “kinderkostenposten”: de kosten voor kinderopvang en school en verder alle variabele (optionele) kosten zoals kleding en hobby, die ik rubriceerde onder “Zonne”. 

Zo is het gemakkelijk om te zien hoe duur mijn kind eigenlijk is. 

Daarnaast hield ik zoals altijd ook bij wat ik aan toeslagen ontving. 

Doorgaan met het lezen van “Een kind als verdienmodel”

Een ander kostenplaatje.

house-1620334-639x703

Hoe het toen was.

In 2012, voordat ik wist dat aflossen van een aflossingsvrije hypotheek een mogelijkheid was en toen ik ook nog een leuke woekerpolis had, werd er maandelijks zo’n 1.600 euro per maand afgeschreven door De Bank*. De hypotheekkosten. Hopla. Alsof je een emmer leeg gooit.

Ik stond daar overigens niet bij stil. Het was zoals het was. In die tijd betaalde ik óók nog zo’n 800 euro per maand aan de kinderopvang* en werd er iedere maand 196 euro (ja ik weet het nog precies…) geïncasseerd door de IBG omdat ik die studieschuld nog had.

Ik had overigens ook een dubbel abonnement voor de mobiele telefoon, om maar eens iets te noemen. Kort gezegd: er ging iedere maand een sh#tload aan geld uit en ik had geen idee hoeveel dat eigenlijk was en waarin het “op” ging. Blijkbaar verdiende ik genoeg geld om dat te betalen, was toen mijn redenering.

Doorgaan met het lezen van “Een ander kostenplaatje.”

Budgetteren maar dan anders.

old-icelandic-cashiers-till-1625100-640x960

Sinds eind 2013 budgetteer ik. Dat begon met weekbudgetten, waarbij ik de bedragen waarvan ik per week zou moeten rondkomen bepaalde aan de hand van informatie van het NIBUD en mijn uitgavepatroon in de periode voorafgaand aan dat eerste budget. Ik begon ruim en zag er een uitdaging in om minder uit te geven dan gebudgetteerd. Zo vond ik voor mezelf een uitgavepatroon waar ik blij van werd.

Mijn definities van budgetteren en begroten

Al snel liet ik de weekbudgetten los en ging ik naar maandbudgetten en jaarbudgetten. Sommige uitgaven heb je immers niet iedere week of maand. En ook die budgetten liet ik na een paar jaar los: ik noemde het begrotingen.  Doorgaan met het lezen van “Budgetteren maar dan anders.”

Wat de huizenswitch betekent voor mijn financiële situatie

accounting-calculator-9-1241870-640x480

Ik verkocht dus een huis, een paar maanden geleden. En een week geleden kocht ik er eentje die wel wat goedkoper was.

Dat verhuizen mij een groot financieel voordeel oplevert is voor mij geen argument geweest om de knoop door te hakken voor deze huizenswitch, maar het is wel mooi meegenomen.

Inmiddels is de koop gesloten en zijn alle kosten die daarmee gemoeid zijn, betaald. Ik heb een nieuwe hypotheeklening. Wat dat betekent voor mijn financiële situatie en hoe zich dat doorvertaalt naar mijn financiële toekomst, heb ik gisteren in een grafiek gezet. Komt ‘ie….:

Doorgaan met het lezen van “Wat de huizenswitch betekent voor mijn financiële situatie”

ToO mAnY SpREadShEeTs…

SONY DSC
.. het staat in de kaarten geschreven….

Sinds 2014 werk ik met jaarbegrotingen. In eerste instantie gebruikte ik zo’n begroting om budgetten vast te stellen. Inmiddels heb ik die niet meer nodig om mijn uitgaven in toom te houden: nu vind ik twee paar schoenen een uitspatting terwijl ik zes jaar geleden zonder te knipperen twee grote dozen vol kleding inclusief meer dan twee paar schoenen kocht via internet.

Doorgaan met het lezen van “ToO mAnY SpREadShEeTs…”

Hoe gezonde achterdocht mij 500 euro bespaarde.

shutterstock_433446766

Als ik mijn best gedaan had, had ik het misschien zelf kunnen doen, die nieuwe hypotheek afsluiten. Maar er was dan toch wel een kans geweest dat die aanvraag was afgewezen. Ik ben immers ondernemer; ik heb wisselende inkomsten. Achteraf ben ik blij dat ik het niet zelf gedaan heb. Ik moest zó veel inleveren bij de hypotheekverstrekker en vervolgens is de aanvraag nog vaak heen-en-weer getikt. Dat was zonder tussenpersoon echt nog een veel moeizamer verhaal geworden en het had me veel tijd en kopzorgen gekost.

Ik begon er wel nog even aan om een execution only hypotheek af te sluiten. Ik vulde zo’n test in waaruit zou moeten blijken dat ik voldoende kennis heb over hypotheken om buiten dat financieel advies te kunnen. Ik slaagde dik voor de test, dat was me al voorspeld door één van mijn trouwe lezers die me op de mogelijkheid van het zelf afsluiten van een hypotheek wees.

Ik belde eens met een bank. Vroeg naar de afsluit- en advieskosten. Schrok me rot. Ging zoeken naar tarieven, vond vergelijkingstabellen en opsommingen. Blogde er eens over en las in de reacties over nog meer tarieven. Vroeg offertes aan via een vergelijkingssite, belde eens met wat “mannetjes” in mijn regio… Ik hoorde tarieven tot 4.000, en onder 2.000 leek niet haalbaar.

Ik had vooral gewoon helemaal geen zin om een keuze te maken. Ik wilde gewoon dat er maar één “mannetje” was en dat dat het was. Soms is het helemaal niet fijn om altijd maar weer te moeten kiezen van jezelf op grond van logische argumenten……

Maar ja….. leer dát maar eens af als je al jarenlang bovenop je geld zit….

Doorgaan met het lezen van “Hoe gezonde achterdocht mij 500 euro bespaarde.”

Een leuke energierekening

water-1323356-1279x770.jpg

… Kreeg ik in de afgelopen week de afrekeningen van mijn energieleveranciers binnen…..

Eerst het water…: in een jaar min drie weken tijd, 44 kuub. Dat is weinig, geloof ik. Ik las wat verbruikgegevens van andere kleine gezinnen namelijk. Die zitten toch wel echt minimaal 10  kuub hoger. En yep ik werk thuis. En we hebben een hond die ook af en toe in bad gaat. Ik houd zelfs van lang (en heet…) douchen maar vanwege een groeiend schuldgevoel (milieu-onvriendelijk!) tijdens zo’n douchesessie doe ik dat maar eens in de twee weken of zo.

Doorgaan met het lezen van “Een leuke energierekening”