Wat ik in 2020 bereikte: de buffer

Ik ben dol op goede voornemens. Niet dat ik me er altijd aan hou, dat niet. Maar het maken van goede voornemens en het stellen van doelen geeft me het gevoel dat er altijd weer ruimte is voor ontwikkeling. Ik vind dat een fijn gevoel.

Ik dacht: laat ik maar een miniserie maken van wat er in 2020 terecht kwam van mijn doelen en voornemens, met een vooruitblik naar 2021. Zeg maar zoals je bij Netflix ziet. Maar dan anders.

Ik vertelde al over het aflossen van mijn hypotheekschuld en ook schreef ik een blogartikel over mijn beleggingen. Vandaag vertel ik over de derde “poot” van mijn financiën: de buffer. Dat is ook de laatste van het financiële deel van mijn doelen en voornemens, trouwens.

MEER

Onderhandelen loont

Terug van vakantie trof ik twee emails aan in mijn zakelijke inbox. Een enthousiast verhaal van een softwareontwikkelaar waar ik een nogal dure licentie afneem. De software was vernieuwd en verbeterd en de nieuwe prijs was 1050 euro. Dat vond ik toch wel een fikse kostenstijging; vorig jaar kostte de licentie me 900 euro.

Toen ik begin deze week een derde email kreeg met het verzoek tot “confirmation to renewal” besloot ik terug te reageren: kon de afzender me uitleggen wat er dan allemaal vernieuwd en verbeterd was om de kostenstijging te verklaren?

lees verder

Mijlpaaltje: hypotheeklasten onder €500!!

Sinds een jaar of anderhalf – sinds ik mijn huis verkocht en een nieuw huis kocht en daarmee flink bespaarde op mijn vaste lasten – houd ik me wat minder bezig met mijn financiën. Het gaat prima: ik ben nog lang niet schuldenvrij (want een hypotheek) maar wel heb ik al een behoorlijke financiële basis opgebouwd, zowel aan de uitgavekant als qua spaargeld. Ook de inkomsten zijn in de afgelopen 12 maanden prima geweest.

De visjesvangbrigade

Mij hoor je dus niet klagen.

Lees verder over mijn reis naar financiële vrijheid

Wat mijn inkomsten zijn

Foto door Pixabay op Pexels.com

Dit is het tweede blogartikel van een serie van drie.

Eerst schreef ik een artikeltje over wat mijn maandelijkse uitgaven zijn.

In dit blog geef ik een inkijk in mijn inkomsten.

En vervolgens schrijf ik over mijn vermogen.

Om maar met de deur in huis te vallen: mijn bedrijfsresultaat in de periode 2015 – 2019 was gemiddeld €52.500 bruto. Ik werkte hiervoor ca 32 uur in 2015 tot ca 20 uur in 2019. En ieder jaar werk ik minder en stijgt mijn inkomen terwijl ik minder geld uitgeef.

Voor de aangifte inkomstenbelasting zijn er dan allerlei aftrekposten (zelfstandigenaftrek, winstvrijstelling, hypotheekrenteaftrek) en daarnaast mag ik een deel van mijn winst fiscaal vriendelijk opzij zetten (jaar- en reserveringsruimte, fiscale oudedagsreserve). Mocht u daar meer over willen weten dan verwijs ik u met liefde naar een accountant want ik ben geen fiscalist.
Ik betaalde jaarlijks 6.000 tot 7.000 euro aan inkomstenbelasting plus premie zorgverzekeringen en hield dus netto een inkomen van ongeveer 45.000 – 46.000 euro over. Dat inkomen maak ik niet “op”; een deel daarvan zet ik dus zakelijk fiscaalvriendelijk opzij. En ik investeer in financiële onafhankelijkheid.

leees verder

Financiële plannen wanneer de wereld even stil staat

Voor veel mensen die streven naar financiële onafhankelijkheid is de waarde van de beleggingen de grootste financiële onzekerheid. Voor mij is dat niet het geval. Ik maak me niet zo druk over de waarde van mijn beleggingen, dat wordt pas op zijn vroegst over een jaar of tien relevant. Nee… voor mij zijn de inkomsten de grootste onzekerheid. Ik ben immers zelfstandige. Wanneer we in een recessie belanden en er ook door mijn opdrachtgevers minder geld uit te geven is, ga ik dat zeker merken.

Foto door Pixabay op Pexels.com

Nou zit ik wel in een “veilige” branche; zo’n 80% van mijn werkzaamheden verricht ik in opdracht van lokale en regionale overheden. Bovendien houd ik me bezig met het type werk dat niet zomaar wegbezuinigd wordt. Nu nog niet, in ieder geval. In de afgelopen maand kreeg ik slechts één annulering van een opdracht en toen ik daarover in gesprek ging en een beroep deed op redelijkheid, werd de opdracht alsnog gegeven. Wat wél wat zorgen baart is dat ik in de afgelopen vijf weken geen offertes meer schreef. Maar dat lijkt me in de huidige situatie een luxeprobleem.

lees verder

Wat ik uitgaf in januari

Een hele tijd deelde ik mijn uitgaven maandelijks op mijn blog maar in de loop van de afgelopen jaren werd dat steeds wat minder relevant voor mij. Ik kijk er nog steeds wel naar, hoor. Zo eens in de twee weken werk ik alle mutaties bij en dan kijk ik zo’n beetje of ik nog op koers zit. Ik budgetter niet meer echt, dat is niet meer nodig omdat mijn huidige uitgavepatroon voor mij goed genoeg is, maar wel is het goed om het een beetje in de gaten te blijven houden natuurlijk.

En vandaag dacht ik, ach, doe ‘es gek, waarom zou ik het niet weer eens even delen?

Lees verder

De duurste tijd van het jaar

Vaak wordt gezegd dat december de duurste maand van het jaar is vanwege de feestdagen. Voor mij geldt dat niet. De hoogste kosten heb ik juist in het eerste kwartaal. Januari is voor mij de maand van de hoge rekeningen: zorgverzekering, inkomstenbelasting, bijdrage zorgverzekeringswet en de BTW. Alles bij mekaar lopen die bedragen behoorlijk op.

Blauwe enveloppen, altijd feest……
Doorgaan met het lezen van “De duurste tijd van het jaar”

Een ZZP’er met salaris

Sinds begin vorig jaar ontvang ik salaris, nét zoals mensen die in loondienst zijn. Ik schreef daar hier al weleens over.

De hoogte bepaal ik natuurlijk zelf. Mijn salaris is voldoende om goed van te leven: alle vaste en variabele kosten zijn ermee gedekt. Vervolgens blijft er voldoende geld over om flink te investeren in financiële onafhankelijkheid en te sparen voor vakanties en grote uitgaven, zoals bijvoorbeeld isoleren of een nieuwe badkamer (ooit…).

Doorgaan met het lezen van “Een ZZP’er met salaris”

Een bericht van de chef de cuisine van huize Struikelen

Ik ben niet persé een keukenprinses maar soms heb ik mijn momenten. Soms ook niet. Soms eten we gewoon een soepje uit de diepvries met gebakken broodreepjes – met – knoflook. Als het aan de zevenjarige lag, stond dat overigens dagelijks op het menu. Maar ik houd toch wel van wat afwisseling.

Doorgaan met het lezen van “Een bericht van de chef de cuisine van huize Struikelen”

Vakantiezakgeld

Twee jaar geleden, toen ze vijf was, stelde ik tijdens onze vakantie in Frankrijk dag-zakgeld in voor Zonne. Ze kreeg een euro per dag en het was haar helemaal vrij om te besluiten wat ze met dit geld zou doen.

Meestal kocht ze er een ijsje van. Er waren verschillende ijsjes te koop op de camping, variërend van 60 cent tot twee euro. Het meest begerenswaardig was het zogenaamde “schatkistje”: een blauw plastic bakje in de vorm van een schatkist, met daarin twee smaken ijs en – in het deksel geklemd – een plakplaatje. Om die plaatjes ging het natuurlijk. Zonne is ook dol op verrassingseieren.

Doorgaan met het lezen van “Vakantiezakgeld”

Een stappenplan voor Financiële Onafhankelijkheid: Verf je haren blauw!

shutterstock_433446766

Dit jaar heb ik verstandige financiële doelen gesteld: er wordt niet belegd of afgelost totdat ik een fatsoenlijke inkomstenbuffer opgebouwd heb.

Mijn excuses voor het saaie begin van deze blog, geloof me: het wordt snel beter. Echt. 

Eigenlijk had ik dat al een jaar of 17 geleden moeten doen, in het jaar voordat ik besloot om voor mezelf te beginnen. Maar 17 jaar geleden nam ik in een boze bui om goede redenen ontslag en ging in een tent wonen in de Franse Alpen en later in Trentino, Italië, waar ik voor een appel en een ei klimles gaf in de rotsen en eens in de twee weken mijn kleren met de hand waste in een gletsjersbeekje.

Dat was ook leuk.

Doorgaan met het lezen van “Een stappenplan voor Financiële Onafhankelijkheid: Verf je haren blauw!”

Een experimentje met een vast maandinkomen

empty-change-purse-1240020-1280x960

Als je merkt dat je toegeeft aan leefstijlinflatie: de teugels weer strak

In december had ik bedacht dat ik mezelf voortaan maar weer eens een vast maandinkomen zou gaan uitkeren. Van dat bedrag zou ik alle uitgaven gaan doen en daarnaast zou ik er ook van doelsparen (voor de vakantie en eventualiteiten) en beleggen in privé.

Ik had mezelf er namelijk op betrapt om “extra uitgaven” maar even snel te doen door wat gezellige overhevelingsacties tussen de zakelijke en privé bankrekeningen die ik beheer. Sommige uitgaven waren echt wel nodig, maar deze uitgaven leidden tot meer en meer, totdat ik besefte dat er toch wel sprake was van leefstijlinflatie.

En er zit een bodem in mijn bankrekening(-en).

Leefstijlinflatie is helemaal niet nodig, zeker niet ten tijde van eenmalige uitgaven vanwege een verhuizing. Het was de hoogste tijd voor een mentale “reset”. Een hele goede manier om dat voor elkaar te krijgen is het jezelf moeilijk maken om het verkeerde gedrag zonder erover na te denken, te blijven vertonen. Het was een goed moment om een barriere op te werpen. In dit geval tussen mijzelf en geld dat ik niet wil uitgeven.

Een realistisch vast inkomen per maand “waarvan ik het maar gewoon moet doen” helpt daar natuurlijk bij.

Doorgaan met het lezen van “Een experimentje met een vast maandinkomen”

Een nieuw huis is keiduur, ook als je er al even woont

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

… en dat had ik dus even een beetje onderschat….

Wat ik wél had begroot

Die vloer… die had ik netjes begroot. Met de vloerverwarming erbij. En het inhuren van die verhuisdienst die had ik ook al begroot. Voor deze werkzaamheden heb ik zelfs,  zoals het hoort, meerdere offertes opgevraagd, voors en tegens afgewogen en op basis van argumenten knopen doorgehakt.

Ik had zelfs bedacht dat ik toch wel 2.000 euro nodig zou hebben voor verf en gordijnen en zo… en daarnaast nóg eens 1.000 euro voor de kinderkamer van Zonne, omdat zij van mij niet langer meer in een twaalfdehands meegroeipeuterbed meer hoefde te slapen met een dito-twaalfdehands-teviesomovernatedenken matras erin. Mijn dochter mocht een nieuw matras, een nieuw dekbed en een nieuw kussen. En óók een bureau dat ze nu nog “knutseltafel” noemt met daarbij die leuke tweedehandse bureaustoel die kan draaien.

Doorgaan met het lezen van “Een nieuw huis is keiduur, ook als je er al even woont”

Boodschappenblog

20190126_1320284542153551038854830.jpg

Mijn oma hield van aanbiedingen. Of ze het nou nodig had of niet… als er een oranje sticker op zat dan kocht ze het.

Er is geen twijfel over mogelijk dat ik haar kleinkind ben.

En weet je… die aanbiedingen in de supermarkt… dat is gewoon de zoveelste factor die meetelt in wat ik uiteindelijk in mijn karretje leg. Boodschappen doen is keuzes maken en het valt nog niet mee om mijn innerlijke kind, mijn innerlijke wereldverbeteraar, mijn innerlijke lekkerbek, mijn innerlijke gezondheidsfreak en innerlijke zuinigaard èn mijn gezond verstand tevreden te houden.

Niet te doen, die supermarkt… … .. . …… ..

Doorgaan met het lezen van “Boodschappenblog”

Een kind als verdienmodel

 piggy-bank-3-1241190-639x547

Tot en met 2017 hield ik niet precies bij mijn dochter me kost. Ik had bijvoorbeeld een kostenpost “kleding” voor ons samen. Maar in 2018 deed ik het anders. Er waren dit jaar twee specifieke “kinderkostenposten”: de kosten voor kinderopvang en school en verder alle variabele (optionele) kosten zoals kleding en hobby, die ik rubriceerde onder “Zonne”. 

Zo is het gemakkelijk om te zien hoe duur mijn kind eigenlijk is. Daarnaast hield ik zoals altijd ook bij wat ik aan toeslagen ontving. 

Kinderbijslag en kindertoeslag

Ik ben pertinent tégen kinderbijslag. Het hebben van een kind zou niet rücksichtlos beloond moeten worden wat mij betreft. En al helemaal niet zonder dat er gekeken wordt naar het inkomen dat mensen gewoonweg al hebben. Dat is ook de reden dat ik metéén nadat ik de eerste keer kinderbijslag ontving, voor een vergelijkbaar bedrag kinderen in de derde wereld ben gaan sponsoren. Ik doe dat nog steeds. Dan is er ook nog die kindertoeslag, die wél inkomensafhankelijk is en daar denk ik toch wat anders over (los van de vraag of het hebben van kinderen gesponsord moet worden natuurlijk… school is óók al gratis…). De hoogte van de kindertoeslag die ik ontvang is lager dan mogelijk omdat ik geen minimum inkomen heb, logisch. Hij is dan weer wat hoger omdat er een alleenstaandeoudertoeslag in verwerkt is en ook dát vind ik dan logisch. Als je alleen bent héb je ook gewoon echt meer kosten. Een avondje sporten kost mij bijvoorbeeld per uur 5 euro extra: de kosten van de babysit. Als ik een meet-up heb met FIRE-kennissen dan betaal ik òfwel die 5 euro per uur, òf ik neem haar mee en bestel die chocomel-met slagroom. In beide gevallen zijn dat kosten die ik heb omdat ik alleenstaande moeder ben: anderen laten hun kind thuis bij de andere ouder. Voor mij is het erg verleidelijk om gewoon maar altijd thuis te blijven zitten vanwege die extra kosten: morgen ga ik met een vriendin naar de film en dat kost me 15 euro extra aan de kinderoppas. Als je dat doorrekent dan kom ik uit op 600 – 1.000 euro per jaar wanneer ik één avond per week een sociale activiteit zou willen doen. Dat is 1.000 euro die ik óók kan beleggen of kan gebruiken voor het aflossen van mijn hypotheekschuld…Dat ik ZZP-er ben en mijn eigen uren kan indelen maakt het voor mij mogelijk om grotendeels zonder kinderopvang te kunnen. Maar helemáál zonder, is niet te doen. Zeker tijdens de schoolvakanties en studiedagen zit ik soms klem en moet ik kosten maken voor opvang. In die zin snap ik wel dat je als alleenstaande ouder, méér toeslag krijgt dan wanneer je met zijn tweetjes bent. Wel ben ik benieuwd hoe dat dan is bij co-ouderschap. Dan zou je die sportavond immers heel goed kunnen plannen op dagen dat je kind bij die andere ouder is: toch mooi gratis kinderopvang. Geen idee eigenlijk hoe dat zit met die alleenstaande-ouder-korting….

Gemengde kosten

Er zijn ook nog steeds een aantal “gemengde kostenposten” in mijn excelletje, die lager zouden zijn wanneer ik geen kind zou hebben. De boodschappen bijvoorbeeld. Die ga ik natuurlijk niet uitsplitsen wanneer ik mijn uitgaven bijwerk (chocopasta = kinderbroodbeleg). Ik heb wel wat beters te doen. Zonne gebruikt op het moment per toiletbezoek een halve rol wc-papier, ze zit blijkbaar in een OCD-fase. Ik ga er vanuit dat dat vanzelf overgaat en schrijf de driekwart-van-de-kosten -per-rol niet op háár weg. WC-papier op school kost mij natuurlijk weer helemaal niets en zo blijf je bezig. Dat geldt ook voor watergebruik, bijvoorbeeld: gekkenwerk om dat op te splitsen. En natuurlijk leeft ’t meisje niet van de lucht: er gaan boterhammen, fruit, warme maaltijden, thee en toetjes in. Toetjes die ik voor mezelf nooit zou kopen…. Het gaat natuurlijk véél te ver om de boodschappen echt op te splitsen, dus ik heb een ruwe schatting gemaakt. Ook hebben we de kostenpost “gezinsuitjes”. Vaak zijn dat uitjes die ik niet zou doen wanneer ik geen kind had, naar de dierentuin bijvoorbeeld. Maar aangezien ik zonder kind waarschijnlijk àndere uitjes zou kiezen en vaker ook, denk ik dat mijn leven met kind sowieso kostenbesparend is wat betreft die uitjes. Ik kan me bijvoorbeeld niet herinneren wanneer ik voor het laatst uit eten geweest ben (behalve dan tussen de middag naar een pannenkoekenrestaurant, jeuj). De kosten die ik in het afgelopen jaar gehad heb aan gezinsuitjes laat ik dan ook buiten beschouwing in mijn overzichtje, net zoals de hogere kosten voor bijvoorbeeld de camping. Want oké… we stonden dit jaar op een vrij dure camping en je betaalt op zo’n camping voor zowel de plek, je kampeermiddel als óók per persoon (en ik zou dus minder betalen wanneer ik geen kind zou hebben), maar wanneer ik géén kind zou hebben, was ik misschien wel op een dure vliegvakantie gegaan om een verwegland te verkennen, in plaats van ons bezoek aan Drenthe. 

Tot zover alle mitsen en maren

Hier komt het overzichtje:

€ 3.505inkomsten aan toeslagen (kindertoeslag plus kinderbijslag)€ 750kosten 9 maanden zwemles inclusief diplomatraining en afzwemmen€ 175kosten half jaar turnen (vóór de zomer)€ 339kosten zomerkamp (zodat ik kon werken)€ 105kosten dagactiviteiten tijdens de schoolvakantie (zodat ik kon werken)€ 1.045kosten school en (netto) kinderopvang€ 54kosten een kwartaal musicalles (ná de zomer)€ 151kosten abonnement squla, OERRR, museumjaarkaart en één kwijtgeraakt boek van de bieb (plus een keer boete vanwege te laat terugbrengen)€ 195kleding€ 1.000boodschappen€ 300overige kosten zoals een nieuwe fiets, verjaardagskado’s, sinterklaas, kapper, kinderfeestje, kadootje voor vriendinnetjes’ verjaardagen€ 4.124totale kosten

Nu ben ik ietsjes voorbarig met het maken van dit overzicht. Ik heb namelijk overdag een aantal keren extra buitenschoolse opvang nodig gehad in 2018 omdat het me niet altijd lukt om zakelijke afspraken zó te plannen dat ik thuis kan zijn buiten schooltijden, met uitzondering van de vaste donderdagmiddag BSO. De kosten voor die extra dagen heb ik al betaald, maar ik ga daarover nog een deel aan kinderopvangtoeslag terug ontvangen. Aan de andere kant heb ik géén kosten in het overzichtje opgenomen voor bijvoorbeeld watergebruik etcetera. Zoals ik eerder zei: niet te doen. 

Kinderen zijn niet zo duur, zelfs niet als ze op tig clubjes zitten

Het moge duidelijk zijn dat mijn dochter een behoorlijk luxe leven leidt: in 2018 zat ze een half jaar op turnen, negen maanden op zwemles en sinds oktober op musicalles. Ze heeft een (gratis) abonnement op de bieb, een betaald educatief computerspel en dan krijgt ze nog eens in het kwartaal post van Natuurmonumenten en zijn we regelmatig naar musea geweest. 

In mijn regio ontvangen minima een toelage die de kosten voor deelname van kinderen aan sportclubs en culturele activiteiten dekt. Je kunt zélfs de kosten van die nieuwe fiets (deels?) terugvragen. Een goede zaak vind ik, want kosten zou niet de doorslaggevende reden mogen zijn om een kind een fiets of sport te onthouden. Naar het overzicht kijkende vraag ik me echter af of dat nodig is….Ik kan namelijk niets anders dan concluderen dat je bij een beetje normaal financieel beleid (ik kocht die nieuwe fiets bijvoorbeeld voor 40 euro via Marktplaats en ook is ongeveer de helft van haar kleding tweedehands….) winst zou kunnen maken op een kind. Zonne ging op zomerkamp omdat ik het me niet kan permitteren om in de zomer zes weken achter elkaar niet te werken. Ook ging ze een week naar een dagactiviteit (“dansweek”) en een week met een tante op vakantie. Ze had echter ook uit logeren kunnen gaan bij opa en oma in plaats van naar dat zomerkamp dat me 339 euro kostte. Dat is maar één voorbeeld, maar zo zit er nog veel méér ruimte in mijn “kinderuitgaven” in het afgelopen jaar. 

Het is niet nodig. Maar ik had winst kunnen maken op de kindertoeslagen die ik in 2018 ontving. Toch een beetje gek, vind je niet? 

Een ander kostenplaatje.

house-1620334-639x703

Hoe het toen was.

In 2012, voordat ik wist dat aflossen van een aflossingsvrije hypotheek een mogelijkheid was en toen ik ook nog een leuke woekerpolis had, werd er maandelijks zo’n 1.600 euro per maand afgeschreven door De Bank*. De hypotheekkosten. Hopla. Alsof je een emmer leeg gooit.

Ik stond daar overigens niet bij stil. Het was zoals het was. In die tijd betaalde ik óók nog zo’n 800 euro per maand aan de kinderopvang* en werd er iedere maand 196 euro (ja ik weet het nog precies…) geïncasseerd door de IBG omdat ik die studieschuld nog had.

Ik had overigens ook een dubbel abonnement voor de mobiele telefoon, om maar eens iets te noemen. Kort gezegd: er ging iedere maand een sh#tload aan geld uit en ik had geen idee hoeveel dat eigenlijk was en waarin het “op” ging. Blijkbaar verdiende ik genoeg geld om dat te betalen, was toen mijn redenering.

Doorgaan met het lezen van “Een ander kostenplaatje.”

Budgetteren maar dan anders.

old-icelandic-cashiers-till-1625100-640x960

Sinds eind 2013 budgetteer ik. Dat begon met weekbudgetten, waarbij ik de bedragen waarvan ik per week zou moeten rondkomen bepaalde aan de hand van informatie van het NIBUD en mijn uitgavepatroon in de periode voorafgaand aan dat eerste budget. Ik begon ruim en zag er een uitdaging in om minder uit te geven dan gebudgetteerd. Zo vond ik voor mezelf een uitgavepatroon waar ik blij van werd.

Mijn definities van budgetteren en begroten

Al snel liet ik de weekbudgetten los en ging ik naar maandbudgetten en jaarbudgetten. Sommige uitgaven heb je immers niet iedere week of maand. En ook die budgetten liet ik na een paar jaar los: ik noemde het begrotingen.  Doorgaan met het lezen van “Budgetteren maar dan anders.”

Wat de huizenswitch betekent voor mijn financiële situatie

accounting-calculator-9-1241870-640x480

Ik verkocht dus een huis, een paar maanden geleden. En een week geleden kocht ik er eentje die wel wat goedkoper was.

Dat verhuizen mij een groot financieel voordeel oplevert is voor mij geen argument geweest om de knoop door te hakken voor deze huizenswitch, maar het is wel mooi meegenomen.

Inmiddels is de koop gesloten en zijn alle kosten die daarmee gemoeid zijn, betaald. Ik heb een nieuwe hypotheeklening. Wat dat betekent voor mijn financiële situatie en hoe zich dat doorvertaalt naar mijn financiële toekomst, heb ik gisteren in een grafiek gezet. Komt ‘ie….:

Doorgaan met het lezen van “Wat de huizenswitch betekent voor mijn financiële situatie”