Wat ik uitgaf in januari

Een hele tijd deelde ik mijn uitgaven maandelijks op mijn blog maar in de loop van de afgelopen jaren werd dat steeds wat minder relevant voor mij. Ik kijk er nog steeds wel naar, hoor. Zo eens in de twee weken werk ik alle mutaties bij en dan kijk ik zo’n beetje of ik nog op koers zit. Ik budgetter niet meer echt, dat is niet meer nodig omdat mijn huidige uitgavepatroon voor mij goed genoeg is, maar wel is het goed om het een beetje in de gaten te blijven houden natuurlijk.

En vandaag dacht ik, ach, doe ‘es gek, waarom zou ik het niet weer eens even delen?

Lees verder

De duurste tijd van het jaar

Vaak wordt gezegd dat december de duurste maand van het jaar is vanwege de feestdagen. Voor mij geldt dat niet. De hoogste kosten heb ik juist in het eerste kwartaal. Januari is voor mij de maand van de hoge rekeningen: zorgverzekering, inkomstenbelasting, bijdrage zorgverzekeringswet en de BTW. Alles bij mekaar lopen die bedragen behoorlijk op.

Blauwe enveloppen, altijd feest……
Doorgaan met het lezen van “De duurste tijd van het jaar”

Een ZZP'er met salaris

Sinds begin vorig jaar ontvang ik salaris, nét zoals mensen die in loondienst zijn. Ik schreef daar hier al weleens over.

De hoogte bepaal ik natuurlijk zelf. Mijn salaris is voldoende om goed van te leven: alle vaste en variabele kosten zijn ermee gedekt. Vervolgens blijft er voldoende geld over om flink te investeren in financiële onafhankelijkheid en te sparen voor vakanties en grote uitgaven, zoals bijvoorbeeld isoleren of een nieuwe badkamer (ooit…).

Doorgaan met het lezen van “Een ZZP'er met salaris”

Een bericht van de chef de cuisine van huize Struikelen

Ik ben niet persé een keukenprinses maar soms heb ik mijn momenten. Soms ook niet. Soms eten we gewoon een soepje uit de diepvries met gebakken broodreepjes – met – knoflook. Als het aan de zevenjarige lag, stond dat overigens dagelijks op het menu. Maar ik houd toch wel van wat afwisseling.

Doorgaan met het lezen van “Een bericht van de chef de cuisine van huize Struikelen”

Vakantiezakgeld

Twee jaar geleden, toen ze vijf was, stelde ik tijdens onze vakantie in Frankrijk dag-zakgeld in voor Zonne. Ze kreeg een euro per dag en het was haar helemaal vrij om te besluiten wat ze met dit geld zou doen.

Meestal kocht ze er een ijsje van. Er waren verschillende ijsjes te koop op de camping, variërend van 60 cent tot twee euro. Het meest begerenswaardig was het zogenaamde “schatkistje”: een blauw plastic bakje in de vorm van een schatkist, met daarin twee smaken ijs en – in het deksel geklemd – een plakplaatje. Om die plaatjes ging het natuurlijk. Zonne is ook dol op verrassingseieren.

Doorgaan met het lezen van “Vakantiezakgeld”

Een stappenplan voor Financiële Onafhankelijkheid: Verf je haren blauw!

shutterstock_433446766

Dit jaar heb ik verstandige financiële doelen gesteld: er wordt niet belegd of afgelost totdat ik een fatsoenlijke inkomstenbuffer opgebouwd heb.

Mijn excuses voor het saaie begin van deze blog, geloof me: het wordt snel beter. Echt. 

Eigenlijk had ik dat al een jaar of 17 geleden moeten doen, in het jaar voordat ik besloot om voor mezelf te beginnen. Maar 17 jaar geleden nam ik in een boze bui om goede redenen ontslag en ging in een tent wonen in de Franse Alpen en later in Trentino, Italië, waar ik voor een appel en een ei klimles gaf in de rotsen en eens in de twee weken mijn kleren met de hand waste in een gletsjersbeekje.

Dat was ook leuk.

Doorgaan met het lezen van “Een stappenplan voor Financiële Onafhankelijkheid: Verf je haren blauw!”

Een experimentje met een vast maandinkomen

empty-change-purse-1240020-1280x960

Als je merkt dat je toegeeft aan leefstijlinflatie: de teugels weer strak

In december had ik bedacht dat ik mezelf voortaan maar weer eens een vast maandinkomen zou gaan uitkeren. Van dat bedrag zou ik alle uitgaven gaan doen en daarnaast zou ik er ook van doelsparen (voor de vakantie en eventualiteiten) en beleggen in privé.

Ik had mezelf er namelijk op betrapt om “extra uitgaven” maar even snel te doen door wat gezellige overhevelingsacties tussen de zakelijke en privé bankrekeningen die ik beheer. Sommige uitgaven waren echt wel nodig, maar deze uitgaven leidden tot meer en meer, totdat ik besefte dat er toch wel sprake was van leefstijlinflatie.

En er zit een bodem in mijn bankrekening(-en).

Leefstijlinflatie is helemaal niet nodig, zeker niet ten tijde van eenmalige uitgaven vanwege een verhuizing. Het was de hoogste tijd voor een mentale “reset”. Een hele goede manier om dat voor elkaar te krijgen is het jezelf moeilijk maken om het verkeerde gedrag zonder erover na te denken, te blijven vertonen. Het was een goed moment om een barriere op te werpen. In dit geval tussen mijzelf en geld dat ik niet wil uitgeven.

Een realistisch vast inkomen per maand “waarvan ik het maar gewoon moet doen” helpt daar natuurlijk bij.

Doorgaan met het lezen van “Een experimentje met een vast maandinkomen”

Een nieuw huis is keiduur, ook als je er al even woont

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

… en dat had ik dus even een beetje onderschat….

Wat ik wél had begroot

Die vloer… die had ik netjes begroot. Met de vloerverwarming erbij. En het inhuren van die verhuisdienst die had ik ook al begroot. Voor deze werkzaamheden heb ik zelfs,  zoals het hoort, meerdere offertes opgevraagd, voors en tegens afgewogen en op basis van argumenten knopen doorgehakt.

Ik had zelfs bedacht dat ik toch wel 2.000 euro nodig zou hebben voor verf en gordijnen en zo… en daarnaast nóg eens 1.000 euro voor de kinderkamer van Zonne, omdat zij van mij niet langer meer in een twaalfdehands meegroeipeuterbed meer hoefde te slapen met een dito-twaalfdehands-teviesomovernatedenken matras erin. Mijn dochter mocht een nieuw matras, een nieuw dekbed en een nieuw kussen. En óók een bureau dat ze nu nog “knutseltafel” noemt met daarbij die leuke tweedehandse bureaustoel die kan draaien.

Doorgaan met het lezen van “Een nieuw huis is keiduur, ook als je er al even woont”