Een pragmatische vorm van mindfulness

Hoe ik sliep, hoe veel ik liep, hoe productief ik was….

Ik vond mindfulness altijd een beetje zweverig. Tien minuten op een rozijn kauwen en dat dan “ervaren”, nee dank ik. Ik houd niet eens van rozijnen. Genieten van het moment, right…

Dat ik ondertussen allang gestopt was met te ver vooruit kijken en daar dan vanalles voor opzij zetten, te genieten van de kleine dingen en bovendien niet blijven hangen in gedane zaken, dat was verder natuurlijk heel vanzelfsprekend. Ik heb ook geen spijt van keuzes die ik mijn leven gemaakt hebt, zelfs niet de keuzes die achteraf niet zo goed bleken uit te pakken. Van fouten leer je en die maken je tot wat je nu bent.

Lees meer