Eén kerstdag is genoeg.

20181226_1028582108354586162603029.jpg

Het was kerst en vandaag eigenlijk ook nog maar voor mij is één dag genoeg. Vandaag verf ik een muur geel en een kast blauw.

Ik heb niet persé een hekel aan kerst, hoor. Maar ik ben er ook geen fan van. Om maar eens met een trend mee te doen: ik ben een situationeel introvert. Sommige situaties en mensen kosten me meer energie dan dat ze me opleveren. Sommige situaties en mensen kosten me vooral vóórdat ik ernaar toe ga energie, andere situaties en mensen tíjdens en weer andere erna. Kerst valt onder de eerste categorie.

Deze kerst viel mee, achteraf gezien. Wij aten niet een kilo dood dier en ook bleef er niet vijf kilo te veel gekocht voedsel over. Er werden geen “speciale kerstboodschappen” gedaan. Maar vantevoren zag ik er zoals altijd weer tegenop.

Doorgaan met het lezen van “Eén kerstdag is genoeg.”

De maandag na zwarte vrijdag

Clearance Sale text

Helaas is het niet aan mij voorbij gegaan.

Afgelopen vrijdag was het zwarte vrijdag.

Dat betekent zo veel als dat winkels roepen dat ze vanalles verkopen tegen Betere Prijzen Dan Ooit.

En zo links en rechts hoorde en las ik dat mensen zo al hun wensenlijstje hadden. Ze gingen hun slag slaan. Niet dat ze zich lieten verleiden, natuurlijk. Nee man wat denk je wel. Zo zijn ze niet. Nee ze hadden al langer iets op het oog en hebben gewacht tot Die Geweldige Aanbieding.

Doorgaan met het lezen van “De maandag na zwarte vrijdag”

Budgetteren maar dan anders.

old-icelandic-cashiers-till-1625100-640x960

Sinds eind 2013 budgetteer ik. Dat begon met weekbudgetten, waarbij ik de bedragen waarvan ik per week zou moeten rondkomen bepaalde aan de hand van informatie van het NIBUD en mijn uitgavepatroon in de periode voorafgaand aan dat eerste budget. Ik begon ruim en zag er een uitdaging in om minder uit te geven dan gebudgetteerd. Zo vond ik voor mezelf een uitgavepatroon waar ik blij van werd.

Mijn definities van budgetteren en begroten

Al snel liet ik de weekbudgetten los en ging ik naar maandbudgetten en jaarbudgetten. Sommige uitgaven heb je immers niet iedere week of maand. En ook die budgetten liet ik na een paar jaar los: ik noemde het begrotingen.  Doorgaan met het lezen van “Budgetteren maar dan anders.”

Deze week

Voor mij is het heel gewoon om in iedere schoolvakantie weg te gaan. In ons ouwe huis was ik immers liever zo weinig mogelijk en eigenlijk gold dat ook voor de twee woningen die ik daarvóór bewoonde. Behalve zeven jaar geleden, toen Zonne op een prachtige zondagmiddag van de herfstvakantie geboren werd, was ik in de afgelopen 20 jaar dus gewoon altijd in Frankrijk, in de herfstvakantie. Aan het klimmen. Ik heb daarvan genoten en ik kijk uit naar een volgende keer.

Vorig jaar bleven we voor het eerst thuis en ondanks dat dat toen tegenviel en ik me voornam dat we dit jaar wél weg zouden gaan, bleven we ook dit jaar thuis. Volgend jaar nieuwe ronde, nieuwe kansen: dan is alle onrust rondom de verhuizingen voorbij. 

Doorgaan met het lezen van “Deze week”

Leefstijlinflatie, maar dan voor FIRE-adepten….

a-round-and-a-round-1529838-1600x1200

Het valt me de laatste tijd vaker op: mensen die steeds weer nieuwe doelen stellen in hun streven naar FIRE (financial independent Retire Early) of HOT (FIRE-light, waarbij je genoeg passief inkomen heb om alleen leuk werk te doen voor een goed inkomen).

Ik doe dat zelf ook.

De zakelijke nullijn.

Vijf jaar geleden leefde ik nog op een absolute nullijn. Dat was de tijd dat ik nog personeel had – maar niet lang meer – en dus hoge vaste zakelijke lasten. Ik huurde een (veel te) groot kantoor voor een schrikbarend hoog bedrag. Ik moest iedere maand veel salarissen betalen. Ook betaalde ik de hoofdprijs voor digitale werkplekken en serverruimte en alle andere sh#t die erbij komt wanneer je met bedrijfsgeheime gegevens werkt in een team.

Regelmatig kwam het voor dat ik privégeld moest terugstorten naar “de zaak” om de salarissen te betalen en dat ik zelf maar een maandje geen salaris kreeg. Tja… dat waren nog eens tijden….

Doorgaan met het lezen van “Leefstijlinflatie, maar dan voor FIRE-adepten….”

Een dure maand

Eerst even een goed nieuwtje: Zonne en ik gingen gisteren naar zo’n blauw-met-gele winkel om naar bedden te kijken en we kochten niets.

We gingen namelijk alleen kijken. Zonne heeft namelijk geen bed meer sinds onze verhuizing. Nou is dat niet z’n ramp want ze slaapt toch altijd in mijn bed want die zou nou toch alleen maar in de opslag staan. Maar op een dag moet ’t kind toch echt wel weer een bed. Voordat ze 16 is of zo….

Dat nieuwe bed, daarvan gingen we dus de “mogelijkheden verkennen” in die bekende winkel. Nadat ze jarenlang in lelijke afdankertjes sliep wil ik namelijk een goednieuw bed voor haar kopen. En ook een nieuw matras en een nieuw dekbed met een nieuwe overtrek. Nieuwfrisfijn. Omdat ze zelf zo lief, fris en fijn is….. Doorgaan met het lezen van “Een dure maand”

Les in minimalisme: een kleine keukenvoorraad.

shutterstock_1076536211

In juli bedacht ik me dat ik deze periode in het boshuisje prima zou kunnen gebruiken voor oefeningen in minimalisme. Ik bedacht dat het leuk was om daar een serie over te schrijven: wat past bij ons en wat niet? Wat mislukt, wat lukt?

Vandaag schrijf ik over mijn lessen in “keukenvoorraadbeheer”.

Ik heb immers al best vaak gezocht naar hoe ik op een handige manier mijn maaltijden kan plannen. Zo heb ik een hele tijd met een weekmenu gwerkt. Ik leerde daar veel van en vooral leerde ik wat voor mij niet werkt.

Overigens dacht ik de laatste keer dat het werken met een weekmenu een blijvertje was, maar niets was minder waar…

Het kostte me toch wel veel tijd namelijk. En die app was toch  niet helemaal ideaal.

Vervolgens ging ik lekker weer ad hoc verder met die boodschappen en dat weekmenu. En ik bedacht vooral waar de ideale “boodschappen, recepten en voorraadbeheer – app” aan moest voldoen. Maar die is er dus (nog) niet.

Doorgaan met het lezen van “Les in minimalisme: een kleine keukenvoorraad.”

Making memories in autumn

shutterstock_754882633

Herinneringen maken. Dát is waar ik in deze periode in het boshuisje de prioriteit wil leggen.

En oh ja… iets met het voorbereiden van de verbouwing en de verhuizing naar ons nieuwe huis. Daar doe ik ook dingen voor. Dagelijks. Echt.

Making memories is een veel leukere focus.

Ik vind dat belangrijk. Niet voor niets staat dit doel bovenaan mijn lijstje met doelen en voornemens.

k wil mijn kind en mezelf mooie herinneringen geven. Niet alleen over hoogtepunten, maar ook een gevoel van veiligheid en rijkheid (wat iets anders is dan rijkdom).

Doorgaan met het lezen van “Making memories in autumn”