Corona: dag 92

Deze week zijn de scholen weer 100% open en dat is toch echt wel dé maatregel die mij persoonlijk het meeste beïnvloedt sinds de scholen alweer 92 dagen geleden sloten.

Ik keek ernaar uit, naar deze week. Ondanks alle flexibiliteit die ik mezelf heb toegestaan en die ik ook gevraagd en gekregen heb van mijn opdrachtgevers, was het voor mij als zelfstandige moeder zonder partner af en toe best pittig om werk en gezin goed te combineren. Ik was er aan toe om op voor mij normale tijden te werken onder normale omstandigheden: thuis, met al dan niet een muziekje aan.

Dat ik toe was aan een “normale werkweek” lag overigens niet aan Zonne, want jeetje wat is dat toch een geweldig kind om het leven mee te delen!

Lees verder

De PamPamPambuurman

Kantoortuin in OnsDorp.

Vorig voorjaar, toen ik mijn eerste uurtjes in de tuin doorbracht nadat wij hier in november gingen wonen, hoorde ik voor het eerst mijn hoogbejaarde buurman “pampampammen” in de tuin.

Dat doet de man.

Continu.

Een soort neuriën maar dan harder.

Ik besloot toen meteen dat ik dat schattig vond. Zodra je je eraan gaat ergeren is je tuinplezier een stuk minder namelijk en de buren wonen daarvoor te dichtbij. Dat dat betreft heb ik mijn lesje wel geleerd, in mijn oude huis: de ergernissen over de continu blaffende honden zal ik niet snel vergeten.

lees verder

Op kamers in eigen huis

Gisteren repareerde ik het lekkende wastafeltje op zolder. Deze was blijkbaar al lek voordat wij er überhaupt gingen wonen maar als je zo’n kraan nooit gebruikt dan merk je dat dus niet. Een ongebruikt wastafeltje is echter een garantie voor een onfrisse p#tlucht en toen ik dacht dat probleem op te lossen door er even wat water doorheen te laten lopen, kwam ik erachter dat dat water er aan de onderkant weer net zo hard uit kwam.

lees verder

Coronaleven dag 49: thuis in de meivakantie

rijkdom

Nadat ik – zoals ik hier beschreef – een tijdlang hardliep door drijfzand en veel energie kwijt raakte terwijl ik nauwelijks vooruit kwam, heb ik in de afgelopen weken toch wel een aanvaardbare balans gevonden in dit coronaleven. Inmiddels is het meivakantie en de taak van thuisonderwijs is dus weggevallen. Zonne is er echter nog steeds. Iedere dag, ieder uur, ieder kwartier. Nog steeds is ze aangenaam gezelschap maar toch raak ik zo nu en dan overprikkeld door haar beweeglijkheid, haar geklets en gezang. Ik heb dus besloten om een werkplek voor mezelf in te richten op zolder. Die noodzaak was er nooit: ik werkte immers op de dagdelen dat zij naar school was en eventueel ’s avonds. Maar in deze nieuwe werkelijkheid is de behoefte aan af en toe alleenzijn toch gekomen.

lees verder

Maandag. Een gewone dag waarin toch weer zo veel anders is.

Het is maandag en de nieuwe week is begonnen. Een week met iets minder uurtjes genieten van de zon in de tuin, omdat het prachtige voorjaarsweer van vorige week wat minder stabiel lijkt te worden deze week. Maar dat is geen ramp. En het is ook geen ramp om ook deze week thuis te werken samen met mijn 8-jarige collega. Ze is hardop aan het rekenen, op dit moment. Iets met 85, 45 en 22.

Het dilemma van de dag: wel of niet het bos in.

lees verder

Een eigenwijze thuisjuf, nu al….

Zonne en ik heb de slag goed te pakken qua thuis blijven, thuisonderwijs en thuis werken. Ik schreef daar hier al eens een keertje over. We hebben een fijn ritme, waardoor ik redelijk aan mijn werk toe kom en er ook voldoende tijd over blijft voor leuke dingen. Vooral voor haar, dan, want ik heb nu eenmaal best een aantal taken die óók zo nu en dan aandacht vragen. De was opruimen bijvoorbeeld…

lees verder

Iets met een virus

Foto door Anna Shvets via Pexels

Ik dacht wel even wat leuk vrijwilligerswerk op te pakken. Wedstrijdjes organiseren. Gewoon kleinschalig. Zo’n 70 deelnemertjes in verschillende leeftijdscategoriën en niveaus. De eerste wedstrijd was een paar weken geleden en komend weekend zou de tweede van de competitie plaatsvinden. Alles was goed voorbereid door de vrijwilligers op de locatie en dat is best veel werk. Ik had de startlijsten al klaar.

Lees verder

Meten is weten: een rapportcijfer per dag

Foto door Castorly Stock via Pexels

Hoewel je natuurlijk kan overdrijven, zit er wat mij betreft een flinke waarheid in de uitspraak “meten is weten”. Daarom houd ik bijvoorbeeld al sinds 2014 mijn uitgaven bij. Dan wéét je waar het blijft.

Op mijn werk hield ik altijd urenstatussen bij. Ik begon daarmee als werknemer omdat het bij mijn toenmalige werkgever gebruikelijk was. Eigenlijk wist ik niet beter, dus ook toen ik mijn eigen bedrijf oprichtte hield ik gedurende de dag bij waar ik mee bezig was. Zo wist ik wat veel tijd en minder tijd kostte en kon ik daar mijn toekomstige werkzaamheden beter op begroten.

lees verder

Ben jij al in paniek?

Laatst kwam ik in een nogal kafkaësk gesprek terecht over preppen. Blijkbaar zijn er dus mensen die vanwege het Coronovirus extra boodschappen doet: flessen water, blikvoer, rijst, wc-papier etcetera. Men vond dat wel een verstandig idee. Ik heb het niet helemaal gevolgd, ik ben daar geloof ik iets te nuchter voor.

Ik heb ook wel wat geprept: er zitten meestal wel zo’n twee volledige maaltijden in de diepvries. Altijd handig als ik geen zin heb om te koken of een drukke dag gehad heb. Maar blikvoer vind ik over het algemeen niet te vreten. En inkopen doen omdat mensen griep hebben dat lijkt me niet echt persé nodig. Misschien heb ik dat wel helemaal mis, de tijd zal het leren.

Voor mij was het sowieso een verademing om het laatste blog van Anja te lezen. Ook Geldnerd en Niettot71 maken ze de pis niet lauw. Er zijn blijkbaar meer mensen die het risico aandurven om on-geprept door het leven te gaan.

lees verder

Ziek zijn is saai

Jij weet niet zo goed wat er allemaal aan de hand is want je bent ziek en dat is voor jou een nieuwe ervaring. Jij bent immers nooit ziek.

Je bent niet zo heel ziek hoor. Een beetje maar. Verkouden en misschien een hele lichte verhoging. Hoesten en keelpijn. En ook een ietwat verstopte neus. Dat is alles. Maar jij hebt eigenlijk niet zo veel vergelijkingsmateriaal. Voor jou staat de wereld op zijn kop want je voelt van alles dat je nog niet eerder voelde. Of in ieder geval niet de afgelopen vier jaar.

lees verder

Schema Voor De Praktische Huischfrouwe (M/V)©.

Ik ben niet de ideale huisvrouw en ik heb die ambitie ook helemaal niet. Ons huis is zo nu en dan een beetje rommelig en dat is oké: er hoeven hier géén foto’s gemaakt te worden voor een interieurblad. Toch weet ik nog goed hoe vervelend ik het vond om in ons OuweHuis die plakkerige keukenkastjes schoon te maken omdat ik te lang had gewacht. Daarnaast word ik er ook gewoon blij van om géén tijd kwijt te zijn aan het zoeken van kwijt geraakte spullen. Tenslotte wil ik nooit meer het gevoel hebben dat er zich rommel ophoopt.

Doorgaan met het lezen van “Schema Voor De Praktische Huischfrouwe (M/V)©.”