Uit de comfortzone

Het zijn roerige en surrealistische tijden, tijden waarin we met zijn allen uit onze comfortzone stappen en ons leven anders inrichten. Op last van de regering. Surrealistisch indeed.

Project Bevrijd De Goudvis

Uit je comfortzone getrokken worden is spannend. Het zet je in de overlevingsmode en zorgt er bij sommige mensen voor dat de zolder ineens vol staat met pakken wc-papier. Je kunt ze maar in huis hebben. Dus.

Veel mensen omarmen hun goudvisleven en raken van slag wanneer zij hun vaste rondje niet meer kunnen zwemmen. Ik begrijp dat best…

Lees verder

2020, start van een nieuw decennium

Er is niet alleen een nieuw jaar maar ook een nieuw decennium aangebroken en dat voelt goed. Niet dat het afgelopen decennium zo afschuwelijk was hoor: integendeel. Ik heb in de afgelopen tien jaar belangrijke levenslessen geleerd. Ik heb geleerd om meer balans te vinden tussen werk en privé. Ik heb ook (eindelijk) geleerd hoe ik richting aan mijn leven kan geven, hoe ik aan het roer van mijn eigen leven kan staan. Dat heeft me veel gebracht: een dochter; werk dat bij me past en dat me gelukkig maakt; prachtige momenten; mooie avonturen en een solide financiële basis.

Nu is het 2020 en mijn leven heeft er eigenlijk nog nooit zo mooi uitgezien. Dat is iets om heel dankbaar voor te zijn!

Doorgaan met het lezen van “2020, start van een nieuw decennium”

Project bevrijd-de-goudvis; een weekoverzicht.

Ik wíl geen goudvis zijn!

Een tijdje geleden schreef ik hier en hier over zin geven aan je leven. Over passievol leven en de juiste prioriteiten stellen in je leven. Over een betekenisvol leven leven, over een leven dat past bij wat ik werkelijk belangrijk vind.

Ik schreef toen:

Ook als je zo’n beetje meedrijft op de golven van het leven raak je weleens op het verkeerde strand verzeild. Waar het dan ook wel oké toeven is, trouwens. Zo goed dat je misschien vergeet dat je ergens naar op weg was. En dat is prima, voor een tijdje. Maar dat moet je dan wel een keertje beseffen, dat je ergens naar op weg was en nu blijft hangen. Ergens in blijven hangen is óók een keuze namelijk en die maak ik liever bewust dan dat het me overkomt en dat ik dan later spijt heb.

Doorgaan met het lezen van “Project bevrijd-de-goudvis; een weekoverzicht.”

Het leven is te kort om op kantoor te zitten

In tegenstelling tot veel mensen die financiële onafhankelijk nastreven door passief inkomen op te bouwen, heb ik er – financieel gezien – jarenlang op los geleefd. Of ik het nu had of niet: ik gaf geld uit aan de dingen die ik belangrijk vond. Ik stond dus chronisch rood en had een oplopende studieschuld maar ik sliep ’s nachts op twee oren tegelijkertijd: ik ben niet in de wieg gelegd om me erg veel zorgen te maken in het leven.

Doorgaan met het lezen van “Het leven is te kort om op kantoor te zitten”

Tegen de stroom in.

Ik houd van mensen die het aandurven om tegen de stroom in te zwemmen. Ik heb het zelf ook weleens gedaan. Er is moed voor nodig. Het is niet makkelijk. Je wordt er moe van. Je weet niet of het wel goed komt. Je gaat maar door en je weet niet zeker wat het je gaat opleveren. Mensen kijken je wat meewarig en met een opgetrokken wenkbrauw aan en hoe stoer je tijdens zo’n zwemtocht ook om je heen kijkt, toch raakt dat je: het ongeloof, de oordelen, de schampere blikken. Het is moeilijk om dan rechtop te blijven staan.

Doorgaan met het lezen van “Tegen de stroom in.”

Dromen over een nieuw huis… ’t komt stééds dichterbij!

Voortgang:

  • De kopers laten volgende week mijn huidige en hun toekomstige huis taxeren voor de financiering. Fijn.
  • Ik ga volgende week een koopovereenkomst tekenen van ons nieuwe huis. Ook al zo fijn.
  • Er komt een strakkere versie van het koopcontract dat de aankoopmakelaar van mijn huis ongeldig gemaakt heeft door erin te zitten strepen. Gaat goed.

Nog 77 nachtje slapen tot de overdracht van het oude huis, dan nog twee maandjes wachten op het nieuwe huis.

Doorgaan met het lezen van “Dromen over een nieuw huis… ’t komt stééds dichterbij!”

Zonnes wensen

Ik wens dat poes Max het leuk vindt in de hemel. Dat iedereen in de wereld gelukkig blijft.
Ik wens dat ik een heel leuk jaar ga krijgen in 2018. Met allemaal leuke dingen.

image

De leukste dierenarts van de wereld

Ik heb dus de leukste dierenarts van de wereld. Tis dat ‘ie waarschijnlijk niet voldoende verstand heeft van mensenlijven en mensenpillen, anders zou ik mijn huisarts nooit meer zien. Deze man is áárdig, betrouwbaar, geïnteresseerd, neemt de tijd en heeft nog verstand van zaken ook.

Gisteren hadden Zonne en ik een afspraak met hem. Een adviesgesprek. Over dat hondje dat wij willen. Blijkbaar al bijna een jaar, want dat blogje dat ik hier eerder eens over schreef dateert uit november 2016…

Ik ga blijkbaar niet over één nacht ijs. Maar al sinds mei of zo kijk ik regelmatig online naar het aanbod. Eerst wist ik het zeker: een Boston Terriër zou het moeten worden. Later werd dat een Franse Bulldog maar vervolgens wilde ik een grotere hond. Op vakantie leerden we een golden retriever kennen en toen wilde ik die. En Zonne natuurlijk ook. Inmiddels weet ik alweer zeker dat ik een kruising wil: kruisingen zijn gezonder.  Doorgaan met het lezen van “De leukste dierenarts van de wereld”

Wat wil jij later worden?

Zonne heeft de afgelopen vakantie bedacht dat ze later “boerenmeid” wil worden. Gezellig in een boerderijtje, met ezels, paarden, geiten, kippen en koeien. En varkens, schapen en ganzen. Ik mag wel naast haar komen wonen als ik wil, want mijn lievelingsdieren zijn immers ganzen en geiten. Dan mag ik daar iedere dag mee komen spelen.

Ze hoeft eigenlijk niet meer naar school, vindt ze. Want ze kan al heel goed voor dieren zorgen, ze zorgt immers ook heel goed voor Otje, onze poes.

Tja… daar zit wat in… maar toen ik haar vertelde dat ze wel moet kunnen berekenen hoeveel kilo voer ze moet kopen en ook moet kunnen lezen welke smaakjes voer er allemaal zijn, wil ze toch wel naar groep drie, het komende schooljaar.

Pfew.

Vervolgens vroeg ze aan mij wat ík eigenlijk wilde worden, later.  Doorgaan met het lezen van “Wat wil jij later worden?”

Mijmeren over financiële toekomst

Die verhuizing, die gaat er komen. In september mijn huis te koop (eerst nog even opruimen, ahem). En afhankelijk van hoe snel dat gaat, een nieuw huis kopen. Aangezien huizen in mijn straat amper een maand te koop staan, zou dat zomaar eens vóór kerst kunnen gaan lukken. Wow.

Maar goed. Los van de timing moet ik dus ook allerlei financiële beslissingen gaan nemen. Het ziet ernaar uit dat ik behoorlijk wat “vrij geld” zou kunnen gaan steken in het nieuwe huis. Anderhalve ton, of – als ik alle spaarpotten en het spaardepot leegtrek – nog wel wat meer. Da’s een heel bedrag…..
Hypotheekvrij of bijna hypotheekvrij spreekt veel mensen erg tot de verbeelding en mij als fanatieke aflosser natuurlijk ook. Maar…. de rente die ik zou gaan betalen voor een nieuwe hypotheeklening is erg laag, lager dan wat ik wellicht aan rendement zou kunnen halen aan beleggen…. En dan tel ik de hypotheekrente-aftrek nog niet eens mee…..

Beleggen is dus eigenlijk gunstiger dan een kleine hypotheek. Doorgaan met het lezen van “Mijmeren over financiële toekomst”

Financiële vrijheid? Of rust…? En dan?

Vorige week schreef ik tweemaal over financiële vrijheid: over het waarom en wat je daar dan mee gaat doen. Immers: “dit jaar 10.000 euro sparen” is niet echt een doel. Het is een middel om een ander doel te halen. Voor veel financiële bloggers zou dat dan “financiële onafhankelijkheid” of “financiële vrijheid” zijn. Maar ook dat voelt voor mij niet als een goed einddoel. Want wat dan als je financieel onafhankelijk bent? Ga je dan op een stoel trots zitten wezen?!

Omdat ik daar zelf nog niet helemaal uit ben, stelde ik mijn lezers vragen: waarom streven zij dat na? En wat zouden ze gaan veranderen in hun leven wanneer dit doel (deels) bereikt zou zijn?

Ik kreeg veel reacties, waarvoor dank….!!

Doorgaan met het lezen van “Financiële vrijheid? Of rust…? En dan?”

Maar wat ga je dan doen met dat miljoen?

Dat vroeg ik me vandaag af….

Gisteren stond ik al stil bij dat “consuminderen” of besparen en aflossen of hoe het het wil noemen.
Ik begon daarmee omdat mijn huis zwaar onder water stond en ik het gevoel had opgesloten te zijn in mijn huis… maar inmiddels is dat al lang niet meer het geval en toch blijf ik aflossen en ik blijf – binnen voor mij redelijke grenzen – spaarzaam.

Waarom? Vroeg ik me gisteren af….
Doorgaan met het lezen van “Maar wat ga je dan doen met dat miljoen?”

Financiële vrijheid, waarom?

… en wat schiet je ermee op…?

 

Hypotheekweg schreef er onlangs over, naar aanleiding van een bijeenkomst van bloggers die regelmatig over financiële onafhankelijkheid bloggen.

“We kwamen tot de conclusie dat de meeste aanwezigen eigenlijk niet op zoek zijn naar financiële onafhankelijkheid, maar naar Vrijheid. Vrijheid om te kiezen hoe je je tijd invult. Dat kan met betaald werk zijn, met vrijwilligerswerk, met reizen een groot deel van het jaar, Wat je maar wilt. Maar voor deze vrijheid heb je wel een inkomen nodig uit vermogen was de conclusie.”

Dat hij hierover schreef triggerde me. Want ook ik streef naar financiële vrijheid….
Ooit, in 2012, startte ik met een aflossing van mijn hypotheekschuld omdat mijn huis zwaar onder water stond: zo’n 50.000 euro. Ik overwoog toen te verhuizen en daar was dan wél voor nodig dat ik niet met zo veel restschuld mijn huis zou verkopen.

Doorgaan met het lezen van “Financiële vrijheid, waarom?”

Fiets

Jij hebt een nieuwe fiets, dat was dan ook de hoogste tijd. Op dat allerkleinste maatje kwamen je knieën nog net niet tegen je kin…

Dus marktplaatsten we een nieuwe fiets en vandaag fietsten we dus samen naar jouw vriendje om te gaan spelen.

Met dat fietsen, stoer op de straat als een Echt Groot Kind, op de terugweg, werd jij wat overmoedig.

De eerste keer dat je viel, leerde jij dat fietsen met één hand toch wel moeilijk is.
De tweede keer leerde je dat je maar beter vóór je kunt kijken want soms is daar ineens een stoep.

Maar ik wil het hebben over wat er gebeurde toen jij voor de derde keer viel.

Je was vol bravoure en wilde me wel even laten merken hoe hard je kon. En hard ging je. Heel hard! Zó hard, dat je ging slingeren. En toen was daar gewoon wéér zo’n vermaledijde stoeprand. En wéér ging jij onderuit. Hard.

En daar liepen drie mannen van middelbare leeftijd. Mannen met een immigratie-achtergrond, noemen we dat tegenwoordig in Nederland.

Eentje pakte jou op. De andere pakte je fiets. Voordat ik überhaupt kon afstappen.

Ze bromden en humden wat. Ach ach. Oei oei. Of je bloed had? (nee). Of je pijn had (jahahahaa).

Ik kreeg jou aangereikt en je pakte mij snikkend vast. De heren stelden mij gerust: het zag er dan wel erg uit maar alles was goed met jou.

Jij kreeg een snoepje, twee zelfs. En toen jij tussen je tranen door dankjewel zei, ach-achten en humden ze glimlachend door. Wat een goede manieren. Wat ben jij lief. Wat ben ik een goede moeder.

Toen je – met dank aan de snoepjes – uitgesnikt was vroeg ik je of je nog wilde fietsen, die laatste 100 meter naar huis. Natuurlijk wilde jij dat want anders moesten we je fiets achterlaten en dat kon natuurlijk niet.

De middelbare heren humden en glimlachten nog wat door. Wat stoer van jou. Wat was je sterk. En mooie krullen trouwens, dat ook.

Eentje keek met een kennersoog je fiets na. Niks aan de hand mevrouw. Is veilig, is goede fiets.

En ze gaven nog een klopje op jouw krullen en mijn schouder. Ze keken nog even of je handen nog heel waren (ja) en je ellebogen. En je maillot was ook nog heel.
Ze waarschuwden je nog dat je gewoon een beetje rustig aan moest doen.

Deze mannen spraken niet zo goed Nederlands, ondanks dat ze hier misschien al een tijdje wonen. En ze waren zo te zien waarschijnlijk nog niet op de AOW-leeftijd en toch liepen ze om 4 uur op maandagmiddag over straat. Ze hebben dus geen van negen tot vijf baan, net als ik. Het zou kunnen dat ze geen baan (meer) hebben, dat kun je aan de buitenkant niet zien. Aan hun kleding en uiterlijk te zien zou het zomaar kunnen dat ze moslims zijn. Ook dat kun je niet zien aan iemands buitenkant.

Maar. Wat ik wél zag….

Ze lieten betrokkenheid zien. Zorgzaamheid. Meelevendheid en aandacht. Ze waren vriendelijk, inlevend, vrijgevig.
Ze lieten nadrukkelijk zien dat wij dit land, deze stad, deze stoep delen met elkaar. Ze liepen niet aan mijn meisje en mezelf voorbij.

Ik gaf deze heren een lieve glimlach en een hand en vertelde ze dat ik ze lief vond.

Ik geloof in deze mannen. Ik zie ze graag in mijn straat.
Ik geloof in een positieve blik op mijn land, mijn stad en mijn stoep in mijn buurtje. Mét deze drie meneren die onze middag een gouden randje gaven. Ik geloof in menselijkheid, in betrokkenheid en ik geloof in de tederheid die deze mannen lieten zien. Ik vind dat veel belangrijker dan foutloos Nederlands spreken. Met tederheid, medemenselijkheid en aandacht voor elkaar kom je veel verder in dit land, waar jij nog 80 of 100 jaar in gaat leven.

En daarom hoop ik dat mensen die overwegen op de PVV te stemmen, op tijd bij zinnen komen.

Ze hebben nog anderhalve dag.

Er stil van

Politiek is een onderwerp dat me erg bezig houdt, ik heb het er regelmatig met mensen over en ik ben zelf ook lid van een politieke partij. Ik heb er echter voor gekozen om er niet over te bloggen.

Vandaag maak ik een uitzondering.

Ik ben er stil van, namelijk…..

 

 

Ik ben er stil van dat iemand die zó racistisch, seksistisch, haatdragend en negatief is, iemand die denkt in “wij en zij”, iemand die minachtend en haatdragend is, door zó veel mensen gekozen is om hun land te leiden.

Het maakt me bezorgd. Het maakt me verdrietig. Ik ben bezorgd over de egocentriciteit, mensenrechten en klimaatverdragen in deze wereld. Ik ben verdrietig dat er zo weinig plaats lijkt te zijn voor respect, positiviteit, tevredenheid, verdraagzaamheid, liefde, tolerantie, een luisterend oor en begrip voor elkaar.

Ik ben er stil van… en héél verdrietig…..

 

Want:

Trump won niet…

Egocentriciteit won
Angst won
Racisme won
Sexisme won
Homofobie won
Minachting won
Haat won

En wij verloren allemaal….. ….

Hij ook.

Een raadgevend referendum

goat-1345335-640x960Ik ben een plichtsgetrouwe stemmer. Het stemrecht is immers precies zo’n recht waar je trots en dankbaar voor mag zijn en er geen gebruik van maken vind ik om die reden “not done”.

Maar dan nu. Hebben we morgen dat raadgevend referendum over het associatieverdrag met Oekraïne.

En ik ga niet stemmen. Voor het eerst inmijn volwassen leven verscheurde ik mijn stemkaart.

Ik ben er gewoon HEEL ERG TEGEN dat men AL DAT GELD uitgeeft voor één of ander KLOTEREFERENDUM dat over iets gaat dat NIEMAND ECHT BEGRIJPT.
Doorgaan met het lezen van “Een raadgevend referendum”

Toegeven aan een opwelling

Ik kocht een stuk grond in Frankrijk. In een opwelling. Het is een stuk grond van 800 vierkante meter met een vergunning om te bouwen plus een makkelijk te realiseren aansluiting op het riool, waterleiding en elektriciteit. Er ligt alleen geen gasleiding in de buurt.

Het ligt helemaal vrij, een deel is nu grasland maar er staan ook mooie bomen plus zelfs een paar rotsen waar je op kan klimmen!!

Altijd al was het mijn droom om daar een tweede huis te hebben. Dat huis staat er nog niet, maar daarmee heb ik geen haast. In de komende vijf jaar moet het er komen en de eerste stap is om te besluiten wat voor huis(je) het gaat worden. Ik denk aan een energieneutraal huis (dus helemaal geen gasleiding nodig) dat in het begin heel klein is maar de mogelijkheid heeft om de loop van de tijd eventueel mee te groeien. Het mooie is dat er veel grond bij ligt, dus het geeft me de mogelijkheid om mensen uit te nodigen om bij ons te logeren of in de tuin te kamperen.

Het stuk grond ligt midden in een erg populair klimgebied. De komende tijd kunnen we dáár kamperen in plaats van op de camping.

En nu komt het.

Het kost 120.000 euro. Doorgaan met het lezen van “Toegeven aan een opwelling”

De hypotheek aflossen met een vast maandbedrag

calculator-5-1243172-640x480

Ondanks dat ik geen vast inkomen heb en het qua werk wat stilletjes is, heb ik me toch voorgenomen om te proberen iedere maand een vast bedrag af te lossen van de aflossingsvrije hypotheek. Zeker in de tweede helft van het jaar zou dat mogelijk moeten zijn omdat ik dan maandelijks een fors bedrag bespaar: de huur van mijn dure kantoor…

Voor dit jaar heb ik dat bedrag vastgesteld op 500 euro, en als dat goed gaat, zou het volgend jaar 550 euro mogen zijn. Als het me dan, net als de afgelopen drie jaar, lukt om aan het einde van het jaar bovenop dit vaste maandbedrag een extra aflossing te doen (die dan minder hoog is dan afgelopen december…), dan beginnen al die aflossingen echt wat op te brengen….
Doorgaan met het lezen van “De hypotheek aflossen met een vast maandbedrag”