Surrealistische tijden

Foto door cottonbro via Pexels

Het zijn surrealistische tijden, deze tijden van corona. Maatregelen en adviezen volgen elkaar op. Mensen blijven mensen: sommigen kapen de laatste vijf pakken wc-papier van de schappen zodat anderen ernaast grijpen. Toen ik vanmiddag een brood wilde kopen greep ik mis. Maar dat gebeurt wel vaker. Morgen weer een kans. En overmorgen hebben alle hamsteraars hun keukenkastjes hopelijk vol.

Lees verder

Elkaar de maat nemen

Mensen zijn daar nogal goed in: elkaar de maat nemen. Het gebeurt soms onderhuids, soms openlijk en soms stiekem.

Ik ben het er overigens niet mee eens dat vrouwen elkaar meer de maat nemen dan mannen of dat zij stiekemer zijn of gemener. Persoonlijk krijg ik steken onder water van beide geslachten; man en vrouw. Wél denk ik dat vrouwen vaker de maat wordt genomen dan mannen. Nynke de Jong geeft daar hieronder een paar treffende voorbeelden van.

lees verder

Opnieuw beginnen op je 53e

Laatst was het weer zo ver: ik had voor een opdracht ondersteuning nodig in de uitvoering. Tegenwoordig probeer ik dit soort klussen buiten het uitzendbureau om te regelen omdat ik de mensen die ik zelf – op projectbasis – inhuur dan veel beter kan betalen. Zeg maar minimaal het dubbele uurloon dan via een uitzendbureau en dan ben ik alsnog goedkoper uit. Uitzendbureaus zijn duur….

Ik zette dus wat oproepjes op de geijkte sociale media en al snel kwamen de eerste reacties binnen.

Het werk dat ik aanbied (en ook de beloning die erbij hoort) vind ik typisch studentenwerk en uit die hoek krijg ik dan ook meestal de reacties. Maar deze keer reageerde ook Mark (die niet echt Mark heet). Mark is ooit mijn opdrachtgever geweest, lang geleden toen ik nog in loondienst werkte. En Mark is inmiddels 53.

lees verder

“Wat Jannie kan dat kan jij ook!”

scrunched-eyes-1431449-1919x1275

In blogs rond het thema FIRE (financial independent retire early) of – wat concreter – het versneld aflossen van je hypotheek. wordt veel gebruik gemaakt van voorbeelden. Fictieve of echte voorbeelden van mensen. U kent ze wel:

“Drie ton aflossen in tien jaar, Jannie deed het!”

of

“Een ton sparen, zo deed Sophie dat!”

Dergelijke verhalen worden verteld met het idee dat de lezers zich hierdoor kunnen laten inspireren en motiveren, soms wordt dat zo letterlijk genoemd in de verhalen.

Als gedragswetenschapper heb ik daar echter zo mijn eigen ideeën over. Er is namelijk veel wetenschappelijk onderzoek gedaan naar motivatie, ik vertel daar vandaag graag wat over.

Doorgaan met het lezen van ““Wat Jannie kan dat kan jij ook!””

De rijke witte bubbel.

shutterstock_121031353

Als je op internet veel bezig bent met je financiële toekomst en daarover ook blogt en leest, kom je met drie clicks automatisch in verhalen terecht van andere mensen die daar ook mee bezig zijn.

Zeker in het huidige economische klimaat (een groeiende economie, groeiende werkgelegenheid, lage spaarrente, positieve rendementen op beleggen in combinatie met dat de toegankelijkheid voor beleggen voor consumenten goed is), maakt dat er ook veel over te lezen is. Voordat je het weet, denk je dat het normaal is.

Vroeger….

“Vroeger” had je deskundige meneren in pakken – en soms mevrouwen – die verstand hadden van financiën en jou met gebruik van veel jargon en moeilijke wollige zinnen, vertelden wat jij moest doen. Ze noemden zichzelf adviseur en jij geloofde ze dus. Dus sloot je die woekerpolis af en je bedankte ze met tranen in je ogen.

Doorgaan met het lezen van “De rijke witte bubbel.”

Hallo internet!

Gisteren schreef ik een stuk over mijn ervaringen met de vrije school. Dit stuk is zonder overleg met mij als disccusiestarter gedeeld op sociale media.

Daar was het niet voor bedoeld.

Grappig om te lezen dat ze uit één stukje dat ik schreef concluderen dat ik me niet verdiept zou hebben in de antroposofie en de Vrije School. En dat zonder dat zíj zich in óns verhaal verdiept hebben. Maar wèl een oordeel over míj kunnen vellen…

Iets van een ketel en een pot.

Anyway. Een storm in een antroposofische glas water, zal ik maar zeggen…..

Ik kreeg echter onterechte nare reacties. Daar had ik geen zin in. Daarom heb ik besloten om mijn site even onder een wachtwoord te zetten tot het stof is neergedaald.

Tot over een paar dagen!

Een kwestie van dagen….

Ze is ziek en ze zal niet zo lang meer leven. Een paar weken geleden kreeg ik al berichten waardoor ik me realiseerde dat het een kwestie van dagen zou kunnen zijn. Dat ze er nog is, had ik eigenlijk niet verwacht.

Het is weliswaar familie, maar sinds mijn studententijd had ik niet veel contact meer met ze. Dat veranderde bij de verhuizing van mijn ouders: ze wonen nu écht in de buurt en tijdens logeerpartijtjes bij opa en oma ging Zonne er het afgelopen jaar regelmatig op visite, omdat ze immers een zwembad hebben. Ze noemt hem ook opa en haar ziet ze als een tweede oma.
En ik kwam er met plezier, om Zonne op te halen maar ook gewoon voor hen. Het was fijn ze weer te zien, zo af en toe.  Doorgaan met het lezen van “Een kwestie van dagen….”

Aandelen kopen, hoe doe je dat?

Er zijn geen gesponsorde linkjes. Daar doe ik niet aan. Wel ontvang ik 20 euro wanneer je via het linkje een rekening opent bij DeGiro. Dat kost jou niets, overigens. 

Hoe ik startte met beleggen: de fondsen.

Eigenlijk begon ik met beleggen via mijn bank. Maar dat was van korte duur. Banken verdienen te veel geld aan mensen die via hen beleggen. Er blijft echt veel geld aan de strijkstok hangen. Nu heb ik een leuke bank hoor, maar er zijn grenzen….

Doorgaan met het lezen van “Aandelen kopen, hoe doe je dat?”

Ach en wee en wat ik daarvan vind…

Na een dik half jaar informeren en formeren, lijkt er een regeerakkoord te zijn. Veel financiële plannen zijn al uitgelekt en overal lees ik reacties van mensen.

Vooral ach en wee reacties over één uitgelicht plan. Bijvoorbeeld dat het lage BTW-tarief omhoog gaat. Of dat de wet Hillen wordt afgeschaft. En dan vooral wat voor gevolgen dit voor de persoonlijke situatie is van iemand waarbij deze dan vergeet om ook de andere wijzigingen door te rekenen. Ik vind daar wat van. Het geeft een erg eenzijdig beeld en ik krijg het idee dat de plannen worden aangevat om eens lekker ouderwets te mopperen, gewoon omdat het kan….

 

Ik ben toch wel wat meer van het grotere plaatje, geloof ik, niet zozeer geïnteresseerd in die negen euro die ik misschien meer moet gaan uitgeven.

Kort samengevat lijkt het regeerakkoord een aantal wijzigingen te bevatten:

Belasting op consumeren wordt hoger: het lage BTW-tarief stijgt van 6% naar 9%.

“Ach en wee, alleen armen worden gepakt!”

Dit tarief geldt voor de dagelijkse boodschappen, maar daarnaast óók voor “agrarische goederen” en “gas en olie voor tuinbouw” (denk hierbij aan inkoop van boerenbedrijven), geneesmiddelen en hulpgoederen (alleen die niet vergoed worden door de verzekering…), kunst en antiek, boeken en kranten, kappers, veel horeca, “recreatie en cultuur” zoals circussen en podiumoptredens, personenvervoer zoals taxi’s en ballonvaarten (deze worden al dan niet deels vergoed als je hiervoor een indicatie hebt) en nog een aantal dingen. Doorgaan met het lezen van “Ach en wee en wat ik daarvan vind…”

Kafka bij KPN

Dat is me toch wat, met die KPN…

Zakelijk had ik er ronduit slechte ervaringen mee. Zo kreeg ik een telefoonnummer van ze, toen ik net voor mezelf begon, dat op dat moment nog in de Gouden Gids stond als escortservice. En ik maar denken wie al die mensen waren die me buiten kantoortijden belden en niets inspraken op het antwoordapparaat…!

Het had nogal wat voeten in aarde om een ander nummer te krijgen en daardoor was ik ook dagenlang niet telefonisch bereikbaar. Heel vervelend allemaal en zonder dat ze sorry zeiden.

Doorgaan met het lezen van “Kafka bij KPN”

Een dag uit het leven van….

20170912_123850-2
Wat een vrolijke kleuren hè, zo in de zon?

Lieve dames en heren, appels en peren.

Welkom bij huize Mariimma. Wij brengen u vandaag een verslag van de dag. Niet in soundbites maar in een strak tijdschema dat eigenlijk al vijf minuten vóór zeven begon. Omdat onze onvolprezen poes toen op het plat dak, onder het raam van de slaapkamer, zat te mauwen. Die wilde erin. En dat mocht van mij.

Hoe de dag verder ging…? Doorgaan met het lezen van “Een dag uit het leven van….”

Stemadvies

Als ik de baas van Nederland word dan zou ik zorgen dat mensen nooit meer verdrietig zijn.
En altijd een vriendje om mee te spelen.
Mensen die oorlog hebben mogen dan in ons land mogen wonen.
En dat het altijd lekker weer is.
En iedereen kan toveren.
Geen boze meneren.
Samen spelen samen delen.
En sorry zeggen.

Dat is elfenwijsheid.

image

Nu.Even.Niet

Oh oh oh wat was ik enthousiast over het idee om iedere maand een aantal voornemens te maken en te kijken in hoeverre dat me zou helpen om stapjes te nemen in mijn route naar “the new and improved me”.

Niet dat ik nu niet al perfect genoeg ben hoor. Maar er blijven altijd wensen. Al was het maar om meer te genieten van mijn perfecte ik en mijn geweldige leven.

Maar.

Doorgaan met het lezen van “Nu.Even.Niet”

Wat leuk is aan kerst

Op de 21e december download ik jaarlijks een zonsopgang-en ondergang app.

En op 1e kerstdag hebben we, weet ik inmiddels, bijna een halve minuut méér daglicht dan vier dagen eerder.

In het begin is het vooral in de avonduren dat we meer daglicht hebben. Vanaf januari gaan we het ook in de ochtend merken. Ik word daar dus heel blij van….

En verder?

Vrede op aarde, gezellig samen zijn, bezinning etcetera, ik heb er niet zo veel mee dat we dat juist met kerst zouden moeten doen…. pfff…. wat dacht u van iedere dag gewoon? Maar helaas is kerst voor oorlogvoerende mensen geen reden om daar effe mee te kappen. En rotzakken blijven rotzakken. Eenzamen zijn ook met kerst eenzaam. En men eet. te. veel.

Kerst ik ook de tijd van de sociale verplichtingen die me anders veel minder zwaar vallen dan juist met kerst. Natuurlijk is daar een oorzaak in kerstdagen die ik verdrietig en eenzaam doorbracht. Gemengde gevoelens met kerst, wie heeft langer dan 25 jaar geleefd en kent dat niet….?

Nah. Ik pas me wel aan hoor. Met mijn boom en zelfgebakken cakes. Maar…. voor mij hoeft ’t niet…..

Wat nou gelukkig?!

Gelukkig hoeft het rapport niet al volgende week af te zijn.

Gelukkig heb ik die uitzendkracht niet vast in dienst.

Gelukkig kan ik vanavond gewoon werken.

Gelukkig regent het niet.

Gelukkig is het die ene opdracht van die ene coulante klant.

Gelukkig heb ik hem ook al een paar keer gematst.

Gelukkig heb ik vandaag geen externe afspraken.

Adem in adem uit.

Gelukkig heb ik de wegenwacht niet opgezegd.

Gelukkig heb ik mijn telefoon bij me die ook nog eens opgeladen is zodat ik kan bellen.

Gelukkig overkomt me dit binnen loopafstand van Zonnes school.

De tijd die ik moet wachten hier kan ik ook zien als een kadootje; even lekker een uurtje in de zon zitten.

Of iets langer dan een uurtje.

Gelukkig heb ik een kind dat nooit jengelt.

Gelukkig regent het niet. Of had ik dat al gezegd? 

Gelukkig zei ik “nee” tegen dat speelafspraakje.

Wachten is helemaal niet erg. Ik ga gewoon genieten van dit prachtige weer.

Maar eigenlijk loop ik gewoon al de hele dag te balen………….

Zal je zien dat die auto niet te repareren is.

Zal je zien dat het sowieso veelsteveel geld gaat kosten.

Zal je zien dat het nog keilang duurt voordat de wegenwacht komg.

Zal je zien dat ik dat project ook woensdag niet geregeld krijg.

Zal je zien dat ze moet poepen en ik geen papier bij me heb.

Zal je zien dat ik dacht dat ik wel nog even snel een boterhammetje kon smeren nádat ik haar van school had gehaald. zodat ik nu met een rammelende maag rondloop.

Zal je zien dat ze tijdens het verstoppertje spelen in haar eigen poep gaat staan.

Zal je zien dat we naar huis moeten lopen.

Gelukkig kwam de wegenwacht toch al binnen een uur en niet de twee uur die de telefoonmevrouw beloofde.

Gelukkig is die accu helemaal niet zo slecht.

Gelukkig heeft het uitzendbureau die jongen wèl te pakken gekregen.

Gelukkig zijn we thuis.
En? Hoe was uw dag?

Niet meer….?

Doe ik al die moeite om weer training te kunnen geven…. vind ik het niet leuk…!

En “leuk” was eigenlijk de enige reden om er weer mee te starten, nadat ik afgelopen voorjaar op een niet zo lekkere manier stopte.

Trainer zijn is een onderdeel van mijn identiteit. Ik gaf 15 jaar lang training aan jonge mensen van 12 tot 18 jaar. Ik deed opleidingen, las boeken, keek filmpjes, bezocht symposia. Het was allemaal liefdewerk oud papier maar ik deed het graag. Ik was zelfs een paar jaar bondscoach en vloog met het team naar wedstrijden over de hele wereld.

Doorgaan met het lezen van “Niet meer….?”