Een lesje in ondernemerschap

accounting-calculator-9-1241870-640x480

Al tijden kampt Zonnes school met een probleem bij het overblijven.

Eigenlijk is dat geen schoolprobleem: de school is weliswaar wettelijk verplicht om opvang te regelen, maar heeft dit uitbesteed aan de plaatselijke kinderopvangketen.

Laten we die kinderopvangketen even “KIK” noemen. Als ouder betaal ik €2,60 per overblijfdag aan KIK. Er is geen continurooster op Zonnes school, de middagpauze duurt een uur en vijf minuten. De opvangketen regelt voor die uren overblijfkrachten. Dit even voor het begrip, voor die mensen die het kunnen opbrengen om mijn geheel op basis van verontwaardiging geschreven blogartikel te willen volgen. 

Er zijn dus jammergenoeg niet voldoende begeleiders. De schooldirectie heeft al een paar keer ouders opgeroepen om zich aan te melden als overblijfouder.

Ik vond dat gek. Ik krijg immers iedere maand een factuur van KIK. Ik begrijp dan dus niet dat ik als betalende klant zelf aan de slag zou moeten gaan. Ik vind het ook gek dat KIK de school zo ver krijgt om een KIK-probleem op te lossen.

Doorgaan met het lezen van “Een lesje in ondernemerschap”

Een kind als verdienmodel

 

piggy-bank-3-1241190-639x547

Tot en met 2017 hield ik niet precies bij mijn dochter me kost. Ik had bijvoorbeeld een kostenpost “kleding” voor ons beide. Maar in 2018 deed ik het anders. Er waren dit jaar twee specifieke “kinderkostenposten”: de kosten voor kinderopvang en school en verder alle variabele (optionele) kosten zoals kleding en hobby, die ik rubriceerde onder “Zonne”. 

Zo is het gemakkelijk om te zien hoe duur mijn kind eigenlijk is. 

Daarnaast hield ik zoals altijd ook bij wat ik aan toeslagen ontving. 

Doorgaan met het lezen van “Een kind als verdienmodel”

Hoera, de koersen dalen, het is uitverkoop!

… En dat was wat er gebeurde, in de laatste weken van het afgelopen jaar. Ik zag een behoorlijk winst van ca 13% van mijn totale inleg (waarvan een deel nog vrij recent), dalen en dalen. Op een gegeven moment stond mijn totaal rendement op 3% “negatief”. Dat was even wennen. Maar ik ben blijkbaar niet een type die snel in paniek raakt. Ik ben aan het beleggen voor de langere termijn, ik ben pas net begonnen. Ik ben niet van plan om aandelen te verkopen in de komende jaren, dus in feite maakt het dan geen bal uit wat je aandelen in de tussentijd waard zijn. Je maakt pas verlies wanneer je verkoopt, immers.

Doorgaan met het lezen van “Hoera, de koersen dalen, het is uitverkoop!”

Mijn inkomsten in 2018: primaprima!

money-1413172-1280x960

Afgelopen weekend werkte ik mijn zakelijk administratie bij. Ik doe dat zo eens in de maand, de éne keer wat enthousiaster dan de andere keer. Door er af en toe een uurtje aan te besteden is het eens per kwartaal gemakkelijker om de administratie helemaal strak te krijgen voor de BTW-aangifte.

Privé houd ik alles perfect bij; zeker eens per week. Maar zakelijk is het een ander verhaal. Ik moet immers overal bewijzen van toevoegen: de factuur én de bankmutatie. En ondanks dat dat een stuk gemakkelijker geworden is sinds mijn boekhoudprogramma de bankmutaties automatisch inlaadt en ik tegenwoordig nog nauwelijks papieren facturen ontvang (alles zit dus in de inbox of zelfs al in het mapje “administratie”), heb ik toch een beetje een hekel aan die zakelijke administratie; het is gedoe. Ik moet immers ook alles boeken onder één van de vele boekhoudcategorieën en ik heb blijkbaar een andere logica dan de mensen die die categorieën bedacht hebben….

Doorgaan met het lezen van “Mijn inkomsten in 2018: primaprima!”

Een ander kostenplaatje.

house-1620334-639x703

Hoe het toen was.

In 2012, voordat ik wist dat aflossen van een aflossingsvrije hypotheek een mogelijkheid was en toen ik ook nog een leuke woekerpolis had, werd er maandelijks zo’n 1.600 euro per maand afgeschreven door De Bank*. De hypotheekkosten. Hopla. Alsof je een emmer leeg gooit.

Ik stond daar overigens niet bij stil. Het was zoals het was. In die tijd betaalde ik óók nog zo’n 800 euro per maand aan de kinderopvang* en werd er iedere maand 196 euro (ja ik weet het nog precies…) geïncasseerd door de IBG omdat ik die studieschuld nog had.

Ik had overigens ook een dubbel abonnement voor de mobiele telefoon, om maar eens iets te noemen. Kort gezegd: er ging iedere maand een sh#tload aan geld uit en ik had geen idee hoeveel dat eigenlijk was en waarin het “op” ging. Blijkbaar verdiende ik genoeg geld om dat te betalen, was toen mijn redenering.

Doorgaan met het lezen van “Een ander kostenplaatje.”

Budgetteren maar dan anders.

old-icelandic-cashiers-till-1625100-640x960

Sinds eind 2013 budgetteer ik. Dat begon met weekbudgetten, waarbij ik de bedragen waarvan ik per week zou moeten rondkomen bepaalde aan de hand van informatie van het NIBUD en mijn uitgavepatroon in de periode voorafgaand aan dat eerste budget. Ik begon ruim en zag er een uitdaging in om minder uit te geven dan gebudgetteerd. Zo vond ik voor mezelf een uitgavepatroon waar ik blij van werd.

Mijn definities van budgetteren en begroten

Al snel liet ik de weekbudgetten los en ging ik naar maandbudgetten en jaarbudgetten. Sommige uitgaven heb je immers niet iedere week of maand. En ook die budgetten liet ik na een paar jaar los: ik noemde het begrotingen.  Doorgaan met het lezen van “Budgetteren maar dan anders.”

Wat de huizenswitch betekent voor mijn financiële situatie

accounting-calculator-9-1241870-640x480

Ik verkocht dus een huis, een paar maanden geleden. En een week geleden kocht ik er eentje die wel wat goedkoper was.

Dat verhuizen mij een groot financieel voordeel oplevert is voor mij geen argument geweest om de knoop door te hakken voor deze huizenswitch, maar het is wel mooi meegenomen.

Inmiddels is de koop gesloten en zijn alle kosten die daarmee gemoeid zijn, betaald. Ik heb een nieuwe hypotheeklening. Wat dat betekent voor mijn financiële situatie en hoe zich dat doorvertaalt naar mijn financiële toekomst, heb ik gisteren in een grafiek gezet. Komt ‘ie….:

Doorgaan met het lezen van “Wat de huizenswitch betekent voor mijn financiële situatie”

Een dure maand

Eerst even een goed nieuwtje: Zonne en ik gingen gisteren naar zo’n blauw-met-gele winkel om naar bedden te kijken en we kochten niets.

We gingen namelijk alleen kijken. Zonne heeft namelijk geen bed meer sinds onze verhuizing. Nou is dat niet z’n ramp want ze slaapt toch altijd in mijn bed want die zou nou toch alleen maar in de opslag staan. Maar op een dag moet ’t kind toch echt wel weer een bed. Voordat ze 16 is of zo….

Dat nieuwe bed, daarvan gingen we dus de “mogelijkheden verkennen” in die bekende winkel. Nadat ze jarenlang in lelijke afdankertjes sliep wil ik namelijk een goednieuw bed voor haar kopen. En ook een nieuw matras en een nieuw dekbed met een nieuwe overtrek. Nieuwfrisfijn. Omdat ze zelf zo lief, fris en fijn is….. Doorgaan met het lezen van “Een dure maand”

Hoe gezonde achterdocht mij 500 euro bespaarde.

shutterstock_433446766

Als ik mijn best gedaan had, had ik het misschien zelf kunnen doen, die nieuwe hypotheek afsluiten. Maar er was dan toch wel een kans geweest dat die aanvraag was afgewezen. Ik ben immers ondernemer; ik heb wisselende inkomsten. Achteraf ben ik blij dat ik het niet zelf gedaan heb. Ik moest zó veel inleveren bij de hypotheekverstrekker en vervolgens is de aanvraag nog vaak heen-en-weer getikt. Dat was zonder tussenpersoon echt nog een veel moeizamer verhaal geworden en het had me veel tijd en kopzorgen gekost.

Ik begon er wel nog even aan om een execution only hypotheek af te sluiten. Ik vulde zo’n test in waaruit zou moeten blijken dat ik voldoende kennis heb over hypotheken om buiten dat financieel advies te kunnen. Ik slaagde dik voor de test, dat was me al voorspeld door één van mijn trouwe lezers die me op de mogelijkheid van het zelf afsluiten van een hypotheek wees.

Ik belde eens met een bank. Vroeg naar de afsluit- en advieskosten. Schrok me rot. Ging zoeken naar tarieven, vond vergelijkingstabellen en opsommingen. Blogde er eens over en las in de reacties over nog meer tarieven. Vroeg offertes aan via een vergelijkingssite, belde eens met wat “mannetjes” in mijn regio… Ik hoorde tarieven tot 4.000, en onder 2.000 leek niet haalbaar.

Ik had vooral gewoon helemaal geen zin om een keuze te maken. Ik wilde gewoon dat er maar één “mannetje” was en dat dat het was. Soms is het helemaal niet fijn om altijd maar weer te moeten kiezen van jezelf op grond van logische argumenten……

Maar ja….. leer dát maar eens af als je al jarenlang bovenop je geld zit….

Doorgaan met het lezen van “Hoe gezonde achterdocht mij 500 euro bespaarde.”

Gezocht: wife-power

Een tijdje geleden schreef ik een blogartikel over het taboe van praten over je inkomen. Dit naar aanleiding van enkele artikelen die ik gelezen had over het inkomen van bloggers, waarin net gedaan werd of er openheid van zaken werd gegeven maar er uiteindelijk toch geen bedragen genoemd werden.

Ik liet vervolgens in mijn artikel weten wat mijn inkomen in 2017 is geweest en vervolgens nodigde ik mijn lezers uit om ook openheid van zaken te geven òf om me uit te leggen waarom zij er geheimzinnig over deden.

Doorgaan met het lezen van “Gezocht: wife-power”

Fiscaal voordeel of zekerheden: wat heb je liever?

Ik heb jaarlijks recht op €7.280 zelfstandigenaftrek. Dat bedrag wordt dus van mijn winst af gehaald, waarna over de rest inkomstenbelasting geheven wordt. De maximale zelfstandigenaftrek staat vast en wordt al een tijdje niet meer gecorrigeerd op inflatie. Er is best veel kritiek op deze aftrek omdat zelfstandigen door deze aftrek goedkoper kunnen zijn dan mensen in loondienst. Zeker een jaar of tien geleden gingen veel mensen als schijnzelfstandige werken: zij lieten zich inhuren door één opdrachtgever, soms zelfs hun oud-werkgever. Deze had dan lagere kosten terwijl de oud-werknemer meer inkomen overhield. Doorgaan met het lezen van “Fiscaal voordeel of zekerheden: wat heb je liever?”

Waarom zou je inkomen een geheim moeten zijn?!

Regelmatig lees ik blogs van mensen die semi openheid van zaken geven over hun inkomen maar toch eigenlijk geen bal vertellen. Bloggers maken er een raadseltje van: ze verwijzen naar CAO’s met de impliciete opdracht aan lezers om het zelf maar even te googlen. Of een ZZP-er geeft aan hoeveel omzet de afgelopen maand behaald is.

Nogal mistig, dus. Want het kan nogal wat uitmaken of dat de enige omzet is in een jaar of juist de slapste maand…. en daarnaast kun je ook nog eens heel veel of helemaal geen kosten hebben.

Ik begrijp die mistigheid niet. Waarom is het inkomen zo geheim voor mensen? En dan vooral voor mensen die wél tot op de euro informatie geven over hoeveel winst zij maken op hun aandelen, bijvoorbeeld?!? Waarom dáár wel die details en op een ander gebied een fluitende stilte?

Begrijp me niet verkeerd: ik vind niet perse dat mensen al dan niet zouden moeten vertellen wat hun inkomen is… maar als ze zeggen dat ze dat vertellen en vervolgens toch nog mist creëren…. dat kan ik even niet volgen….

Doorgaan met het lezen van “Waarom zou je inkomen een geheim moeten zijn?!”

Besparen op reizen.

Dit jaar gaan we in Nederland op vakantie. Nou zal je nèt zien dat het over 10 dagen pijpenstelen gaat regenen, twee weken lang. Maar dat zien we dan wel weer. Het is vast ook leuk in de regen… toch? Dan nemen we gewoon een hoop spelletjes mee….

 

Zo nèt voor een verhuizing had ik er even geen zin in om ver te rijden met de Sunnybus. Ondanks dat zo’n bejaard Volkswagenbusje wat mij betreft het leukste huisje op wielen is dat bestaat, is het qua vervoersmiddel suboptimaal. Het is er warm. bijvoorbeeld. De ventilatie is heel overzichtelijk en kan nooit stuk: Alle Ramen Kunnen Open. Maar soms is dat gewoon nog steeds wel heel erg warm…

Ook vangt de bus – met hogdak dus 2 meter 75 hoog – véél wind, wat betekent dat je “actief moet blijven sturen” anders waai je zó de weg af. Voordeel is: je blijft wel altijd wakker en alert rijden. Nadeel is dat er ook veel omgevingsgeluid is (ja… dat ligt ook aan de bijna 40 jaar oude rubbers… en soms regent het een drupje binnen daardoor). Met of zonder ventilatie: er is zó veel geluid dat je eigenlijk niet echt relaxed een gesprek kunt voeren of muziek kunt luisteren. Behalve dan wanneer je een koptelefoon opzet. Want er is overal wel een oplossing voor, immers….

Doorgaan met het lezen van “Besparen op reizen.”

Beslagen ten ijs voor de nieuwe hypotheek

Een gesprek met mijn financieel adviseur over de nieuw af te sluiten hypotheek. Dat was een fijn gesprek, want wat héb ik veel geleerd in de afgelopen tien jaar, over hypotheken…!

Deze keer maakte ik de keuzes en de adviseur dacht met me mee, vergeleek aanbieders en zette de verschillen tussen de opties voor mij op een rijtje.

Hier zijn we op uitgekomen:

Niet te hoog, niet te laag.

  • Een niet te hoge hypotheek, want ik wil geen top-opslag betalen aan welke financiële instelling dan ook. Ook wil ik nooit meer in de omstandigheid verkeren als een kleine tien jaar geleden, toen mijn hypotheekschuld een halve ton hoger was dan de waarde van mijn huis.
  • Een niet te lage hypotheek, gezien de lage hypotheekrente van dit moment. Immers: beleggen is voor mij op dit moment een logischere keuze dan besparen op de hypotheek. Degene die dat het beste uitlegt, beter dan ik, is MrFOB.

Doorgaan met het lezen van “Beslagen ten ijs voor de nieuwe hypotheek”

Als het kwartje gevallen is en je ontdekt dat verder aflossen van je hypotheek niet rendabel is…

… tja… wat moet je dan….?

Je kunt gewoon lekker in een hangmatje gaan genieten, natuurlijk.

Maar misschien moet je daarnaast ook wel gaan nadenken over moeilijke en/of enge dingen. B.E.L.E.G.G.E.N. bijvoorbeeld.

In die zin snap ik best dat er nog veel bloggers zijn die over hun aflosperikelen blijven schrijven. Je wordt er namelijk blij van, van dat aflossen. Je vaste lasten dalen voor altijd en je schuld wordt kleiner. En dat blije gevoel is een stuk leuker dan je in iets verdiepen in wat nieuw is en onzeker bovendien.

Het begin is misschien enigszins hetzelfde:

  • Je moet op het idee komen dat je iets nuttigs kunt doen met je spaargeld. Nuttiger dan staan te verstoffen (èn ontwaarden… want inflatie immers….) op een spaarrekening met nul komma weinig rente.
  • Je moet uitzoeken hoe “het” werkt. En ik denk dat beleggen dáár de eerste punten verliest op aflossen. Aflossen is wat simpeler. Beleggen heeft toch het imago van “dat je er verstand van moet hebben” en staat bol met jargon. Het is best lastig om tussen al die bomen het bos te vinden.

En verder….? Doorgaan met het lezen van “Als het kwartje gevallen is en je ontdekt dat verder aflossen van je hypotheek niet rendabel is…”

Beleggen: een juni-update

Vaste lezers hebben inmiddels wel begrepen dat ik sinds ik in 2016 startte met beleggen, fan ben. Ik kan het iedereen aanraden. Hier leg ik uit waarom, het is één van mijn meest gelezen blogartikelen.
Ik sta nog steeds volledig achter mijn mening. Zo las ik vandaag ergens het verhaal van mensen die meer dan 60.000 euro op een spaarrekening hebben staan “want we willen niet dat dat geld door beleggen in waarde halveert”.  Wat ze dan vergeten, is dat die 60.000 euro alleen maar mínder waard wordt. Immers: géén rente en 2% inflatie. Zij verliezen dit jaar dus 1.200 euro. Dat is een maand salaris van één van beiden. Toch jammer….

Ook las ik gisteren ergens een enthousiast stukje over dat aflossen op je hypotheekschuld, bij een rente van 3%, je netto ongeveer 1,8% oplevert. Dat is vergelijkbaar met de inflatie. Dus… misschien had de toon van dat stukje íets minder enthousiast kunnen zijn.

Hoewel aflossen op je hypotheekschuld een heel goed idee blijft wanneer je hypotheekschuld hoger is dan 75% van de waarde van je woning en een goed idee is wanneer je beleggen echt te eng vindt, je een rente van meer dan 4% betaalt en/of je gewoon echt minder vaste lasten nodig hebt…. en het is altijd nog beter dan veel geld op een spaarrekening in combi met een hypotheekschuld.

Doorgaan met het lezen van “Beleggen: een juni-update”

Oké, ik kan dus tóch een kast van een huis kopen….

… maar ik dóe het niet!

Gisteren had ik namelijk een afspraak met mijn accountant. Ik maakte die afspraak een week geleden met daarbij de opmerking dat ik toch echt niet langer wilde wachten op mijn jaarcijfers over 2017, voor een hypotheekaanvraag. En omdat ik door de bomen het bos niet meer zag (en nee, dát lag niet aan hem maar aan mij….), wilde ik van hem ook weten welke cijfers nu bepalen wat de hoogte van mijn hypotheek zou kunnen zijn.

Ik had daar zorgen over. Wat nou als ik niet voldoende hypotheek kan krijgen voor een fatsoenlijk huis? Ik herinnerde me nog wel dat mijn accountant vorig jaar al riep dat daar geen vuiltje aan de lucht zou zijn… maar was dat wel echt zo??

Met welke bedragen rekent een bank voor het bepalen van de maximale hypotheek die ik kan krijgen: winst uit onderneming, vóór of na startersaftrek, inkomensheffing, heffingskorting, arbeidskorting, combinatiekorting, inkomstenbelasting etcetera? 

Doorgaan met het lezen van “Oké, ik kan dus tóch een kast van een huis kopen….”

Een vraag van “Ano”

Die Ano, die zou zomaar Niem als achternaam kunnen hebben.

Die reageerde dus op mijn blog van vandaag. Met de volgende vraag:

 

Wij hebben ook een behoorlijk hoge buffer. Waar ik mee zit is de wijze waarop het vermogen verdeeld is. Bij ons is dit als volgt:

  • 20.000 Indexbeleggen
  • 39.000 Spaarrekening
  • 3.000 Deposito’s
  • 100.000 Overwaarde hypotheek

Schuld/niet afgedekte hypotheek op de hypotheek bedraagt nog 65.000.

We bouwen nagenoeg geen pensioen bij onze werkgevers op.

Over 4 jaar gaat de oudste studeren. Strategie mbt beleggen is buy en hold, lange termijn. We sparen niet fiscaal vriendelijk voor pensioen, hebben dat wel in overweging maar kijken op tegen de regels die er aan vast zitten. De spaarhypotheek is ook een ‘blok’ aan ons been. Ik ben heel benieuwd naar jullie adviezen welke verdeling zouden jullie aanhouden?


Wie geeft advies?!
Ik wil zelf best beginnen. Doorgaan met het lezen van “Een vraag van “Ano””

Té veel buffer, da’s toch eigenlijk ook zonde van je geld….

Regelmatig lees ik op blogs van mensen die bewust met geld omgaan, over de buffer. En over hoe hoog die moet zijn.

Hier bijvoorbeeld:

Ook in de media wordt daar regelmatig aandacht aan besteed in komkommertijd. En het Nibud geeft er advies over.

Wat ik zo opvallend vind aan de stukjes die de bloggers hierover schrijven, is dat zij uitgaan van hun inkomen voor het opbouwen van een buffer voor onverwachtse uitgaven. Alledrie de bloggers waarnaar ik hierboven verwees, hebben een vaste baan. In Nederland krijgen werknemers gewoon doorbetaald bij ziekte en bij arbeidsongeschiktheid zijn werkgevers verplicht om gedurende de eerste twee jaar, 70% van het laatst betaalde salaris uit te keren. Dat is één van de redenen geweest voor mij, om niet langer mensen in dienst te willen nemen: ik zou daar failliet aan gegaan zijn toen ik nog mensen in dienst had….

Maar goed. Deze mensen hebben die zekerheden dus die hoeven niet te bufferen voor een inkomen. Wel voor uitgaven.

Doorgaan met het lezen van “Té veel buffer, da’s toch eigenlijk ook zonde van je geld….”

Leefstijlinflatie in de praktijk…

Nadat ik gedurende een hele tijd geen inkomen had, want geen opdrachten, gaat het nu weer heel goed met de geldkraan.

  • Ik ging praten met een paar ambtenaren voor een voor mij vrij standaard opdracht: ondervragen van zo’n 400-600 burgers over afval. De gemeente wilde het echter nogal groots aanpakken en dacht aan 4.000 burgers. Ik adviseerde om dat niet te doen, om geld te besparen, omdat er geen onderzoek-technische reden was om de steekproef zo groot te maken. De gemeente wilde het toch. We gingen onderhandelen en uiteindelijk kwamen we in het midden uit. Voor mij is het een heel interessant onderzoek geworden waarin meerdere mrthodieken gecombineerd worden en ik meer de diepte kan ingaan, wat voor de gemeente ook veel interessanter is.
    Bijkomend voordeel is dat ik weliswaar veel meer geld had kunnen verdienen aan deze opdracht, maar toch is het alsnog een significant bedrag wat ik nu verdien en meer dan dat ik in eerste instantie zelf in gedachte had.
Doorgaan met het lezen van “Leefstijlinflatie in de praktijk…”