De mooie dingen in de afgelopen weken

Een trein in het bos

Een paar dagen geleden las ik het blijmakerslijstje van Minimal Dutchie Anja. Anja gaf mij nog een eervolle vermelding, heel lief. Maar dat was niet waarom ik het zo fijn vond om om haar blogartikel te lezen. Ze herinnerde me eraan om vooral te blijven stil staan bij alle dingen in mijn leven die me goed doen, waar ik blij van word.

Lees verder

We gaan tóch…

We nemen de laptop mee, lieve inbreker. De kleren zijn bijna allemaal jaaaren oud, de afgelopen acht jaar heb ik geen meubels gekocht, ik zet koffie in een perculator en de tv is kapot. Dus succes met het vinden van waardevolle spullen….

Ik heb weer niks gereserveerd of zo en ik weet dat dat eigenlijk wel nodig is in Frankrijk in de meivakantie. Want de Fransen hebben óók vrij. Maar de Belgen en de Engelsen niet, dus we gaan ervoor. Een klein camperbusje past overal, immers, en als echt alle campings vol zijn dan gaan we gewoon ergens “wild” staan en eens in de drie dagen naar een zwembad.

Het komt altijd goed. Dat weten we inmiddels wel.

Lees verder

Verzamelen? Nee, dank u!

Toen ik nog een meisje was, verzamelde ik een tijdlang “olifantjes”. Echt hele lelijke witte nep-porceleinen, die je bij de Blokker kon kopen. En ook mooie, van steen bijvoorbeeld. Ik had grote en kleine, van hout en van glas.

“Beeldjes” noemden we ze. Mijn zusje spaarde poezen. Zo deed ieder kind wel wat. Er waren ook kinderen met gigantische verzamelingen smurfen. Van plastic. En ik kan me de flippo’s ook nog heel goed herinneren. Ik had er niet zo veel want wij aten geen gigantische hoeveelheden chips, en dan ook nog eens niet van het “goede” merk….

Ik heb nog steeds twee of zo olifantjes, van vroeger. Twee is meer dan genoeg en misschien wel te veel.

Mijn oma verzamelde postzegels en munten. Ze kocht voor alle kleinkinderen een tijdlang eerste-dag-enveloppen. En wij scheurden van alle enveloppen de postzegel af. Tegenwoordig zie je ze niet zo veel meer, postzegels. Ik in ieder geval niet. Ik krijg bijna alleen maar rekeningen en zo, altijd uit “port betaald”- zendingen.

Lees verder

Twee keer luxe.

Een natuurkampeerterrein, ga er naartoe! En als je niet van kou en behelpen houdt, ga dan in mei of in juni. Het is er fantastisch. Voor leuke mensen dan, he? Als je geen leuk mens bent, blijf dan maar weg. Want naar natuurkampeerterreinen gaan alleen maar leuke mensen. Echt. Wij bijvoorbeeld….

En er is ook natuur. Zomaar. Gratis. Je wandelt er zo naartoe. De grens tussen kamperen en natuur is nergens zo vaag als bij een natuurkampeerterrein. Zo wandelden wij rondom de Kuinderplas (want daar waren we) en aan de overkant van die plas vond ik gewoon nog een aantal plekken voor tenten. Alleen wandelend te bereiken, of met een bootje. Daar heb je overigens géén wc, géén waterpunt. Moet je effe voor varen of een kuiltje graven…

Lees verder

Koekenpan

We zijn op een natuurkampeerterrein in oostelijk Flevoland, daar waar het nauwelijks te zien is dat er vroeger een Zuiderzee was.

Ik kan even niet opzoeken hoe het gebied heet. Want geen Internet. Ik schrijf deze blog offline. We zijn offline. Heerlijk.

Oh ja. Noordoostpolder.

Winterkamperen is de ultieme mindfulness in de praktijk. Leven in het moment. Met Pippa erbij is zelfs het keukenkastje opendoen geen vanzelfsprekendheid.

Van de bank opstaan kan niet. De tafel moet opzij of op zijn minst naar voren zodat ik eronderdoor kan. Daar ligt nu Pippa. Die dus opzij moet en opzij is níet op de bank. Dan kan het kastje open….

En nee dat is niet vervelend. Dat is hoe het is. We hebben geen haast.

Lees verder

Donderdagochtend

Het vriest, het is best fris. Máár…. de zon schijnt.

 

I love it.

 

Ik kies ervoor om me niet aan te sluiten bij de ochtendroedel in het bos. Best gezellig hoor, maar stilte is fijn.

We gaan het bos al snel uit. Een cache lokt me een open natuurgebied in. Lekker in het zonnetje. Blauwe lucht. Weinig wind. Ja. Fijn.

Pippa boft. Ze vindt een bal. Blij komt ze me de bal brengen. Ik rol hem weg, zij rent erachteraan. Maar niet te vaak: remmen, wenden en draaien is niet goed voor puppenlijven.

Lees verder

Een dagje schatzoeken

Video

Het was een prachtige zonnige zaterdagmiddag en na al die nattigheid en storm van de laatste tijd, was die zon voldoende aanleiding om een middagje te gaan geocachen.

Ik heb de directe omgeving van ons huis al zo’n beetje leeg gegraasd, dus gingen we een half uurtje naar het zuidwesten om daar op zoek te gaan naar wat kindvriendelijke caches. Om de middag extra aantrekkelijk te maken voor Zonne, maakte ik een mini-grabbelton. Per gevonden schat mocht ze grabbelen. de “prijzen” varieerden van een centje voor in de spaarpot en tien minuutjes extra televisietijd tot een snoepje of een stukje kaas.

We vonden maarliefst veertien caches. Hieronder de hoogtepunten…:

Lees verder

Externe dagen zonder haast

Externe dagen, dat zijn voor mij de dagen dat ik zakelijk op pad ben. Vroeger had ik minimaal één zo’n dag per week, maar meestal twee. Soms bleef ik ergens op een handige plek slapen tussen twee externe dagen in. Per dag had ik dan twee tot vier zakelijke afspraken. Om een presentatie te geven, een workshop, een brainstormsessie te leiden of om mezelf voor te stellen als de beste keuze voor een nieuwe opdracht….

Vier afspraken, dat was altijd heel erg pittig. Ik kwam alle files van Nederland tegen. En als ik dan door het verkeer of doordat een afspraak uitliep, achter raakte op schema dan had ik de hele dag haast.

Lees verder