Financieel doel in 2020: beleggen… òf aflossen…?

In gesprekken over financiële planning in de FireFriends slackgroep gaat het zo nu en dan over keuzes die gemaakt worden voor het vergroten van de financiële onafhankelijkheid. Voor sommige leden van deze groep – zoals bijvoorbeeld FireTheBoss, Geldnerd en ThinkingBig – is de financiële onafhankelijkheid toekomstmuziek die steeds dichterbij komt. Sommigen – zoals MrFOB en DromenenDoen – hebben al voldoende passief inkomen om nooit meer te hoeven werken. Een aantal van ons nemen al een voorschotje: de deeltijdprinsen en -prinsessen en de luitjes die een sabbatical nemen. Lonneke is bijvoorbeeld weer opdrachten aan het aannemen – maar niet te veel – terwijl ze wel al mooi in een geel huis op een berg woont en MrCheesy is al een hele tijd op sabattical en zoekt zonder enige haast naar een mooie baan waar hij blij van wordt.

Doorgaan met het lezen van “Financieel doel in 2020: beleggen… òf aflossen…?”

Het leven is te kort om op kantoor te zitten

In tegenstelling tot veel mensen die financiële onafhankelijk nastreven door passief inkomen op te bouwen, heb ik er – financieel gezien – jarenlang op los geleefd. Of ik het nu had of niet: ik gaf geld uit aan de dingen die ik belangrijk vond. Ik stond dus chronisch rood en had een oplopende studieschuld maar ik sliep ’s nachts op twee oren tegelijkertijd: ik ben niet in de wieg gelegd om me erg veel zorgen te maken in het leven.

Doorgaan met het lezen van “Het leven is te kort om op kantoor te zitten”

Rust en regelmaat

En reinheid. Oh ja. Maar dat vind ik zo’n ouderwets woord… en hoewel ik mijn eten wel graag van een schoon bord eet, ben ik nog nooit ziek geworden van een beetje vies zo nu en dan… Alles schoon vind ik niet persé beter, zeker niet wanneer dat me veel tijd zou kosten.

Maar oké. Ik dwaal al af voordat ik begonnen ben met te vertellen wat ik vandaag wil vertellen. Even opnieuw dan maar.

Doorgaan met het lezen van “Rust en regelmaat”

Van niets doen word je lui. Ik wel tenminste.

Ik heb een primaprima leventje, mij hoor je niet klagen. De laatste keer dat ik stress had was een jaar geleden omdat ik toen een huis aan het verkopen was. En de keer daarvóór was alweer twee jaar geleden, toen ik in de clinch lag met die rare antroposofische school en ik ad hoc moest besluiten een andere school te zoeken voor Zonne.

Doorgaan met het lezen van “Van niets doen word je lui. Ik wel tenminste.”

Een blog over zwarte gaten en FIRE-verslaving

20190508_0907207030512457195277917.jpg

Door de financiële en zakelijke besluiten die ik de laatste tijd genomen heb, en ook gewoon omdat ik het geluk heb om in de rijke witte bubbel te leven, kan ik als zelfstandige alleenstaande moeder toch parttime werken.

Ik zou best iets méér willen werken, eigenlijk, maar het aantal opdrachten dat ik als zelfstandige krijg is van meer afhankelijk dan van de wil om meer te werken. Fingers crossed dat die éne opdracht doorgaat, dus, en in de tussentijd geniet ik gewoon van de vrije uren die ik heb. Er komt echt wel weer een keer een drukkere periode aan.

Doorgaan met het lezen van “Een blog over zwarte gaten en FIRE-verslaving”

Een jaren ’70 dagje

Het was niet helemaal jaren ’70, gisteren hoor. Want internet. Maar het kwám in de buurt. Ik werkte namelijk niet.

Nu komt het wel vaker voor dat ik niet werk. Maar vaak vind ik op dat soort dagen dat ik eigenlijk wel iets had moeten doen. Sinds een jaar of zo, werk ik echter minder uren per week en eerlijk gezegd heb ik van mijn werktijden en -dagen een beetje een rommeltje gemaakt. Om daar wat meer structuur in te krijgen ben ik nu wat aan het experimenten met werkdagen en niet-werkdagen. Gisteren was een niet-werkdag. Een officiële niet-werkdag waarin ik dus alle “eigenlijk moet ik….” momentjes de kop in mocht drukken van mezelf.

Doorgaan met het lezen van “Een jaren ’70 dagje”