Het leven is te kort om op kantoor te zitten

In tegenstelling tot veel mensen die financiële onafhankelijk nastreven door passief inkomen op te bouwen, heb ik er – financieel gezien – jarenlang op los geleefd. Of ik het nu had of niet: ik gaf geld uit aan de dingen die ik belangrijk vond. Ik stond dus chronisch rood en had een oplopende studieschuld maar ik sliep ’s nachts op twee oren tegelijkertijd: ik ben niet in de wieg gelegd om me erg veel zorgen te maken in het leven.

Lees verder

Rust en regelmaat

En reinheid. Oh ja. Maar dat vind ik zo’n ouderwets woord… en hoewel ik mijn eten wel graag van een schoon bord eet, ben ik nog nooit ziek geworden van een beetje vies zo nu en dan… Alles schoon vind ik niet persé beter, zeker niet wanneer dat me veel tijd zou kosten.

Maar oké. Ik dwaal al af voordat ik begonnen ben met te vertellen wat ik vandaag wil vertellen. Even opnieuw dan maar.

Lees verder

Van niets doen word je lui. Ik wel tenminste.

Ik heb een primaprima leventje, mij hoor je niet klagen. De laatste keer dat ik stress had was een jaar geleden omdat ik toen een huis aan het verkopen was. En de keer daarvóór was alweer twee jaar geleden, toen ik in de clinch lag met die rare antroposofische school en ik ad hoc moest besluiten een andere school te zoeken voor Zonne.

Lees verder

Een blog over zwarte gaten en FIRE-verslaving

20190508_0907207030512457195277917.jpg

Door de financiële en zakelijke besluiten die ik de laatste tijd genomen heb, en ook gewoon omdat ik het geluk heb om in de rijke witte bubbel te leven, kan ik als zelfstandige alleenstaande moeder toch parttime werken.

Ik zou best iets méér willen werken, eigenlijk, maar het aantal opdrachten dat ik als zelfstandige krijg is van meer afhankelijk dan van de wil om meer te werken. Fingers crossed dat die éne opdracht doorgaat, dus, en in de tussentijd geniet ik gewoon van de vrije uren die ik heb. Er komt echt wel weer een keer een drukkere periode aan.

Lees verder

Een jaren ’70 dagje

Het was niet helemaal jaren ’70, gisteren hoor. Want internet. Maar het kwám in de buurt. Ik werkte namelijk niet.

Nu komt het wel vaker voor dat ik niet werk. Maar vaak vind ik op dat soort dagen dat ik eigenlijk wel iets had moeten doen. Sinds een jaar of zo, werk ik echter minder uren per week en eerlijk gezegd heb ik van mijn werktijden en -dagen een beetje een rommeltje gemaakt. Om daar wat meer structuur in te krijgen ben ik nu wat aan het experimenten met werkdagen en niet-werkdagen. Gisteren was een niet-werkdag. Een officiële niet-werkdag waarin ik dus alle “eigenlijk moet ik….” momentjes de kop in mocht drukken van mezelf.

Lees verder

Een lekker leeg dagje

20180909_144555210016807284141783.jpg

Och och och och och och och och och och.

Wat was het een fijn weertje toch weer, vandaag.

En het goede nieuws was dan ook nog eens dat ik deze week al gewerkt had. Ik zag die mooie zonnige dag er namelijk al een tijdje aan komen dus alles wat moest gebeuren deed ik al eerder deze week.

Ik ben immers HOT: als alleenstaande kostwinner kan ik prima rondkomen en zelfs sparen van 20 uur werken in de week. Ik kan dus naar gelieve vrije dagen inplannen. Lees verder

Een stappenplan voor Financiële Onafhankelijkheid: Verf je haren blauw!

shutterstock_433446766

Dit jaar heb ik verstandige financiële doelen gesteld: er wordt niet belegd of afgelost totdat ik een fatsoenlijke inkomstenbuffer opgebouwd heb.

Mijn excuses voor het saaie begin van deze blog, geloof me: het wordt snel beter. Echt. 

Eigenlijk had ik dat al een jaar of 17 geleden moeten doen, in het jaar voordat ik besloot om voor mezelf te beginnen. Maar 17 jaar geleden nam ik in een boze bui om goede redenen ontslag en ging in een tent wonen in de Franse Alpen en later in Trentino, Italië, waar ik voor een appel en een ei klimles gaf in de rotsen en eens in de twee weken mijn kleren met de hand waste in een gletsjersbeekje.

Dat was ook leuk.

Lees verder