Wat de huizenswitch betekent voor mijn financiële situatie

accounting-calculator-9-1241870-640x480

Ik verkocht dus een huis, een paar maanden geleden. En een week geleden kocht ik er eentje die wel wat goedkoper was.

Dat verhuizen mij een groot financieel voordeel oplevert is voor mij geen argument geweest om de knoop door te hakken voor deze huizenswitch, maar het is wel mooi meegenomen.

Inmiddels is de koop gesloten en zijn alle kosten die daarmee gemoeid zijn, betaald. Ik heb een nieuwe hypotheeklening. Wat dat betekent voor mijn financiële situatie en hoe zich dat doorvertaalt naar mijn financiële toekomst, heb ik gisteren in een grafiek gezet. Komt ‘ie….:

Doorgaan met het lezen van “Wat de huizenswitch betekent voor mijn financiële situatie”

2018: nu al geslaagd.

yellow-wins-1189807-1278x958

Ik houd van goede voornemens en jaardoelen. Ze geven me focus en richting, bovendien benadrukken ze me mezelf te blijven zien als “nooit te oud om te blijven ontwikkelen”.

Ik zal daarom waarschijnlijk altijd voornemens blijven hebben en plannen blijven maken. En ik zal er ook altijd na een tijdje achter komen dat ik misschien wel te veel van mezelf verwachtte, dat ik niet helemaal realistisch was geweest of dat ik gewoonweg te veel een gewoontedier ben om mezelf te veranderen in de “verbeterde ik”. Falen mag echter. Mij gaat het niet alleen om het eindresultaat, maar ook om de weg ernaar toe: wat leer ik ervan doelen te halen en wat leer ik ervan om doelen níet te halen? Dat is ook waarom mijn blog “Struikelen” heet. Ik struikel graag. Want wie nooit probeert die heeft sowieso niets bereikt.

Doorgaan met het lezen van “2018: nu al geslaagd.”

Meer huis dan schuld…: een fijne start!

Een paar dagen geleden ontving ik via email de concepten van de akte van levering, de hypotheekakte en de nota van de notaris die hoort bij de koop van mijn nieuwe huis. Over anderhalve week is het namelijk zover en word ik na een korte pauze van twee maanden, wederom huizenbezitter.

Ondanks dat wij geweldig mooi wonen, hier in het bos, kijk ik ernaar uit. Het wordt het gezelligste en mooiste huis van de wereld namelijk, een thuis dat helemaal bij ons past.

Doorgaan met het lezen van “Meer huis dan schuld…: een fijne start!”

Hou jij ook zo van plannen maken en niet uitvoeren? Dan heb ik voor jou een give-away!

De mensch is een gewoontedier en lui van nature, bovendien.

…. of had ik het nu eigenlijk gewoon over mijzelf in plaats van ons allemaal…..? hmmzz…..

 

Dusss… even opnieuw….

 

Ik ben een gewoontedier en lui bovendien. Er is wat voor nodig om mij in beweging te krijgen. Een deadline, bijvoorbeeld. Als er zo’n deadline aankomt, kan ik bergen verzetten.

Ik heb dus een baan die bij me past. Ik blijf in beweging. En eigenlijk krijg ik – op mijn eigen onnavolgbare manier – best wel wat gedaan. Ik sport zelfs.

Maar nu komt die verhuizing er dus aan en ik kijk er niet naar uit. Veel werk, immers.

Ik maakte dus een leuk schema met heel veel taken. Lekker doorstrepen, dacht ik. Maar na twee dagen raakte ik achter op dat schema en inmiddels zijn we een paar weken verder. Weken waarin ik best veel deed maar niets wat op opruimen en inpakken lijkt.

Doorgaan met het lezen van “Hou jij ook zo van plannen maken en niet uitvoeren? Dan heb ik voor jou een give-away!”

Hoe gaat het eigenlijk met mijn uitgaven?

Heb jij het ook gemerkt? Het is alweer juli….

Dat betekent dat de tweede helft van het jaar alweer begonnen is. Tijd om eens te kijken naar mijn uitgaven.

Hoe ik mijn uitgaven op orde bracht: een verhaal uit de oude doos.

Toen ik in 2014 begon om mijn uitgaven in kaart te brengen, maakte ik maandelijks, zelfs wekelijks de balans op. Dat was een goede periode om te leren goed met geld om te gaan. Ik heb enorm kunnen besparen op àl mijn uitgaven. Ik stopte met onzinnig shoppen van kleding en leuke hebbedingetjes voor in huis, bijvoorbeeld. Ik ging meer letten op een “prijs per kilo” en leerde onderscheid te maken tussen noodzakelijke boodschappen, zoals wc papier, luxe boodschappen, zoals Heel Luxe wc papier en extraatjes, zoals chocola.  Ik ging minder vlees eten, kocht minder wegwerpartikelen, liet geen maaltijden meer bezorgen en stopte met het eten van kant-en-klaar maaltijden. Ik stopte met boeken kopen en werd lid van de bieb.

Ook ging ik eens grondig door al die automatische afschrijvingen. Zo ontdekte ik bijvoorbeeld dat ik blijkbaar al heel lang twéé mobiele-telefoonabonnementen had: eentje slapend. Ik zegde deze op en vroeg al het teveel betaalde geld terug – en kreeg dat ook terug gestort.

Doorgaan met het lezen van “Hoe gaat het eigenlijk met mijn uitgaven?”

Oktober 2022

Oktober 2022.

Een hele gewone maand maar toch weer niet. De maand waarin Zonne 11 jaar oud wordt, bijvoorbeeld. In die zin is iedere oktobermaand bijzonder.

De plus in

Echter…. wanneer alles volgens planning gaat, is oktober 2022 óók het moment waarop ik “de plus in ga”: ik heb in die maand voor het eerst sinds ik een huis kocht (en misschien wel voor het eerst sinds ik op mijn 18e op kamers ging en een studieschuld begon op te bouwen… wie zal het zeggen…) méér geld dan dat ik schulden heb.

Want er komt bij de verkoop van mijn huis weliswaar veel geld vrij maar da’s dus maar voor twee maanden en da telt nie. Vind ik.

Ik heb immers al mijn handtekening gezet voor de aanschaf van een huis waarvoor ik wéér geld ga lenen. MAXIMAAL LENEN mensen, u hoort het goed. EN IK GA NIET VERSNELD AFLOSSEN!

Oh helle ende verdoemenisch! Doorgaan met het lezen van “Oktober 2022”

Nog 65 nachtjes…

Nog 65 nachtjes slapen en dan gaan we weg uit ons huis.

En dat is inmiddels zeker. Ik hoorde vandaag dat de kopers van mijn huis, ondanks al het geklungel van hun aankoopmakelaar en ook niet altijd even snelle acties van mijn verkoopmakelaar, het huis definitief gaan kopen. Uiteindelijk heeft hij hun financieel adviseur gebeld en die snapte de onrust niet. Ze hebben de financiering al een paar dagen rond namelijk. Alleen was dat dus effe niet gecommuniceerd. Morgen al storten ze de waarborgsom.

Zodra het bordje voor mijn huis op “verkocht” staat, gaan we het vieren!!

Vervolgens is het een kwestie van wachten op de overdracht. Ik kijk er nu al naar uit!

Doorgaan met het lezen van “Nog 65 nachtjes…”

Beslagen ten ijs voor de nieuwe hypotheek

Een gesprek met mijn financieel adviseur over de nieuw af te sluiten hypotheek. Dat was een fijn gesprek, want wat héb ik veel geleerd in de afgelopen tien jaar, over hypotheken…!

Deze keer maakte ik de keuzes en de adviseur dacht met me mee, vergeleek aanbieders en zette de verschillen tussen de opties voor mij op een rijtje.

Hier zijn we op uitgekomen:

Niet te hoog, niet te laag.

  • Een niet te hoge hypotheek, want ik wil geen top-opslag betalen aan welke financiële instelling dan ook. Ook wil ik nooit meer in de omstandigheid verkeren als een kleine tien jaar geleden, toen mijn hypotheekschuld een halve ton hoger was dan de waarde van mijn huis.
  • Een niet te lage hypotheek, gezien de lage hypotheekrente van dit moment. Immers: beleggen is voor mij op dit moment een logischere keuze dan besparen op de hypotheek. Degene die dat het beste uitlegt, beter dan ik, is MrFOB.

Doorgaan met het lezen van “Beslagen ten ijs voor de nieuwe hypotheek”

Dromen over een nieuw huis… ’t komt stééds dichterbij!

Voortgang:

  • De kopers laten volgende week mijn huidige en hun toekomstige huis taxeren voor de financiering. Fijn.
  • Ik ga volgende week een koopovereenkomst tekenen van ons nieuwe huis. Ook al zo fijn.
  • Er komt een strakkere versie van het koopcontract dat de aankoopmakelaar van mijn huis ongeldig gemaakt heeft door erin te zitten strepen. Gaat goed.

Nog 77 nachtje slapen tot de overdracht van het oude huis, dan nog twee maandjes wachten op het nieuwe huis.

Doorgaan met het lezen van “Dromen over een nieuw huis… ’t komt stééds dichterbij!”

De soap van de pipo-aankoopmakelaar…

Een verhaaltje voor bij het slapen gaan….:

Er was eens een gezellig jong stel van 25 jaar oud. Die wilden heel heel graag een huis kopen. Nadat ze er jarenlang voor gespaard hadden, waagden ze de sprong: ze gingen naar een fantastisch huis kijken en werden helemaal verliefd. Ja… daar.. in dát huis… dáár wilden ze wonen….

Maar goed. Ze waren nog wat jong en hoewel echt wel slim, niet zo ervaren. Hoewel ze wel al een keertje een appartement hadden gekocht, daar wonen ze nu immers nog in… maar wie weet (ik vul dat effe voor ze in) hadden hun vader en moeder daar wel bij geholpen.

Ze namen dus een makelaar in de arm Want Dat Is In Zo’n Geval Verstandig. Ze kozen voor een wat oudere man die op een breedsprakige manier beloofde het wel even voor ze te regelen.  Doorgaan met het lezen van “De soap van de pipo-aankoopmakelaar…”

Mijn grote Verhuis – Stappenplan

Ik maakte een lijst met taken die ik de komende vijf maanden ga tegenkomen voor de verkoop van mijn huis en aankoop van het nieuwe huis.

Nog nooit eerder verhuisde ik als zelfstandige moeder en ZZP-er die thuis werkt, van A naar B met ook nog eens een fixe periode ter overbrugging (waarschijnlijk twee maanden).

Van studentenkamer van studentenkamer, ja, dat deed ik. Met een boodschappenwagentje, zelfs.

En ook verhuisde ik ooit naar een huurwoning met zijn tweetjes. En van die woning in mijn eentje naar een huurappartement. Om vervolgens weer met zijn tweeën naar het huis te gaan wat zéér binnenkort een bord in de tuin heeft met “verkocht onder voorbehoud” en dat was dan meteen ook mijn eerste ervaring met de verkoop van een huis.

En dan nu….?

Doorgaan met het lezen van “Mijn grote Verhuis – Stappenplan”

Heb ik nou een huis gekocht…?!

Ik geloof het wel….

Nou… nog niet helemaal…. ik heb nog bedenktijd…. Tot vandaag. Vanmiddag. En ik ga “ja” zeggen op het tegenbod…. en dan moet er nog een voorlopig koopcontract getekend worden… vervolgens nog drie dagen bedenktijd… en dan zit ik er aan vast.

De huizenprijzen in het dorp waar ik wil gaan wonen zijn namelijk aan een inhaalslag bezig. Toch fijn dus, dat ik er niet een half jaar over ga doen om iets te vinden. Daar heb ik ook helemaal geen zin in.

Tot april stonden er in het afgelopen jaar altijd wel een stuk of vijf huizen te koop die ik allemaal zó zou willen kopen. Maar ineens, sinds een maand, gaat ’t hard. Op het moment staat er behalve die vier opknappers die allevier voor al heel lang te koop staan vanwege een te hoge vraagprijs – de verkoper is een beleggingsgroep – nog één huis te koop. Wat online nog als “te koop” wordt aangeprijsd is in werkelijkheid al verkocht, de keuze is beperkt tot één huis tegelijkertijd. En dat terwijl ik eigenlijk nauwelijks eisen heb…: in die éne wijk, geen tuin op het Noorden en voor een redelijke prijs, binnen mijn marges. Die dus ruimer zijn dan dat ik tot een week geleden dacht….

Natuurlijk komen er vast nog huizen op de markt, de komende weken of maanden.

Maar dat huis dat ik maandag gezien heb… dat is wel gewoon heel leuk…!

Doorgaan met het lezen van “Heb ik nou een huis gekocht…?!”

Een update in de huizenverkoop

Tijd om eens even op een rijtje te zetten hoe het staat met de huizenjacht….!

  • Tot 4 mei: De foto’s zijn gemaakt en vervolgens ging ik in de meivakantie een weekje naar Frankrijk, alwaar ik nog een paar keer de tekst heb gezien en aangepast van de advertentie van mijn huis.
  • 4 mei: De advertentie van mijn huis is online.
  • 8 mei en 10 mei: Poetsdag. Vooral op de 8e…..
  •  9 mei / 11 mei: 22 mensen hebben mijn huis bezichtigd op deze twee dagen. Zij kregen allemaal een brief mee met daarin een deadline voor het bieden op 16 mei.
  • 16 mei: Wat een spannende dag is dit, de deadline voor biedingen. En… ’s morgens is er nog niet één bod binnen….. Terwijl iedereen roept dat ik het huis zó verkocht heb, houd ik mijn hart vast…… Een nagelbijtdag, dus….

Doorgaan met het lezen van “Een update in de huizenverkoop”

Bedankt, buurman!

Zoals de meeste nederlanders heb ik buren. Naastburen aan twee kanten, achterburen en ook tegenoverburen.

Nu er een “te koop!!!” – bord in mijn tuin staat, merk ik consternatie. Er gaat wat veranderen in de buurt en de mensen zijn nieuwsgierig. Met name de buren met wie ik het meeste contact heb en die het dichtsbij wonen – ik heb immers een hoekwoning – vragen bijna dagelijks wat de stand van zaken is.

Doorgaan met het lezen van “Bedankt, buurman!”

Waar sluit je een hypotheek af, tegenwoordig?

Toen we mijn huidige huis kochten, zijn we naar drie banken gegaan. Uiteindelijk kozen we voor de bank waar ik op dat moment al mijn rekeningen had lopen: zowel privé als zakelijk.

Deze bank had een aantal kortingen in petto voor ons, juist omdát ik daar al zaken mee deed.

Nu ik me aan het oriënteren ben op een nieuwe woning, hoort daar natuurlijk ook bij dat ik me opnieuw moet oriënteren op de mogelijkheden voor een nieuwe hypotheek. En een nieuwe aanbieder. Met mijn huidige aanbieder ben ik eigenlijk wel klaar…. en het is de vraag of het sowieso wel een goed idee is om direct zaken te doen met een bank. Zij van WC-eend zullen immers WC-eend adviseren. De vorige keer was ik nog een blij ei en dacht ik dat iemand die zichzelf adviseur noemde, het beste met me voor had. Inmiddels weet ik beter.  Doorgaan met het lezen van “Waar sluit je een hypotheek af, tegenwoordig?”

Niet het achterste van de tong….

Mijn huis staat nog steeds te koop en vandaag was de deadline voor bieders.

Omdat er een kleine kans is dat gegadigden meelezen, ga ik even niets meer zeggen over de voortgang. 
Als er reden voor champagne is, ben jij de eerste die het hoort!

Of de tweede…. of duizendste….. ligt eraan hoe vaak je checkt…. 😉

Toegeven aan weg willen

Al in 2013 schreef ik een blog over dat ik niet wilde dat Zonne opgroeit in ons huidige huis. Dat is vijf jaar geleden. En ook toen vertelde ik al, dat ik al een tijd een haat-liefde verhouding had met het huis en dat ik om die reden sinds 2012 gestart was met het aflossen van mijn hypotheekschuld.

Mijn huis stond immers zwaar onder water….

Inmiddels is het 2018, Een klein jaar geleden nam ik een definitief besluit wat betreft onze toekomstige woonplaats. En toch had ik er vervolgens nog een dik half jaar voor nodig om de daadwerkelijke stap te zetten: het te koop zetten van ons huis.

Doorgaan met het lezen van “Toegeven aan weg willen”

Eén logeermatras te veel

Wat opruimen voor mij altijd moeilijk maakt, is dat het zo’n eindeloos verhaal is. Nou ligt dat ook gewoon aan mij. Als je altijd achter je kont opruimt, is het geen terugkerende tijdskostende klus.

Maar helaas: ik ben een notoire rommelkont.

Ik vind altijd hele goede redenen om me bijvoorbeeld even niet te bukken om iets in een kastje te leggen. Ik ben iemand die het liefst de was aan de waslijn laat hangen en deze gebruik als semi-kledingkast. Buiten haal ik de was weliswaar wel af, maar vervolgens loop ik rustig een week tegen een volle wasmand aan te kijken. Mijn aanrecht lijkt als vanzelf vol te lopen, zéker wanneer de vaatwasser gedraaid heeft en ik het een Te Grote Klus vind om even vijf minuten de tijd te vinden, het ding leeg te ruimen…….

Doorgaan met het lezen van “Eén logeermatras te veel”

Tweeëntwintig

Tweeëntwintig zijn het er. Tweeëntwintig bezichtigingen van een half uur. De eersten komen vandaag om negen uur dus wij moeten zorgen dat we om half negen weg zijn. En vrijdag om 5 uur komen de laatsten. Morgen is het Hemelvaart en dan mogen we weer gewoon wonen in ons huis. Maar niet te veel. Want dan moet ik wéér poetsen…..

Nou vind ik persoonlijk dat de woningadvertentie wel een wat rooskleurig beeld schetst van ons huis. Er zitten namelijk geen drie, maar twee slaapkamers in mijn huis. Oké, en een souterrain, maar de helft van het souterrain is lager dan 2 meter en heeft geen daglicht. De andere helft heb ik ingericht als kantoor en nog wel iets opgeruimder dan hier. Maar er is wel een reden dat ik er nooit zit en mijn rapporten gewoon aan de eettafel op mijn laptop schrijf…

En oké er is een bijgebouw dat ik gewoon altijd als logeerkamer in gebruik gehad heb. Geïsoleerd, met veel daglicht en met een verwarming die het sinds begin maart niet meer doet vanwege bevroren leidingen….. Doorgaan met het lezen van “Tweeëntwintig”

Huizenverkoop… het vervolg.

De makelaar is gekozen. Het huis is opgeruimd en gepoetst. De foto’s zijn gemaakt en ik heb ze inmiddels ontvangen. Op één foto na ben ik heel tevreden.

En nu?

Het is aan mijn makelaar (die goedkope, weet u nog?) duidelijk te merken dat hij meestal consumenten als klant heeft. Hij blijft wat vaag wanneer ik hem concrete vragen stel en daarmee creëert hij voor zichzelf veel ruimte om de taken op te pakken op de momenten die hem uit komen. Ik ben natuurlijk ook een consument. Maar de vaagheid-truuk ken ik als geen ander. Ik ben ook héél vaak opdrachtnemer en in die hoedanigheid heb ik te maken met allerlei soorten opdrachtgevers: van mensen die snel tevreden zijn met vage antwoorden tot mensen die steeds maar meer en extra eisen blíjven stellen en soms ook het onmogelijke van me verwachten.

Ik vond daar een leuk filmpje over…

Nu ben ik zéker niet van plan om een lastige opdrachtgever te worden voor mijn makelaar en ik begrijp best dat hij gewoon zijn tijd nodig heeft voor één en ander…  Maar ik ben ook geen type klant die overal “ja” op knikt. Ik wil weten waar ik aan toe ben en ik wil ook niet die handige klant zijn die ze maar even doorschuiven naar een moment waarop het hen uitkomt. Zodat ze voor een veeleisendere klant een mooie tekening kunnen maken….  Doorgaan met het lezen van “Huizenverkoop… het vervolg.”