Project bevrijd-de-goudvis; een weekoverzicht.

Ik wíl geen goudvis zijn!

Een tijdje geleden schreef ik hier en hier over zin geven aan je leven. Over passievol leven en de juiste prioriteiten stellen in je leven. Over een betekenisvol leven leven, over een leven dat past bij wat ik werkelijk belangrijk vind.

Ik schreef toen:

Ook als je zo’n beetje meedrijft op de golven van het leven raak je weleens op het verkeerde strand verzeild. Waar het dan ook wel oké toeven is, trouwens. Zo goed dat je misschien vergeet dat je ergens naar op weg was. En dat is prima, voor een tijdje. Maar dat moet je dan wel een keertje beseffen, dat je ergens naar op weg was en nu blijft hangen. Ergens in blijven hangen is óók een keuze namelijk en die maak ik liever bewust dan dat het me overkomt en dat ik dan later spijt heb.

Lees verder

Voorleesmoeder

Uitgeverij De Fontein, tekening van Quentin Blake, boek “De GVR” van Roald Dahl

Eén van de allerbelangrijkste doelen in mijn leven is “mooie herinneringen maken”. Persoonlijk denk ik dat dat echt het belangrijkste in eenieders leven zou moeten zijn. Ik zoek dat niet persé in allerlei extreme ervaringen (maar soms wel). Ik zoek dat juist ook in de kleinere dingen. De trouwe lezers kunnen zich misschien nog wel herinneren dat ik weleens wat schreef over paddenstoelen zoeken, wafels bakken op zaterdag en de dwaaltochten door het bos die ik – al dan niet met dochter en al dan niet op zoek naar een geocache – regelmatig onderneem.

Lees verder

Het leven is te kort om op kantoor te zitten

In tegenstelling tot veel mensen die financiële onafhankelijk nastreven door passief inkomen op te bouwen, heb ik er – financieel gezien – jarenlang op los geleefd. Of ik het nu had of niet: ik gaf geld uit aan de dingen die ik belangrijk vond. Ik stond dus chronisch rood en had een oplopende studieschuld maar ik sliep ’s nachts op twee oren tegelijkertijd: ik ben niet in de wieg gelegd om me erg veel zorgen te maken in het leven.

Lees verder

Uit je leven halen wat erin zit.

Onlangs werd in de actieve slackgroep voor FIRE-adepten een mooi artikel gedeeld van Joshua Becker, een artikel dat te vinden is op de website becomingminimalist.com. Hij stelt in zijn artikel dat het begrip “geluk” in onze maatschappij gedefinieerd wordt in materialistische termen: een huis, auto, reizen, entertainment, uit eten gaan.

Lees verder

Back to the 80’s…. voor het laatst een thuis12uurtje deze week….

Dollydots.com

Sinds wij in Ons Dorp wonen waan ik me af en toe in de jaren ’80. We wonen nu namelijk in eenzelfde type wijk als waarin ik zelf opgroeide, toentertijd waren dit soort woningen nog nieuw. Er wordt veel buiten gespeeld. Buren groeten elkaar. Zelfs op de fiets naar het winkelcentrum voor de boodschappen voelt vertrouwd.

Lees verder

Een blog over zwarte gaten en FIRE-verslaving

20190508_0907207030512457195277917.jpg

Door de financiële en zakelijke besluiten die ik de laatste tijd genomen heb, en ook gewoon omdat ik het geluk heb om in de rijke witte bubbel te leven, kan ik als zelfstandige alleenstaande moeder toch parttime werken.

Ik zou best iets méér willen werken, eigenlijk, maar het aantal opdrachten dat ik als zelfstandige krijg is van meer afhankelijk dan van de wil om meer te werken. Fingers crossed dat die éne opdracht doorgaat, dus, en in de tussentijd geniet ik gewoon van de vrije uren die ik heb. Er komt echt wel weer een keer een drukkere periode aan.

Lees verder

Twee oude mannen

Oude vrienden. Allebei de zeventig wel gepasseerd. Eentje met pet, de andere met stralend witte haren. Ik heb het ze niet gevraagd maar waarschijnlijk klommen ze al in de tijd vóór de crashpad. Ze zagen ze komen, die klimmers met zo’n gekke valmatras op hun rug. Wat een flauwekul.

Maar nu…. de gewrichten wat strammer…. eentje met een ondersteunende rugbrace om… en toch ook maar zo’n crashpad. Een triple. Ook die crashpads zijn inmiddels voor oldskool boulderaars.

Lees verder