Autowasweertje

20190422_131632718446893405479035.jpg
De buitenkant van de bus al schoon, de ramen moesten wel nog duidelijk even een sopje….

De scholen zijn dicht, het is vakantieperiode. En voor het eerst sinds afgelopen zomer gaan wij erop uit. Ik heb er zin in! Van het weekend gingen Zonne en Pippa uit logeren naar opa en oma, zodat ik even wat werkdingen kon doen en even vakantie had van de hond uitlaten en boterhammen smeren.

Soms is burgerlijk gewoon heel leuk: de auto wassen bijvoorbeeld.

Maandag poetste ik de Sunnybus van binnen en van buiten. Alles wat “standaard” in de bus zit werd er uitgehaald en à la Marie Kondo opgeruimd. Zelfs in een oud volkswagenbusje is dat blijkbaar nodig…. Doorgaan met het lezen van “Autowasweertje”

Museumbezoek met kind: Geofort Herwijnen

20190304_1329154760737050908816602.jpg
Uitzicht vanaf het Geofort

Het was voorjaarsvakantie en wij bleven thuis. Het werd een week waarin het geld niet over de balk gegooid werd en daarmee kwamen we niets te kort.

Het was een week waarin we op bezoek gingen en bezoek ontvingen. We gingen een dagje geocachen en vonden er maarliefst dertien. Er werd getuinierd en op die dagen en uurtjes dat er met vriendinnetjes gespeeld werd en ’s avonds laat werkte ik aan mijn deadline van volgende week.

Doorgaan met het lezen van “Museumbezoek met kind: Geofort Herwijnen”

Doelen voor 2019: hoe het gaat met het sporten.

20190216_0905381304888010751591912.jpg

Eén van de meest gemaakte goede voornemens voor ieder nieuw jaar zal ongetwijfeld zijn dat er meer gesport zou moeten worden.

En ik denk ook zomaar dat “meer sporten” één van dé voornemens is die bij veel mensen binnen een maand sneuvelt.

Dat geldt ook voor mij. Sporten loopt weliswaar als een rode draad door mijn leven en het is zelfs een wezenlijk onderdeel van mijn identiteit, maar ik gaf er al jaren veel minder tijd en aandacht aan dat dat ik wilde. Als je jezelf “een klimmer” noemt, dan moet je af en toe ook wèl aan rotsen of (in Nederland) plastic grepen hangen. Eens per week een paar uurtjes is daarvoor wel wat weinig. Vind ik dan…..

Net zoals bij driekwart van alle Nederlanders, nam ook ik me dus voor om dit jaar meer te gaan sporten.

Doorgaan met het lezen van “Doelen voor 2019: hoe het gaat met het sporten.”

Doelen en voornemens week 1&2

Zoals ieder jaar, heb ik ook dit jaar nogal een lijst met doelen en voornemens. Laatst hoorde ik op de radio dat veel voornemens na twee weken al gesneuveld zijn.

Nou scheelt het dat ik al 16 jaar geleden stopte met roken, dat is immers typisch zo’n voornemen dat júist in die eerste dagen heel zwaar kan wegen. Maar om die voornemens voor mezelf een beetje actueel te houden, is het wel af en toe goed om ze weer eens op een rijtje te zien en erover na te denken.

Bij deze, dus.

Doorgaan met het lezen van “Doelen en voornemens week 1&2”

Drie dingen….

flower-series-1-1311847-639x753

… om dankbaar voor te zijn, in het afgelopen jaar…..

 

Dat werd mij jaar of vijf geleden gevraagd op oudjaarsavond, toen ik in een toevallig samengesteld gezelschap van oude vrienden en nieuwe kennissen, oud – en – nieuw doorbracht in een kasteel in Frankrijk.

Ik vond dat een hele moeilijk vraag. Ik had een zwaar jaar achter de rug waarin ik mijn laatste personeelsleden had moeten ontslaan vanwege een fraudezaak. Ik was opgelicht door mensen die ik vertrouwde. Niet leuk. Ik had een moeizame vakantie gehad. Er waren dingen anders gelopen in mijn leven dan dat ik wilde, dat jaar. Dat was niet makkelijk te verteren geweest.

Het was dus gewoon eigenlijk een kutjaar. Maar het was er het gezelschap niet naar om dat met ze te delen…..

Doorgaan met het lezen van “Drie dingen….”

Op weg naar een perfect leven in 2019

fireworks-1443819

Ik ben dol op goede voornemens omdat ze richting geven aan mijn leven, aan mijn dromen en ook aan hele praktische zaken. Voornemens houden een mens in beweging. Ik maak ze regelmatig. Sowieso in iedere decembermaand, maar ook tussendoor. Ik verander ze ook regelmatig. En ik vergeet ze. Dat mag allemaal. Sommige doelen en voornemens haal ik overigens wél. Dat is natuurlijk al helemaal prima..

Vorig jaar maakte ik ze hier.

Doorgaan met het lezen van “Op weg naar een perfect leven in 2019”

Voorlezen

shutterstock_732217162.jpg

We wonen nu 12 dagen in het boshuisje en daar hebben we inmiddels ons ritme opgepakt.

Dat ziet er wel anders uit dan in het oude huis.

Zo is de televisie nog niet aan geweest. Zonne vraagt er niet om, ik taal er niet naar. Dat Zonne er niet naar vraagt komt misschien eventueel ook wel omdat ik een beetje gejokt hebt en nadat ik de stekker eruit had gehaald, gezegd heb dat ‘ie stuk was….

Dat bevalt heel goed, zo zonder televisie. Ik ben ’s avonds productiever dan voorheen, toen ik weliswaar ook wel werkte ’s avonds maar dan wel met de TV aan, wat de concentratie natuurlijk niet bevorderde. Nu koos ik daar mijn klusjes wel op uit. Maar toch merk ik dat dit zo fijner is, met een muziekje aan in plaats van televisie…

Wat me ook helpt om ’s avonds aan de slag te gaan en blijven, is dat ik dagelijks klussen doe in het oude huis. Er is dus gewoonweg meer te doen voor me ’s avonds.

Doorgaan met het lezen van “Voorlezen”

Doelsparen kan best leuk zijn!

shutterstock_1024871776

Veel mensen gebruiken de “enveloppenmethode” of “potjesmethode” om hun geld te beheren. Eén envelop voor de boodschappen, een andere voor kleding, enzovoorts. In een enkel geval heb ik weleens gelezen dat iemand daar ook daadwerkelijk enveloppen voor gebruikt met daarin ook echt cash geld. Maar er zijn ook banken die dit mogelijk maken met aparte rekeningen. Ik neem aan dat de potjesspaarders dat dan op deze manier doen.

Sommige mensen doen dit voor de dagelijkse / wekelijkse uitgaven. Andere mensen hebben alleen potjes met reserveringen. Voor een nieuwe auto, de vakantie, de zorgverzekering, zorgkosten etcetera.

Persoonlijk ben ik daar niet zo van. Ik vind het onoverzichtelijk, waardoor je – denk ik dan – geen idee hebt hoeveel geld je in totaal eigenlijk wel niet op al die rekeningen of in al die potjes hebt zitten. Ik heb er immers voor gekozen om niet te weinig, maar óók niet te veel spaargeld te hebben: bij mij gaat het geld dat ik “over” heb naar beleggingen. Doorgaan met het lezen van “Doelsparen kan best leuk zijn!”

Jongleren in de zomer van 2018.

2018-05-28 08.33.15.jpg

De eerste bal: ongepland op vakantie omdat het leuk is. En klimmen.

Ik houd van erop uit gaan, zonder doel, zonder plan. Gewoon met de Sunnybus. Het mooie weer achterna. Vandaag bedenken waar we morgen heen gaan. Me laten inspireren door toeristische apps of de lokale VVV of het landschap, en zo de mooiste plekken bezoeken. Me laten verrassen door waar we zijn.

ik houd van zwerven door bossen, schatzoeken en ik hang graag aan rotsen tijdens mijn vakanties…

Als ik alleen rekening zou hoeven te houden met wat ik zelf leuk vind dan was het allemaal heerlijk overzichtelijk.

De tweede bal: het ondernemerschap.

Eigenlijk past mijn manier van op vakantie gaan perfect bij mijn werk. Zo weet ik vandaag bijvoorbeeld nog niet precies of ik inderdaad over een week of twee “helemaal vrij ben”. En daarmee bedoel ik dan: ik weet nu nog niet of ik over twee weken niet nog even een tussenrapportje of uitgebreid voorstel moet schrijven. Als dat dan nodig is dan moet dat eerst en kan ik nog even een dag of twee níet op vakantie.

Een ondernemer is nooit écht met vakantie. Ik niet, in ieder geval… Ik moet toch echt wel twee of drie keer per week mijn emails checken om te zien of er iets belangrijks is waar ik echt Vandaag Nog Op Moet Reageren.

Nu gaat dat natuurlijk steeds makkelijker. Een jaar of vijf geleden kocht ik nog een SIM-kaart in het land dat we bezochten.
Oké in Frankrijk, laten we eerlijk zijn, ik ben niet zo heel orgineel qua vakantiebestemming….

Doorgaan met het lezen van “Jongleren in de zomer van 2018.”

De zon vieren en de rest ook.

Het wordt een prachtig weekend. En we hebben iets te vieren:

  • De zon schijnt.
  • Pippa is een Grote Hond geworden. Ze beleeft haar eerste (en laatste…) loopsheid. Da’s niet zo praktisch maar toch wel een mijlplaatje…. géén puppy meer.
  • Er zit een “verkocht”- sticker op het bord in onze tuin.
  • We gaan naar een heel leuk nieuw huis in het najaar.
  • In de nazomer en vroege herfst wonen we dik twee maanden in een huisje in het bos.
  • Ik heb het liefste kind van de wereld.
  • Die vanmiddag een prachtig schoolrapport mee naar huis krijgt. Ik weet het zeker.
  • Die bijna haar eerste zwemdiploma binnen heeft.
  • Ik plande vandaag drie weken vrij omdat blijkt dat de opdrachtgevers van mijn doorlopende projecten dan sowieso óók op vakantie zijn.
  • Het leven mensen, het leven, YEAH!
  • Had ik al gezegd dat het mooi weer is?
  • En oh ja. Niet echt om te vieren. Maar we wonen nog steeds naast herrie-buren die bovendien komende week hun asbestdak gaan saneren waardoor we drie dagen gedwongen binnen moeten blijven. Reden om de buitentijd maar eens even van te voren al te compenseren.
  • We hebben een Sunnybus en die biedt altijd mogelijkheden.
  • Het is nog laagseizon op veel campings. Nog één week tegen redelijke tarieven kamperen dus!
  • Ik heb heel hard gewerkt en dat mag beloond worden.

Doorgaan met het lezen van “De zon vieren en de rest ook.”

Ik ben al HOT en word alleen maar HOTTER!

 

Er zijn in Nederland best veel mensen die passief inkomen* opbouwen. Een aantal daarvan blogt er ook regelmatig over.

FIRE versus HOT

Laatst schreef Lonneke er al over: over het verschil tussen FIRE en HOT.

Er zijn twee soorten doelen die je kunt nastreven bij de opbouw van passief inkomen: FIRE (Financial Independent Retire Early): mensen die hard werken en sober leven om passief inkomen op te bouwen, zodat ze eerder met pensioen kunnen gaan. Een mildere variant daarvan is HOT: Happy, Opportunity rich en Time rich.

Mensen die FIRE nastreven willen in een zo kort mogelijk tijd zo veel mogelijk passief inkomen opbouwen. Ze doen dit zo snel mogelijk zodat ze vervolgens nooit meer moeten werken.

Mensen die HOT nastreven, zoeken naar een balans tussen werken en investeren voor later en ook nu al kwaliteit van leven ervaren. Om die reden is “met vallen en opstaan balans vinden tussen later en nu” ook de subtitel van mijn blog. Doorgaan met het lezen van “Ik ben al HOT en word alleen maar HOTTER!”

We gaan tóch…

We nemen de laptop mee, lieve inbreker. De kleren zijn bijna allemaal jaaaren oud, de afgelopen acht jaar heb ik geen meubels gekocht, ik zet koffie in een perculator en de tv is kapot. Dus succes met het vinden van waardevolle spullen….

Ik heb weer niks gereserveerd of zo en ik weet dat dat eigenlijk wel nodig is in Frankrijk in de meivakantie. Want de Fransen hebben óók vrij. Maar de Belgen en de Engelsen niet, dus we gaan ervoor. Een klein camperbusje past overal, immers, en als echt alle campings vol zijn dan gaan we gewoon ergens “wild” staan en eens in de drie dagen naar een zwembad.

Het komt altijd goed. Dat weten we inmiddels wel.

Doorgaan met het lezen van “We gaan tóch…”

April-zaterdag en de zon schijnt. Van dat twijfelweer: blote benen of toch maar niet. Of wel…. 
Toch maar niet.

We gaan naar de speeltuin. Voor ons beide hoog op het favo-lijstje. Ik lekker lezen en jij druk met toevallig ontmoette oude bekenden of nieuwe vriendinnetjes. Of een combi.

En dat jij een taartje voor me maakt….

Zo’n heerlijke luie fijne zonnige dag…..

Schermverslaving…

LekkerLevenMetMinder schreef vandaag een raak stuk over de digitale detox. Zoals ik in een reactie al liet weten: dat stuk zou zomaar over mijn kunnen gaan.

Ik reageerde via mijn telefoon. Terwijl ik in het zwembad zat te wachten tot de zwemles van Zonne voorbij was. Ik was vergeten een boek mee te nemen en ook mijn laptop had ik thuis gelaten. Haast-haast, u weet misschien wel hoe dat gaat…

Doorgaan met het lezen van “Schermverslaving…”

Twee keer luxe.

Een natuurkampeerterrein, ga er naartoe! En als je niet van kou en behelpen houdt, ga dan in mei of in juni. Het is er fantastisch. Voor leuke mensen dan, he? Als je geen leuk mens bent, blijf dan maar weg. Want naar natuurkampeerterreinen gaan alleen maar leuke mensen. Echt. Wij bijvoorbeeld….

En er is ook natuur. Zomaar. Gratis. Je wandelt er zo naartoe. De grens tussen kamperen en natuur is nergens zo vaag als bij een natuurkampeerterrein. Zo wandelden wij rondom de Kuinderplas (want daar waren we) en aan de overkant van die plas vond ik gewoon nog een aantal plekken voor tenten. Alleen wandelend te bereiken, of met een bootje. Daar heb je overigens géén wc, géén waterpunt. Moet je effe voor varen of een kuiltje graven…

Doorgaan met het lezen van “Twee keer luxe.”