Autowasweertje

20190422_131632718446893405479035.jpg

De buitenkant van de bus al schoon, de ramen moesten wel nog duidelijk even een sopje….

De scholen zijn dicht, het is vakantieperiode. En voor het eerst sinds afgelopen zomer gaan wij erop uit. Ik heb er zin in! Van het weekend gingen Zonne en Pippa uit logeren naar opa en oma, zodat ik even wat werkdingen kon doen en even vakantie had van de hond uitlaten en boterhammen smeren.

Soms is burgerlijk gewoon heel leuk: de auto wassen bijvoorbeeld.

Maandag poetste ik de Sunnybus van binnen en van buiten. Alles wat “standaard” in de bus zit werd er uitgehaald en à la Marie Kondo opgeruimd. Zelfs in een oud volkswagenbusje is dat blijkbaar nodig…. Lees verder

Consumeren en -minderen in januari.

20190130_1024181976948796104416587.jpg

Vorig jaar was ik in het kader van onze verhuizing veel bezig met minimaliseren. Ik gooide veel weg; véél zooi die al jaren op de zolder had gelegen zonder dat ik eigenlijk nog wist wat het was.

Dat wil ik niet meer. Dus ook nu we in ons nieuwe huis zijn wil ik eens per maand stilstaan bij wat er bijgekomen is in ons huis. Graag houd ik de balans. Graag blijf ik spullen wegdoen en daarvoor is het nodig dat ik de vinger aan de pols houd bij alles wat er in gaat.

Lees verder

2018: nu al geslaagd.

yellow-wins-1189807-1278x958

Ik houd van goede voornemens en jaardoelen. Ze geven me focus en richting, bovendien benadrukken ze me mezelf te blijven zien als “nooit te oud om te blijven ontwikkelen”.

Ik zal daarom waarschijnlijk altijd voornemens blijven hebben en plannen blijven maken. En ik zal er ook altijd na een tijdje achter komen dat ik misschien wel te veel van mezelf verwachtte, dat ik niet helemaal realistisch was geweest of dat ik gewoonweg te veel een gewoontedier ben om mezelf te veranderen in de “verbeterde ik”. Falen mag echter. Mij gaat het niet alleen om het eindresultaat, maar ook om de weg ernaar toe: wat leer ik ervan doelen te halen en wat leer ik ervan om doelen níet te halen? Dat is ook waarom mijn blog “Struikelen” heet. Ik struikel graag. Want wie nooit probeert die heeft sowieso niets bereikt.

Lees verder

Les in minimalisme: een kleine keukenvoorraad.

shutterstock_1076536211

In juli bedacht ik me dat ik deze periode in het boshuisje prima zou kunnen gebruiken voor oefeningen in minimalisme. Ik bedacht dat het leuk was om daar een serie over te schrijven: wat past bij ons en wat niet? Wat mislukt, wat lukt?

Vandaag schrijf ik over mijn lessen in “keukenvoorraadbeheer”.

Ik heb immers al best vaak gezocht naar hoe ik op een handige manier mijn maaltijden kan plannen. Zo heb ik een hele tijd met een weekmenu gwerkt. Ik leerde daar veel van en vooral leerde ik wat voor mij niet werkt.

Overigens dacht ik de laatste keer dat het werken met een weekmenu een blijvertje was, maar niets was minder waar…

Het kostte me toch wel veel tijd namelijk. En die app was toch  niet helemaal ideaal.

Vervolgens ging ik lekker weer ad hoc verder met die boodschappen en dat weekmenu. En ik bedacht vooral waar de ideale “boodschappen, recepten en voorraadbeheer – app” aan moest voldoen. Maar die is er dus (nog) niet.

Lees verder

Les in minimalisme: waarom voor mij een capsule wardrobe niet werkt

20180913_1108255045317120118095493.jpg

Toen ik in in juli vooruit keek naar onze periode in het boshuisje en mijmerde over consuminderen, bedacht ik dat ik deze periode mooi zou kunnen gebruiken om te oefenen in minimalisme.

Ik zei toen:

Ik kan best minimalistisch leven. In de Sunnybus bijvoorbeeld. Daar lopen de voorwerpen niet vanzelf terug naar de plek waar ze niet horen.

En wie weet gaat dat ook wel lukken in ons vakantiehuisje, waar we over 50 nachtjes slapen in trekken. Dat schattige minihuisje in het bos, waar een tafeltje staat waar nét twee borden en een schaal op passen. Met amper kasten.

Dus ik ga die tijd maar eens lekker gebruiken om te oefenen in minimalisme. Ik ga voor de capsule wardrobe voor mezelf en Zonne. Vier pannen. Twee ontbijtbordjes, twee glazen, twee bekers, twee mokken en twee dinerborden. Twee schaaltjes voor yoghurt-met-muesli.

Een kleine week geleden wilde ik dus aan de slag met die capsule wardrobe, als experiment. 

Lees verder

Mantra

Het is inderdaad veel geld waard, maar dat geld heb ik al heel lang geleden uitgegeven.  Dat is dus nu niet zonde van het geld, dat was toen zonde van het geld. Ik word er niet armer van als ik het nu weg gooi.

Het is inderdaad af en toe heel handig om het op voorraad te hebben, op feestjes bijvoorbeeld. Maar ik kan ook gewoon aan de gasten vragen of ze wat extra meebrengen om te gebruiken.

Het is ballast. Het moet weg.

Die tijd is voorbij en komt nooit meer terug.  Lees verder

Ballast weggooien

Die verhuizing is voor mij een mooie, verrijkende periode aan het worden waarin ik besef wat een kado het is om een nieuwe start te kunnen maken.
Ik gooi namelijk ballast weg. Dat gaat gevoelsmatig veel verder dan de daadwerkelijke spullen, het voelt alsof ik laagjes van mezelf af pel om weer tot de kern te komen.

Ik ben heel blij dat ik er de tijd voor genomen heb om in te pakken en weg te gooien en dat ik voor mezelf een goede manier gevonden heb om dit aan te pakken.

Inmiddels heb ik uit alle ruimtes de “spark joy – doosjes” wel ingepakt. En de “nuttig, en vaak gebruikt – doosjes”. En een paar (ècht een paar maar…!) “nou vooruit ik bewaar het wel – doosjes”. Ik zou er bijna een boek over kunnen schrijven. Oh nee, wacht. Dat is er al….

Het is tijd om de rest weg te gooien. Héérlijk!

Lees verder

Het internet leeg kopen.

Wie kent ze niet: van die avonden waarin je opeens een geweldig idee hebt en dat je dan even heel internet leeg shopt om dat idee METEEN NU te verwezenlijken.

 

“Vroeger” deed ik dat dan ook gewoon. Ik kocht voor veel geld heel veel kleren, bijvoorbeeld. Ik paste alles, deed de helft terug in de doos om er dan na drie maanden achter te komen dat die doos nog “ergens” stond en ik inmiddels te laat was om hem terug te sturen.

Zeg maar “dag” tegen die aflossing van je hypotheek of wat extra beleggingen, dus…. en “dag” tegen drie maanden inkomen, over 20 jaar….!

Tja… dat waren nog eens tijden……

Maar goed. De mens is een gewoontedier en ook ik ben gewoon alleen maar menselijk. Ik shop dus nog steeds weleens het internet leeg. Afgelopen weekend bijvoorbeeld. Ik bedacht me toen ineens dat ik de Sunnybus zou gaan verkopen zonder daarvoor een auto terug te kopen. Maar wèl wat anders… namelijk….

Lees verder

De vakantiemodus thuis

De afgelopen twee weken leefden wij op een camping in de Sunnybus. Gisteren kwamen we weer thuis.

Nu sprak ik zojuist met een vriendin. We wisselden vakantieverhalen uit. Allebei waren we weer blij thuis te zijn: eindelijk weer eens met schone voeten naar bed. Toch wel lekker. En dat je dan toch niet het gevoel hebt echt vies te zijn, op vakantie, zodat je die vieze voeten lekker vies laat zijn….

De vriendin liet weten helemaal tot rust gekomen te zijn. Ze maakte zich minder druk, ook om haar dochter. Allerlei irrelevante moederbezorgdheden waren als sneeuw voor de zon verdwenen. Ze kon er weer tegen.

Lees verder