Autowasweertje

20190422_131632718446893405479035.jpg
De buitenkant van de bus al schoon, de ramen moesten wel nog duidelijk even een sopje….

De scholen zijn dicht, het is vakantieperiode. En voor het eerst sinds afgelopen zomer gaan wij erop uit. Ik heb er zin in! Van het weekend gingen Zonne en Pippa uit logeren naar opa en oma, zodat ik even wat werkdingen kon doen en even vakantie had van de hond uitlaten en boterhammen smeren.

Soms is burgerlijk gewoon heel leuk: de auto wassen bijvoorbeeld.

Maandag poetste ik de Sunnybus van binnen en van buiten. Alles wat “standaard” in de bus zit werd er uitgehaald en à la Marie Kondo opgeruimd. Zelfs in een oud volkswagenbusje is dat blijkbaar nodig…. Doorgaan met het lezen van “Autowasweertje”

Consumeren en -minderen in januari.

20190130_1024181976948796104416587.jpg

Vorig jaar was ik in het kader van onze verhuizing veel bezig met minimaliseren. Ik gooide veel weg; véél zooi die al jaren op de zolder had gelegen zonder dat ik eigenlijk nog wist wat het was.

Dat wil ik niet meer. Dus ook nu we in ons nieuwe huis zijn wil ik eens per maand stilstaan bij wat er bijgekomen is in ons huis. Graag houd ik de balans. Graag blijf ik spullen wegdoen en daarvoor is het nodig dat ik de vinger aan de pols houd bij alles wat er in gaat.

Doorgaan met het lezen van “Consumeren en -minderen in januari.”

2018: nu al geslaagd.

yellow-wins-1189807-1278x958

Ik houd van goede voornemens en jaardoelen. Ze geven me focus en richting, bovendien benadrukken ze me mezelf te blijven zien als “nooit te oud om te blijven ontwikkelen”.

Ik zal daarom waarschijnlijk altijd voornemens blijven hebben en plannen blijven maken. En ik zal er ook altijd na een tijdje achter komen dat ik misschien wel te veel van mezelf verwachtte, dat ik niet helemaal realistisch was geweest of dat ik gewoonweg te veel een gewoontedier ben om mezelf te veranderen in de “verbeterde ik”. Falen mag echter. Mij gaat het niet alleen om het eindresultaat, maar ook om de weg ernaar toe: wat leer ik ervan doelen te halen en wat leer ik ervan om doelen níet te halen? Dat is ook waarom mijn blog “Struikelen” heet. Ik struikel graag. Want wie nooit probeert die heeft sowieso niets bereikt.

Doorgaan met het lezen van “2018: nu al geslaagd.”

Les in minimalisme: een kleine keukenvoorraad.

shutterstock_1076536211

In juli bedacht ik me dat ik deze periode in het boshuisje prima zou kunnen gebruiken voor oefeningen in minimalisme. Ik bedacht dat het leuk was om daar een serie over te schrijven: wat past bij ons en wat niet? Wat mislukt, wat lukt?

Vandaag schrijf ik over mijn lessen in “keukenvoorraadbeheer”.

Ik heb immers al best vaak gezocht naar hoe ik op een handige manier mijn maaltijden kan plannen. Zo heb ik een hele tijd met een weekmenu gwerkt. Ik leerde daar veel van en vooral leerde ik wat voor mij niet werkt.

Overigens dacht ik de laatste keer dat het werken met een weekmenu een blijvertje was, maar niets was minder waar…

Het kostte me toch wel veel tijd namelijk. En die app was toch  niet helemaal ideaal.

Vervolgens ging ik lekker weer ad hoc verder met die boodschappen en dat weekmenu. En ik bedacht vooral waar de ideale “boodschappen, recepten en voorraadbeheer – app” aan moest voldoen. Maar die is er dus (nog) niet.

Doorgaan met het lezen van “Les in minimalisme: een kleine keukenvoorraad.”

Les in minimalisme: waarom voor mij een capsule wardrobe niet werkt

20180913_1108255045317120118095493.jpg

Toen ik in in juli vooruit keek naar onze periode in het boshuisje en mijmerde over consuminderen, bedacht ik dat ik deze periode mooi zou kunnen gebruiken om te oefenen in minimalisme.

Ik zei toen:

Ik kan best minimalistisch leven. In de Sunnybus bijvoorbeeld. Daar lopen de voorwerpen niet vanzelf terug naar de plek waar ze niet horen.

En wie weet gaat dat ook wel lukken in ons vakantiehuisje, waar we over 50 nachtjes slapen in trekken. Dat schattige minihuisje in het bos, waar een tafeltje staat waar nét twee borden en een schaal op passen. Met amper kasten.

Dus ik ga die tijd maar eens lekker gebruiken om te oefenen in minimalisme. Ik ga voor de capsule wardrobe voor mezelf en Zonne. Vier pannen. Twee ontbijtbordjes, twee glazen, twee bekers, twee mokken en twee dinerborden. Twee schaaltjes voor yoghurt-met-muesli.

Een kleine week geleden wilde ik dus aan de slag met die capsule wardrobe, als experiment. 

Doorgaan met het lezen van “Les in minimalisme: waarom voor mij een capsule wardrobe niet werkt”

Mantra

Het is inderdaad veel geld waard, maar dat geld heb ik al heel lang geleden uitgegeven.  Dat is dus nu niet zonde van het geld, dat was toen zonde van het geld. Ik word er niet armer van als ik het nu weg gooi.

Het is inderdaad af en toe heel handig om het op voorraad te hebben, op feestjes bijvoorbeeld. Maar ik kan ook gewoon aan de gasten vragen of ze wat extra meebrengen om te gebruiken.

Het is ballast. Het moet weg.

Die tijd is voorbij en komt nooit meer terug.  Doorgaan met het lezen van “Mantra”

Ballast weggooien

Die verhuizing is voor mij een mooie, verrijkende periode aan het worden waarin ik besef wat een kado het is om een nieuwe start te kunnen maken.
Ik gooi namelijk ballast weg. Dat gaat gevoelsmatig veel verder dan de daadwerkelijke spullen, het voelt alsof ik laagjes van mezelf af pel om weer tot de kern te komen.

Ik ben heel blij dat ik er de tijd voor genomen heb om in te pakken en weg te gooien en dat ik voor mezelf een goede manier gevonden heb om dit aan te pakken.

Inmiddels heb ik uit alle ruimtes de “spark joy – doosjes” wel ingepakt. En de “nuttig, en vaak gebruikt – doosjes”. En een paar (ècht een paar maar…!) “nou vooruit ik bewaar het wel – doosjes”. Ik zou er bijna een boek over kunnen schrijven. Oh nee, wacht. Dat is er al….

Het is tijd om de rest weg te gooien. Héérlijk!

Doorgaan met het lezen van “Ballast weggooien”

Het internet leeg kopen.

Wie kent ze niet: van die avonden waarin je opeens een geweldig idee hebt en dat je dan even heel internet leeg shopt om dat idee METEEN NU te verwezenlijken.

 

“Vroeger” deed ik dat dan ook gewoon. Ik kocht voor veel geld heel veel kleren, bijvoorbeeld. Ik paste alles, deed de helft terug in de doos om er dan na drie maanden achter te komen dat die doos nog “ergens” stond en ik inmiddels te laat was om hem terug te sturen.

Zeg maar “dag” tegen die aflossing van je hypotheek of wat extra beleggingen, dus…. en “dag” tegen drie maanden inkomen, over 20 jaar….!

Tja… dat waren nog eens tijden……

Maar goed. De mens is een gewoontedier en ook ik ben gewoon alleen maar menselijk. Ik shop dus nog steeds weleens het internet leeg. Afgelopen weekend bijvoorbeeld. Ik bedacht me toen ineens dat ik de Sunnybus zou gaan verkopen zonder daarvoor een auto terug te kopen. Maar wèl wat anders… namelijk….

Doorgaan met het lezen van “Het internet leeg kopen.”

De vakantiemodus thuis

De afgelopen twee weken leefden wij op een camping in de Sunnybus. Gisteren kwamen we weer thuis.

Nu sprak ik zojuist met een vriendin. We wisselden vakantieverhalen uit. Allebei waren we weer blij thuis te zijn: eindelijk weer eens met schone voeten naar bed. Toch wel lekker. En dat je dan toch niet het gevoel hebt echt vies te zijn, op vakantie, zodat je die vieze voeten lekker vies laat zijn….

De vriendin liet weten helemaal tot rust gekomen te zijn. Ze maakte zich minder druk, ook om haar dochter. Allerlei irrelevante moederbezorgdheden waren als sneeuw voor de zon verdwenen. Ze kon er weer tegen.

Doorgaan met het lezen van “De vakantiemodus thuis”

Oefenen in minimalisme.

Al jaren streef ik ernaar, naar minimalisme. Maar ondanks allerlei opruimacties en nog veel en veel meer plannen, heb ik nog steeds geen Leeg En Altijd Opgeruimd Huis.

Vergeleken met mijn buren heb ik overigens een prachtig minimalistisch huis. Maar.. eerlijk is eerlijk… zij hebben gewoon bizar veel zooi.

Ik ben denk ik heel gemiddeld. Mijn huis puilt zeker niet uit. Maar de keren dat de eettafel leeg was, op een fruitschaal na, is op éen hand te tellen. Dit jaar. En zo zijn er nog wel wat meer rommelige hoekjes in huis. Het aanrecht bijvoorbeeld. Ik zweer het je: dan ruim ik het leeg en vijf minuten later zijn al die net opgeruimde spullen weer terug gelopen. Echt. Dat deed ik toch zeker niet. Dat ging vanzelf.

Doorgaan met het lezen van “Oefenen in minimalisme.”

De 75 dagen opruimchallenge

Nog 75 nachtjes slapen en dan lever ik ons huis leeg op. Dat betekent dus, nog 75 dagen opruimen. Ik ben namelijk van plan om precies nul items-die-ik-niet-meer-wil, mee te nemen naar ons nieuwe huis.

En hoewel het echt niet zo is dat ons huis uit zijn voegen barst van alle rommeltjes (moet je maar eens bij de buren kijken…..) is daar nog wel wat voor nodig….

Eerder maakte ik al een verhuisplan, dat ik aanvulde, veranderde en nog eens aanvulde. Het is nog lang niet af. Maar er is al iets en steeds als ik iets bedenk dat ik niet moet vergeten, vul ik dat plan gewoon lekker aan.

Een groot onderdeel van dat plan was het opruimen. Dat behoeft veel aandacht en ook veel tijd, dus ik kan maar beter vandaag nog beginnen….

Dus wrikte ik alle opruimklusjes uit het verhuisverhaal. Ik maakte het begin van een lijst die ik maar even lekker hip “75 dagen opruimchallenge” noemde. Kan je mooi meedoen. De lijst is overigens compleet persoonlijk en op maat, waarbij ik de dingen die voor mij op dit moment de meeste ergernis opleveren én de klusjes waar ik gewoon eigenlijk heel erg tegenop zie, vooraan staan. Want als ik dáár mee aan de slag ga, is het succesgevoel het grootste, immers!

De lijst is ook nog lang niet af. Een te lange lijst werkt voor mij te verstikkend en ’t kost me ook gewoon te veel tijd om er effetjes eentje te maken. Doorgaan met het lezen van “De 75 dagen opruimchallenge”

Tweehonderdduizend potjes….

Nog anderhalve dag tot de deadline voor biedingen op mijn huis.

Ik tel de tijd….. heb nog geen nieuws gekregen van mijn makelaar…. en maak me zorgen over “what if”….

In de tussentijd ben ik het leven, zo na de meivakantie, vrij voortvarend begonnen. Een fijne werkdag, gisteren, waarin ik naar alle belangrijke kanten wat geluid gemaakt heb en zaken in gang zijn gezet. Ook ’s avonds nog een paar uurtjes gewerkt, dat krijg je ervan als je zomaar besluit om de boel zo’n beetje de boel te laten…. Het werk moet toch een keer gedaan en dat is helemaal niet erg.

Doorgaan met het lezen van “Tweehonderdduizend potjes….”

Eén logeermatras te veel

Wat opruimen voor mij altijd moeilijk maakt, is dat het zo’n eindeloos verhaal is. Nou ligt dat ook gewoon aan mij. Als je altijd achter je kont opruimt, is het geen terugkerende tijdskostende klus.

Maar helaas: ik ben een notoire rommelkont.

Ik vind altijd hele goede redenen om me bijvoorbeeld even niet te bukken om iets in een kastje te leggen. Ik ben iemand die het liefst de was aan de waslijn laat hangen en deze gebruik als semi-kledingkast. Buiten haal ik de was weliswaar wel af, maar vervolgens loop ik rustig een week tegen een volle wasmand aan te kijken. Mijn aanrecht lijkt als vanzelf vol te lopen, zéker wanneer de vaatwasser gedraaid heeft en ik het een Te Grote Klus vind om even vijf minuten de tijd te vinden, het ding leeg te ruimen…….

Doorgaan met het lezen van “Eén logeermatras te veel”

Hoe het gaat met de voorbereidingen voor huisverkoop

… nou… dat gaat best heel voorspoedig!!

Natuurlijk heb ik minder gedaan dan dat ik van plan was. Dat is immers “tha story of my life”. Maar de reden was prima: beweging op het werk (nee geen mega-klappers gemaakt, maar wel weer wat aanvragen en eerste verkenningen tot aanvragen). Dat is dus prima-prima.

En ja.. oké… ik had ook een gezellige afspraak met een vriendin, die drie uur duurde….

Maar goed. Meer aandacht voor sociale contacten was ook een doel, toch…?!

Doorgaan met het lezen van “Hoe het gaat met de voorbereidingen voor huisverkoop”

 En dat het weer goed komt

Dus ja: mijn leidingen zijn kapot gevroren. Onder de grond. En ook de radiator in de tuinkamer. Maar ik heb er niet direct – nu – veel kosten aan. De verbinding “naar buiten en naar achter” is afgesloten en dat was zó gepiept. Het is een korte termijn oplossing maar vooralsnog is ons huis weer heerlijk comfortabel. In overleg met mijn toekomstige makelaar ga ik beslissen wat we verder met die leidingen gaan doen.

Het bezoek van Murphy op maandag kostte me veel tijd en energie. Maar inmiddels is het woensdag en die dag is voorgoed voorbij. Het leven gaat door.

Er is nog meer goed nieuws.

Doorgaan met het lezen van ” En dat het weer goed komt”

Hoe ik vandaag aan de slag bleef

Vandaag is Dag Vijf van de Grote Opruimactie. Inmiddels heb ik al behoorlijk huisgehouden, vind ik zelf (ook al ben ik er nog lang niet…). En aangezien ik er blij van word om mezelf complimentjes te geven, hierbij mijn lijstje van vandaag.

  • Ik sprak twee tuinmannen aan de telefoon en maakte met allebei een afspraak om begin volgende week even door de tuin te lopen. Eentje kan al volgende week aan de slag, als ik dat wil. Dat schiet lekker op…!
  • Ik vroeg drie offertes aan bij drie verschillende makelaars en ontving vervolgens vervelende telefoontjes van dames “om mijn gegevens te controleren” of “om een bezichtiging af te spreken” en liet vriendelijk weten dat ik een mailtje wilde ontvangen met informatie over de werkwijze en de kosten.
  • Ik sopte mijn koelkast uit en gooide dat éne potje met beschimmelde jam weg. Jam, dat is dus niks voor ons. Die gaat altijd na een week of twee beschimmeld de koelkast uit…
  • Ik ruimde Zonnes kamer op en waste de ramen en kwam erachter dat dat nog niet eenvoudig is wanneer het vriest. Ik stofzuigde alles: van de bovenkast van haar kast tot onder haar bed. Ik ging in de weer met sop, doekjes en dweilen. Het opruimen en poetsen van deze kamer was in een uur of twee gepiept: ik houd haar kleding redelijk netjes en ze heeft niet zo veel speelgoed. Maar toch fijn dat alles weer fris en fruitig is, nu!
  • Ik stofzuigde mijn slaapkamer en de overloop na. Nu het stof is neergedaald leek me dat een goed idee.
  • De benedenverdieping werd gedweild.
  • Ik maakte dat randje van de vaatwasser schoon waar de koffie altijd op spet wanneer ik het kopje niet helemaal 100% leeg heb. En dat dan helemaal zwart wordt.
  • Ik sorteerde de post en daarmee was mijn kast ook weer netjes. Kijk maar:

Doorgaan met het lezen van “Hoe ik vandaag aan de slag bleef”

Prioriteiten stellen qua opruimen

Als je – zoals ik – je huis opruimt voor een verhuizing dan doet dat éne kastje onder de gootsteen er niet toe. Bij een eventuele rondleiding gaan mensen dat deurtje echt niet zomaar opentrekken.

Voor mij, echter, maakt zo’n kastje een groot verschil. Ik bedoel: die Helemaal Opgeruimde Zolder is een pak van mijn hart. Ik dacht daar echt wel een week mee bezig te moeten zijn en nu is ‘ie na twee dagen gewoon leeg op de dozen die er horen na.
Het was de meest puinhoperige ruimte in mijn huis – want ik kwam er nooit – dus het helpt me echt wel om het begin van het einde van Het Grote Opruimen te zien, nu die ruimte “af” is.

Toch…. ik kom nooit op zolder. Het is gewoon een simpele vliering waar je een paar of een paar meer dozen op kwijt kan. Met de kerstversiering, inderdaad. Ik kreeg pas last van die zooi toen ik een half jaar geleden, na vijf of tien jaar twijfelen, eindelijk besloot dat ik nu toch echt ging verhuizen.

Dat éne keukenkastje dat er nu keurig-netjes uitziet, helpt me om juist ook wat meer aandacht te geven aan “de lopende zaken”. Ik doe het kastje blijkbaar best vaak open en iedere keer ben ik blij. Die combi van het “pak van mijn hart, de zolder is af” en “hoera kijk eens wat een gezellig opgeruimd kastje!” dat doet het ‘em voor mij qua energie en zin om door te zetten. Doorgaan met het lezen van “Prioriteiten stellen qua opruimen”

En dóóór…!

Als je dan aan het opruimen geslagen bent, dan komt het fenomeen “werk” wel erg ongelegen….

En dat dan je nieuwe laptop tot twee keer toe ineens uitgaat en gaat updaten. Zodat je Excel bestand tot twee keer toe verdwenen is. Zodat dat “even een uurtje heul hard werken” de hele ochtend in beslag neemt…… …. ….

Maar goed. Het is af en de rest komt vanavond wel. Zometeen, dus, welteverstaan.

Zolder is helemaal 100% definitief opgeruimd. Er staan nog zes tot acht dozen met bewaarspullen. En wat laminaat dat over was. Ik heb nog geen “na-foto” maar geloof me maar op mijn blauwe ogen.

De trapkast naar de zolder. Nog nooit opgeruimd. Nog nooit echt gebruikt. Er lag zooi in dat van de zolder af naar beneden gedwarreld of gevallen was en achter de trap terecht was gekomen en dat ik dan vond dat het daar ook wel prima lag: een halve tent, een doosje half gesmolten kaarsen. Onder dikke lagen stof. En dooje spinnen. Een schoen zonder vriendje en een dito handschoen waarvan ik de ander nog had dus nu een setje bijpassende. Kunnen die andere vier linkerhandschoenen zonder rechter exemplaar mooi weg…! Een paar lege dozen “handig om de originele verpakking te bewaren” waarvan de inhoud inmiddels allang weg is en nu de dozen dus ook. En reserve van reserve bestek. Dat mag dus ook wel weg….

Nu is hij leeg, stofvrij. Ik kuch nog effe na…. Doorgaan met het lezen van “En dóóór…!”

Opruimen

Ik wil mijn huis eind februari / begin maart te koop zetten, dat is dus over een week of vijf. En nu ik die datum geprikt heb, was het de afgelopen week wat makkelijker voor mij om aan de slag te gaan met de opruimklussen.

Ik wil namelijk héél graag geminimaliseerd hebben vóórdat het huis in de verkoop gaat. Dat scheelt immers gedoe wanneer er een bezichtiging zou zijn en bovendien is een verhuizing dan al beter voorbereid.

Doorgaan met het lezen van “Opruimen”