Project bevrijd de goudvis: leuke plannen maken

Het is best bijzonder om te bemerken hoe het uitzicht op een verandering energie kan geven. En die verandering die komt er: na morgen wordt er voorlopig even geen thuisonderwijs gegeven omdat Zonne dan twee weken meivakantie heeft en na die meivakantie zal ze weer zo nu en dan naar school gaan. Van school kreeg ik een bericht dat het team overlegt over hoe het naar school gaan eruit zal gaan zien. Dat wacht ik dus maar even af.

lees meer

Avonturen in het magische bos

“We gaan naar buiten, met Pippa naar het bos, naar het magisch bos. Maar we gaan op een geheime missie, Zonne! Als je iemand ziet, ook al is het in de verte, wil je me dan waarschuwen? Met een geheim teken of een dierengeluid? Want niemand mag ons zien, niemand mag ons tegenkomen. Anderhalve tot twee meter is voor niet-hoestende mensen, wij willen helemaal niemand tegenkomen vandaag, oké?”

lees verder

Uit de comfortzone

Het zijn roerige en surrealistische tijden, tijden waarin we met zijn allen uit onze comfortzone stappen en ons leven anders inrichten. Op last van de regering. Surrealistisch indeed.

Project Bevrijd De Goudvis

Uit je comfortzone getrokken worden is spannend. Het zet je in de overlevingsmode en zorgt er bij sommige mensen voor dat de zolder ineens vol staat met pakken wc-papier. Je kunt ze maar in huis hebben. Dus.

Veel mensen omarmen hun goudvisleven en raken van slag wanneer zij hun vaste rondje niet meer kunnen zwemmen. Ik begrijp dat best…

Lees verder

Meten is weten: een rapportcijfer per dag

Foto door Castorly Stock via Pexels

Hoewel je natuurlijk kan overdrijven, zit er wat mij betreft een flinke waarheid in de uitspraak “meten is weten”. Daarom houd ik bijvoorbeeld al sinds 2014 mijn uitgaven bij. Dan wéét je waar het blijft.

Op mijn werk hield ik altijd urenstatussen bij. Ik begon daarmee als werknemer omdat het bij mijn toenmalige werkgever gebruikelijk was. Eigenlijk wist ik niet beter, dus ook toen ik mijn eigen bedrijf oprichtte hield ik gedurende de dag bij waar ik mee bezig was. Zo wist ik wat veel tijd en minder tijd kostte en kon ik daar mijn toekomstige werkzaamheden beter op begroten.

lees verder

2020, start van een nieuw decennium

Er is niet alleen een nieuw jaar maar ook een nieuw decennium aangebroken en dat voelt goed. Niet dat het afgelopen decennium zo afschuwelijk was hoor: integendeel. Ik heb in de afgelopen tien jaar belangrijke levenslessen geleerd. Ik heb geleerd om meer balans te vinden tussen werk en privé. Ik heb ook (eindelijk) geleerd hoe ik richting aan mijn leven kan geven, hoe ik aan het roer van mijn eigen leven kan staan. Dat heeft me veel gebracht: een dochter; werk dat bij me past en dat me gelukkig maakt; prachtige momenten; mooie avonturen en een solide financiële basis.

Nu is het 2020 en mijn leven heeft er eigenlijk nog nooit zo mooi uitgezien. Dat is iets om heel dankbaar voor te zijn!

Doorgaan met het lezen van “2020, start van een nieuw decennium”

Een kerstverhaal

Eén van de vriendinnetjes in Zonnes klas heeft een bijzonder verhaal. Dat wil ik vandaag graag vertellen.

Een kleine geschiedenisles.

De Democratische Republiek Congo kent een turbulent verleden. Ooit was het een koninkrijk met een levendige handel en productie in ivoor (yep…), koper, kleding en aardewerk. Toen kwam in de 16e eeuw de slavenhandel (tot ver in de 19e eeuw!!) en werden wij in Europa rijk en bleef er van het koninkrijk weinig over. Congo werd een kolonie van ons buurland België en ondanks deze onderdrukking ging het bestuurlijk best goed met redelijke welvaart, vooral voor bepaalde klassen in dat land.

Doorgaan met het lezen van “Een kerstverhaal”

Project bevrijd-de-goudvis; een weekoverzicht.

Ik wíl geen goudvis zijn!

Een tijdje geleden schreef ik hier en hier over zin geven aan je leven. Over passievol leven en de juiste prioriteiten stellen in je leven. Over een betekenisvol leven leven, over een leven dat past bij wat ik werkelijk belangrijk vind.

Ik schreef toen:

Ook als je zo’n beetje meedrijft op de golven van het leven raak je weleens op het verkeerde strand verzeild. Waar het dan ook wel oké toeven is, trouwens. Zo goed dat je misschien vergeet dat je ergens naar op weg was. En dat is prima, voor een tijdje. Maar dat moet je dan wel een keertje beseffen, dat je ergens naar op weg was en nu blijft hangen. Ergens in blijven hangen is óók een keuze namelijk en die maak ik liever bewust dan dat het me overkomt en dat ik dan later spijt heb.

Doorgaan met het lezen van “Project bevrijd-de-goudvis; een weekoverzicht.”