Coronaweek 9. De eerste week met parttime onderwijs.

Over het combineren van thuiswerk en thuisonderwijs was ik verdeeld enthousiast. In de eerste week, toen nog alles nieuw was, ging ik helemaal los op zelfbedachte lessen zoals “tuinles” en “kookles”. Ik schreef daar hier al over. Maar al snel kwam ik toch wel in de knel. Thuisonderwijs is veel minder leuk wanneer je een deadline hebt en niet aan je werk toekomt. Ik schreef daar hier over: het voelde als hardlopen door drijfzand.

Na vier weken zorgde ik voor een wifiverbinding door ons hele huis en ging Zonne zo nu en dan een uurtje op haar kamer werken. Drie weken later ging ik op kamers in eigen huis en nam ik mijn werkplek op zolder in gebruik met de uitdrukkelijke instructie “alleen bij bloed of botbreuken binnenkomen”. Wanneer ik op zolder aan het werk ben ga ik wel ieder uur even “preventief” kijken hoe het met haar is zodat ze toch even wat interactie heeft.
Om het kort te houden: die zolder was echt een goed idee. Ik overweeg nu de rest van het huis te verhuren (nee grapje). Zonne heeft haar eigen manier gevonden om de “bloed en botten regel” enigszins om te buigen: ze schuift gemiddeld één keer per dagdeel een briefje of een maaksel waar ze echt héél trots op is onder de deur door. Vanzelfsprekend vind ik zo’n briefje dan altijd binnen vijf minuten omdat ik toch toevallig van plan was om thee te zetten in de keuken en kan ik op zo’n moment gepast reageren. Ik vind dat een prima compromis.

lees verder

Ja leuk. Een kerstdiner. Heel leuk. Echt.

Dat bedenken ze dan, dat dat leuk is, zo’n kerstdiner op school. Een aangezien de kleuters op vrijdag niet naar school gaan moet dat soort dingen altijd op donderdag. Op vrijdag vóór kerst nemen de juffen sowieso een middagje vrij dus dan kan het niet, zo’n kerstdiner. Maar dat ze vrij nemen dat is begrijpelijk, toch? Juffen hebben het immers zwaar en zo, toch?

Doorgaan met het lezen van “Ja leuk. Een kerstdiner. Heel leuk. Echt.”

Voorleesmoeder

Uitgeverij De Fontein, tekening van Quentin Blake, boek “De GVR” van Roald Dahl

Eén van de allerbelangrijkste doelen in mijn leven is “mooie herinneringen maken”. Persoonlijk denk ik dat dat echt het belangrijkste in eenieders leven zou moeten zijn. Ik zoek dat niet persé in allerlei extreme ervaringen (maar soms wel). Ik zoek dat juist ook in de kleinere dingen. De trouwe lezers kunnen zich misschien nog wel herinneren dat ik weleens wat schreef over paddenstoelen zoeken, wafels bakken op zaterdag en de dwaaltochten door het bos die ik – al dan niet met dochter en al dan niet op zoek naar een geocache – regelmatig onderneem.

Doorgaan met het lezen van “Voorleesmoeder”

Back to the 80’s…. voor het laatst een thuis12uurtje deze week….

Dollydots.com

Sinds wij in Ons Dorp wonen waan ik me af en toe in de jaren ’80. We wonen nu namelijk in eenzelfde type wijk als waarin ik zelf opgroeide, toentertijd waren dit soort woningen nog nieuw. Er wordt veel buiten gespeeld. Buren groeten elkaar. Zelfs op de fiets naar het winkelcentrum voor de boodschappen voelt vertrouwd.

Doorgaan met het lezen van “Back to the 80’s…. voor het laatst een thuis12uurtje deze week….”

Mailtje aan de juf

Onderwerp: Compliment

Beste juf,

Ik had vanmorgen op het schoolplein nog even een heel prettig gesprekje met de moeder van <<meisje>>. Ik heb van haar begrepen dat jij je behoorlijk inzet om ervoor te zorgen dat Zonne zich welkom voelt in de klas en haar plekje vindt.

Zonne komt heel soms thuis met anekdotes over dat een meisje gezegd zou hebben dat ze niet mee zou mogen spelen of dat ze niet op een kinderfeestje van een ander kind zou mogen komen, maar ze laat me daarnaast ook (en vooral) merken dat ze daar zelf heel naturel op reageert en kinderen durft te zeggen dat ze dat niet aardig vindt. Ook liet ze me weten dat ze dat ook tegen jou zegt. Hoe ze hiermee omgaat zegt iets over hoe veilig ze zich voelt.
Doorgaan met het lezen van “Mailtje aan de juf”

De Nieuwe School

Ik weet dat ik lezers heb die niet alleen geïnteresseerd zijn in sparen, opruimen, beleggen en hoe ik mijn werkdag indeel. Dus vandaar dat het vandaag over Zonnes  nieuwe school gaat.

Zonne is begonnen in groep 3/4, een klas van in totaal 24 kinderen: 14 zitten in groep 3 en de overige 10 zijn een jaartje ouder. Voor haar is er veel veranderd: nieuwe kinderen, een nieuwe juf, een nieuwe school. Een vaste plek om te zitten in de klas. En ze moet opeens leren: rekenen, lezen. Zelfs de gymles is nieuw want antroposofen beginnen daar pas mee bij kinderen ouder dan zeven.

Doorgaan met het lezen van “De Nieuwe School”

Een nieuw rooster voor ons alletwee

De school is weer begonnen vandaag. Voor Zonne is dat een nieuwe school, maar daarover schrijf ik nog weleens (over hoe dat bevalt…). Het is nog iets te vroeg.

Wat voor mij samenhangt met die school, is het ritme van de dag. Een nieuwe school met andere tijden, betekent immers een nieuw ritme voor mij. En dat ik mijn dagindeling kan laten afhangen van de school van mijn dochter, dat is een geweldige gift. Dat besef ik en daar ben ik erg dankbaar voor…

Vorige week leerde ik een mede-mama kennen waarvan het kind precies dezelfde overstap maakt als Zonne: van de kleuters op de oude school naar groep drie in de nieuwe school. We hadden afgesproken zodat Zonne en – uhm… laat ik hem even “Pieter” noemen – wat steun aan elkaar zouden kunnen hebben op school. Doorgaan met het lezen van “Een nieuw rooster voor ons alletwee”