De vakantieplannen van dit jaar

Wat gaan we deze zomer doen, qua vakantie, bedacht ik me afgelopen week. Over twee maanden is het namelijk al zover en ik had nog niet echt plannen. Ik heb nooit echt plannen namelijk. Eigenlijk ben ik op een enkele uitzondering na altijd op de bonnefooi op vakantie gegaan. Jarenlang begon die vakantie met een weekje klimtraining geven aan mijn jeugdgroep (dát werd dan wél gepland…) en vervolgens zagen we wel wat we deden. We gingen met eigen vervoer en een klein tentje en zo zijn we bijvoorbeeld weleens bij toeval op Corsica uitgekomen (schitterend eiland, trouwens…).

Doorgaan met het lezen van “De vakantieplannen van dit jaar”

Takenlijst als oplossing voor chaotisch-luie mensen als ik

list

Van nature ben ik behoorlijk chaotisch en lui bovendien. Als ik daar teveel aan toegeef dan ga ik in passiviteit “hangen” waar ik uiteindelijk niet blij van word en mijn omgeving ook niet. Ook kan het me dan zomaar gebeuren dat ik om zeven uur ’s avonds in lichte paniek bedenk dat ik nog moet koken en dat ik geen idee heb wat ik op tafel moet zetten. Inmiddels zou dat tijdstip vervroegd zijn naar het moment dat mijn dochter me “watetenwevanavondman?” vraagt, maar de paniek zou dan alleen maar groter geworden zijn. Doorgaan met het lezen van “Takenlijst als oplossing voor chaotisch-luie mensen als ik”

Doelen voor 2019: hoe het gaat met het sporten.

20190216_0905381304888010751591912.jpg

Eén van de meest gemaakte goede voornemens voor ieder nieuw jaar zal ongetwijfeld zijn dat er meer gesport zou moeten worden.

En ik denk ook zomaar dat “meer sporten” één van dé voornemens is die bij veel mensen binnen een maand sneuvelt.

Dat geldt ook voor mij. Sporten loopt weliswaar als een rode draad door mijn leven en het is zelfs een wezenlijk onderdeel van mijn identiteit, maar ik gaf er al jaren veel minder tijd en aandacht aan dat dat ik wilde. Als je jezelf “een klimmer” noemt, dan moet je af en toe ook wèl aan rotsen of (in Nederland) plastic grepen hangen. Eens per week een paar uurtjes is daarvoor wel wat weinig. Vind ik dan…..

Net zoals bij driekwart van alle Nederlanders, nam ook ik me dus voor om dit jaar meer te gaan sporten.

Doorgaan met het lezen van “Doelen voor 2019: hoe het gaat met het sporten.”

Dingen Dinsdag: blij met de robotstofzuiger! (met tips en een fictief interview)

20190211_1242488515555406094406927.jpg

Ingrid* kan zich haar leven niet voorstellen zonder robotstofzuiger.

Naam:  Ingrid*
Leeftijd: 45
Met wie woon je samen? Ik woon samen met drie katten en mijn zoon van 13.
Wat is je inkomen? Netto €2.530 per maand inclusief toeslagen.
Wat geef je maandelijks uit aan je robotstofzuiger? Mijn robotstofzuiger heeft in het afgelopen jaar alleen maar wat stroom gekost en heel veel tijd bespaard.
Waarom word jij zo blij van je robotstofzuiger? Als alleenstaande moeder komen alle taken automatisch bij mij terecht. Het geeft me een gevoel van vrijheid en rust dat het stofzuigen voor me gedaan wordt. Zeker omdat wij drie langharige katten hebben, zou het anders best veel tijd kosten om dit iedere dag zelf te moeten doen.

‘Ik word gewoon zó blij van mijn robotstofzuiger:

zomaar een taak die van me overgenomen wordt!’

Doorgaan met het lezen van “Dingen Dinsdag: blij met de robotstofzuiger! (met tips en een fictief interview)”

Op klusles bij mezelf

 

Het begon ermee dat ik me verbaasde over het feit dat de ingebouwde muurkast op de overloop zo weinig plankjes had. Dat hoort blijkbaar bij een huis kopen: je verbazen over hoe die vorige bewoners blijkbaar genoegen hadden genomen met zo’n kast die je niet handig kunt gebruiken. Of al die deuren die niet sluiten. De kou die via de voordeur en de schuurdeur binnen komt en een deel van de slaapkamer dat vloerloos is. Dat de zolderkamer een fantastische ruimte is, maar op sommige plekken gewoonweg niet afgewerkt. Een ketel en verwarmingssysteem dat blijkbaar iedere zoveel weken ontlucht en bijgevuld moet worden vanwege afnemende waterdruk. Een tuin met dooie buxussen en een schutting die omwaait bij drie keer niezen.

Dat soort dingen.

Doorgaan met het lezen van “Op klusles bij mezelf”

Een kind als verdienmodel

 

piggy-bank-3-1241190-639x547

Tot en met 2017 hield ik niet precies bij mijn dochter me kost. Ik had bijvoorbeeld een kostenpost “kleding” voor ons beide. Maar in 2018 deed ik het anders. Er waren dit jaar twee specifieke “kinderkostenposten”: de kosten voor kinderopvang en school en verder alle variabele (optionele) kosten zoals kleding en hobby, die ik rubriceerde onder “Zonne”. 

Zo is het gemakkelijk om te zien hoe duur mijn kind eigenlijk is. 

Daarnaast hield ik zoals altijd ook bij wat ik aan toeslagen ontving. 

Doorgaan met het lezen van “Een kind als verdienmodel”

Het mooiste kado

paper-chain-in-the-dark-1152593-1279x850.jpg

Met vele andere Nederlanders leverde ik vanavond mijn eigen bescheiden bijdrage aan de drukste avondspits van het jaar. Er stond, hoorde ik op de radio (want ja… ik luister heel ouderwets nog graag naar radio één wanneer ik in de file sta) ruim 1100 kilometer file.

Gelukkig voor mij, die dichtbij de Duitse grens woont en ook nog eens met een zachte chee praat, staan de meeste files in de Randstad. Mensen betalen daar niet alleen het dubbele voor een huis als dat van mij, maar ze doen ook nog eens veel langer over hun reis van huis naar werk en andersom. Dat is wel een beetje een oneerlijke wedstrijd trouwens want ik werk dus vanuit huis en heb maar één of hooguit twee keer per week een externe afspraak die ik bovendien bijna altijd buiten de filetijd om plan, bovendien zijn veel bezoeklocaties goed bereikbaar met OV.

Maar goed. Ik dwaal af. Ik wilde het vanavond even over iets anders hebben.

Doorgaan met het lezen van “Het mooiste kado”

Een nieuwe les in jongleren….

balls-1464306-1280x960.jpg

Een deel van mijn werk is dat ik regelmatig voor groepen sta. Meestal regel ik dat zelf: ik zorg dat er deelnemers zijn, regel de locatie, zorg voor versnaperingen enzovoorts.

Soms zijn er redenen om werving en regelwerk niet door mij te laten doen en het is inmiddels eerder regel dan uitzondering dat degene die dat dan overneemt, erachter komt dat dat toch moeilijker is dan verwacht.

Die zeven groepsbijeenkomsten die vorige week en deze week zouden plaatsvinden, dat werden er dus nog maar drie en het aantal deelnemers per groepsbijeenkomst is ook wat naar beneden bijgesteld.

Doorgaan met het lezen van “Een nieuwe les in jongleren….”

Making memories in autumn

shutterstock_754882633

Herinneringen maken. Dát is waar ik in deze periode in het boshuisje de prioriteit wil leggen.

En oh ja… iets met het voorbereiden van de verbouwing en de verhuizing naar ons nieuwe huis. Daar doe ik ook dingen voor. Dagelijks. Echt.

Making memories is een veel leukere focus.

Ik vind dat belangrijk. Niet voor niets staat dit doel bovenaan mijn lijstje met doelen en voornemens.

k wil mijn kind en mezelf mooie herinneringen geven. Niet alleen over hoogtepunten, maar ook een gevoel van veiligheid en rijkheid (wat iets anders is dan rijkdom).

Doorgaan met het lezen van “Making memories in autumn”

Samenwerken om werkdruk te voorkomen.

pieces-of-puzzle-1569431-1279x852

…. Hoera, ik heb een nieuwe opdracht, en een hele leuke!

Dat dacht ik eergisteren… maar… het greep me óók een beetje naar de strot. Want já ik ga een onderzoek uitvoeren voor een onderwijsinstelling. Een hele leuke. En buiten mijn comfortzone dus ga ik veel leren. Het is ook een prima betaalde klus. Niet te veel, niet te weinig. Leuk onderwerp, leuke doelgroep om mee in gesprek te gaan, hele leuke methodiek.

En vervolgens vond ik gisteren weer een andere hele leuke aanvraag in mijn inbox. Iets met zieke mensen. Ook al zo’n interessant onderwerp….. Tja… tis de tijd van het jaar: de budgetten moeten altijd op in q4 en in dat kwartaal draai ik meestal de hoogste omzet. Goed nieuws voor mij, dus!

Mááár… Doorgaan met het lezen van “Samenwerken om werkdruk te voorkomen.”

Tosti’s

shutterstock_765452851.jpg

Ondanks dat ik al twee keer een paar uur heb kunnen genieten van ons boshuisje en ondanks dat de grote verhuizing voorbij is valt het me toch best zwaar om alle ballen in de lucht te houden.

Werk gaat immers gewoon door. En dan wel in een strak tempo, want in het eerste kwartaal van dit jaar was de omzet immers afwezig. En daarmee ook het inkomen. Dat moet dus gecompenseerd worden met 12 maanden omzet draaien in 7 maanden tijd. Ik had weer twee offerte-aanvragen vorige week en daar werd ik blij van. Er moet immers geld verdiend worden.

Nou lopen er al een aantal andere opdrachten. Maar hee… dat ga ik makkelijk redden, dacht ik. Want ik werk geen 40 uur meer. Er zit dus meer dan genoeg rek in mijn werkweek. Toch?

Doorgaan met het lezen van “Tosti’s”

Zwembadmoedersbubbel

20180910_1849488532551572391578310.jpg

Ze tipte me om een ander soort haarelastiekjes te gebruiken voor in Zonnes haar, een klein jaar geleden. Want tijdens de zwemles moet het haar uit de ogen en ná de zwemles is het toch wel fijn om de haren goed uit te spoelen. Scheelt toch weer een douchepartij thuis, immers. Maar Zonne piepte behoorlijk omdat ik – hoe voorzichtig dan ook – haar haar niet zondermeer kon bevrijden uit die natte wirwar dat haar kapsel werd tijdens de zwemlessen.

Of ze kapster was, vroeg ik. Met haar hoogblonde haar en kunstwerkjes van nagels had dat zomaar gekund, immers. Hoewel ik daar eigenlijk totaal geen verstand van heb met mijn gemiddelde kappersbezoek van eens per drie jaar…. en dan let ik dus niet echt op nagels. Maar nee…. ze werkte in de zorg… met gehandicapten.

Dat wij elkaar vervolgens opzochten tijdens die zwemlessen was niet persé vanzelfsprekend. Ik ben immers – op co-ouderschap of gezellig getrouwd na – een standaard representant van de rijke witte bubbel. Hoewel geen bakfiets. En zij straalde met haar kapsel en kleding overduidelijk uit dat ze uit het witte gedeelte van de oud-Vogelaarwijk of “prachtwijk” komt. Ook een witte bubbel, maar wel een hele andere dan die van mij.

Doorgaan met het lezen van “Zwembadmoedersbubbel”

Weer terug

Je bent weer terug en dat is fijn.

Vantevoren dacht ik echt: een weekje zonder kind, héérlijk! Ongegeneerd lang lezen overdag. Maaltijden die niet kinderproof zijn. Lange wandelingen maken zonder rekening te hoeven houden. ’s Avonds weg kunnen zonder oppas te hoeven regelen en dat je dan op tijd thuis moet zijn voor die oppas.

Dat die oppas dan op de bank op je zit te wachten, net als vroeger je vader in zijn badjas….

Doorgaan met het lezen van “Weer terug”

Jongleren in de zomer van 2018.

2018-05-28 08.33.15.jpg

De eerste bal: ongepland op vakantie omdat het leuk is. En klimmen.

Ik houd van erop uit gaan, zonder doel, zonder plan. Gewoon met de Sunnybus. Het mooie weer achterna. Vandaag bedenken waar we morgen heen gaan. Me laten inspireren door toeristische apps of de lokale VVV of het landschap, en zo de mooiste plekken bezoeken. Me laten verrassen door waar we zijn.

ik houd van zwerven door bossen, schatzoeken en ik hang graag aan rotsen tijdens mijn vakanties…

Als ik alleen rekening zou hoeven te houden met wat ik zelf leuk vind dan was het allemaal heerlijk overzichtelijk.

De tweede bal: het ondernemerschap.

Eigenlijk past mijn manier van op vakantie gaan perfect bij mijn werk. Zo weet ik vandaag bijvoorbeeld nog niet precies of ik inderdaad over een week of twee “helemaal vrij ben”. En daarmee bedoel ik dan: ik weet nu nog niet of ik over twee weken niet nog even een tussenrapportje of uitgebreid voorstel moet schrijven. Als dat dan nodig is dan moet dat eerst en kan ik nog even een dag of twee níet op vakantie.

Een ondernemer is nooit écht met vakantie. Ik niet, in ieder geval… Ik moet toch echt wel twee of drie keer per week mijn emails checken om te zien of er iets belangrijks is waar ik echt Vandaag Nog Op Moet Reageren.

Nu gaat dat natuurlijk steeds makkelijker. Een jaar of vijf geleden kocht ik nog een SIM-kaart in het land dat we bezochten.
Oké in Frankrijk, laten we eerlijk zijn, ik ben niet zo heel orgineel qua vakantiebestemming….

Doorgaan met het lezen van “Jongleren in de zomer van 2018.”

Hoe ik het kostwinnerschap en moederschap succesvol combineer.

Ik krijg de vraag regelmatig: “Hoe doe jij dat toch, werken en ouderschap combineren?”

Vaak weet de vragensteller dan niet eens dat ik alleenstaande moeder ben . Of “zelfstandige moeder”, zoals ik laatst hoorde. Die titel beviel me wel want mijn liefdesleven – of het gebrek daaraan – hoeft voor mij niet onlosmakend met mijn moederschap verbonden te zijn….

Als je enige kostwinner bent dan is de druk op en verantwoordelijkheid voor werk en inkomen een stuk hoger dan wanneer je bijvoorbeeld tweeverdieners bent. Ik zou met liefde die helft van die verantwoordelijkheid, en ook de uren die ik werk, willen overdragen. Maar zo alleen kan het ook prima.

Nou dames, hier komen mijn succespunten. Ook (juist!) voor vaders, trouwens. En ja, ik weet het, ik heb makkelijk praten. Ik zeg niet dat mijn manier de jouwe is. Jouw situatie is anders. En meer van dat.

Doorgaan met het lezen van “Hoe ik het kostwinnerschap en moederschap succesvol combineer.”

Vijfde wiel

 

“Uhm, Mariimma…. nu ik je zo toch tegen het lijf loop…. uhm… tja…. Wouter en Annabel die komen vanavond dus met Anna bij ons samen eten… uhm… tja… als je het leuk vindt… dan mag je óók wel komen…? ”

Het werd op een wat verontschuldigende toon gezegd. Ze kon er eigenlijk niet omheen aangezien we wel heel erg dicht bij elkaar op de camping stonden. Toevallig elkaar tegen gekomen: drie gezinnen uit dezelfde stad, op dezelfde camping.

Dat gebeurt overigens vaker wel dan niet wanneer ik naar deze camping ga, in dit klimgebied. Soms kom ik ook gezinnen uit andere steden tegen: vage of minder vage bekenden of vrienden uit de klimwereld. ’t Is maar een klein wereldje, immers.

 

Ik zei nee op die uitnodiging. Het voelde als een verplichte uitnodiging. We waren tegelijkertijd aangekomen en twee dagen later kwamen Wouter en Annabel ook met Anna. Sinds die aankomst veranderde de sfeer. Het ging over gezamelijke vrienden van hen die ik ook wel ken, maar met wie ik niet bevriend ben. En het ging over momenten waar ik niet bij was geweest.

Geen probleem. Ieder zijn of haar eigen vrienden. Maar toch voelde ik vanaf dat moment dat Wouter en Annabel (niet hun echte namen)  arriveerden, me niet meer helemaal prettig.

Doorgaan met het lezen van “Vijfde wiel”

De hoogste tijd voor feminisme

Ik heb me laatst toch een potje zitten ergeren.

Het was in de discussie die volgde op een blog waar verder niet zo veel mis mee was: van iemand die vond dat de overheid zich niet zou moeten bemoeien met keuzes die mensen in hun privéleven maken.

In de reacties werd er gezegd dat mannen en vrouwen nu eenmaal verschillend zijn. Dat vrouwen kinderen baren. Nou zie ik ook wel dat mannen en vrouwen anders zijn. Vrouwen kunnen inderdaad (de meesten, dan…) kinderen baren. En mannen hebben ook haren op hun kin en kunnen staand plassen. Dat heeft volgens mij niets met feminisme te maken.

Het waren sommige ándere reacties op dat blog die me de tenen deden rommen. Er werd gezegd / geschreven dat thuisblijfmoeders eigenlijk heel feministisch zijn. Omdat feminisme blijkbaar is dat je je eigen keuzes maakt. En als je ervoor kíest om thuismoeder te zijn dan is dat een zuur verdiende vrijheid van keuze of zo. En dus feministisch of zo.

Doorgaan met het lezen van “De hoogste tijd voor feminisme”

Moeders voor moeders

Mijn vorige blog ging over het al dan niet druk hebben. Dat ik het persoonlijk fijn vind het “wat drukker” te hebben, omdat ik dan gewoonweg tot meer kom en daar blij van word.

Aangezien ik een paar maanden lang geen externe opdrachten had en dus al mijn tijd – thuis – kon besteden aan dingen als ontwikkeling, netwerken, marketing/PR en acquisitie, zonder deadline, voelde het voor mij een beetje alsof ik een thuisblijfmoeder was.

Vandaar dat ik zomaar durfde te beweren dat thuisblijfmoeders het niet druk hebben. Ik had het immers totáál niet druk terwijl ik ook in die niet-drukke maanden toch ook echt wel dagelijks een uur of vier tot zes werkte…
Maar goed. Ik stofzuig dan ook weer niet iedere dag. Misschien is dat het. En strijken doe ik ook al nauwelijks…

Anyway, ik ga vandaag nog even over door over het moederschap. Maar dan vanuit een ander perspectief. En vaders mogen ook meedoen….

Doorgaan met het lezen van “Moeders voor moeders”

Drukdrukdruk?

Ik ben dus zo iemand die houdt van het een beetje druk hebben. Als ik het druk heb, dan kan ik mezelf zo lekker vaak een schouderklopje geven bij afgeronde taken en daar word ik blij van.

Als ik het níet druk heb, dan kan ik alleen maar denken dat “het over een uurtje ook wel kan”. En dat ieder uur. En zo kom ik tot niks. En vind ik mezelf stom.

Het druk hebben is lang een status-symbool geweest en daar ben ik niet (niet langer…) gevoelig voor. Mensen die het druk hebben om het druk hebben, die vind ik vaak een beetje vervelend. En het antwoord “drukdrukdruk, hehehehe!” op de vraag hoe het gaat, is zóó 2001…

Doorgaan met het lezen van “Drukdrukdruk?”

Stil staan en rollen

Weet u nog hoe blij ik vorige week was toen ik die éne opdracht kreeg?

Inmiddels zijn het er alweer drie: één megagrote (dat was die van vorige week), een piepkleintje (die van de schoenen) en een uurtje-factuurtje opdracht die me per week niet meer dan een dag aan tijd gaat kosten, gemiddeld, maar (hopelijk…) een hele tijd door gaat lopen. Misschien wel tot volgend jaar….

Een uurtje-factuurtje opdracht

Zo’n opdracht waarbij ik niet vantevoren hoef te berekenen hoeveel tijd iets kost en vervolgens één bedrag offreer, maar gewoon achteraf alle gewerkte uren mag factureren. Voor mij is dat nieuw. 

Best apart… dat je dan bij een overleg zit in de rol van adviseur…. en vriendelijk voorstelt dat jij wel een voorschot kan maken op het overleg van volgende week met andere belanghebbenden. Omdat je oprecht denkt dat jij de meeste expertise hebt. Maar wetende dat je nog helemaal niet persé was uitgenodigd voor dat overleg, maar nu dus alsnog… Waardoor toch even door je achterhoofd schiet dat je volgende week dus sowieso wel weer twee dagdelen onder de pannen bent en dat je vrij gemakkelijk kunt berekenen hoeveel geld je dan volgende week verdiend hebt aan die voorbereiding, de reistijd en het overleg….

Best apart want het had ook zomaar gekund dat ik dat voorstel niet had gedaan en dat scheelt dan wel een slok inkomen….!

Doorgaan met het lezen van “Stil staan en rollen”