Over geld

Tja dat geld heeft even geen prioriteit in mijn leven. Ik was de afgelopen weken totaal niet gemotiveerd om erover na te denken. Maar de btw-aangifte komt eraan. Dus ik werkte maar alles even braaf bij. Ook mijn privé uitgaven.

De uitgaven….

lees verder

Meten is weten: een rapportcijfer per dag

Foto door Castorly Stock via Pexels

Hoewel je natuurlijk kan overdrijven, zit er wat mij betreft een flinke waarheid in de uitspraak “meten is weten”. Daarom houd ik bijvoorbeeld al sinds 2014 mijn uitgaven bij. Dan wéét je waar het blijft.

Op mijn werk hield ik altijd urenstatussen bij. Ik begon daarmee als werknemer omdat het bij mijn toenmalige werkgever gebruikelijk was. Eigenlijk wist ik niet beter, dus ook toen ik mijn eigen bedrijf oprichtte hield ik gedurende de dag bij waar ik mee bezig was. Zo wist ik wat veel tijd en minder tijd kostte en kon ik daar mijn toekomstige werkzaamheden beter op begroten.

lees verder

Project bevrijd-de-goudvis; een weekoverzicht.

Ik wíl geen goudvis zijn!

Een tijdje geleden schreef ik hier en hier over zin geven aan je leven. Over passievol leven en de juiste prioriteiten stellen in je leven. Over een betekenisvol leven leven, over een leven dat past bij wat ik werkelijk belangrijk vind.

Ik schreef toen:

Ook als je zo’n beetje meedrijft op de golven van het leven raak je weleens op het verkeerde strand verzeild. Waar het dan ook wel oké toeven is, trouwens. Zo goed dat je misschien vergeet dat je ergens naar op weg was. En dat is prima, voor een tijdje. Maar dat moet je dan wel een keertje beseffen, dat je ergens naar op weg was en nu blijft hangen. Ergens in blijven hangen is óók een keuze namelijk en die maak ik liever bewust dan dat het me overkomt en dat ik dan later spijt heb.

Doorgaan met het lezen van “Project bevrijd-de-goudvis; een weekoverzicht.”

Mindfulness: ieder haar eigen versie

Je leest het overal: in deze wereld van technologie, kantoorbanen, sociale media, welvaart, stress, multitasking en continue prikkels zouden wij meer aan meditatie, mindfulness of yoga moeten doen. Zodat we ons kunnen focussen. Zodat we meer in het “hier en nu” leven. Om het leven beter te kunnen overzien, zodat we gelukkiger zijn, zodat we onze creativiteit kunnen benutten en omdat het ons helpt te investeren in de zaken die echt belangrijk zijn. Volgens sommigen zou je zelfs de kans op allerlei vreselijke aandoeningen kunnen vermijden door hun methode te volgen.

Doorgaan met het lezen van “Mindfulness: ieder haar eigen versie”

Uit je leven halen wat erin zit.

Onlangs werd in de actieve slackgroep voor FIRE-adepten een mooi artikel gedeeld van Joshua Becker, een artikel dat te vinden is op de website becomingminimalist.com. Hij stelt in zijn artikel dat het begrip “geluk” in onze maatschappij gedefinieerd wordt in materialistische termen: een huis, auto, reizen, entertainment, uit eten gaan.

Doorgaan met het lezen van “Uit je leven halen wat erin zit.”

Hoera, ik ben imperfect! Een blog over rommelkonterigheid.

Heerlijk chaos… of niet…?

Bij heel veel bloggers lijkt alles goed te gaan. Ze vertellen enthousiast over hun flylady-schema en dat ze iedere avond de keuken opruimen. Ze zeggen nooit iets te kopen en overal orde te hebben.

Voordat je het weet ga je nog denken dat je een afwijking hebt omdat je niet perfect bent. Dat is waarom ik mijn blog “struikelen” genoemd heb: om te vertellen dat imperfectie bestaat en dat dat helemaal niet zo erg is.

Doorgaan met het lezen van “Hoera, ik ben imperfect! Een blog over rommelkonterigheid.”

Vakantiezakgeld

Twee jaar geleden, toen ze vijf was, stelde ik tijdens onze vakantie in Frankrijk dag-zakgeld in voor Zonne. Ze kreeg een euro per dag en het was haar helemaal vrij om te besluiten wat ze met dit geld zou doen.

Meestal kocht ze er een ijsje van. Er waren verschillende ijsjes te koop op de camping, variërend van 60 cent tot twee euro. Het meest begerenswaardig was het zogenaamde “schatkistje”: een blauw plastic bakje in de vorm van een schatkist, met daarin twee smaken ijs en – in het deksel geklemd – een plakplaatje. Om die plaatjes ging het natuurlijk. Zonne is ook dol op verrassingseieren.

Doorgaan met het lezen van “Vakantiezakgeld”

Een dieet dan maar…?

weight-scale-1548017

Ik weeg mezelf ook niet zo vaak eigenlijk. Maar in het afgelopen jaar viel het me geregeld op dat ’t lijf wat minder strak werd en er ook zo af en toe een kilootje bij leek te komen.

Dat is ook echt mijn eigen schuld. Sinds ik nu alweer een jaar of vier thuis werk is de verleiding dichtbij en sluipenderwijs ging ik steeds meer tussendoor snacken. En waar ik voorheen eigenlijk nooit snoepte en een onaangebroken pak stroopwafels gerust een maand of twee ongeopend in een kast kon hebben liggen, gingen er afgelopen winter toch wel heel wat pakken stroopwafels doorheen. Ik kreeg steeds meer een voorkeur voor “zoet”, geen goede ontwikkeling.

De instinker was ook dat dit zó geleidelijk ging, dat ik me er niet bewust van was. Ik ga mijn leeftijd de schuld. Maar pas toen ik een eetdagboek ging bijhouden en daarin ook ècht eerlijk was, zag ik dat er toch wel wat veranderd is in mijn eetpatroon. Dat heeft dus niets met leeftijd te maken.

En toen ik onlangs eindelijk weer eens een nieuwe batterij in mijn weegschaal had gedaan bleek dat ik bijna 63 kilo woog. Dat is nog steeds een prima gewicht, maar het was wel maarliefst vijf kilo méér dan een jaar eerder. Als ik op dezelfde voet door zou gaan dan zou ik over tien jaar meer dan 100 kilo wegen en krijg dat er dan maar weer eens af; ik heb weliswaar geen ervaring met afvallen maar ’t is vast nog veel moeilijker dan op gewicht blijven.

Doorgaan met het lezen van “Een dieet dan maar…?”

Een stappenplan voor Financiële Onafhankelijkheid: Verf je haren blauw!

shutterstock_433446766

Dit jaar heb ik verstandige financiële doelen gesteld: er wordt niet belegd of afgelost totdat ik een fatsoenlijke inkomstenbuffer opgebouwd heb.

Mijn excuses voor het saaie begin van deze blog, geloof me: het wordt snel beter. Echt. 

Eigenlijk had ik dat al een jaar of 17 geleden moeten doen, in het jaar voordat ik besloot om voor mezelf te beginnen. Maar 17 jaar geleden nam ik in een boze bui om goede redenen ontslag en ging in een tent wonen in de Franse Alpen en later in Trentino, Italië, waar ik voor een appel en een ei klimles gaf in de rotsen en eens in de twee weken mijn kleren met de hand waste in een gletsjersbeekje.

Dat was ook leuk.

Doorgaan met het lezen van “Een stappenplan voor Financiële Onafhankelijkheid: Verf je haren blauw!”

Imperfectie mag er zijn

85808-magnet-a-clean-house-a

Laatst belde ze. Het was druk op de weg en ze ging het niet redden om haar zoon op tijd op te halen van de BSO. Of ik misschien….?

Ja natuurlijk. De BSO is immers twee minuten lopen en ik vind haar zoon lief. ’t Is een kind met een iets ingewikkeldere gebruiksaanwijzing dan de meeste kinderen en dat is best lastig voor haar. Wat mij betreft compenseert hij die gebruiksaanwijzing ruimschoots met zijn natuurlijke charme en zijn grote hart, hoewel het gewoon wel even geduurd heeft tot ik dat ontdekte. Zij kan echter niet iedereen zomaar even vragen om in te springen en als zelfstandige moeder zonder partner heeft ze dat vangnet even hard nodig als ik. Ik zei dus “ja”.

Doorgaan met het lezen van “Imperfectie mag er zijn”

Een balansdagje met kletskoppen.

weight-scale-1548017

Als jongvolwassene was ik behoorlijk mager. Vervolgens werd ik “slank”en inmiddels heb ik een voor mijn lengte normaal gewicht. Maat 38, nog steeds dikke prima.

Maar sinds ik de 40 gepasseerd ben kan ik sommige kleding toch beter niet meer dragen. ’t Is niet meer zo strak allemaal, namelijk.

Bij mij in de familie verzamelt iedere extra kilo zich op de buik. Ook bij mij en ik vind dat mijn lijf daar niet persé mooier van wordt, zéker wanneer dat “alleen maar een extra vetlaagje” en die schattige buikrolletjes zich verenigen tot een licht overhangende “kwab”.
Mijn gewicht gaat toch echt langzaam omhoog en dat is zichtbaar. Ik zorg goed voor mezelf: nooit meer een echte stressweek en ook geen “rock basic kampeerweken” meer waarbij ik maaltijden oversla.

Doorgaan met het lezen van “Een balansdagje met kletskoppen.”

Mensen zijn geen robots

20190122_1152214320958165290745033.jpg

Er is veel onderzoek gedaan naar waarom mensen bepaalde goede voornemens niet volhouden. Tijdens mijn psychologiestudie werkte ik aan een aantal van die onderzoeken mee. Het leukste onderzoek was nog wel, dat ik mensen liet deelnemen aan een “smaaktest” waarin ze diverse soorten koekjes proefden om deze vervolgens te beoordelen op zaken als “mondgevoel” en “geur”. Er waren twee condities: de helft van de proefpersonen dronken vantevoren een ijskoude milkshake, de andere helft niet.

College-studenten voerden smaaktests uit naar andere lekkere dingetjes: snoepjes, chocolaatjes, vla en zoutjes of zo. Ik weet het niet meer precies. Ook zij gaven de helft van hun proefpersonen vóór de smaaktest een milkshake.

Wat de proefpersonen echter niet wisten, was dat wij niets deden met die ingevulde smaakformulieren. Ons ging het erom of mensen die vantevoren die milkshake hadden gedronken al dan niet meer koekjes gingen proeven. Ook wilden we weten of onze proefpersonen aan de lijn deden of vonden dat zij dat zouden moeten doen.

Doorgaan met het lezen van “Mensen zijn geen robots”

Geel blauw en oranje.

paint-box-1420181

Al meteen nadat ik bij de notaris geweest was, hing ik tientallen kleurenkaartjes op in de huiskamer. Er lag immers een tijd lang geen vloer in, dus dat was hét moment om de muren te verven.

Maar ik bleef twijfelen. Groen…. blauw… roze…. grijs…. licht…. donker…. fel…. vergrijsd….

Onze huiskamer is behoorlijk licht dus hij kan wel wat kleur hebben. Zélfs donkerblauw overwoog ik.

Doorgaan met het lezen van “Geel blauw en oranje.”

Mijn 5e poging tot een weekmenu

Ja mensen daar ben ik weer met een nieuw weekmenu verhaal. Ik heb namelijk een nieuwe manier gevonden. Het werkt al drie dagen. 

Ook de vorige keren had ik het ei van columbus gevonden, I know. Maar nu dus een nog groter, mooier, beter ei, echt!

Mijn blog heet niet voor niks “Struikelen” ik probeer vanalles maar niet alles lukt. Ik kan mezelf en ook u, mijn lieve lezer, dus niet beloven dat ’t wat wordt deze keer. Maar ik doe opnieuw een poging. En ook wanneer ik ’t maar een maand volhoud, is er altijd weer wat geleerd. 

Wat ik al leerde van alle pogingen….

Zo leerde ik, toen ik een tijdje geabonneerd was op van die bestwelprijzige maaltijdboxen, de meerwaarde van sauzen. Er was namelijk altijd een saus. En sommige sauzen zijn heel makkelijk. Bijvoorbeeld: yoghurt met een beetje mosterd en dille-uit-de-diepvries. Eén minuutje werk; heerlijk over sperziebonen.

Doorgaan met het lezen van “Mijn 5e poging tot een weekmenu”

Een nieuwe les in jongleren….

balls-1464306-1280x960.jpg

Een deel van mijn werk is dat ik regelmatig voor groepen sta. Meestal regel ik dat zelf: ik zorg dat er deelnemers zijn, regel de locatie, zorg voor versnaperingen enzovoorts.

Soms zijn er redenen om werving en regelwerk niet door mij te laten doen en het is inmiddels eerder regel dan uitzondering dat degene die dat dan overneemt, erachter komt dat dat toch moeilijker is dan verwacht.

Die zeven groepsbijeenkomsten die vorige week en deze week zouden plaatsvinden, dat werden er dus nog maar drie en het aantal deelnemers per groepsbijeenkomst is ook wat naar beneden bijgesteld.

Doorgaan met het lezen van “Een nieuwe les in jongleren….”

Een dure maand

Eerst even een goed nieuwtje: Zonne en ik gingen gisteren naar zo’n blauw-met-gele winkel om naar bedden te kijken en we kochten niets.

We gingen namelijk alleen kijken. Zonne heeft namelijk geen bed meer sinds onze verhuizing. Nou is dat niet z’n ramp want ze slaapt toch altijd in mijn bed want die zou nou toch alleen maar in de opslag staan. Maar op een dag moet ’t kind toch echt wel weer een bed. Voordat ze 16 is of zo….

Dat nieuwe bed, daarvan gingen we dus de “mogelijkheden verkennen” in die bekende winkel. Nadat ze jarenlang in lelijke afdankertjes sliep wil ik namelijk een goednieuw bed voor haar kopen. En ook een nieuw matras en een nieuw dekbed met een nieuwe overtrek. Nieuwfrisfijn. Omdat ze zelf zo lief, fris en fijn is….. Doorgaan met het lezen van “Een dure maand”

Tosti’s

shutterstock_765452851.jpg

Ondanks dat ik al twee keer een paar uur heb kunnen genieten van ons boshuisje en ondanks dat de grote verhuizing voorbij is valt het me toch best zwaar om alle ballen in de lucht te houden.

Werk gaat immers gewoon door. En dan wel in een strak tempo, want in het eerste kwartaal van dit jaar was de omzet immers afwezig. En daarmee ook het inkomen. Dat moet dus gecompenseerd worden met 12 maanden omzet draaien in 7 maanden tijd. Ik had weer twee offerte-aanvragen vorige week en daar werd ik blij van. Er moet immers geld verdiend worden.

Nou lopen er al een aantal andere opdrachten. Maar hee… dat ga ik makkelijk redden, dacht ik. Want ik werk geen 40 uur meer. Er zit dus meer dan genoeg rek in mijn werkweek. Toch?

Doorgaan met het lezen van “Tosti’s”

Vakantie voorbereiden, werken, verhuizing voorbereiden… hm waar zal ik ‘es mee beginnen…?

Ik besloot een paar weken geleden dat we niet op vakantie gingen naar het buitenland, maar in Nederland blijven. Ook gaan we minder lang dan gebruikelijk: twee weken in plaats van dik drie weken. Als je niet ver hoeft te rijden, kan dat natuurlijk ook.: we rijden 200 kilometer naar het noorden in plaats van 1.000 kilometer naar het zuiden.

De verhuizing komt er immers aan. Dat kost geld. En tijd. En energie. Reden genoeg om het rustigaan te doen dit jaar. Dat halen we wel weer eens in…

Opruimen: de never ending story…

En oh ja: er moet nog opgeruimd, ingepakt en weggegooid worden….

Ik heb natuurlijk al veel gedaan in april, voordat ik mijn huis te koop zette. Maar zodra de rondleidingen voor potentiële kopers voorbij waren stopte ik met het opruimen. En dat terwijl ik best wist dat je sommige kasten beter niet kunt opentrekken.

Doorgaan met het lezen van “Vakantie voorbereiden, werken, verhuizing voorbereiden… hm waar zal ik ‘es mee beginnen…?”

Hou jij ook zo van plannen maken en niet uitvoeren? Dan heb ik voor jou een give-away!

De mensch is een gewoontedier en lui van nature, bovendien.

…. of had ik het nu eigenlijk gewoon over mijzelf in plaats van ons allemaal…..? hmmzz…..

 

Dusss… even opnieuw….

 

Ik ben een gewoontedier en lui bovendien. Er is wat voor nodig om mij in beweging te krijgen. Een deadline, bijvoorbeeld. Als er zo’n deadline aankomt, kan ik bergen verzetten.

Ik heb dus een baan die bij me past. Ik blijf in beweging. En eigenlijk krijg ik – op mijn eigen onnavolgbare manier – best wel wat gedaan. Ik sport zelfs.

Maar nu komt die verhuizing er dus aan en ik kijk er niet naar uit. Veel werk, immers.

Ik maakte dus een leuk schema met heel veel taken. Lekker doorstrepen, dacht ik. Maar na twee dagen raakte ik achter op dat schema en inmiddels zijn we een paar weken verder. Weken waarin ik best veel deed maar niets wat op opruimen en inpakken lijkt.

Doorgaan met het lezen van “Hou jij ook zo van plannen maken en niet uitvoeren? Dan heb ik voor jou een give-away!”