Vakantiezakgeld

Twee jaar geleden, toen ze vijf was, stelde ik tijdens onze vakantie in Frankrijk dag-zakgeld in voor Zonne. Ze kreeg een euro per dag en het was haar helemaal vrij om te besluiten wat ze met dit geld zou doen.

Meestal kocht ze er een ijsje van. Er waren verschillende ijsjes te koop op de camping, variërend van 60 cent tot twee euro. Het meest begerenswaardig was het zogenaamde “schatkistje”: een blauw plastic bakje in de vorm van een schatkist, met daarin twee smaken ijs en – in het deksel geklemd – een plakplaatje. Om die plaatjes ging het natuurlijk. Zonne is ook dol op verrassingseieren.

Doorgaan met het lezen van “Vakantiezakgeld”

Vakantie – voorpret

Neuschwanstein ligt helaas niet op de route
(neuschwanstein.de)

Wat ik van het reizen van de Sunnybus geleerd heb, is dat het gewoon véél relaxter is wanneer je besluit dat je vakantie begint wanneer je de deur van je huis achter je dicht trekt. Met een camperbusje is dat niet zo lastig, maar dit jaar gaan we niet met de Sunnybus. Die gaat morgen op marktplaats, ik hoop haar vóór onze vakantie nog te verkopen.

Doorgaan met het lezen van “Vakantie – voorpret”

De vakantieplannen van dit jaar

Wat gaan we deze zomer doen, qua vakantie, bedacht ik me afgelopen week. Over twee maanden is het namelijk al zover en ik had nog niet echt plannen. Ik heb nooit echt plannen namelijk. Eigenlijk ben ik op een enkele uitzondering na altijd op de bonnefooi op vakantie gegaan. Jarenlang begon die vakantie met een weekje klimtraining geven aan mijn jeugdgroep (dát werd dan wél gepland…) en vervolgens zagen we wel wat we deden. We gingen met eigen vervoer en een klein tentje en zo zijn we bijvoorbeeld weleens bij toeval op Corsica uitgekomen (schitterend eiland, trouwens…).

Doorgaan met het lezen van “De vakantieplannen van dit jaar”

Een wc-rol die je niet hoeft mee te brengen

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Gewoon een wc waar je op kunt zitten. Met een wc-rol die je niet hoeft mee te brengen.

Op je blote voeten je bed uit en dat je dan niet meteen koude voeten hebt. Of prikkels van de kastanjebolsters onder je voeten omdat de vriendinnetjes van je dochter wéér vergeten zijn hun schoenen uit te trekken voor binnenkomst. Of zand. Of modder.

Dat je een kraan hebt. Die je open kunt doen. En dat daar dan naar keuze warm, koud of kokend water uit komt. Dat je zó kunt drinken.

Doorgaan met het lezen van “Een wc-rol die je niet hoeft mee te brengen”

Een ochtendwandelingetje door het elfenbos

De lucht vochtig nog

Dauw op het gras en natte sokken

Over het platgetrapte gaas springen we

En nemen de hondenuitgang

Door het blauwebloemenveld

We volgen het pad dat naar die onbekende bestemming gaat

En slaan toch maar linksaf

Terug naar huis

Een andere keer misschien dan lopen we wel door

Maar voor vandaag vind ik het nu genoeg

Doorgaan met het lezen van “Een ochtendwandelingetje door het elfenbos”

Autowasweertje

20190422_131632718446893405479035.jpg
De buitenkant van de bus al schoon, de ramen moesten wel nog duidelijk even een sopje….

De scholen zijn dicht, het is vakantieperiode. En voor het eerst sinds afgelopen zomer gaan wij erop uit. Ik heb er zin in! Van het weekend gingen Zonne en Pippa uit logeren naar opa en oma, zodat ik even wat werkdingen kon doen en even vakantie had van de hond uitlaten en boterhammen smeren.

Soms is burgerlijk gewoon heel leuk: de auto wassen bijvoorbeeld.

Maandag poetste ik de Sunnybus van binnen en van buiten. Alles wat “standaard” in de bus zit werd er uitgehaald en à la Marie Kondo opgeruimd. Zelfs in een oud volkswagenbusje is dat blijkbaar nodig…. Doorgaan met het lezen van “Autowasweertje”

Doelsparen kan best leuk zijn!

shutterstock_1024871776

Veel mensen gebruiken de “enveloppenmethode” of “potjesmethode” om hun geld te beheren. Eén envelop voor de boodschappen, een andere voor kleding, enzovoorts. In een enkel geval heb ik weleens gelezen dat iemand daar ook daadwerkelijk enveloppen voor gebruikt met daarin ook echt cash geld. Maar er zijn ook banken die dit mogelijk maken met aparte rekeningen. Ik neem aan dat de potjesspaarders dat dan op deze manier doen.

Sommige mensen doen dit voor de dagelijkse / wekelijkse uitgaven. Andere mensen hebben alleen potjes met reserveringen. Voor een nieuwe auto, de vakantie, de zorgverzekering, zorgkosten etcetera.

Persoonlijk ben ik daar niet zo van. Ik vind het onoverzichtelijk, waardoor je – denk ik dan – geen idee hebt hoeveel geld je in totaal eigenlijk wel niet op al die rekeningen of in al die potjes hebt zitten. Ik heb er immers voor gekozen om niet te weinig, maar óók niet te veel spaargeld te hebben: bij mij gaat het geld dat ik “over” heb naar beleggingen. Doorgaan met het lezen van “Doelsparen kan best leuk zijn!”

De vakantiemodus thuis

De afgelopen twee weken leefden wij op een camping in de Sunnybus. Gisteren kwamen we weer thuis.

Nu sprak ik zojuist met een vriendin. We wisselden vakantieverhalen uit. Allebei waren we weer blij thuis te zijn: eindelijk weer eens met schone voeten naar bed. Toch wel lekker. En dat je dan toch niet het gevoel hebt echt vies te zijn, op vakantie, zodat je die vieze voeten lekker vies laat zijn….

De vriendin liet weten helemaal tot rust gekomen te zijn. Ze maakte zich minder druk, ook om haar dochter. Allerlei irrelevante moederbezorgdheden waren als sneeuw voor de zon verdwenen. Ze kon er weer tegen.

Doorgaan met het lezen van “De vakantiemodus thuis”

Jongleren in de zomer van 2018.

2018-05-28 08.33.15.jpg

De eerste bal: ongepland op vakantie omdat het leuk is. En klimmen.

Ik houd van erop uit gaan, zonder doel, zonder plan. Gewoon met de Sunnybus. Het mooie weer achterna. Vandaag bedenken waar we morgen heen gaan. Me laten inspireren door toeristische apps of de lokale VVV of het landschap, en zo de mooiste plekken bezoeken. Me laten verrassen door waar we zijn.

ik houd van zwerven door bossen, schatzoeken en ik hang graag aan rotsen tijdens mijn vakanties…

Als ik alleen rekening zou hoeven te houden met wat ik zelf leuk vind dan was het allemaal heerlijk overzichtelijk.

De tweede bal: het ondernemerschap.

Eigenlijk past mijn manier van op vakantie gaan perfect bij mijn werk. Zo weet ik vandaag bijvoorbeeld nog niet precies of ik inderdaad over een week of twee “helemaal vrij ben”. En daarmee bedoel ik dan: ik weet nu nog niet of ik over twee weken niet nog even een tussenrapportje of uitgebreid voorstel moet schrijven. Als dat dan nodig is dan moet dat eerst en kan ik nog even een dag of twee níet op vakantie.

Een ondernemer is nooit écht met vakantie. Ik niet, in ieder geval… Ik moet toch echt wel twee of drie keer per week mijn emails checken om te zien of er iets belangrijks is waar ik echt Vandaag Nog Op Moet Reageren.

Nu gaat dat natuurlijk steeds makkelijker. Een jaar of vijf geleden kocht ik nog een SIM-kaart in het land dat we bezochten.
Oké in Frankrijk, laten we eerlijk zijn, ik ben niet zo heel orgineel qua vakantiebestemming….

Doorgaan met het lezen van “Jongleren in de zomer van 2018.”

We gaan tóch…

We nemen de laptop mee, lieve inbreker. De kleren zijn bijna allemaal jaaaren oud, de afgelopen acht jaar heb ik geen meubels gekocht, ik zet koffie in een perculator en de tv is kapot. Dus succes met het vinden van waardevolle spullen….

Ik heb weer niks gereserveerd of zo en ik weet dat dat eigenlijk wel nodig is in Frankrijk in de meivakantie. Want de Fransen hebben óók vrij. Maar de Belgen en de Engelsen niet, dus we gaan ervoor. Een klein camperbusje past overal, immers, en als echt alle campings vol zijn dan gaan we gewoon ergens “wild” staan en eens in de drie dagen naar een zwembad.

Het komt altijd goed. Dat weten we inmiddels wel.

Doorgaan met het lezen van “We gaan tóch…”

Koekenpan

We zijn op een natuurkampeerterrein in oostelijk Flevoland, daar waar het nauwelijks te zien is dat er vroeger een Zuiderzee was.

Ik kan even niet opzoeken hoe het gebied heet. Want geen Internet. Ik schrijf deze blog offline. We zijn offline. Heerlijk.

Oh ja. Noordoostpolder.

Winterkamperen is de ultieme mindfulness in de praktijk. Leven in het moment. Met Pippa erbij is zelfs het keukenkastje opendoen geen vanzelfsprekendheid.

Van de bank opstaan kan niet. De tafel moet opzij of op zijn minst naar voren zodat ik eronderdoor kan. Daar ligt nu Pippa. Die dus opzij moet en opzij is níet op de bank. Dan kan het kastje open….

En nee dat is niet vervelend. Dat is hoe het is. We hebben geen haast.

Doorgaan met het lezen van “Koekenpan”