Een dieet dan maar…?

weight-scale-1548017

Ik weeg mezelf ook niet zo vaak eigenlijk. Maar in het afgelopen jaar viel het me geregeld op dat ’t lijf wat minder strak werd en er ook zo af en toe een kilootje bij leek te komen.

Dat is ook echt mijn eigen schuld. Sinds ik nu alweer een jaar of vier thuis werk is de verleiding dichtbij en sluipenderwijs ging ik steeds meer tussendoor snacken. En waar ik voorheen eigenlijk nooit snoepte en een onaangebroken pak stroopwafels gerust een maand of twee ongeopend in een kast kon hebben liggen, gingen er afgelopen winter toch wel heel wat pakken stroopwafels doorheen. Ik kreeg steeds meer een voorkeur voor “zoet”, geen goede ontwikkeling.

De instinker was ook dat dit zó geleidelijk ging, dat ik me er niet bewust van was. Ik ga mijn leeftijd de schuld. Maar pas toen ik een eetdagboek ging bijhouden en daarin ook ècht eerlijk was, zag ik dat er toch wel wat veranderd is in mijn eetpatroon. Dat heeft dus niets met leeftijd te maken.

En toen ik onlangs eindelijk weer eens een nieuwe batterij in mijn weegschaal had gedaan bleek dat ik bijna 63 kilo woog. Dat is nog steeds een prima gewicht, maar het was wel maarliefst vijf kilo méér dan een jaar eerder. Als ik op dezelfde voet door zou gaan dan zou ik over tien jaar meer dan 100 kilo wegen en krijg dat er dan maar weer eens af; ik heb weliswaar geen ervaring met afvallen maar ’t is vast nog veel moeilijker dan op gewicht blijven.

Doorgaan met het lezen van “Een dieet dan maar…?”

Een blog over zwarte gaten en FIRE-verslaving

20190508_0907207030512457195277917.jpg

Door de financiële en zakelijke besluiten die ik de laatste tijd genomen heb, en ook gewoon omdat ik het geluk heb om in de rijke witte bubbel te leven, kan ik als zelfstandige alleenstaande moeder toch parttime werken.

Ik zou best iets méér willen werken, eigenlijk, maar het aantal opdrachten dat ik als zelfstandige krijg is van meer afhankelijk dan van de wil om meer te werken. Fingers crossed dat die éne opdracht doorgaat, dus, en in de tussentijd geniet ik gewoon van de vrije uren die ik heb. Er komt echt wel weer een keer een drukkere periode aan.

Doorgaan met het lezen van “Een blog over zwarte gaten en FIRE-verslaving”

Takenlijst als oplossing voor chaotisch-luie mensen als ik

list

Van nature ben ik behoorlijk chaotisch en lui bovendien. Als ik daar teveel aan toegeef dan ga ik in passiviteit “hangen” waar ik uiteindelijk niet blij van word en mijn omgeving ook niet. Ook kan het me dan zomaar gebeuren dat ik om zeven uur ’s avonds in lichte paniek bedenk dat ik nog moet koken en dat ik geen idee heb wat ik op tafel moet zetten. Inmiddels zou dat tijdstip vervroegd zijn naar het moment dat mijn dochter me “watetenwevanavondman?” vraagt, maar de paniek zou dan alleen maar groter geworden zijn. Doorgaan met het lezen van “Takenlijst als oplossing voor chaotisch-luie mensen als ik”

Het ochtendexperiment en de ervaringen

20190110_0839233288247934612717602.jpg

Ik bedacht dat ik weleens wilde experimenteren met vroeg opstaan. Ik vertelde dat ik erg genoot van alle knusheid van ons ochtendritueel, maar dat ik óók eens wilde uitproberen hoe het anders kan.

Grapppig dat je dan reacties krijgt van mensen die vinden dat ik vooral moet blijven genieten van die knusheid en níet vroeger moet opstaan. Bedankt voor die mening, ik heb het 0 seconden overwogen maar uiteindelijk toch maar besloten om gewoon te doen wat ik zélf wil. Ik heb namelijk graag “best of both worlds” en in dit geval kan dat ook gewoon!

Hierbij mijn ervaringen:

Doorgaan met het lezen van “Het ochtendexperiment en de ervaringen”

Dingen – Dinsdag: Nancy* zweert bij haar broodbakmachine

bread-pain-et-biscottes-4-1328015-1279x847

Naam:  Nancy*
Leeftijd: 49
Met wie woon je samen? Mijn vrouw (42) en twee dochters (11 en 9).
Wat is je inkomen? Ons gezamelijke inkomen is ongeveer €5.500 per maand.
Wat heb je uitgegeven aan de broodbakmachine? Ik heb de broodbakmachine gekregen van mijn moeder, die hem nooit gebruikte.
Waarom word jij zo blij van je broodbakmachine? Het is goedkoper, het is gezonder (want je stopt er natuurlijk alleen maar gezonde dingen in), je kunt het deeg maken met de ingrediënten die jij het lekkerste vindt en je hebt altijd vers brood. En een brood bakken met een broodbakmachine kost ook nog eens minder tijd dan er eentje kopen.

‘De geur van versgebakken brood in de ochtend, dat blijft speciaal.

Doorgaan met het lezen van “Dingen – Dinsdag: Nancy* zweert bij haar broodbakmachine”

Een stappenplan voor Financiële Onafhankelijkheid: Verf je haren blauw!

shutterstock_433446766

Dit jaar heb ik verstandige financiële doelen gesteld: er wordt niet belegd of afgelost totdat ik een fatsoenlijke inkomstenbuffer opgebouwd heb.

Mijn excuses voor het saaie begin van deze blog, geloof me: het wordt snel beter. Echt. 

Eigenlijk had ik dat al een jaar of 17 geleden moeten doen, in het jaar voordat ik besloot om voor mezelf te beginnen. Maar 17 jaar geleden nam ik in een boze bui om goede redenen ontslag en ging in een tent wonen in de Franse Alpen en later in Trentino, Italië, waar ik voor een appel en een ei klimles gaf in de rotsen en eens in de twee weken mijn kleren met de hand waste in een gletsjersbeekje.

Dat was ook leuk.

Doorgaan met het lezen van “Een stappenplan voor Financiële Onafhankelijkheid: Verf je haren blauw!”

Doelen voor 2019: hoe het gaat met het sporten.

20190216_0905381304888010751591912.jpg

Eén van de meest gemaakte goede voornemens voor ieder nieuw jaar zal ongetwijfeld zijn dat er meer gesport zou moeten worden.

En ik denk ook zomaar dat “meer sporten” één van dé voornemens is die bij veel mensen binnen een maand sneuvelt.

Dat geldt ook voor mij. Sporten loopt weliswaar als een rode draad door mijn leven en het is zelfs een wezenlijk onderdeel van mijn identiteit, maar ik gaf er al jaren veel minder tijd en aandacht aan dat dat ik wilde. Als je jezelf “een klimmer” noemt, dan moet je af en toe ook wèl aan rotsen of (in Nederland) plastic grepen hangen. Eens per week een paar uurtjes is daarvoor wel wat weinig. Vind ik dan…..

Net zoals bij driekwart van alle Nederlanders, nam ook ik me dus voor om dit jaar meer te gaan sporten.

Doorgaan met het lezen van “Doelen voor 2019: hoe het gaat met het sporten.”

De goede dingen doelen van januari: KIVA

Borrower image

Dit is Monaliza, het is een alleenstaande moeder die in de Philippijnen woont. Ze heeft een groentewinkel en vroeg een lening aan om meer groenten in te kunnen kopen en zo haar omzet te verhogen.

Via KIVA leende ik haar €25 en andere leden van KIVA leenden haar ook een bedrag. Vanaf maart gaat zij deze lening in acht maandelijkse termijnen terugbetalen. Deze terugbetalingen kan ik vervolgens weer in andere mensen investeren.

Doorgaan met het lezen van “De goede dingen doelen van januari: KIVA”

Mensen zijn geen robots

20190122_1152214320958165290745033.jpg

Er is veel onderzoek gedaan naar waarom mensen bepaalde goede voornemens niet volhouden. Tijdens mijn psychologiestudie werkte ik aan een aantal van die onderzoeken mee. Het leukste onderzoek was nog wel, dat ik mensen liet deelnemen aan een “smaaktest” waarin ze diverse soorten koekjes proefden om deze vervolgens te beoordelen op zaken als “mondgevoel” en “geur”. Er waren twee condities: de helft van de proefpersonen dronken vantevoren een ijskoude milkshake, de andere helft niet.

College-studenten voerden smaaktests uit naar andere lekkere dingetjes: snoepjes, chocolaatjes, vla en zoutjes of zo. Ik weet het niet meer precies. Ook zij gaven de helft van hun proefpersonen vóór de smaaktest een milkshake.

Wat de proefpersonen echter niet wisten, was dat wij niets deden met die ingevulde smaakformulieren. Ons ging het erom of mensen die vantevoren die milkshake hadden gedronken al dan niet meer koekjes gingen proeven. Ook wilden we weten of onze proefpersonen aan de lijn deden of vonden dat zij dat zouden moeten doen.

Doorgaan met het lezen van “Mensen zijn geen robots”

Op weg naar een perfect leven in 2019

fireworks-1443819

Ik ben dol op goede voornemens omdat ze richting geven aan mijn leven, aan mijn dromen en ook aan hele praktische zaken. Voornemens houden een mens in beweging. Ik maak ze regelmatig. Sowieso in iedere decembermaand, maar ook tussendoor. Ik verander ze ook regelmatig. En ik vergeet ze. Dat mag allemaal. Sommige doelen en voornemens haal ik overigens wél. Dat is natuurlijk al helemaal prima..

Vorig jaar maakte ik ze hier.

Doorgaan met het lezen van “Op weg naar een perfect leven in 2019”

Niet zeven dagen goede dingen doen

holding-hands-2-1309232-1278x463

Een paar jaar geleden liet ik me een paar keer inspireren door de Verdubbeldame die blogde over de Geefmaand November. Ik deed mee in 2014 en 2015. In 2016 haakte ik af en ook vorig jaar bleef het voor mij bij een eenmalige actie.

Voor mij is een maand blijkbaar heel lang.

Dit jaar heb ik er in de verte nog even aan gedacht. November 2018 was geen Geefmaand maar Verhuismaand. First things first…

Doorgaan met het lezen van “Niet zeven dagen goede dingen doen”

2018: nu al geslaagd.

yellow-wins-1189807-1278x958

Ik houd van goede voornemens en jaardoelen. Ze geven me focus en richting, bovendien benadrukken ze me mezelf te blijven zien als “nooit te oud om te blijven ontwikkelen”.

Ik zal daarom waarschijnlijk altijd voornemens blijven hebben en plannen blijven maken. En ik zal er ook altijd na een tijdje achter komen dat ik misschien wel te veel van mezelf verwachtte, dat ik niet helemaal realistisch was geweest of dat ik gewoonweg te veel een gewoontedier ben om mezelf te veranderen in de “verbeterde ik”. Falen mag echter. Mij gaat het niet alleen om het eindresultaat, maar ook om de weg ernaar toe: wat leer ik ervan doelen te halen en wat leer ik ervan om doelen níet te halen? Dat is ook waarom mijn blog “Struikelen” heet. Ik struikel graag. Want wie nooit probeert die heeft sowieso niets bereikt.

Doorgaan met het lezen van “2018: nu al geslaagd.”

Leefstijlinflatie, maar dan voor FIRE-adepten….

a-round-and-a-round-1529838-1600x1200

Het valt me de laatste tijd vaker op: mensen die steeds weer nieuwe doelen stellen in hun streven naar FIRE (financial independent Retire Early) of HOT (FIRE-light, waarbij je genoeg passief inkomen heb om alleen leuk werk te doen voor een goed inkomen).

Ik doe dat zelf ook.

De zakelijke nullijn.

Vijf jaar geleden leefde ik nog op een absolute nullijn. Dat was de tijd dat ik nog personeel had – maar niet lang meer – en dus hoge vaste zakelijke lasten. Ik huurde een (veel te) groot kantoor voor een schrikbarend hoog bedrag. Ik moest iedere maand veel salarissen betalen. Ook betaalde ik de hoofdprijs voor digitale werkplekken en serverruimte en alle andere sh#t die erbij komt wanneer je met bedrijfsgeheime gegevens werkt in een team.

Regelmatig kwam het voor dat ik privégeld moest terugstorten naar “de zaak” om de salarissen te betalen en dat ik zelf maar een maandje geen salaris kreeg. Tja… dat waren nog eens tijden….

Doorgaan met het lezen van “Leefstijlinflatie, maar dan voor FIRE-adepten….”

Les in minimalisme: een kleine keukenvoorraad.

shutterstock_1076536211

In juli bedacht ik me dat ik deze periode in het boshuisje prima zou kunnen gebruiken voor oefeningen in minimalisme. Ik bedacht dat het leuk was om daar een serie over te schrijven: wat past bij ons en wat niet? Wat mislukt, wat lukt?

Vandaag schrijf ik over mijn lessen in “keukenvoorraadbeheer”.

Ik heb immers al best vaak gezocht naar hoe ik op een handige manier mijn maaltijden kan plannen. Zo heb ik een hele tijd met een weekmenu gwerkt. Ik leerde daar veel van en vooral leerde ik wat voor mij niet werkt.

Overigens dacht ik de laatste keer dat het werken met een weekmenu een blijvertje was, maar niets was minder waar…

Het kostte me toch wel veel tijd namelijk. En die app was toch  niet helemaal ideaal.

Vervolgens ging ik lekker weer ad hoc verder met die boodschappen en dat weekmenu. En ik bedacht vooral waar de ideale “boodschappen, recepten en voorraadbeheer – app” aan moest voldoen. Maar die is er dus (nog) niet.

Doorgaan met het lezen van “Les in minimalisme: een kleine keukenvoorraad.”

Making memories in autumn

shutterstock_754882633

Herinneringen maken. Dát is waar ik in deze periode in het boshuisje de prioriteit wil leggen.

En oh ja… iets met het voorbereiden van de verbouwing en de verhuizing naar ons nieuwe huis. Daar doe ik ook dingen voor. Dagelijks. Echt.

Making memories is een veel leukere focus.

Ik vind dat belangrijk. Niet voor niets staat dit doel bovenaan mijn lijstje met doelen en voornemens.

k wil mijn kind en mezelf mooie herinneringen geven. Niet alleen over hoogtepunten, maar ook een gevoel van veiligheid en rijkheid (wat iets anders is dan rijkdom).

Doorgaan met het lezen van “Making memories in autumn”

Mantra

Het is inderdaad veel geld waard, maar dat geld heb ik al heel lang geleden uitgegeven.  Dat is dus nu niet zonde van het geld, dat was toen zonde van het geld. Ik word er niet armer van als ik het nu weg gooi.

Het is inderdaad af en toe heel handig om het op voorraad te hebben, op feestjes bijvoorbeeld. Maar ik kan ook gewoon aan de gasten vragen of ze wat extra meebrengen om te gebruiken.

Het is ballast. Het moet weg.

Die tijd is voorbij en komt nooit meer terug.  Doorgaan met het lezen van “Mantra”

Hoe het gaat met mijn financiële doelen

Eigenlijk heb ik in 2018 alle financiële doelen die ik zes jaar geleden gesteld heb, gehaald. Of .. zelfs… ik haalde dat al eerder dan in 2018, namelijk op het moment dat mijn woning niet langer meer onder water stond. Oorspronkelijk was dát namelijk mijn enige financiële doel, zes jaar geleden.

Ik zou dus gewoon hebben kunnen stoppen met mijn uitgaven in de gaten houden en nadenken en leren over beleggen, crowdfunden etcetera.

Maar hoe het soms dus gaat met doelen, in ieder geval met die van mij…: je wil vanzelf méér méér méér. Je moet immers íets met je leven, toch?
En aangezien die méér-méér-méér-neiging in dit geval Verstandiger is dan toen ik laatst voor 15.000 euro een complete glamping-uitrusting wilde kopen, ga ik er maar lekker mee door.

Doorgaan met het lezen van “Hoe het gaat met mijn financiële doelen”

Doelsparen kan best leuk zijn!

shutterstock_1024871776

Veel mensen gebruiken de “enveloppenmethode” of “potjesmethode” om hun geld te beheren. Eén envelop voor de boodschappen, een andere voor kleding, enzovoorts. In een enkel geval heb ik weleens gelezen dat iemand daar ook daadwerkelijk enveloppen voor gebruikt met daarin ook echt cash geld. Maar er zijn ook banken die dit mogelijk maken met aparte rekeningen. Ik neem aan dat de potjesspaarders dat dan op deze manier doen.

Sommige mensen doen dit voor de dagelijkse / wekelijkse uitgaven. Andere mensen hebben alleen potjes met reserveringen. Voor een nieuwe auto, de vakantie, de zorgverzekering, zorgkosten etcetera.

Persoonlijk ben ik daar niet zo van. Ik vind het onoverzichtelijk, waardoor je – denk ik dan – geen idee hebt hoeveel geld je in totaal eigenlijk wel niet op al die rekeningen of in al die potjes hebt zitten. Ik heb er immers voor gekozen om niet te weinig, maar óók niet te veel spaargeld te hebben: bij mij gaat het geld dat ik “over” heb naar beleggingen. Doorgaan met het lezen van “Doelsparen kan best leuk zijn!”

De vakantiemodus thuis

De afgelopen twee weken leefden wij op een camping in de Sunnybus. Gisteren kwamen we weer thuis.

Nu sprak ik zojuist met een vriendin. We wisselden vakantieverhalen uit. Allebei waren we weer blij thuis te zijn: eindelijk weer eens met schone voeten naar bed. Toch wel lekker. En dat je dan toch niet het gevoel hebt echt vies te zijn, op vakantie, zodat je die vieze voeten lekker vies laat zijn….

De vriendin liet weten helemaal tot rust gekomen te zijn. Ze maakte zich minder druk, ook om haar dochter. Allerlei irrelevante moederbezorgdheden waren als sneeuw voor de zon verdwenen. Ze kon er weer tegen.

Doorgaan met het lezen van “De vakantiemodus thuis”

Oefenen in minimalisme.

Al jaren streef ik ernaar, naar minimalisme. Maar ondanks allerlei opruimacties en nog veel en veel meer plannen, heb ik nog steeds geen Leeg En Altijd Opgeruimd Huis.

Vergeleken met mijn buren heb ik overigens een prachtig minimalistisch huis. Maar.. eerlijk is eerlijk… zij hebben gewoon bizar veel zooi.

Ik ben denk ik heel gemiddeld. Mijn huis puilt zeker niet uit. Maar de keren dat de eettafel leeg was, op een fruitschaal na, is op éen hand te tellen. Dit jaar. En zo zijn er nog wel wat meer rommelige hoekjes in huis. Het aanrecht bijvoorbeeld. Ik zweer het je: dan ruim ik het leeg en vijf minuten later zijn al die net opgeruimde spullen weer terug gelopen. Echt. Dat deed ik toch zeker niet. Dat ging vanzelf.

Doorgaan met het lezen van “Oefenen in minimalisme.”