Een bericht van de chef de cuisine van huize Struikelen

Ik ben niet persé een keukenprinses maar soms heb ik mijn momenten. Soms ook niet. Soms eten we gewoon een soepje uit de diepvries met gebakken broodreepjes – met – knoflook. Als het aan de zevenjarige lag, stond dat overigens dagelijks op het menu. Maar ik houd toch wel van wat afwisseling.

Doorgaan met het lezen van “Een bericht van de chef de cuisine van huize Struikelen”

Rust en regelmaat

En reinheid. Oh ja. Maar dat vind ik zo’n ouderwets woord… en hoewel ik mijn eten wel graag van een schoon bord eet, ben ik nog nooit ziek geworden van een beetje vies zo nu en dan… Alles schoon vind ik niet persé beter, zeker niet wanneer dat me veel tijd zou kosten.

Maar oké. Ik dwaal al af voordat ik begonnen ben met te vertellen wat ik vandaag wil vertellen. Even opnieuw dan maar.

Doorgaan met het lezen van “Rust en regelmaat”

Klaar met Keto-IF: een korte evaluatie

Quino. Niet keto. Wel lekker. En gezond.

Een maand lang heb ik het keto-IF dieet gevolgd omdat ik merkte dat ik in het afgelopen jaar toch stiekem wat zwaarder geworden was en die extra kilo’s gaven me rondingen en kwabjes op plekken die ik niet zo wenselijk vond.

Inmiddels ben ik er wel klaar mee. Een dieet volgen is best heftig, respect voor mensen die dit jarenlang doen…. Voor mij was het dus een verstandige keuze om er gewoon op tijd “bij te zijn”. Ik kan de zomer prima in, nu. En ik ben een ervaring rijker: ik weet hoe het is om een dieet te volgen.

Wat heeft het volgen van dit dieet me gebracht?

Doorgaan met het lezen van “Klaar met Keto-IF: een korte evaluatie”

Een dieet dan maar…?

weight-scale-1548017

Ik weeg mezelf ook niet zo vaak eigenlijk. Maar in het afgelopen jaar viel het me geregeld op dat ’t lijf wat minder strak werd en er ook zo af en toe een kilootje bij leek te komen.

Dat is ook echt mijn eigen schuld. Sinds ik nu alweer een jaar of vier thuis werk is de verleiding dichtbij en sluipenderwijs ging ik steeds meer tussendoor snacken. En waar ik voorheen eigenlijk nooit snoepte en een onaangebroken pak stroopwafels gerust een maand of twee ongeopend in een kast kon hebben liggen, gingen er afgelopen winter toch wel heel wat pakken stroopwafels doorheen. Ik kreeg steeds meer een voorkeur voor “zoet”, geen goede ontwikkeling.

De instinker was ook dat dit zó geleidelijk ging, dat ik me er niet bewust van was. Ik ga mijn leeftijd de schuld. Maar pas toen ik een eetdagboek ging bijhouden en daarin ook ècht eerlijk was, zag ik dat er toch wel wat veranderd is in mijn eetpatroon. Dat heeft dus niets met leeftijd te maken.

En toen ik onlangs eindelijk weer eens een nieuwe batterij in mijn weegschaal had gedaan bleek dat ik bijna 63 kilo woog. Dat is nog steeds een prima gewicht, maar het was wel maarliefst vijf kilo méér dan een jaar eerder. Als ik op dezelfde voet door zou gaan dan zou ik over tien jaar meer dan 100 kilo wegen en krijg dat er dan maar weer eens af; ik heb weliswaar geen ervaring met afvallen maar ’t is vast nog veel moeilijker dan op gewicht blijven.

Doorgaan met het lezen van “Een dieet dan maar…?”

Boodschappenblog

20190126_1320284542153551038854830.jpg

Mijn oma hield van aanbiedingen. Of ze het nou nodig had of niet… als er een oranje sticker op zat dan kocht ze het.

Er is geen twijfel over mogelijk dat ik haar kleinkind ben.

En weet je… die aanbiedingen in de supermarkt… dat is gewoon de zoveelste factor die meetelt in wat ik uiteindelijk in mijn karretje leg. Boodschappen doen is keuzes maken en het valt nog niet mee om mijn innerlijke kind, mijn innerlijke wereldverbeteraar, mijn innerlijke lekkerbek, mijn innerlijke gezondheidsfreak en innerlijke zuinigaard èn mijn gezond verstand tevreden te houden.

Niet te doen, die supermarkt… … .. . …… ..

Doorgaan met het lezen van “Boodschappenblog”

Een weekmenu, al twee maanden…!

20190114_1129556908892949588179847.jpg

Op 15 november vertelde ik dat ik toch maar weer eens met een weekmenu ging werken.

We woonden toen nog in het boshuisje, maar niet lang meer. En bij het inpakken en uitpakken viel me op dat het me toch weer gelukt was om een aanzienlijke keukenvoorraad aan te leggen.

Ik verwacht blijkbaar een nieuwe wereldoorlog of overstroming. En dat terwijl ons huis boven de zeespiegel ligt…. …..

Doorgaan met het lezen van “Een weekmenu, al twee maanden…!”

Mijn 5e poging tot een weekmenu

Ja mensen daar ben ik weer met een nieuw weekmenu verhaal. Ik heb namelijk een nieuwe manier gevonden. Het werkt al drie dagen. 

Ook de vorige keren had ik het ei van columbus gevonden, I know. Maar nu dus een nog groter, mooier, beter ei, echt!

Mijn blog heet niet voor niks “Struikelen” ik probeer vanalles maar niet alles lukt. Ik kan mezelf en ook u, mijn lieve lezer, dus niet beloven dat ’t wat wordt deze keer. Maar ik doe opnieuw een poging. En ook wanneer ik ’t maar een maand volhoud, is er altijd weer wat geleerd. 

Wat ik al leerde van alle pogingen….

Zo leerde ik, toen ik een tijdje geabonneerd was op van die bestwelprijzige maaltijdboxen, de meerwaarde van sauzen. Er was namelijk altijd een saus. En sommige sauzen zijn heel makkelijk. Bijvoorbeeld: yoghurt met een beetje mosterd en dille-uit-de-diepvries. Eén minuutje werk; heerlijk over sperziebonen.

Doorgaan met het lezen van “Mijn 5e poging tot een weekmenu”