De wind mee

Het ministerie waarvoor ik een opdracht uitvoer heeft haar eerste deelbetaling gedaan. Ik heb er hard voor gewerkt en ik word er goed voor betaald. Met deze betaling heb ik mijn belangrijkste en moeilijkste financiële doel van dit jaar gehaald: een buffer goed voor 8 maanden uitgaven.

Het is voor het eerst dat ik een inkomstenbuffer heb waar ik langer dan een maand of twee op kan terugvallen en die binnen afzienbare tijd nog in stand blijft ook.

Doorgaan met het lezen van “De wind mee”

’s Avonds werken is niet erg

Vanavond werkte ik en dat was niet erg. Tenzij god bestaat natuurlijk, en dat die dan ook nog vindt dat je inderdaad niks mag doen op zondagavond. Dan zou het erg zijn. Maar aangezien ik op haar lijk, zal ze het wel prima vinden dat ik gewerkt heb vanavond. Ik ben immers gecreëerd naar haar gelijkenis. Als ze bestaat dan hè?

Maar ik dwaal af, genoeg over god…

Doorgaan met het lezen van “’s Avonds werken is niet erg”

Wat zou jij doen?

Man man man man man man man man man man.

Ik ga het toch een partij druk hebben, de komende tijd! Niet normaal zeg.

Voor mijn doen dan, hè? Ik ben immers niks meer gewend, ik loop eigenlijk al jaren te lanterfanten. Sinds ik geen werknemers meer heb die me helemaal gek maken tenminste. En het voelt als een half mensenleven geleden dat ik werknemers had, hoewel dat eigenlijk pas een jaar of vijf geleden is.

Doorgaan met het lezen van “Wat zou jij doen?”

Als je geen televisie kijkt dan houd je tijd over.

Inmiddels is de zomervakantie definitief voorbij en ga ik q4 tegemoet, van oudsher het drukste kwartaal van het jaar. In de afgelopen week kreeg ik meerdere aanvragen voor nieuwe opdrachten, ik was dan ook erg druk met het schrijven van offertes. In mijn vakgebied is dat meer dan alleen een prijsindicatie. Het is flink wat nadenkwerk en ik ben daar per offerte toch zeker een uur of zes tot tien zoet mee.

Doorgaan met het lezen van “Als je geen televisie kijkt dan houd je tijd over.”

Rust en regelmaat

En reinheid. Oh ja. Maar dat vind ik zo’n ouderwets woord… en hoewel ik mijn eten wel graag van een schoon bord eet, ben ik nog nooit ziek geworden van een beetje vies zo nu en dan… Alles schoon vind ik niet persé beter, zeker niet wanneer dat me veel tijd zou kosten.

Maar oké. Ik dwaal al af voordat ik begonnen ben met te vertellen wat ik vandaag wil vertellen. Even opnieuw dan maar.

Doorgaan met het lezen van “Rust en regelmaat”