Op kamers in eigen huis

Gisteren repareerde ik het lekkende wastafeltje op zolder. Deze was blijkbaar al lek voordat wij er überhaupt gingen wonen maar als je zo’n kraan nooit gebruikt dan merk je dat dus niet. Een ongebruikt wastafeltje is echter een garantie voor een onfrisse p#tlucht en toen ik dacht dat probleem op te lossen door er even wat water doorheen te laten lopen, kwam ik erachter dat dat water er aan de onderkant weer net zo hard uit kwam.

lees verder

Huppelend je huis door.

Een opgeruimde lade.

Toen ik twee jaar geleden mijn huis in de verkoop had, was ik maandenlang bezig met opruimen van troep. Ik reed ontelbare malen naar de milieustraat en naar de kringloop en zag regelmatig door de bomen het bos niet meer.

Kasten en lades doorakkeren.

Dit nooit meer,” bedacht ik toen. En in de afgelopen week werkte ik daaraan, want voordat je het weet slibt je huis weer helemaal vol… Dus ruimde ik de kast onder de trap leeg. Ik vond een vergeten doosje met oud papier en ordende de tassen. Samen gingen we door het speelgoed en Zonne kreeg de opdracht om per kastje of lade twee dingen weg te gooien. De dozen op zolder werden weer even nagelopen: wat zit er in, wat wil ik bewaren en wat kan weg? Het bleek mee te vallen. De kerstspullen mogen blijven. Ook kon de meeste kleding na zorgvuldige inspectie gewoon weer de kast in.

lees meer

Tien kilo lichter door het lentedieet.

Gisteren is de maand maart begonnen en op deze eerste dagen van de maand voel ik me zeker tien kilo lichter dan in de maanden ervoor. De lente is wat mij betreft begonnen: er zijn krokussen te zien, de natuur is iedere dag een beetje groener dan de dag ervoor en wat daarnaast ook meehelpt is dat het inmiddels licht is wanneer de wekker afgaat. En ook tijdens de avondmaaltijd. De dagen kloppen weer voor mijn gevoel.

lees verder

2020, start van een nieuw decennium

Er is niet alleen een nieuw jaar maar ook een nieuw decennium aangebroken en dat voelt goed. Niet dat het afgelopen decennium zo afschuwelijk was hoor: integendeel. Ik heb in de afgelopen tien jaar belangrijke levenslessen geleerd. Ik heb geleerd om meer balans te vinden tussen werk en privé. Ik heb ook (eindelijk) geleerd hoe ik richting aan mijn leven kan geven, hoe ik aan het roer van mijn eigen leven kan staan. Dat heeft me veel gebracht: een dochter; werk dat bij me past en dat me gelukkig maakt; prachtige momenten; mooie avonturen en een solide financiële basis.

Nu is het 2020 en mijn leven heeft er eigenlijk nog nooit zo mooi uitgezien. Dat is iets om heel dankbaar voor te zijn!

Doorgaan met het lezen van “2020, start van een nieuw decennium”

De tuin in augustus

’t Is wel wat wild, maar ik vind het prachtig!

Dat je vanuit het oude huis niet op de tuin uitkeek vond ik meestal een nadeel, maar soms ook een voordeel. Bijvoorbeeld wanneer ik er een paar weken niet was geweest en het onkruid en vooral de hop de kans had gekregen om alle liefde en aandacht die ik eraan besteed had, te overwoekeren met een jungle-design.

Zo kon ik soms wekenlang “gedwongen binnen blijven” om maar niet te hoeven zien welke klus er weer op me lag te wachten. Weken waarin het natuurlijk alleen maar veel en veel erger werd….

Maar nu zijn we verhuisd en onze nieuwe tuin is slechts zo’n 50 vierkante meter groot. Als ik me even een paar uurtjes flink inzet dan ziet de tuin er weer keurig uit. En ook wanneer ik dat níet doe is de tuin een klein paradijs. Kijk maar…:

Doorgaan met het lezen van “De tuin in augustus”

Hoera, ik ben imperfect! Een blog over rommelkonterigheid.

Heerlijk chaos… of niet…?

Bij heel veel bloggers lijkt alles goed te gaan. Ze vertellen enthousiast over hun flylady-schema en dat ze iedere avond de keuken opruimen. Ze zeggen nooit iets te kopen en overal orde te hebben.

Voordat je het weet ga je nog denken dat je een afwijking hebt omdat je niet perfect bent. Dat is waarom ik mijn blog “struikelen” genoemd heb: om te vertellen dat imperfectie bestaat en dat dat helemaal niet zo erg is.

Doorgaan met het lezen van “Hoera, ik ben imperfect! Een blog over rommelkonterigheid.”

Van niets doen word je lui. Ik wel tenminste.

Ik heb een primaprima leventje, mij hoor je niet klagen. De laatste keer dat ik stress had was een jaar geleden omdat ik toen een huis aan het verkopen was. En de keer daarvóór was alweer twee jaar geleden, toen ik in de clinch lag met die rare antroposofische school en ik ad hoc moest besluiten een andere school te zoeken voor Zonne.

Doorgaan met het lezen van “Van niets doen word je lui. Ik wel tenminste.”

Uitstelklusjes

20190506_1542533662269567966989726.jpg

Nadat ik enthousiast begon met het verven van ons nieuwe huis en tal van andere klusjes, nam de zin steeds meer af. Ik nam dus maar een welverdiende “klus-vakantie” en ging over tot de orde van de dag. Gewoon werken, huishoudelijke klusjes en toen kwam daar ook nog het heerlijke gefrut in de tuin bij dat sinds ik verhuisd ben niet meer als “taak” voelt maar iets leuks voor tussendoor.

Doorgaan met het lezen van “Uitstelklusjes”

Een wc-rol die je niet hoeft mee te brengen

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Gewoon een wc waar je op kunt zitten. Met een wc-rol die je niet hoeft mee te brengen.

Op je blote voeten je bed uit en dat je dan niet meteen koude voeten hebt. Of prikkels van de kastanjebolsters onder je voeten omdat de vriendinnetjes van je dochter wéér vergeten zijn hun schoenen uit te trekken voor binnenkomst. Of zand. Of modder.

Dat je een kraan hebt. Die je open kunt doen. En dat daar dan naar keuze warm, koud of kokend water uit komt. Dat je zó kunt drinken.

Doorgaan met het lezen van “Een wc-rol die je niet hoeft mee te brengen”

Geld besparen door fijn te wonen

house-1519808_1920

Zodra het kon ging ik in de afgelopen jaren in het weekend weg, en dat was vaak. Die behoefte om weg te gaan begon al in mijn studententijd, toen ik toch wel regelmatig in behoorlijk rottige studentenkamers woonde. En dat is altijd zo gebleven, zowel het min-of-meer rottig wonen als het wegvluchten. Het lijkt erop dat ik nu pas, nu ik veertiger ben, het voor elkaar heb om in een huis te wonen dat weliswaar niet perfect is, maar waarvan de nadelen overkoombaar zijn en de voordelen intens aanwezig.

Maar goed. Vluchten was het dus, en niet alleen maar “fijn weggaan”. Een paar jaar lang werkte ik zelfs de éne week van dinsdag tot en met vrijdag en de andere week van maandag tot en met donderdag, om vervolgens die vier vrije dagen in een bos in Frankrijk door te brengen. Dat zijn dan toch zo’n 100 dagen per jaar en dan tel ik de vakanties nog niet eens mee… Want ja… ook bijna alle (school-) vakanties werden “elders” doorgebracht. Ik ging graag een weekendje of een paar weken ergens aan de rotsen hangen.

Later, toen Zonne ook zo af en toe aan haar trekken mocht/wilde komen, kwamen daar de roadtrips met de Sunnybus en kamperen op een natuurkampeerterrein bij. Twee jaar geleden gingen we in de meivakantie naar een dure camping met kindervermaeck. Ik moest namelijk werken en dat kon daar prima vanwege de activiteiten. Maar ook tóen gingen we weg, dus.

Doorgaan met het lezen van “Geld besparen door fijn te wonen”

Dingen Dinsdag: blij met de robotstofzuiger! (met tips en een fictief interview)

20190211_1242488515555406094406927.jpg

Ingrid* kan zich haar leven niet voorstellen zonder robotstofzuiger.

Naam:  Ingrid*
Leeftijd: 45
Met wie woon je samen? Ik woon samen met drie katten en mijn zoon van 13.
Wat is je inkomen? Netto €2.530 per maand inclusief toeslagen.
Wat geef je maandelijks uit aan je robotstofzuiger? Mijn robotstofzuiger heeft in het afgelopen jaar alleen maar wat stroom gekost en heel veel tijd bespaard.
Waarom word jij zo blij van je robotstofzuiger? Als alleenstaande moeder komen alle taken automatisch bij mij terecht. Het geeft me een gevoel van vrijheid en rust dat het stofzuigen voor me gedaan wordt. Zeker omdat wij drie langharige katten hebben, zou het anders best veel tijd kosten om dit iedere dag zelf te moeten doen.

‘Ik word gewoon zó blij van mijn robotstofzuiger:

zomaar een taak die van me overgenomen wordt!’

Doorgaan met het lezen van “Dingen Dinsdag: blij met de robotstofzuiger! (met tips en een fictief interview)”

Een experimentje met een vast maandinkomen

empty-change-purse-1240020-1280x960

Als je merkt dat je toegeeft aan leefstijlinflatie: de teugels weer strak

In december had ik bedacht dat ik mezelf voortaan maar weer eens een vast maandinkomen zou gaan uitkeren. Van dat bedrag zou ik alle uitgaven gaan doen en daarnaast zou ik er ook van doelsparen (voor de vakantie en eventualiteiten) en beleggen in privé.

Ik had mezelf er namelijk op betrapt om “extra uitgaven” maar even snel te doen door wat gezellige overhevelingsacties tussen de zakelijke en privé bankrekeningen die ik beheer. Sommige uitgaven waren echt wel nodig, maar deze uitgaven leidden tot meer en meer, totdat ik besefte dat er toch wel sprake was van leefstijlinflatie.

En er zit een bodem in mijn bankrekening(-en).

Leefstijlinflatie is helemaal niet nodig, zeker niet ten tijde van eenmalige uitgaven vanwege een verhuizing. Het was de hoogste tijd voor een mentale “reset”. Een hele goede manier om dat voor elkaar te krijgen is het jezelf moeilijk maken om het verkeerde gedrag zonder erover na te denken, te blijven vertonen. Het was een goed moment om een barriere op te werpen. In dit geval tussen mijzelf en geld dat ik niet wil uitgeven.

Een realistisch vast inkomen per maand “waarvan ik het maar gewoon moet doen” helpt daar natuurlijk bij.

Doorgaan met het lezen van “Een experimentje met een vast maandinkomen”

Piep zei de muis!

mouse-1390885-1279x1705

Er wonen muizen op zolder. Gezien het aantal poepjes is het er meer dan één…..

Van ontkennen tot een plan

De afgelopen week ben ik er maar druk mee geweest: van net doen alsof er niets aan de hand was tot vijfentwintig websites lezen met informatie over hoe je die schattige beestjes op een diervriendelijke manier weg krijgt.

Ik vroeg hier een daar raad, ik had namelijk gelezen dat een kwart van de Nederlanders per jaar last heeft van muizen. Maar in mijn vrienden- en kennissenkring bleef het met algemeenheden van “Maar jij hebt toch een kat?!” tot “Ik geloof dat ze pindakaas lekker vinden”.

Dat stadium had ik al bereikt vóórdat ik die websites had gelezen……
Dus ik maakte zuchtend maar wat geld van mijn spaarrekening over naar mijn betaalrekening (de bodem daarvan was namelijk al bereikt…. ) en ging over op de uitvoering van mijn plan…

Doorgaan met het lezen van “Piep zei de muis!”

Een nieuw huis is keiduur, ook als je er al even woont

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

… en dat had ik dus even een beetje onderschat….

Wat ik wél had begroot

Die vloer… die had ik netjes begroot. Met de vloerverwarming erbij. En het inhuren van die verhuisdienst die had ik ook al begroot. Voor deze werkzaamheden heb ik zelfs,  zoals het hoort, meerdere offertes opgevraagd, voors en tegens afgewogen en op basis van argumenten knopen doorgehakt.

Ik had zelfs bedacht dat ik toch wel 2.000 euro nodig zou hebben voor verf en gordijnen en zo… en daarnaast nóg eens 1.000 euro voor de kinderkamer van Zonne, omdat zij van mij niet langer meer in een twaalfdehands meegroeipeuterbed meer hoefde te slapen met een dito-twaalfdehands-teviesomovernatedenken matras erin. Mijn dochter mocht een nieuw matras, een nieuw dekbed en een nieuw kussen. En óók een bureau dat ze nu nog “knutseltafel” noemt met daarbij die leuke tweedehandse bureaustoel die kan draaien.

Doorgaan met het lezen van “Een nieuw huis is keiduur, ook als je er al even woont”

Een grafiekje waar je blij van wordt

De gemeente Nijmegen heeft de twijfelachtige eer de hoogste OZB-tarieven van de provincie Gelderland te hebben.

Sinds november woon ik niet meer in deze gemeente: Ons Dorp ligt in een buurgemeente. Nieuw gemeentehuis, andere voorzieningen, andere werkwijze. En gisteren kreeg ik de aanslag gemeentelijke heffingen binnen. Dat was nog eens leuk nieuws: deze kosten daalden voor mij van €1.211 naar €698.

Wát een verschil! Doorgaan met het lezen van “Een grafiekje waar je blij van wordt”

Doelen en voornemens week 1&2

Zoals ieder jaar, heb ik ook dit jaar nogal een lijst met doelen en voornemens. Laatst hoorde ik op de radio dat veel voornemens na twee weken al gesneuveld zijn.

Nou scheelt het dat ik al 16 jaar geleden stopte met roken, dat is immers typisch zo’n voornemen dat júist in die eerste dagen heel zwaar kan wegen. Maar om die voornemens voor mezelf een beetje actueel te houden, is het wel af en toe goed om ze weer eens op een rijtje te zien en erover na te denken.

Bij deze, dus.

Doorgaan met het lezen van “Doelen en voornemens week 1&2”

Geel blauw en oranje.

paint-box-1420181

Al meteen nadat ik bij de notaris geweest was, hing ik tientallen kleurenkaartjes op in de huiskamer. Er lag immers een tijd lang geen vloer in, dus dat was hét moment om de muren te verven.

Maar ik bleef twijfelen. Groen…. blauw… roze…. grijs…. licht…. donker…. fel…. vergrijsd….

Onze huiskamer is behoorlijk licht dus hij kan wel wat kleur hebben. Zélfs donkerblauw overwoog ik.

Doorgaan met het lezen van “Geel blauw en oranje.”

Een zondagochtendberichtje over daglicht en ander geneuzel

stoel

Ik heb goed nieuws, lieve kijkbuiskinderen!

De zon gaat in de komende weken niet nóg vroeger onder dan vandaag. En dat is om 16.25 uur. In mijn regio tenminste, de mensen die vinden dat Amsterdam het centrum van Nederland is zien de zon een minuutje later ondergaan.

En dát terwijl het “pas” 9 december is….

Doorgaan met het lezen van “Een zondagochtendberichtje over daglicht en ander geneuzel”