Een eigenwijze thuisjuf, nu al….

Zonne en ik heb de slag goed te pakken qua thuis blijven, thuisonderwijs en thuis werken. Ik schreef daar hier al eens een keertje over. We hebben een fijn ritme, waardoor ik redelijk aan mijn werk toe kom en er ook voldoende tijd over blijft voor leuke dingen. Vooral voor haar, dan, want ik heb nu eenmaal best een aantal taken die óók zo nu en dan aandacht vragen. De was opruimen bijvoorbeeld…

lees verder

Avonturen in het magische bos

“We gaan naar buiten, met Pippa naar het bos, naar het magisch bos. Maar we gaan op een geheime missie, Zonne! Als je iemand ziet, ook al is het in de verte, wil je me dan waarschuwen? Met een geheim teken of een dierengeluid? Want niemand mag ons zien, niemand mag ons tegenkomen. Anderhalve tot twee meter is voor niet-hoestende mensen, wij willen helemaal niemand tegenkomen vandaag, oké?”

lees verder

Meten is weten: een rapportcijfer per dag

Foto door Castorly Stock via Pexels

Hoewel je natuurlijk kan overdrijven, zit er wat mij betreft een flinke waarheid in de uitspraak “meten is weten”. Daarom houd ik bijvoorbeeld al sinds 2014 mijn uitgaven bij. Dan wéét je waar het blijft.

Op mijn werk hield ik altijd urenstatussen bij. Ik begon daarmee als werknemer omdat het bij mijn toenmalige werkgever gebruikelijk was. Eigenlijk wist ik niet beter, dus ook toen ik mijn eigen bedrijf oprichtte hield ik gedurende de dag bij waar ik mee bezig was. Zo wist ik wat veel tijd en minder tijd kostte en kon ik daar mijn toekomstige werkzaamheden beter op begroten.

lees verder

Huilend in het bos

De dag ervoor hadden ze het gehad over de carnaval-outfits, liet Zonne me ’s morgensvroeg, nadat ze bij me in bed was gekropen, weten. Emma en Evelien gingen als poesje. In identieke outfits en de mama van Emma zou ze identiek schminken. Emma en Evelien zijn zogenaamde “BFF’s”, Best Friends Forever, dus Zonne was er niet echt verbaasd over dat ze dezelfde kleding zouden aandoen.

Carlijn zou als Vaiana gaan. Zonne had een dokters-outfit gekozen. En vervolgens had iemand gezegd dat poesjes nu eenmaal bang waren voor dokters en dat Vaiana de poesjes wel zou beschermen. Zonne zou dus niet mogen meespelen in die dokters-outfit.

lees verder

De financiële opvoeding van een achtjarige

Ze is allang geen kleuter meer. Ze is acht jaar oud en de tweede helft van haar basisschoolperiode is in september gestart. Ze kent alle tafels tot en met die van twaalf van voor naar achter en terug, stiekem doet ze mee met de breuksommen van groep zes en haar oudere neven hebben haar onlangs worteltrekken en machtsverheffen geleerd. Ze weet zelfs al wat priemgetallen zijn en kent het Griekse alfabet uit haar hoofd.

Tijd om weer eens na te denken over de financiële opvoeding…

lees verder

Ziek zijn is saai

Jij weet niet zo goed wat er allemaal aan de hand is want je bent ziek en dat is voor jou een nieuwe ervaring. Jij bent immers nooit ziek.

Je bent niet zo heel ziek hoor. Een beetje maar. Verkouden en misschien een hele lichte verhoging. Hoesten en keelpijn. En ook een ietwat verstopte neus. Dat is alles. Maar jij hebt eigenlijk niet zo veel vergelijkingsmateriaal. Voor jou staat de wereld op zijn kop want je voelt van alles dat je nog niet eerder voelde. Of in ieder geval niet de afgelopen vier jaar.

lees verder

Voorleesmoeder

Uitgeverij De Fontein, tekening van Quentin Blake, boek “De GVR” van Roald Dahl

Eén van de allerbelangrijkste doelen in mijn leven is “mooie herinneringen maken”. Persoonlijk denk ik dat dat echt het belangrijkste in eenieders leven zou moeten zijn. Ik zoek dat niet persé in allerlei extreme ervaringen (maar soms wel). Ik zoek dat juist ook in de kleinere dingen. De trouwe lezers kunnen zich misschien nog wel herinneren dat ik weleens wat schreef over paddenstoelen zoeken, wafels bakken op zaterdag en de dwaaltochten door het bos die ik – al dan niet met dochter en al dan niet op zoek naar een geocache – regelmatig onderneem.

Doorgaan met het lezen van “Voorleesmoeder”

Back to the 80’s…. voor het laatst een thuis12uurtje deze week….

Dollydots.com

Sinds wij in Ons Dorp wonen waan ik me af en toe in de jaren ’80. We wonen nu namelijk in eenzelfde type wijk als waarin ik zelf opgroeide, toentertijd waren dit soort woningen nog nieuw. Er wordt veel buiten gespeeld. Buren groeten elkaar. Zelfs op de fiets naar het winkelcentrum voor de boodschappen voelt vertrouwd.

Doorgaan met het lezen van “Back to the 80’s…. voor het laatst een thuis12uurtje deze week….”

De mooie dingen in de afgelopen weken

Een trein in het bos

Een paar dagen geleden las ik het blijmakerslijstje van Minimal Dutchie Anja. Anja gaf mij nog een eervolle vermelding, heel lief. Maar dat was niet waarom ik het zo fijn vond om om haar blogartikel te lezen. Ze herinnerde me eraan om vooral te blijven stil staan bij alle dingen in mijn leven die me goed doen, waar ik blij van word.

Doorgaan met het lezen van “De mooie dingen in de afgelopen weken”