Ja leuk. Een kerstdiner. Heel leuk. Echt.

Dat bedenken ze dan, dat dat leuk is, zo’n kerstdiner op school. Een aangezien de kleuters op vrijdag niet naar school gaan moet dat soort dingen altijd op donderdag. Op vrijdag vóór kerst nemen de juffen sowieso een middagje vrij dus dan kan het niet, zo’n kerstdiner. Maar dat ze vrij nemen dat is begrijpelijk, toch? Juffen hebben het immers zwaar en zo, toch?

Doorgaan met het lezen van “Ja leuk. Een kerstdiner. Heel leuk. Echt.”

Stakingsmoe

Ik ben maar een simpele ZZP’er en moeder. Wij staken niet, geloof ik. Voor de zekerheid typte ik “staking” en “ZZP” in een zoekmachine en ik kreeg geen oproepjes om me met spandoek en al richting het malieveld te begeven. “Mijn staking” is dus niet gewoon compleet aan mij voorbijgegaan… en ook geen verslagen te vinden van woedende Zzp’ers die een provinciehuis binnendringen. Ik heb niks gemist.
De zoekresultaten leidden tot websites die me zouden kunnen helpen om te stoppen als ZZP’er. Dat is natuurlijk óók een oplossing voor wanneer je wil dat er iets verandert….

Doorgaan met het lezen van “Stakingsmoe”

’s Avonds werken is niet erg

Vanavond werkte ik en dat was niet erg. Tenzij god bestaat natuurlijk, en dat die dan ook nog vindt dat je inderdaad niks mag doen op zondagavond. Dan zou het erg zijn. Maar aangezien ik op haar lijk, zal ze het wel prima vinden dat ik gewerkt heb vanavond. Ik ben immers gecreëerd naar haar gelijkenis. Als ze bestaat dan hè?

Maar ik dwaal af, genoeg over god…

Doorgaan met het lezen van “’s Avonds werken is niet erg”

Rust en regelmaat

En reinheid. Oh ja. Maar dat vind ik zo’n ouderwets woord… en hoewel ik mijn eten wel graag van een schoon bord eet, ben ik nog nooit ziek geworden van een beetje vies zo nu en dan… Alles schoon vind ik niet persé beter, zeker niet wanneer dat me veel tijd zou kosten.

Maar oké. Ik dwaal al af voordat ik begonnen ben met te vertellen wat ik vandaag wil vertellen. Even opnieuw dan maar.

Doorgaan met het lezen van “Rust en regelmaat”

Hoeveel uur werk ik eigenlijk?

clock-1424391-639x426

Al een tijdje ben ik aan het stoeien met mijn takenlijstjes. U weet wel, die takenlijstjes waar ik al eerder over schreef.

In de afgelopen twee jaar ben ik er een ster in geworden om de taken die ik mezelf toebedeeld heb, op een volslagen anarchistische manier elkaar te laten opvolgen. Alleen een aantal kind- en hondgerelateerde zaken gaven de dag ritme: opstaan, kook- en eetmomenten, het volgen van het schoolritme en het uitlaten van de hond. Daarbij is “uitstelgedrag” de laatste weken toch wel een negatieve factor geweest die me werkafmaakstress en negatieve energie opleverde. Met dank aan sociale media.

Doorgaan met het lezen van “Hoeveel uur werk ik eigenlijk?”

Takenlijst als oplossing voor chaotisch-luie mensen als ik

list

Van nature ben ik behoorlijk chaotisch en lui bovendien. Als ik daar teveel aan toegeef dan ga ik in passiviteit “hangen” waar ik uiteindelijk niet blij van word en mijn omgeving ook niet. Ook kan het me dan zomaar gebeuren dat ik om zeven uur ’s avonds in lichte paniek bedenk dat ik nog moet koken en dat ik geen idee heb wat ik op tafel moet zetten. Inmiddels zou dat tijdstip vervroegd zijn naar het moment dat mijn dochter me “watetenwevanavondman?” vraagt, maar de paniek zou dan alleen maar groter geworden zijn. Doorgaan met het lezen van “Takenlijst als oplossing voor chaotisch-luie mensen als ik”