Over struikelen…

Ik googlede laatst op wat dan ook voor onderwerp plus het woordje “tips” en zag linkjes naar duizenden blogs.

Blogs met tips over opruimen, sparen, schoonmaken, ondernemen, opvoeden, genieten, blij zijn, afvallen, tips voor als je ziek bent, een scriptie schrijft, over hoogbegaafdheid, geluk in het huwelijk, beter slapen, studiekeuze, je aan je voornemens houden, happiness bloggers, reizen, etcetera blah blah.

Tips worden overgeschreven, hergebruikt, bij elkaar gezet, er wordt een twist aan gegeven. Mensen lijken allemaal zo deskúndig te zijn. Mensen schrijven blogs waarin ze anderen adviseren over iets wat ze dit jaar zelf pas voor het eerst van hun leven doen…. Met lijstjes en stappenplannen….

Eerlijk gezegd vind ik tips, lijstjes en stappenplannen geven een beetje stom….

Tja. Ik geef dus geen tips. Ik weet namelijk helemaal niet hoe jij het zou moeten doen allemaal. Ik weet amper hoe ik het zélf moet doen, ik weet alleen hoe ik het gedaan heb, hoe ik het nu doe en hoe ik het ga proberen. Dat denk ik tenminste. Soms. En dat niet alles werkt dat besef ik ook maar al te goed…. en dat is wat je op mijn blog kunt lezen.

Wat mij boeit is wat mensen beweegt, wat ze raakt, wat ze moeilijk vinden en hoe ze daarmee omgaan. Ik lees ook graag over hoe mensen door het leven reizen, of ze dat nu letterlijk of figuurlijk doen: er komt altijd wel iets op je pad. Ik lees graag over hoe mensen zoeken naar nut van het leven, een optimaal leven, een beter leven.

Dat is dus ook wat je op mijn blog kunt lezen. Ik vertel mijn verhaal: over de combi van werk en privé. Over hoe het is om ZZP-er te zijn. En moeder. Over wat ik belangrijk en leuk vind in het leven en hoe ik daar meer ruimte voor probeer te maken. Ik schrijf over wat ik meemaak, wat ik probeer te bereiken in mijn leven en hoe ik die weg bewandel. En regelmatig struikel en opkrabbel. Ik schrijf over hoe ik probeer balans in mijn leven te vinden: balans tussen werken en vrije tijd, genieten en moeten, later en nu. Over voornemens en nog meer voornemens. Wat me blij maakt. Wat lukt en wat mislukt. Waar ik om moet lachen, wat me ontroert en wat ik niet wil vergeten. Waar ik trots op ben en waar ik boos van word, ook al is dat nog zó onterecht… Soms gebruik ik tips van anderen, in mijn zoektocht, soms ook niet.

Ik ben niet op zoek naar duizenden lezers. Mijn foto’s zijn niet volmaakt. Ik maak soms een typfout. Ik spreek mezelf soms tegen. Ik blijf niet bij mijn thema’s. Ik hoef niet professioneel over te komen, in ieder geval niet professioneler dan dat ik ben. Ik heb het namelijk lang niet altijd goed voor elkaar en ik ga niet iets ander pretenderen.

Om die reden blog ik anoniem. Ik moet namelijk wel gewoon mijn geld verdienen en soms is het dan beter dat mijn opdrachtgevers niet weten hoe ik soms door het leven heen loop te stuntelen. Ik vind overigens dat ik erg goed (èn professioneel) ben in mijn werk. Maar dat terzijde…

Je bent welkom om mijn verhaal te volgen, met me mee te zoeken, om me te lachen, vanalles van me te vinden. Je mag vinden wat je wil, doen wat je wil, met me ruzie maken, het eens of oneens met me zijn. Je mag me zelfs tips geven. En wie weet…. wie weet doe ik daar dan iets mee. Misschien…

 

Welkom!

 

Mariimma

 

Disclaimer:

De laatste tijd valt me op dat er veel vragen komen wanneer ik vertel over hoe ik probeer financiële onafhankelijkheid te bereiken. Ik begrijp best dat er mensen zijn die het naadje van de kous willen weten over mijn uitgaven, de constructie met mijn BV etcetera. Ook wordt er – al dan niet genuanceerd – met me meegedacht.
Vragen staat natuurlijk vrij, meedenken is fijn en een discussie aangaan vind ik best leuk, zeker wanneer er enige onderbouwing is van een vraag of opmerking en men lijkt te beseffen dat ik in al mijn blogartikelen weliswaar vrij open ben, maar géén van deze artikelen een compleet beeld geven van mijn sitiuatie. 

Toch merk ik dat ik er weinig lol aan beleef om àlle vragen steeds serieus te nemen en te beantwoorden, zeker  adhoccerige vragen en opmerkingen van voor mij onbekende “toevallige passanten”, waarbij ik het gevoel krijg dat ik aan volslagen onbekenden rekenschap moet gaan afleggen voor de keuzes die ik maak. Tenzij het voor jou directe gevolgen heeft, bijvoorbeeld wanneer jij persoonlijk mij moet gaan betalen wanneer blijkt dat mijn keuzes niet de mijne zijn, is het immers de vraag of ik mijn keuzes aan jou moet verantwoorden.

Dus… vragen staat vrij, maar als ik geen zin heb dan geef ik geen antwoord. Als je echt wil discussiëren of een vraag hebt, dan neem ik die graag serieus als jij in je vraagstelling laat zien dat je mij óók serieus neemt. Als je wil weten hoe één en ander precies zit, dan kun je heel veel informatie terugvinden door mijn blog terug te lezen. De categoriën die je in het rechter menu aantreft, kunnen je helpen om zelf antwoorden te vinden. Als je die niet vindt, dan sta ik zeker open voor je vraag! 

9 reacties op Over struikelen…

  1. Gewoon Vlijtig zegt:

    Je bent een duizendpoot. Ik lees je blogs graag.

    Liked by 1 persoon

  2. Mooi stukje! Ik lees je blogs (en reacties bij o.a. mij) graag 🙂 En op een bepaalde manier is het wel hoopvol, dat je ook met 40+ jaar leefervaring nog het idee kunt hebben dat je stuntelt. Ik vraag mezelf ook wel eens af wanneer ik nu eindelijk ‘groot’ ben, om daarna ook te bedenken dat dat blijkbaar helemaal niet bestaat.

    Liked by 1 persoon

    • mariimma zegt:

      Het grootste voordeel van ouder worden is wat mij betreft dat je met een glimlach naar je gestuntel kijkt omdat je ontdenkt hebt dat niet alleen het eindresultaat telt. Maarook de weg ernaartoe…. en dat je altijd onderweg zou moeten blijven. 😊

      Like

  3. Mama Tinus zegt:

    Wat verwoord je het mooi. Dat is ook precies waarom ik graag bij je lees. En ik vind het heerlijk dat je schrijft over je leven zoals het is; leuk, moeilijk, leerzaam, vernieuwend enz.

    Liked by 1 persoon

  4. Mathilde zegt:

    precies daarom vind ik jouw blog leuk. Je bent eerlijk over wat goed gaat en wat niet. Stuntelen door het leven, hoe herkenbaar. En inderdaad, nu ik ouder word, kijk ik met een glimlach naar mijn eigen gestuntel, wat heb je dat mooi gezegd.

    Liked by 1 persoon

  5. De Bio Babe zegt:

    Hey Leuk stuk over Jou! Interessant!
    Ik ga je volgen!
    Groetjes van een mede blogger, moeder, stuntelaar, levenskunstenaar.;-)

    Liked by 1 persoon

  6. Mammalien zegt:

    Eerlijk dus, en puur. Een echt mens.

    Liked by 1 persoon

  7. Linda zegt:

    Ik kwam hier terecht na gegoogle op “overpad” (zit in hetzelfde schuitje) en ben blijven hangen. Je schrijft voor mij herkenbaar; het lijkt af en toe wel of ik mezelf lees 🙂

    Liked by 1 persoon

Wat vind jij daarvan?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s