Over het comfort van een toiletpot

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het is me gelukt om 45 jaar oud te worden zonder ooit na te denken over het comfort van een toiletpot. Ik ging zitten, deed mijn ding en dat was het dan wel weer. Zo lang het er maar fris genoeg uitziet (en mijn standaard daarvoor is niet eens zo hoog) is het voor mij al snel goed.

Op vakantie kom je vaak heel oncomfortabele toiletten tegen. Voor mij hoort dat bij het vakantiegevoel. Ik heb nooit het Hollandse gemopper over Franse hurktoiletten begrepen; lekker hygiënisch toch…?

Maar in je eigen huis. Daar ligt dat blijkbaar toch anders voor mij….

Lees verder

Geplaatst in verhuizen, wonen | 10 reacties

2018: nu al geslaagd.

yellow-wins-1189807-1278x958

Ik houd van goede voornemens en jaardoelen. Ze geven me focus en richting, bovendien benadrukken ze me mezelf te blijven zien als “nooit te oud om te blijven ontwikkelen”.

Ik zal daarom waarschijnlijk altijd voornemens blijven hebben en plannen blijven maken. En ik zal er ook altijd na een tijdje achter komen dat ik misschien wel te veel van mezelf verwachtte, dat ik niet helemaal realistisch was geweest of dat ik gewoonweg te veel een gewoontedier ben om mezelf te veranderen in de “verbeterde ik”. Falen mag echter. Mij gaat het niet alleen om het eindresultaat, maar ook om de weg ernaar toe: wat leer ik ervan doelen te halen en wat leer ik ervan om doelen níet te halen? Dat is ook waarom mijn blog “Struikelen” heet. Ik struikel graag. Want wie nooit probeert die heeft sowieso niets bereikt.

Lees verder

Geplaatst in huizenverkoop, laterisallangbegonnen, Ontrommelen, opruimen, remember2018, verhuizen, voornemens en doelen, wonen | 6 reacties

Het mooiste kado

paper-chain-in-the-dark-1152593-1279x850.jpg

Met vele andere Nederlanders leverde ik vanavond mijn eigen bescheiden bijdrage aan de drukste avondspits van het jaar. Er stond, hoorde ik op de radio (want ja… ik luister heel ouderwets nog graag naar radio één wanneer ik in de file sta) ruim 1100 kilometer file.

Gelukkig voor mij, die dichtbij de Duitse grens woont en ook nog eens met een zachte chee praat, staan de meeste files in de Randstad. Mensen betalen daar niet alleen het dubbele voor een huis als dat van mij, maar ze doen ook nog eens veel langer over hun reis van huis naar werk en andersom. Dat is wel een beetje een oneerlijke wedstrijd trouwens want ik werk dus vanuit huis en heb maar één of hooguit twee keer per week een externe afspraak die ik bovendien bijna altijd buiten de filetijd om plan, bovendien zijn veel bezoeklocaties goed bereikbaar met OV.

Maar goed. Ik dwaal af. Ik wilde het vanavond even over iets anders hebben.

Lees verder

Geplaatst in kwetsbaar-zijn, ontstressen, remember2018, Samen-doen, singlemum, werk | 17 reacties

De wondere wereld van verf

pantone-1241379-1278x589

Vandaag ga ik naar de notaris en daarna gaat het loos: binnen een paar (werk-)dagen gaat de vloer eruit, die put dicht, vloerverwarming erin, vloer dichtgesmeerd.

Daarna is het wachten.

w.a.c.h.t.e.n. tot de vloer d.r.o.o.g. is…..

En hoe lang dat duurt valt nog niet helemaal te voorspellen….. dat ligt aan het weer en zo. Ik bof dus weer eens: de temperatuur overdag blijft boven de 10 graden, volgende week. En dat het in de tweede helft van de week misschien gaat regenen… nou… die voorspelling gaat vast nog wel veranderen….

In tegenstelling tot de verhuizing uit ons oude huis, waarbij ik eigenlijk vooral bezig was met rotklusjes en weggooien, zie ik heel erg naar deze nieuwe verhuizing uit. Alle zooi is al weg, immers. Het uitpakken wordt dus een feestje.

Het borrelt:  Lees verder

Geplaatst in verhuizen, wonen | 15 reacties

Een nieuwe les in jongleren….

balls-1464306-1280x960.jpg

Een deel van mijn werk is dat ik regelmatig voor groepen sta. Meestal regel ik dat zelf: ik zorg dat er deelnemers zijn, regel de locatie, zorg voor versnaperingen enzovoorts.

Soms zijn er redenen om werving en regelwerk niet door mij te laten doen en het is inmiddels eerder regel dan uitzondering dat degene die dat dan overneemt, erachter komt dat dat toch moeilijker is dan verwacht.

Die zeven groepsbijeenkomsten die vorige week en deze week zouden plaatsvinden, dat werden er dus nog maar drie en het aantal deelnemers per groepsbijeenkomst is ook wat naar beneden bijgesteld.

Lees verder

Geplaatst in kwetsbaar-zijn, opvoeddingen, singlemum, struikelen, werk, zzp | 16 reacties

Even op de schapen wachten…

20181029_0840368024375917419230066.jpg

Sommige Nederlandes emigreren naar het buitenland op zoek naar rust, eenvoud en de natuur. En dan spelen er wellicht nog allerlei andere behoeften mee.

Ik geef ze geen ongelijk.

Toch heb ik in de afgelopen maanden ervaren dat emigreren niet persé nodig is om de drukte en herrie van Nederland te ontlopen. Ook onder de rook van een middelgrote stad “in de provincie” kan je die rust, eenvoud en natuur al ervaren. Hoewel die natuur natuurlijk wel relatief is in Nederland… toch heb ik zelfs op allerlei avonturen in gebieden in Europa waar de dichtsbijzijnde supermarkt drie kwartier verderop was, nog nooit zó intens rust ervaren als hier. Lees verder

Geplaatst in buiten, genieten, laterisallangbegonnen, remember2018 | 13 reacties

Een herfstweekend

20181005_0912423922808342850938434.jpg

Het weer slaat om, het is fullblown herfst. Voor het eerst sinds mei of zo, regent het af en toe en wij wonen dus nog steeds zomaar in een bos, waar we, nu de herfst toch echt begonnen is, gewoon al ons derde seizoen meemaken. Want “Indian Summer” is óók gewoon een jaargetijde… toch?!

En dan gaat dit weekend ook nog eens de wintertijd in, tijd van de lange avonden. Ik ga het dus niet hebben over die discussie wintertijd versus zomertijd en of het al dan niet een goed idee is om dat uur-de-klok-verzetten afgeschaft moet worden of niet. Ik kijk gewoon uit naar die langere avonden. Wij hebben namelijk een houtkacheltje. Voor het eerst in mijn leven. En dat is leuk.  Lees verder

Geplaatst in buiten, dagelijksedingen, genieten, hondenleven | 19 reacties