Geen dierenbeschermer meer maar politieagent

Heel voorzichtig vertel ik mijn dochter van acht de kinderversie van wat er in de afgelopen week in de Verenigde Staten aan de hand is. Ik leg haar uit dat racisme iets is dat al heel lang speelt, ook in Nederland en geef haar een paar voorzichtige voorbeelden.

“Mama stop, ik kan het niet meer aanhoren!” roept ze uit, met tranen in haar ogen.

lees verder

De PamPamPambuurman

Kantoortuin in OnsDorp.

Vorig voorjaar, toen ik mijn eerste uurtjes in de tuin doorbracht nadat wij hier in november gingen wonen, hoorde ik voor het eerst mijn hoogbejaarde buurman “pampampammen” in de tuin.

Dat doet de man.

Continu.

Een soort neuriën maar dan harder.

Ik besloot toen meteen dat ik dat schattig vond. Zodra je je eraan gaat ergeren is je tuinplezier een stuk minder namelijk en de buren wonen daarvoor te dichtbij. Dat dat betreft heb ik mijn lesje wel geleerd, in mijn oude huis: de ergernissen over de continu blaffende honden zal ik niet snel vergeten.

lees verder

Coronaweek 9. De eerste week met parttime onderwijs.

Over het combineren van thuiswerk en thuisonderwijs was ik verdeeld enthousiast. In de eerste week, toen nog alles nieuw was, ging ik helemaal los op zelfbedachte lessen zoals “tuinles” en “kookles”. Ik schreef daar hier al over. Maar al snel kwam ik toch wel in de knel. Thuisonderwijs is veel minder leuk wanneer je een deadline hebt en niet aan je werk toekomt. Ik schreef daar hier over: het voelde als hardlopen door drijfzand.

Na vier weken zorgde ik voor een wifiverbinding door ons hele huis en ging Zonne zo nu en dan een uurtje op haar kamer werken. Drie weken later ging ik op kamers in eigen huis en nam ik mijn werkplek op zolder in gebruik met de uitdrukkelijke instructie “alleen bij bloed of botbreuken binnenkomen”. Wanneer ik op zolder aan het werk ben ga ik wel ieder uur even “preventief” kijken hoe het met haar is zodat ze toch even wat interactie heeft.
Om het kort te houden: die zolder was echt een goed idee. Ik overweeg nu de rest van het huis te verhuren (nee grapje). Zonne heeft haar eigen manier gevonden om de “bloed en botten regel” enigszins om te buigen: ze schuift gemiddeld één keer per dagdeel een briefje of een maaksel waar ze echt héél trots op is onder de deur door. Vanzelfsprekend vind ik zo’n briefje dan altijd binnen vijf minuten omdat ik toch toevallig van plan was om thee te zetten in de keuken en kan ik op zo’n moment gepast reageren. Ik vind dat een prima compromis.

lees verder

Wat besparen, beleggen en aflossen mij heeft opgeleverd

Foto Pixabay

Dit is het derde blogartikel van een serie van drie.

Eerst schreef ik een artikeltje over wat mijn maandelijkse uitgaven zijn.

Vervolgens gaf ik een inkijk in mijn inkomsten van de afgelopen jaren.

En dan nu een artikel over mijn vermogen.

Mijn vermogen is verdeeld in vermogen van de BV, bestemd voor mijn oudedag, het vermogen van mijn bedrijf (eenmanszaak) en mijn persoonlijke vermogen. Fiscaal gezien zijn die laatst twee overigens hetzelfde maar ik houd zakelijk en persoonlijk behoorlijk strikt gescheiden.
Bezittingen zoals inboedel of mijn auto tel ik niet mee in het bepalen van mijn vermogen. Natuurlijk heb ik wel wat zaken van waarde in mijn huis, maar als je bij mij inbreekt word je niet rijk.

Nou.. rappapaaa… komt ‘ie…:

Klik hier voor het overzichtje en de rest van dit artikel

Wat mijn inkomsten zijn

Foto door Pixabay op Pexels.com

Dit is het tweede blogartikel van een serie van drie.

Eerst schreef ik een artikeltje over wat mijn maandelijkse uitgaven zijn.

In dit blog geef ik een inkijk in mijn inkomsten.

En vervolgens schrijf ik over mijn vermogen.

Om maar met de deur in huis te vallen: mijn bedrijfsresultaat in de periode 2015 – 2019 was gemiddeld €52.500 bruto. Ik werkte hiervoor ca 32 uur in 2015 tot ca 20 uur in 2019. En ieder jaar werk ik minder en stijgt mijn inkomen terwijl ik minder geld uitgeef.

Voor de aangifte inkomstenbelasting zijn er dan allerlei aftrekposten (zelfstandigenaftrek, winstvrijstelling, hypotheekrenteaftrek) en daarnaast mag ik een deel van mijn winst fiscaal vriendelijk opzij zetten (jaar- en reserveringsruimte, fiscale oudedagsreserve). Mocht u daar meer over willen weten dan verwijs ik u met liefde naar een accountant want ik ben geen fiscalist.
Ik betaalde jaarlijks 6.000 tot 7.000 euro aan inkomstenbelasting plus premie zorgverzekeringen en hield dus netto een inkomen van ongeveer 45.000 – 46.000 euro over. Dat inkomen maak ik niet “op”; een deel daarvan zet ik dus zakelijk fiscaalvriendelijk opzij. En ik investeer in financiële onafhankelijkheid.

leees verder

Uitgaven in de eerste vier maanden van 2020

Deze foto maakte ik een paar jaar geleden tijdens de meivakantie, in Frankrijk. Hopelijk kunnen we er volgend jaar weer naartoe in de meivakantie. De foto heeft niets met het onderwerp van deze blog te maken, maar het is wel leuker om naar te kijken dan naar een foto van munten of zo.

Dit is het eerste blogartikel van een serie van drie.

In dit eerste artikel schrijf ik over wat mijn maandelijkse uitgaven zijn.

Vervolgens geef ik een inkijk in mijn inkomsten van de afgelopen jaren.

Tenslotte schrijf ik over mijn vermogen.

Er is een tijd geweest dat ik maandelijks of zelfs wekelijks blogde over mijn financiën. Ik had dat toen ook echt nog nodig omdat ik in een veranderingsproces zat: van een leven van betaalde factuur naar betaalde factuur (de ondernemersvariant van “van salaris naar salaris”) naar een financieel leven waarin plannen en nadenken centraal staat.

lees meer

Op kamers in eigen huis

Gisteren repareerde ik het lekkende wastafeltje op zolder. Deze was blijkbaar al lek voordat wij er überhaupt gingen wonen maar als je zo’n kraan nooit gebruikt dan merk je dat dus niet. Een ongebruikt wastafeltje is echter een garantie voor een onfrisse p#tlucht en toen ik dacht dat probleem op te lossen door er even wat water doorheen te laten lopen, kwam ik erachter dat dat water er aan de onderkant weer net zo hard uit kwam.

lees verder

Huppelend je huis door.

Een opgeruimde lade.

Toen ik twee jaar geleden mijn huis in de verkoop had, was ik maandenlang bezig met opruimen van troep. Ik reed ontelbare malen naar de milieustraat en naar de kringloop en zag regelmatig door de bomen het bos niet meer.

Kasten en lades doorakkeren.

Dit nooit meer,” bedacht ik toen. En in de afgelopen week werkte ik daaraan, want voordat je het weet slibt je huis weer helemaal vol… Dus ruimde ik de kast onder de trap leeg. Ik vond een vergeten doosje met oud papier en ordende de tassen. Samen gingen we door het speelgoed en Zonne kreeg de opdracht om per kastje of lade twee dingen weg te gooien. De dozen op zolder werden weer even nagelopen: wat zit er in, wat wil ik bewaren en wat kan weg? Het bleek mee te vallen. De kerstspullen mogen blijven. Ook kon de meeste kleding na zorgvuldige inspectie gewoon weer de kast in.

lees meer

Fleur, Elsa, Bloesem en Steffie.

Jij had twee barbiepoppen. Een “Elsa” die je een keer kreeg toen je een jaar of drie was èn een barbiepop die ooit van mij geweest was: een Fleur uit de jaren ’80. Naast die retro barbiepop hadden opa en oma ook nog wat kleertjes bewaard, al die jaren. Jij was er maar wat blij mee.

En een dikke maand geleden, middenin coronatijd, brak de “barbie-tijd” aan.

Steffie
lees meer over Fleur, Elsa, Bloesem en Steffie

Coronaleven dag 49: thuis in de meivakantie

rijkdom

Nadat ik – zoals ik hier beschreef – een tijdlang hardliep door drijfzand en veel energie kwijt raakte terwijl ik nauwelijks vooruit kwam, heb ik in de afgelopen weken toch wel een aanvaardbare balans gevonden in dit coronaleven. Inmiddels is het meivakantie en de taak van thuisonderwijs is dus weggevallen. Zonne is er echter nog steeds. Iedere dag, ieder uur, ieder kwartier. Nog steeds is ze aangenaam gezelschap maar toch raak ik zo nu en dan overprikkeld door haar beweeglijkheid, haar geklets en gezang. Ik heb dus besloten om een werkplek voor mezelf in te richten op zolder. Die noodzaak was er nooit: ik werkte immers op de dagdelen dat zij naar school was en eventueel ’s avonds. Maar in deze nieuwe werkelijkheid is de behoefte aan af en toe alleenzijn toch gekomen.

lees verder

Project bevrijd de goudvis: leuke plannen maken

Het is best bijzonder om te bemerken hoe het uitzicht op een verandering energie kan geven. En die verandering die komt er: na morgen wordt er voorlopig even geen thuisonderwijs gegeven omdat Zonne dan twee weken meivakantie heeft en na die meivakantie zal ze weer zo nu en dan naar school gaan. Van school kreeg ik een bericht dat het team overlegt over hoe het naar school gaan eruit zal gaan zien. Dat wacht ik dus maar even af.

lees meer

De BTW-aangifte

Het lijkt nogal makkelijk te zijn voor ZZP’ers en bedrijven om gebruik te maken van de regelingen die de overheid opgetuigd heeft om de economie enigszins op gang te houden. Ik ga daar geen gebruik van maken. Vooralsnog ondervind ik geen financiële schade door de coronamaatregels: mijn werk gaat – ietwat vertraagd – gewoon door. Die vertragingen kosten me weliswaar óók gewoon omzet, want uitgestelde omzet haal je niet meer in. Ik vind dat echter gewoon vallen onder ondernemersrisico.

lees verder

Mooie herinneringen maken: Pasen 2020.

Eén van de belangrijkste levenslessen is voor mij geweest dat mooie herinneringen je leven kleur geven. Die herinneringen delen met iemand geeft een gevoel van verbondenheid dat altijd blijft. En die herinneringen maak je niet persé door naar exotische plekken te reizen. Zo zijn mijn mooiste jeugdherinneringen verbonden aan het grasveldje achter ons huis waar wij urendagenwekenlang speelden met een aantal buurkinderen.

Een tentje en een dierentuin.

Ik kan me herinneren dat mijn moeder voor ons een soort tentje bouwde van een strandwindscherm in u-vorm met daaroverheen een laken. Wij maakten van gemaaid gras een plattegrond van een dierentuin waar we onze knuffeldieren tentoonstelden. Alle passanten werden uitgenodigd om de dierentuin te bezoeken. Tegen betaling met denkbeeldig geld. Ook verkochten we boeketten van onkruid aan passanten. En dat mijn moeder dan bekertjes ranja kwam brengen.

lees verder

Financiële plannen wanneer de wereld even stil staat

Voor veel mensen die streven naar financiële onafhankelijkheid is de waarde van de beleggingen de grootste financiële onzekerheid. Voor mij is dat niet het geval. Ik maak me niet zo druk over de waarde van mijn beleggingen, dat wordt pas op zijn vroegst over een jaar of tien relevant. Nee… voor mij zijn de inkomsten de grootste onzekerheid. Ik ben immers zelfstandige. Wanneer we in een recessie belanden en er ook door mijn opdrachtgevers minder geld uit te geven is, ga ik dat zeker merken.

Foto door Pixabay op Pexels.com

Nou zit ik wel in een “veilige” branche; zo’n 80% van mijn werkzaamheden verricht ik in opdracht van lokale en regionale overheden. Bovendien houd ik me bezig met het type werk dat niet zomaar wegbezuinigd wordt. Nu nog niet, in ieder geval. In de afgelopen maand kreeg ik slechts één annulering van een opdracht en toen ik daarover in gesprek ging en een beroep deed op redelijkheid, werd de opdracht alsnog gegeven. Wat wél wat zorgen baart is dat ik in de afgelopen vijf weken geen offertes meer schreef. Maar dat lijkt me in de huidige situatie een luxeprobleem.

lees verder

Thuiswerk en thuisonderwijs… het is nog éven zoeken…..

U mag best weten dat ik even niet zo blij was, de afgelopen week. Thuisonderwijs en ook 24/7 een kind om me heen vind ik geen enkel bezwaar, integendeel, Zonne is nog steeds goed gezelschap. Het beste gezelschap dat ik me wensen kan zelfs. De weekenden verlopen dan ook heerlijk: we maken puzzels, we doen spelletjes en we hangen lekker in de tuin.

Ook als ik besluit een halve dag “vrij” te nemen en me te richten op het thuisonderwijs gaat het prima: rekensommen bedenken, kookles, stofzuigles, kruiswoordraadsels, een verhaal schrijven. Allemaal heel gezellig en leerzaam bovendien. Inmiddels kan ze zelfstandig de was doen en koffie zetten, ik maak daar dankbaar gebruik van. Het volgende leerdoel is wat mij betreft een ontbijt op bed.

Maar die schooltaken combineren met mijn eigen werk…. Dat vind ik dus echt lastig. Eigenlijk komt het erop neer dat mijn werkdagen onvergelijkbaar zijn met hoe ze éérst waren en ik ben nog niet echt blij met deze nieuwe versie.

lees verder