Dividend dat is echt heel leuk!

shutterstock_433446766

Blijkbaar moet je een strategie hebben als je belegt. Daarom heb ik die natuurlijk ook. Soort van, dan, want ik ben ook gewoon af en toe iemand die impulsaankopen doet. Beredeneerde impulsaankopen, dat wel. Maar toch… wel op impuls.

De strategie waar ik tot nu toe zonder probleem aan vastgehouden heb, dat is de “buy and hold” strategie. Ik koop aandelen niet voor “eventjes” maar ik ben van plan ze nog jarenlang vast te houden, tot hun waarde minimaal verdubbeld is.

Spreiden, ook al zo’n toverwoord. Mensen die zich daarin verdiept hebben zweren bij VWRL. Nadat ik hun overwegingen las, besloot ik ze daar maar gewoon in te volgen. Een groot deel van mijn belegde kapitaal zit dus in die ETF. Bovendien zit ik met mijn BV alleen in fondsen, dus ook daar een goede spreiding.

Lees verder

Geplaatst in beleggen, financieel-plan, geld, sparen | 4 reacties

Juiste plaats, juiste tijd. Van Claudia de Breij.

‘Verkeerde plaats, verkeerde tijd.’ Zullen we dat niet meer zeggen als er een meisje is vermoord?

Ze was namelijk niet op de verkeerde plaats. Ze fietste zoals gepland. Juiste plaats, juiste tijd.

Afbeelding kan het volgende bevatten: 1 persoon, glimlacht

Lees verder

Geplaatst in Geen categorie | 8 reacties

Een dieet dan maar…?

weight-scale-1548017

Ik weeg mezelf ook niet zo vaak eigenlijk. Maar in het afgelopen jaar viel het me geregeld op dat ’t lijf wat minder strak werd en er ook zo af en toe een kilootje bij leek te komen.

Dat is ook echt mijn eigen schuld. Sinds ik nu alweer een jaar of vier thuis werk is de verleiding dichtbij en sluipenderwijs ging ik steeds meer tussendoor snacken. En waar ik voorheen eigenlijk nooit snoepte en een onaangebroken pak stroopwafels gerust een maand of twee ongeopend in een kast kon hebben liggen, gingen er afgelopen winter toch wel heel wat pakken stroopwafels doorheen. Ik kreeg steeds meer een voorkeur voor “zoet”, geen goede ontwikkeling.

De instinker was ook dat dit zó geleidelijk ging, dat ik me er niet bewust van was. Ik ga mijn leeftijd de schuld. Maar pas toen ik een eetdagboek ging bijhouden en daarin ook ècht eerlijk was, zag ik dat er toch wel wat veranderd is in mijn eetpatroon. Dat heeft dus niets met leeftijd te maken.

En toen ik onlangs eindelijk weer eens een nieuwe batterij in mijn weegschaal had gedaan bleek dat ik bijna 63 kilo woog. Dat is nog steeds een prima gewicht, maar het was wel maarliefst vijf kilo méér dan een jaar eerder. Als ik op dezelfde voet door zou gaan dan zou ik over tien jaar meer dan 100 kilo wegen en krijg dat er dan maar weer eens af; ik heb weliswaar geen ervaring met afvallen maar ’t is vast nog veel moeilijker dan op gewicht blijven.

Lees verder

Geplaatst in babysteps, eten, struikelen, voornemens en doelen, weekmenu | 11 reacties

Daaag liefie!

Vanmiddag hebben Zonne en ik met een lach, een traan, een lief liedje en veel knuffels afscheid genomen van onze lieve gezellige poes Otje.

Geplaatst in dagelijksedingen | 16 reacties

De liefste poes van de wereld

wp-1483602243488.jpg

Ik groeide op met katten en van allemaal heb ik veel gehouden. Als kind was daar die geweldige kater die toeliet dat we hem poppenkleren aan deden en zich liet vervoeren in de poppenwagen. En toen ik student was was daar die lieve kater die zich in een mandje aan een touw van de derde verdieping naar beneden liet transporteren en vice versa: poezen horen buiten, immers.

Toen Zonne geboren werd waren er twee poezen in ons huis.

Achilles, de stoere, sjaggerijnige jeweetwelkater

Die éne kat waarvan de asielmedewerkers ooit zeiden dat hij niet bemiddelbaar was. Een volwassen kat met een onbekend verleden, van onbekende leeftijd. Die ongedurig en luid miauwend langs de tralies van zijn asielverblijf liep en me doordringend en boos aankeek. Een kat met gekke tics, waaronder het dwangmatig likken van zijn achterpoten; gedrag wat hem zijn naam “Achilles” opleverde: stoer en sterk, met een zwakke plek…

Dat was de kat die het moest worden. Waarvan ik dacht dat hij misschien nooit zou aarden bij mensen in een huis, maar stel dát hij ervandoor zou gaan, dan zou hij het misschien alsnog beter hebben dan in het asiel.

Lees verder

Geplaatst in dagelijksedingen, poes | 12 reacties

Moestuin-Maandag: tuinieren in een koude meimaand

20190513_1031166399761141484539362.jpg

Prachtige combinatie van vergeetmenietjes en duizendblad

Het is vandaag 13 mei en komende nacht is er (weer) kans op nachtvorst. Nou heb ik dat een tijdje genegeerd, die berichten. Mijn tomatenplanten stonden in de tuinkast, die tegen ons huis aan staat. Het zou wel meevallen allemaal, toch? En het was ook zo’n gedoe om de plantjes steeds naar binnen en buiten te brengen.

En ook ging ik er nog wel een tijdje vanuit dat de bonen die ik voorzaaide, wel tegen een stootje konden. En die dahlia’s… ach… die hadden gewoon wat meer tijd nodig om te ontkiemen, toch? Er waren er immers drie wél opgekomen.

Nou. Niet dus. Er kwam geenéén boon op: veels te koud. Gisteren groef ik een paar van die voorgezaaide boontjes op: ze zijn zo ongeveer gecomposteerd… En een verschil in kiemtijd van twee weken leek me ook wel wat veel: van de 16 voorgezaaide dahlia’s zou het bij twee blijven.

Lees verder

Geplaatst in moestuin-maandag, tuin | 4 reacties

Nee niet heel gewoon

20190512_0812417346309369345080220.jpg

Voor sommige vrouwen is het heel gewoon, deze dag. Ze wilden ooit een kind (of twee drie of meer) en die kregen ze. En op die tweede zondag van mei krijgen ze een ontbijt op bed en een zelfgeknutseld kado. Lees verder

Geplaatst in singlemum | 11 reacties